कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

दारु, बिडी-सिगार, अफू,
गांजा, त्यांचा राजा गर्द !
लत लागतां, कित्येक संसार,
त्याने केले सारे बरबाद ।।१।।

अजगराच्या विळख्याहूनी,
महाभयंकर सत्य
एक नव्हे, अनेक सारे,
नष्ट होतील त्यांत ।।२।।

होत आहे उध्वस्त आमची,
तरुण ही मंडळी
नशेच्या ह्या चक्रामध्ये,
गुंतली जी सगळी ।।३।।

जाणूनी घ्या त्या शत्रुला,
छुपा रुस्तूम तो
प्रवेश एकदा शरिरीं मिळतां,
कायमचा तो राहतो ।।४।।

सहज काढून टाकीन त्याला,
नका करुं वल्गना
घेऊन जाईल प्राण तुमचे,
हीच त्याची गर्जना ।।५।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

इतकं सारं तुझं व्हावं की माझं काही उरूच नये
त्याहीपेक्षा खंत वाटते तुलाही हे कळू नये
फुलं सारी तुझीच होती, कधी फुलली कधी सुकली
वाईट एवढंच वाटतं, तुला त्यांचा गंध येऊ नये
किती किती विरहगीतं मी स्वत:शीच गात राहिले
एकसुध्दा सूर का रे तुझ्यापर्यंत पोचू नये?
शब्दाविनाच रंगते नेहमी खरी प्रेमकहाणी तरी
गोष्ट अर्धी राहून जाईल इतकं अबोल होऊ नये
एकच आहोत आपण मनानं हेही मान्य आहे मला
स्वप्नवर्खी स्पर्शानाही इतकं कमी लेखू नये
माझी कविता माझ्याचपाशी पाकळी पाकळी मिटत गेली
क्षण निसटून जातील इतकं लज्जे, आड येऊ नये !

-सौ. राजलक्ष्मी देशपांडे

निसर्गाचे
ऋतू सहा
हे सोहळे
आता पहा

वसंतात
हा बहर
सृष्टी फुले
ही लहर

ग्रीष्म ऋतू
त्रासदाई
दाहकता
फार बाई

गेला ग्रीष्म
वर्षा आली
ही अवनी
पाचू ल्याली

पानगळ
शरदात
मजा येई
चांदण्यात

थंडी पडे
हेमंतात
उब मिळे
शेकोटीत

हा गारठा
असह्य ही
शिशिराची
वाट पाही

ऋतूचक्र
फिरते हे
आवडीचे
सर्वांचे हे

सौ.माणिक (रुबी)

तू किती पारदर्शी,
दाखवशी आरपार,
तुझ्यापासून कोण लपवी,
आपुले रे निखळ अंतर, --!!!

माणसा, तू कसा असशी
बघ एकदा निरखून,
काय चालले तुझ्या चित्ती,
भावनांचेच चढ-उतार, --!!!

वरून पाहता प्रतिमा देखणी, लक्षपूर्वक पहा वरील रूप,
आत खळाळत्या खोल समुद्री, मनाची डचमळे कशी लाव,

रूप, रंग, गंध ,स्पर्शी,
कुठलेही नसे संवेदन,
संवाद साधावा आरशाशी,
राहून स्थिर अगदी निश्चल,--!!!

स्वतःकडे पहा माणूस म्हणुनी स्थान आपुले आहे काय,
मग ठरवावे विचारांती,
महत्त्व तेही, नक्की काय--!!!

तू खरे चित्र दाखवी,
मनुजा करीत आवाहन,
रूप त्याचे फक्त वरपांगी,
रंग खरे आत विलक्षण,

जीव अस्वस्थ तुझ्या भेटी,
आत कुठे चाले खळबळ,
काय लपवले मी हृदयी,
विचार करतो असा निव्वळ,--!!!

आरशां, तू खरा मुनी,
शांत स्थिर स्थितप्रज्ञ,
माणूस असता विमोचनी,
तारक नसतो कुणी अन्य,--!!!

हिमगौरी कर्वे©

जखमा उरांत माझ्या,
आहेत अजूनी ताज्या,
शासनकर्त्या नाकर्त्या तू
हो आता तरी जागा
गेंडयाच्या तव कातडीची तू,
कुठवर राखशी नीगा?
त्यापरीस ह्या हल्ल्यांचा तू
काढ शोधूनी धागा
स्फोट मालिका सदाच घडती,
मुंबापुरीच्या कुशीत,
निद्रीस्त सुरक्षा तुझी,
घुसती अतिरेकी वेशीत
पूरे जाहले नाटक तुमचे,
समिती-चौकशी--खटल्याचे,
वरातीमागून धावत येते,
घोडे तुमचे नित्याचे
जनतेच्या मग पैशावरती,
दान वाटिता लाखाचे ,
कसे कळावे मोल तुम्हांला
निरपराध्यांच्या मरणाचे?
ह्याचसाठी कां हुतात्म्यांनी
रक्त होते सांडिंले?
स्मरुन त्यांना गिरवा थोडे
देशभक्तीचे धडे
गिरवा माणुसकीचे धडे

-- सौ. अलका वढावकर

जेव्हां मजला कळत होते, निद्रेत आहे मी

जागृत स्थिती असूनी मनाची, शरीर होते निकामीं ।।१।।

निद्रेमधल्या स्थितीत जाता, जाग न राही तेथे

जागेपण आणि निद्रा दोन्हीं, एकत्र न येते ।।२।।

निद्रावस्था नि जागेपणा, याहून दुजे कोणते ?

ध्यान स्थिति ही आगळी असूनी, मध्य बिंदू साधते ।।३।।

देह मनाला विश्रांती देई, ध्यान अवस्था ही

ध्यानामधली ऊर्जा सारी, ईश्वरार्पण होई ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

विश्वामध्ये वावरतां, भोंवती विश्व पसारा ।

रमतो गमतो खेळतो, जीवन घालवी सारा ।।

संबंध येई हर गोष्टींचा, गोष्टी येथें अगणित ।

प्रत्येक निर्माण करी, आपलेच विश्व त्यांत ।।

जीव निर्जीव विखूरल्या, वस्तू अनेक ।

आगळ्या त्या परि ठरे, एकाचीच घटक ।।

विश्वामध्येच विश्व असते, राहून बघे विश्वांत ।

समरस होता त्याच विश्वाशी, निसर्गमय सारे होत ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

तुमचे जीवन अवलंबूनी,
ग्रहराशीच्या दशेवरती
तेच होई जीवनी तुमच्या,
जसे ग्रहमंडळ फिरती...१,

मित्र मंडळी सगे सोयरे,
शत्रू असोत वा प्रेमाचे,
जीवनातल्या हालचालीवरी,
परिणाम ते होई सर्वांचे...२,

हेच सर्व ते ग्रह असूनी,
सतत स्थान ते बदलती
परिस्थिती बघूनी तुमची,
वागण्यात तो फरक करती...३

अपयशाला कारणीभूत तो,
असतो कुणीतरी नजीकचा
राहू-केतू शनि वा मंगळ,
ग्रहमान बनतो त्या घडीचा...४,

यशाची चालता घौडदौड ती,
मदत लाभते काही जणांची
हे तर सारे इष्ट ग्रह ते,
फूलवी सुमने जीवनाची...५

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

राम ते जिन्ना प्रवास झाला, पण सत्ता काही हाती आली नाही