तुझ्या दुःखी मनाने वेचले
असतील अनेक अश्रू..
प्राक्तनांच्या रेघांचे ओरखडे
उठले असतील..
तू स्वतःच त्यांचे चरे पाडशील ..
दुःखाच्या तळ्यात उडी मारशील..
घनघोर काळोख्या रात्री तू मिट्ट काळोखात
दरीच्या टोकावर बसलेला..
निरव शांततेत एक दिर्घ श्वास घेतलेला..
समोर आले ते स्विकारणारा तुझ्यामधील
तू .. स्वतःमधील चैतन्य विचाराने जागृत
ठेवणारा..उजळत जावा दिवा मालवण्याआधी..
असंख्य ठिपके जोडून रेखाटली कलाकृती ..
त्या ठिपक्यांमध्ये तुझे अस्तित्व उरले तर
तयार होईल सुंदर ठिपक्यांची रांगोळी..
त्यात भाव रंग भरशील..
दाटलेल्या मेघातून उनं पावसाच्या
कणाकणातून तुझी किरणे समन्वय
करतील तेव्हाच उमटेल विशाल असे
इंद्रधनु पटलावर..
शंकाकुशंका चे जाळे दूर फेकून देत
चालत रहा वजीरासारखं ...आत्मविश्वास
तुला शिकवले मात कशी आणि कोठे
करायची जीवनाच्या पटावर.

प्रतिभा चौगले यांच्या प्रतिभास या कवितासंग्रहाच्या इ-पुस्तकातील ही कविता.
हे इ-पुस्तक आपण खालील लिंकवर खरेदी करु शकता.

किंमत : रु.८०/-
सवलत किंमत : रु.५०/-

https://marathibooks.com/books/pratibhas-by-pratibha-chougale/

शोभिवंत घर केले, आधुनिक बनलो मी,
विविध वस्तू संग्रहिले, शोभा देण्या आले कामी ।।१।।

शिरे व्याघ्र, हरणाची, लटकाविली भिंतीवरी,
झाडे रंगीत पानांची, कुंडीत शोभती बरी ।।२।।

काचेचा मोठा टँक घेऊनी, पाण्याने भरला,
रंगीत मासे आंत सोडूनी, दिव्यांनी प्रकाशिला ।।३।।

रंगी बेरंगी आकर्षक मासे, चपळाईने पाण्यांत पोहती,
नयनाला ते मनोहर भासे, चित्त साऱ्यांचे वेधती ।।४।।

खेळून भूक लागली, हा विचार मनी आला,
जीवंत किडे सोडले जली, खाण्यासाठी माशांना ।।५।।

शर्यत किडे माशांची, बघून वाटली गम्मत,
भक्ष्ये पकडूनी किड्यांची, मासे असती जिंकत ।।६।।

मनी निराशा आली अवचित, विचार येता ध्यानीं,
जीवन मरणाची ही शर्यत, जगे एक दुसऱ्यास मारुनी ।।७।।

परि निसर्गाची रीत निराळी, संधी देई जगण्याते,
बंदीत टाकूनी किडे सगळी, वंचित केले त्या संधीते ।।८।।

निराश होऊनी जातां, काढून घेतले माशांना,
जलाशांत सोडूनी देतां, आनंद झाला मनां ।।९।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

च्या भैन .. .. एक बाई माया बायकोवानी दिसत होती…. मी तिच्याकडं पाहो ती मायाकडे पाहत होती……..

प्रेम हे करत नसतात , ते होत असते
प्रेम हे मागत नसतात, ते मिळत असते
प्रेम हे दिसत नसते, ते जाणून घ्यावे लागते
प्रेम हे बंधन नसते, ते मुक्त करते
प्रेम परिसासारखे असते जे लोखंडाचे सोने करते
प्रेम अमृतासारखे असते जे मेलेल्याला जिवंत करते
प्रेम हे तिचे किंवा त्याचे नसते, ते दोघांचे असते

-- विवेक विजय रणदिवे

सुधांशू येता गगनी,
चांदण्या चमचम करती,
धरेवरती रात्र काळी,
रानकेवडे घमघम करती,
आकाशी पखवाज वाजती,
एकत्र येऊन ढग खेळती,
रात किड्यांची "धांदल" होई,
वाट काढण्या पृथ्वीवरती,
"ओलेतेपण" या झाडांवरी,
काळ्याशार सावल्या पडती,
असंख्य काजवे वाट दाखवती, निसर्गाची धरेवर दीपावली,
किर्र किर्र""_ आवाज करती,
रात किडे लगबग"" करती,
वरती चांदण्या येती जाती,
कुणास ठाऊक कुठे भ्रमंती,
वाट पाहत दिवसाची,
आभाळ उगा डोलत राही,
रात किड्यांची चमचम संपली, समय कसा पुढे जात राही,
झाडे झुकती वाऱ्यावरती,
वृक्षलता त्यांच्यात मिसळती,
कळ्या फुले पानोपानी दडती,
अंधाराची त्या वाटून भीती, पहाटे दवबिंदूओघळती,
गार हवेत विहरत येती, प्रकाश--गाणीगुणगुणती,
पडून तृणावर मजा करती,
जल थेंबांची जादू सगळी,
पाहण्या चांदण्या डोकावती,
यावया उत्कंठेने पृथ्वीवरती,
हळूच एक एक पळ" काढती,--!!!

हिमगौरी कर्वे.©

एक बाबा थकलेला कमरेमध्ये वाकलेला
हातात काठी तुटका चष्मा उदासवाणा बसलेला
अंगावर सुरकुत्या चुरगळलेल्या स्वप्नांच्या
फाटकं धोतर फाटका सदरा अनवाणी चाललेला..!

कधीकाळचा सूर्य आज निस्तेज झाला आहे
करपलेल्या मनाचा एक कोपरा ओला आहे
डोळ्यांवर हात ठेवून वाट अजून पाहतो आहे
येईल कधीतरी लेक माझा शहरात राहतो आहे..!

वाट पाहून वाटा सरल्या नवी वाट दिसत नाही
काळोखात रडतो चंद्र, सूर्य कधीही हसत नाही
जगरहाटी चालू आहे वेळ कुणाला मिळत नाही
रोज मरणा-या बापाचं मन कधीच कुणाला कळत नाही...!!

राजेश जगताप
मुंबई..
९८२१४३५१२९

भविष्यात ‘पाणी’ अमृत ठरणार आहे,
मिळविण्यासाठी झगडावे लागणार आहे !
आतापासूनच तरतूद करून ठेवावी लागणार आहे,
रेन वॉटर हार्वेस्टिंग उपयोगी पडणार आहे !

शेतकऱ्यांच्या आत्महत्या पॅकेजने सुटतील?
समस्येच्या मुळाशी जाऊन सोडवाव्या लागतील !
कदाचित जलशिवार आणि नद्या जोडणीने
शेतकरी आणि नागरिकांच्या समस्या सुटील !

अवर्षणग्रस्तांना ‘अमृता’चे आमिष दाखविले,
बिचारे ‘जलाचे’ दोनथेंब पिऊन जगले !
‘अमृत’ प्राशनाने अमरत्व मिळतं म्हणतात,
‘अमृता’ ऐवजी नशिबी दगडगोटेच आले !

बळीराजा सगळ्या बाजूने गांजला आहे,
अमुतापेक्षा विषाला जवळ करत आहे !
बळीराजाच्या सर्व प्रश्नांची उत्तरे
वसुंधरेवरील जालामृतात आहे !

वसुंधरेवर पहिले ‘अमृत’ सिंचन
परमेश्वराने केले !
सागराच्या पाण्याचे ढगात रुपपांतर करून
वसुंधरेवर सर्वत्र ‘अमृत’ बरसले !

-- जगदीश पटवर्धन

काळोख आणिक पाणी जरी मौन तयांची वाणी

प्रदीप निफाडकरांची गझल

मग्न राही सतत आपल्याच कामीं
अन्नासाठी तूं फिरे दाही दिशानी

जमवितेस कणकण एकत्र करुनी
दूर द्दष्टीचा स्वभाव दिला तुज कुणी

सुंदर तुझी वास्तूकला वारुळ केले छान
सहस्त्रांच्या संखे राहतेस आनंदानं

कष्ट करण्याचा गुण दाखवी साऱ्याना
कष्टाला पर्याय नसे ह्या जीवना

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०