सारे दुर्गुण अंगी असूनी, गुंड होता तो

इतर जनांना त्रास देत, तुच्छ लेखितो

शक्ति सामर्थ्य त्यांत असतां, फार मातला

आया बहिणीना अपमानुनी, त्रासू लागला

बळजबरीनें पैसे घेई, स्वार्था करिता

हतबल होऊनी देऊ लागली, निराश होता

केवळ त्याच्या अस्तित्वाने, सारे घाबरती

पिसाट संबोधूनी तयाला, दुर्लक्ष करिती

एके दिवशीं अवचित ती, दुर्घटना झाली

उंचावरनी त्याची स्कूटर, खाली कोसळली

त्याच्या देहा भोवती जमले, सारे गांवकरी

आज शब्द जे बाहेर पडती, स्तुती त्याची करी

निच वृत्तीची पकड होती, त्याच्या देहाला

देहाबरोबर दुष्टपणा तो, नाश पावला

सुटका झाली आत्म्याची, त्याच्या हीन देहातूनी

स्तुति सुमनें उधळली गेली, हेच जाणोनी

जेव्हां कुणाचा मृत्यु होई, गुण गातो त्याचे

रुप ईश्वरी उरते जातां, वेष्टन देहाचे

डॉ. भगवान नागापूरकर

9004079850

तू जो दिला होतास ना निशिगंध
तो आता हरवला आहे
पण त्याचा सुगंध येतो नेहमी
कुठल्यातरी कोपऱ्यातून...

तू दिलेलं प्रत्येक फुल
नाही ठेवता आलं जपून
पण त्यांचा सुगंध मात्र दरवळतो
कुठल्या ना कुठल्या तरी कोपऱ्यातून...

-- आनंद

एक चांदणी रोज बघे मी, क्षितीजावरती

चमचम चमके, मिश्कील हासे, लक्ष्य खेचून घेई

वाट बघे मी रोज रात्रीची, बघण्या तिजला

दिवसभराचा विरह तिचा, नाही सहन झाला

जवळी येउनी माझ्यासंगे, खेळ तू अंगणी

होकार दिला चटकन तिने, किंचित हास्य करुनी

नंतर मजला रोजच्या जागी, पुन्हा न ती दिसली

सहवासातील वियोगाचा, चटका लाऊन गेली

नजर पडता नातीवरी, चकित झालो एकाक्षणी

अंतरयामी जणीव झाली, हीच ती माझी चांदणी

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

त्रिभाव युक्त जीवन,

सत्व रज तमो गुण,

स्वभावाची अंगे तीन,

सर्वात दिसून येती ।।१।।

कांहीं असे सत्वगुणी,

कांहीं असे रजोगुणी,

काही मध्ये तमोगुणी

दिसे निराळ्या प्रमाणीं ।।२।।

प्रेम, दया, क्षमा, शांति,

कांहींचे अंगी वसती,

सत्वगुण लक्षणें ती,

कांहींत दिसून येती ।।३।।

राग, लोभ, अहंकार,

षडरिपू हेच विकार,

त्यांतच तो जगणार,

तमोगुण वाढवून ।।४।।

सत्व तमोगुणी पूर्ण,

मिळणे फार कठीण,

दोन्ही गुणांचे मिश्रण,

म्हणती त्याला रजोगुण ।।५।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

खंत वाटली मनास कळला नसे व्यवहार ।

शिकला सवरला परि न जाणला संसार ।।

पुढेच गेले सगे सोयरे आणिक सारी मित्रमंडळी ।

घरे बांघूनी धन कमविले श्रीमंत झाली सगळी ।।

वेड्यापरी बसून कोपरी रचित होता कविता ।

कुटुंबीय म्हणती त्याला कां फुका हा वेळ दवडीता ।।

सग्यांच्या उंच महाली बैठक जमली सर्व जणांची ।

श्रेष्ठ पदीचा मान देवूनी कौतूके झाली कवितांची ।।

व्यवहारी निर्धन जरी तो विराजमान मनीं दुजांचे ।

ईश्वरी चैत्यन्न स्फुरले जे जे गुंफूनी ठेविले हार तयांचे ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

झोप घ्या हो शांत, जागृत राहूनी तुम्ही,

विचित्र वाटे ही रित, परि येई तुमचे कामी ...१

विश्रांती लागत असते, गरज म्हणून शरिराला

ती तर मिळत नसते, केव्हांही तुमच्या मनाला ..२

चंचलता हा स्वभाव, आहे आपल्या मनाचा,

शांत करण्या मना, उपाय नसे झोपेचा..३

एकाच दिशेने धावूनी, मिळवते मन विश्रांती

एकाग्र चित्त असणे, उपाय हाच त्यावरती...४

चित्त करूनी एकाग्र, दिशा त्यास या प्रभूसाठीं

मिळेल सारे तुम्हां, जागृत राहण्या पोटी...५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५९

तप्त लोखंडात, लपली ती आग
दिसे लाल लाल, जाळी सर्व भाग...१,

सुंदर फूलात, सुंगध तो छान
अवती भवती काटे, ते कठीण...२,

विजेची ती तार, प्रकाशी दिव्याला,
झटका तो देई, स्पर्श होता तिला..३,

सुखाच्या पाठीशी, असे दुःख छाया
न दिसे ती आम्हा, असे मोह माया...४

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

गिरगावातील रस्त्यावरी
दोन देवळांच्या शेजारी
'आर्यन' आहे आमची शाळा
जेथे ज्ञान मिळते बाळा
नाव शाळेचे लहान आहे
लहानथोरांच्या मुखी आहे
येथून शिक्षण घेऊन गेले
देशमुखांदी मोठे झाले
आम्हीही शिक्षण घेऊन जाऊ
परंपरा त्यांची पुढे चालवू
सर्वांना जी समान मानते
ती शाळा मला खूप भावते
शाळा ही आवडती असे
अभिमान तिचा हृदयी वसे

-यतीन सामंत
ऋणानुबंध या कविता संग्रहातून
(१९७४)

जेव्हां मी म्हणतो माझे, सोय माझी असते त्यांत,

देह जगविण्या कामीं, प्रयत्न हे सारे होतात....१,

देह वाटते साधन, प्रभूकडे त्या जाण्याचे,

त्यासी ठेवतां चांगले, होते चिंतन तयाचे.....२

भजन करा प्रभूचे, सूख देवूनी देहाला

परि केवळ सुखासाठीं, विसरूं नका हो त्याला......३,

देह चांगला म्हणजे, ऐश आरामीं नसावे,

ती एक सोय असूनी, त्यांने प्रभू मिळवावे.....४

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

नवरा-बायकोच्या नात्यांची अलगद गुंफण करणारी कविता काल वाचनात आली.