मातेच्या उदरांत झोपला, शेषशायी भगवान
वेड्यापरी त्यास शोधीतो, सागरी जाऊन
शेषशायीचे चित्र बघतां, साम्य ते दिसेल
उदरामधल्या बालकांतही, सारे तेच आढळेल
शेषापरी वेटोळे असुनी, ' नाळ ' तयाला म्हणती
क्षारयुक्त पाण्यामध्यें, बालक ते निद्रिस्त असती
बालकाच्या नाभी मधुनी, येई कमलाकृती भाग
जीवनसत्व त्यावर असुनी, ब्रह्मापरी दिसे अंग
' सो हं ' निनादुनी सांगे, ' मीच तोच ईश्वर आहे '
चुकीचा समज करुनी, तयास सागरीं पाहे
विवीधतेनें सुचवी, ' अहं ब्रह्मास्मि ' सत्य ते
कां आम्ही धांवत असतो, त्यास शोधण्या बाह्यांते
-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
समोर ये तूं केंव्हा तरी,
बघण्याची मज ओढ लागली,
फुलूनी गेली बाग कशी ही,
बीजे जयांची तूच पेरीली ।।१।।
कल्पकता ही अंगी असूनी,
दूरद्दष्टीचा लाभ वसे,
अंधारातील दुःखी जनांची,
चाहूल तुज झाली असे ।।२।।
शीतल करुनी दुःख तयांचे,
जगण्याचा तो मार्ग दाखविला,
सोडूनी सारे वाटेवरी,
आकस्मित तू निघूनी गेला ।।३।।
आस्तित्वाची चाहूल येते,
आज इथे केंव्हातरी,
तव आशीर्वादे जगतो सारे,
हीच पावती त्याची खरी ।।४।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
प्रभूची लीला न्यारी विश्वाचा तो खेळ करी
कुणी न जाणले तयापरी हीच त्याची महिमा ।।१।।
जवळ असूनी दूर ठेवितो आलिंगुनी पर भासवितो
विचित्र त्याचा खेळ चालतो कोणी न समजे त्यासी ।।२।।
मोठे मोठे विद्वान त्यांत कांहीं संतजन
अध्यात्म्याचे ज्ञान घेऊन विश्लेषण करिती प्रभूचे ।।३।।
कांहीं असती नास्तिक कांही असती आस्तिक
त्यांत कांही ज्ञानी मस्तक चर्चा करिती प्रभूची ।।४।।
सत्य परिस्थीती ऐसी कुणी न जाणले प्रभूसी
सर्वांची चालना तर्कासी प्रभू अस्तित्वा विषयीं ।।५।।
फक्त एकमुखी वाच्यता असे ती सर्वता
महान शक्ति असता त्या ब्रह्मांडामध्यें ।।६।।
सर्वानी जाणले एक 'अपूर्व शक्ती' ह्याचा चालक
त्याच उर्जेचे हे प्रतीक सारे विश्वमंडल ।।७।।
कुणी नाहीं दुजा भाव समजोनी त्या शक्तीची ठेव
ज्ञान विज्ञान देती नाव निरनिराळे त्या शक्तीसी ।।८।।
कुणी म्हणती राम कुणी म्हणे रहीम
कुणी संबोधती गौतम येशू असे कुणाचा ।।९।।
परी तत्व नसे वेगळे नांवे होत निरनिराळे
सामान्यास ते न कळे हीच खरी शोकांतिका ।।१०।।
सारे जीवन निघून जाई परी त्या शक्तीचा बोध न होई
विश्लेषण करीत राही त्याच्या अस्तित्वाविषयी ।।११।।
जाणावी ती शक्ती रुप आकार त्यासी नसती
शक्ती समजोनी करावी भक्ती आदरभाव ठेवून ।।१२।।
मानवजन्म श्रेष्ठ ठरविला विशेष बुद्धी मिळून त्याला
विचार शक्ती उमजण्याला सर्वप्राण्यामध्ये ।।१३।।
बहूत झाले विद्वान कर्तव्याने मिळवी मान
मानव जातीची ती शान ह्या संसारी ।।१४।।
मार्ग निरनिराळे दाखवी सारे मिळती एक ध्येयी
सर्वार्पण त्या शक्ती होई ध्येय मिळतां जीवनी ।।१५।।
विचार करा मनाशी वैर आपले आपणाशी
नसते केंव्हां प्रभूशी हेच मूळ दुःखाचे ।।१६।।
वाद नसतो ध्येयापरी चर्चा असे मार्गापरी
हीच मानव निर्मिती खरी सर्व सुख दुःखाची ।।१७।।
तथा कथीत पंडित विद्वान सामान्यात
बहूजनांपेक्षां ज्ञान त्यांचे थोडेसे ज्यास्त ।।१८।।
वापरुन ज्ञान शक्ती सामान्यजनास वाकविती
आपले अस्तित्व स्थापती विसरुन प्रभू शक्तीसी ।।१९।।
तर्क शक्ती थोर “आहे चा नाही” करणार
“नाहीं ला आहे” पटविणार , करुनी ज्ञानाचा खेळ ।।२०।।
मार्गाचा करुनी भेद वाद करीत राही
जीवन करी बरबाद विसरुनी ध्येयासी ।।२१।।
ध्येय हे साध्य, मार्ग हे साधन
वाया जाई आयुष्य माध्यम साधन समजून ।।२२।।
साध्य नका समजू साधनासी ठेवा विश्वास साध्यासी
कोणत्याही साधनाने साधका प्राप्त साध्य होई ।।२३।।
अनेक मार्गाचे प्रयोजन ज्ञान शक्ती वापरुन
स्व अस्तित्व ठेवण्या टिकवून ।।२४।।
आस्तित्वाची भावना मोठी प्रत्येक झगडतो त्यासाठीं
सकळजन आयुष्य खर्ची त्या पोटी ।।२५।।
न कळे त्यास देवपण भांडण्यांत जाई विसरुन
टाकी आयुष्य मातीमोल करुन ।।२६।।
विसरुन जा सर्व भेद मिटवा वादविवाद
नष्ट करा त्वरीत लहान मोठ्यांचा संवाद ।।२७।।
न कुणी मोठे न लहान सारेच आहे समान
असती सारे मानवनिर्मित घ्या सारे समजून ।।२८।।
ज्ञात धर्म होत अनेक हे मानवनिर्मीत प्रतिक
न कळे अज्ञाना सर्व मार्गाचे ध्येय एक ।।२९।।
मानव शक्ती तीच ईश्वर दुसरा नसे कोणी वर
सगुण रुप देऊनी आपणची देतो त्यासी आकार ।।३०।।
मानवता हाच धर्म खरा आपसातील भेद विसरा
जीवन सुखी करण्या प्रभू देई तयांना आसरा ।।३१।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-- सौ. सुधा नांदेडकर
आनंद दडला वस्तूमध्यें, सुप्त अशा त्या स्थितीत असे
सहवासाने आकर्षण ते, होऊन बाहेरी येत दिसे....१,
प्रेम वाटते हर वस्तूचे, केवळ त्यातील आनंदाने
बाहेर येता नाते जमते, आपुलकीचे पडून बंधने...२,
तोच लूटावा आनंद सदैव, अंवती भंवती वस्तूतला
दूर न जाता दिसले तुम्हां, आनंदच भोवती जमला...३,
जेव्हा कुणीतरी म्हणती, ईश्वर आहे अणू रेणूत
वस्तूमधील आनंद बघतां हेच तत्त्व ते येई ध्यानात...४
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
लयबद्ध चमचमाट अग्निशिखांचा।।
रात्रीच्या गर्भातला प्रकाशित फुलांचा।।
लोभसवाणी उतरली तारकादळे।।
सोहळा फुलविती अंधाऱ्या अवसेचा।।१।।
चंदेरी दुनिया लखलख तेजाची।।
भूवरी भंडारदऱ्यास शोभा स्वर्गाची।।
चला पाहूया मौज सरत्या वैशाखाची।।
ही विलोभनिय दृश्य प्रकाशफुलांची।।२।।
किर्र रात्री,धडपड निसर्ग प्रेमींची।।
इवल्या काजव्यांचे नर्तन बघण्याची।।
वाढताच संख्या अशा सोन किटकांची।।
सांगता मान्सून येताच मयसभेची।।३।।
-- सौ.माणिक शुरजोशी
डांबले उरी, मी दुःखवेदनांना
आज विकल अव्यक्त भावनां
संवेदनांचे सारे स्पर्श वेगवेगळे
दाह अंतरी सोसू कसा सांगना
विधिलिखित! जरी हे ललाटी
भोगूनी संपणार कां? सांगना
सत्कर्मी! चालतोही मी विवेके
तरी अस्वस्थ मन हे कां सांगना
क्षण! तू तर सारेसारे जाणतेस
तरीही तू कां? अबोल सांगना
मीच शोधितो, स्वतःला अंतरी
जीवन! कधी उमगणार सांगना
जीव! हा व्याकुळ आज सारा
कृपावंत! कधी भेटणार सांगना
-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)
9766544908
रचना क्र. ५४
२१ - २ - २०२२.
घटना' जेव्हां घडली अघटित ।
कुणीही नव्हते शेजारी ।।
कां उगाच रुख रुख वाटते ।
दडपण येवूनी उरीं ।।
जाणून बुजून दुर्लक्ष केले ।
नैतिकतेच्या कल्पनेला ।।
एकटाच आहे समजूनी ।
स्वार्थी भाव मनी आला ।।
नीच कृत्य जे घडले हातून ।
कुणीतरी बघत होता ।।
सर्वत्र दिशेनें तो व्यापूनी आहे ।
हेच सारे सुचवित होता ।।
कोण असावा हा गुप्त साक्षीदार ।
नितिमत्ता शिकवी त्याला ।।
बाह्य जगातील द्रष्टा असूनी ।
अंतर्यामीही बसलेला ।।
त्या साक्षीदाराची जाणीव होता ।
कचरुनी जाते मन सदा ।।
अपप्रवृत्तींना आळा बसूनी ।
सत् कर्मे घडती अनेकदा ।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
योजना तुमची चुकून जाते, जीवनाच्या टप्प्याची
अखेरचा क्षण जवळीं येतां, आठवण होते त्याची
जोम असतां शरिरीं तुमच्या, करिता देहासाठीं
वृद्धत्वाचा काळ तुम्हीं ठेवता, प्रभू चिंतना पोटीं
गलित होऊनी गेली गात्रे, अशांत करी मनां
एकाग्रचित्त होईल कसे तें, मग प्रभू चरणां
दवडू नका यौवन सारे, ऐहिक सुखामागें
त्या काळातील प्रचंड ऊर्जेस, लावा प्रभूचे मार्गे
सदृढ असते शरीर जेव्हां, एकाग्र करा चित्त
मिळणाऱ्या त्या ऊर्जेला तुम्हीं, खर्च करा चिंतनांत
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
सुक्ष्म बिजाचे रोपण करतां, वृक्ष होई साकार
कोण देई हा आकार ? १
तूं तर दिसत नाही कुणाला, घडते मग कसे ?
कोण हे घडवित असे ? २
प्रचंड शक्ती देऊनी बीजाते, प्रचंड करितो वृक्ष
कोण देई ह्यांत लक्ष ? ३
त्याच वृक्ष जातीचे गुणही येती, रुजलेल्या त्या बीजांत
ही किमया असे कुणांत ? ४
तोच वृक्ष वाढूनी फळे देतो, फळांत असते बीज
फिरवी कोण चक्र सहज ? ५
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
Copyright © 2025 | Marathisrushti