मला अजूनही कळले नाही
तुझ्यात, मीच गुंतलो कसा
मनास ध्यास हा नित्य तुझा
नकळे तुझ्यात गुंतलो कसा

जगी सारी नाती ऋणानुबंधी
सत्यसाक्षी, हे अनादिकाली
कां? हीच ओढ गतजन्मांची
मीच तुझ्यात गुंतलो हा असा

वास्तव! आज तसे दुरत्वाचे
दुर्भाग्य! भाळी हे प्राक्तनाचे
दग्धता ही नां कधी शमणारी
तरी तव स्मरणी जगतो असा

उरी आर्त ओढ प्रीतभावनांची
घनमेघ, आठवांचे ते दाटलेले
लोचनी रूप तुझेच तरळलेले
सावरूनी मी जगतो हा असा

मी भाव तुझे ओळखून आहे
प्रीतासक्त! तूं, तरीही अबोल
छळते, मौन हे तुझे जिव्हारी
तरीही मी प्रतीक्षेत उभा असा

-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र. ५५.

२२ - २ - २०२२.

तपसाधना करूनी मिळवी, सत्वगुणाची शक्ती अंगी ।
त्याच शक्तीच्या जोरावरती, स्थान लाभे त्यांना स्वर्गी ।।

शक्ती ऱ्हास जे करिती त्याचा, सारे सुख आणि भोग भोंवतीं ।
परिणामी तो फेकला जाऊनी, पुनरपी येई याच भूवरती ।।

एक दया दाखवी ईश्वर, वातावरणी देऊनी संधी ।
जन्म मिळे ते त्याच ठिकाणी, कमविले पुण्य ज्याने आधी ।।

चक्र खेळ हा चाले सदैव, स्वर्ग मृत्यू या लोकी त्याचा ।
अंतिम ध्येय तेच ठरते, मिळविणे क्षण तो मुक्तीचा ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

मानव देह देऊनी ईश्वरा,
उपकार केले मजवरती,
सेवा करण्या तव चरणाची,
संधी लाभली भाग्याने ती ।।१।।

कर्म दिले मानव योनीसी,
श्रेष्ठत्व येई त्याचमुळे,
उद्धरून हे जीवन नेण्या,
कामी येतील प्रयत्न सगळे ।।२।।

मुक्त होणे जन्म मरणातूनी,
साध्य होई प्रभूसेवेने,
परि तीच मुक्ती वंचित करते,
आनंदमयी प्रभू दर्शने ।।३।।

एक मागणे प्रभू चरणी,
मुक्ती न देई मजला,
संधी देऊनी तव सेवेची,
सहवास मिळवा हर घडीला ।।४।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

लहानपणी वाटायचं,
तो ससा फार गर्विष्ठ होता,
म्हणूनच शर्यतीत झोपला…
पण मोठा झाल्यावर समजलं,
प्रत्येक झोप ही आळशीपणाची नसते.

कधी कधी माणूस थकलेला असतो,
जबाबदाऱ्यांच्या ओझ्याने वाकलेला असतो,
सगळ्यांना पुढे जाताना पाहत,
स्वतःला सावरायला
क्षणभर थांबलेला असतो.

जिंकण्याची इच्छा कमी नसते,
फक्त श्वास घ्यायला
एक निवांत क्षण हवा असतो.

जीवनाच्या शर्यतीत
प्रत्येक जण कासवासारखा संथ नसतो,
आणि प्रत्येक ससा बेफिकीरही नसतो.
काही जण हसत धावत असतात,
आतून मात्र हजारो लढाया लढत असतात.

आज समजतं…
त्या सशाने हार झोपेमुळे नाही पत्करली,
तर थकव्याने घेतलेल्या
त्या एका विश्रांतीची किंमत
त्याला पराभवाने चुकवावी लागली.

म्हणून आता
कोणाच्या प्रवासावर हसू येत नाही,
कारण प्रत्येकाच्या आयुष्यात
एक अशी शर्यत असते,
जिथे धावण्यापेक्षा
स्वतःला सावरणं अधिक महत्त्वाचं असतं.

आणि हो…
जिंकणं सुंदर असतंच,
पण थकलेल्या मनाला
स्वतःची साथ देणं,
हे त्याहूनही सुंदर असतं.

•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212

सारेच आहे प्रभूमय,
अणूपासून ब्रह्मांड होय...१,

ब्रह्मांड भाग तो ईश्वराचा,
आकाश भाग हा ब्रह्मांडाचा....२,

सर्वत्र व्यापले आकाश,
न जाणती त्याचे पाश, ....३,

वायूचा होवून संचार,
जीव जंतू जगविणार....४

वायू असे शक्तीचे रूप,
पेटवी तो प्राणदीप....५,

प्राण आपल्या अंतरी,
तेच असे रूप ईश्वरी....६

जसे शिव आणि शक्ती,
तसे प्राण व वायू असती...७,

बाहेरची वायू शक्ती,
अंतरिच्या प्राणास भेटती....८,

जाता दोन्ही एक होवूनी,
चेतना मिळते जीवनी...९
- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

सर्वांना होळीच्या खूप खूप शुभेच्छा ! प्रा. विजय पोहनेरकर यांची
हलकी फुलकी , डोक्याचा ताण कमी करणारी " होळीची " कविता !!
::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

" अटॅक बिटॅक येणार नाही "

होळी म्हणते बिनधास्त जग
चिंता नको करू
कुणा बद्दल मना मध्ये
राग नको धरू ll

जे काय वाईट घडलं
त्याला लाव काडी
वर्तमानात जग जरा
मजा घे थोडी ll

संकट येत राहतील
घाबरून नको जाऊ
कोणत्याच गोष्टीचा
करू नको बाऊ ll

भिऊ भिऊ रोजच जगतोस
मोकळा श्वास घे
दोस्त मित्र जवळ कर
थोडी मजा घे ll

चौकटीत राहून राहून
कंटाळा येणारच
चार चौघात बसल्यावर
दुःख पळून जाणारच ll

स्त्री झाली म्हणून काय
तिला मन नसतं का ?
गुलाबी , लाल रंगाचं
तिचं वाकडं असतं का ?

शेजारणींनी , मैत्रिणींनी
एकत्र आलं पाहिजे
रंग खेळून मन कसं
चिंब झालं पाहिजे ll

मोठं झाल्या नंतर सुद्धा
लहान होता यावं
मुखवटा न घालता
आयुष्य जगता यावं ll

गप्पा मार , जोक सांग
खळखळून हास
अर्धी भाकरी जास्त घे
म्हणू नको बास ll

मन मोकळं जगल्यानं
प्रेशर होतं कमी
अटॅक बिटॅक येणार नाही
याची नक्की हमी ll

गप्पातल्या lnsulin ने
Sugar कमी होते
हृदयाच्या ठोक्यांची
गती धीमी होते

धुरवड साजरी करणं म्हणजे
वाया जाणं नसतं
गडगडाटी हासण म्हणजे
खरं Tonic असतं

एक दिवस पत्ते खेळल्यानं
दुर्जन थोडंच होतं
टेन्शन कमी झालं की
जगणं सोपं होतं ll

कोणत्याही व्यसनाच्या
आहरी नकोस जाऊ
गाण्याच्या मैफिलीत
रडगाणं नको गाऊ ll

कितीही चांगलं वागलं तरी
वाईट म्हणणार आहेत
तुझा कोण भव्य - दिव्य
पुतळा उभारणार आहेत ? ll

प्रा. विजय पोहनेरकर
9420929389
औरंगाबाद , 12/3/ 2017 ( होळी )

जखमी होऊन पिल्लू पडले, घायाळ, केविलवाणे,
करुण आवाजी साद घाले,
आईस बोलावे सारखे,

पक्षीण भोवती घिरट्या घाले, चोचीने त्यास गोंजारी,
कळेना तिला काय जाहले,
कसे पडले ते खाली ,--?

करूण साद ती ऐकून कोणी,
धावत आला दयावंत,
अती गरीब असूनही,
पक्षिणीस भासे देवदूत,

हळुवार हाते पिल्लाला,
जवळ घेऊन कुरवाळी,
साशंक मनाने पक्षीण मात्र,
सारखी हिंडे भोवताली,

नाजुकशा स्पर्शाने जाणवे,
‌इवल्या पिल्लाच्या शरीरी,
दिसे,-- कांटा रुतलेला,
बघून कोवळ्या पिल्लाला,
त्यांतील होई देव जागा,--!!

पिल्लू सारखे वेदनेने,
तडफडून रडत असे,
पक्षीण घायाळ जखमेवाचून,
तो असहाय्य जीव असे,--!!!

प्राण तिच्या डोळ्यात सारे,
डोळ्यातूनच बोलत असे,
येई कींव दयावंता,
बाजूस करे तो काटा,
वर लावी औषध त्याला,
विचार केवढा मोठा,--!!!

घेऊन जाई घरी पिलास,
पक्षीण येत असे पाठी,
पिल्लू ठेवले कापसात,
उपचार करण्यासाठी,

पक्षीण येई रोज तेथे,
करत मुक्त संचार,--!!!
घास पिल्लाला भरवे ,
आता भरोसा तिला फार,

खूप काळ मध्ये जाई,
पिल्लू तिथल्या तिथे हिंडे,
आईस बघून तेवढे ,
उडण्यास सज्ज होई,--!!!

एक दिवस आला असा,
पिल्लू घरातल्या घरात उडे,
पक्षीण घेऊन जाई त्याला, मानवतेचे देणे केवढे,--!!!

हिमगौरी कर्वे.©

तप आणि सत्याची,

महान असे शक्ती,

वाढवूनी बघा तुम्ही,

प्रभूस ती खेचती ।।१।।

तप वाढता तुमचे,

झुकेल तो ईश्वर,

हतबल होत असे,

भक्त जणांसमोर ।।२।।

विश्वाचा तो मालक,

दिसत नाही कुणा,

प्रयत्न होवूनी व्यर्थ,

निराशा येई मना ।।३।।

मिळविण्यास जा तुम्ही,

मिळत नसे केव्हां

तपशक्ती वाढविता,

आपोआप येई तेव्हां ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com