सुळीं दिले येशूला वेडेपणाच्या भरांत

खिळे ठोकले अंगाला रागाच्या ओघांत

समर्पण केले देहाचे परि न सोडी ध्येय

बलिदानाच्या मार्गाचे हेच महत्व होय

सुळावरी तो जातांना वदला आकाशी बघूनी

क्षमा कर प्रभू त्यांना ते आहेत अज्ञानी

कळले नाहीं ज्ञान अज्ञान सागरांत

जाणले तत्वज्ञान उशीर केला त्यांत

उपयोग नाही आतां वेळ गेली निघूनी

जाण मनां येता पक्षी गेला उडूनी

हरकत नाहीं कांहीं उशीर झाला तरी

तत्वामध्ये रस घेई हीच श्रद्धांजली खरी

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

आज मंदिरातील संगमरवर फोडला तसा,
आतील दगडांनी हलकेच श्वास घेतला,
शतकांच्या शांततेत अडकलेला हुंदका
पहिल्यांदाच ओठांवर येऊन थबकला.

त्या शुभ्र, गार थराखाली
कितीतरी वेदना गाडून ठेवल्या होत्या,
आरतीच्या प्रकाशामागे
अंधाराने स्वतःच्या जखमा झाकल्या होत्या.

भक्त येत होते, हात जोडत होते,
देवापाशी सुखांची याचना करत होते,
पण त्या भिंतींमध्ये कुठेतरी
दुःखही रोज नतमस्तक होत होतं.

घंटांच्या आवाजात हरवून गेले होते
काही न बोलेले प्रश्न,
धूपाच्या धुरासोबत विरघळत होते
मनातले कितीतरी आक्रोश.

आज जेव्हा हातोड्याचा पहिला घाव बसला,
तेव्हा मंदिर थोडंसं हादरलं,
आणि आत खोलवर दडलेला
एक कैद श्वास मोकळा झाला.

संगमरवर तुटत गेला तसा
दगडही जिवंत भासू लागले,
आणि ते निःशब्द देऊळ अचानक,
श्वास घेणारं मंदिर होऊन गेलं.

त्यांच्या छातीतही कुठेतरी
वेदनांचे पक्षी फडफडू लागले.
कळलं मग,
प्रत्येक सुंदर वस्तूच्या आत
एक तडा लपलेला असतो.

लोकांना दिसतात फक्त शिखरं,
कोरलेली नक्षी, दिव्यांची झळाळी,
पण पाया मात्र शांतपणे
साऱ्या वेदनांचं ओझं वाहत असतो.

आज मंदिरातील संगमरवर फोडला तसा,
आतील दगडांनी रडून घेतलं,
आणि वर्षानुवर्षे गोठलेलं दुःख
पहिल्यांदाच पावसासारखं बरसलं.

कारण काही वेळा तुटणं म्हणजे अंत नसतो,
तो तर नव्या श्वासाचा आरंभ असतो,
जिथे वेदनांनाही आवाज मिळतो,
आणि दगडांनाही श्वास मिळतो.

•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212

गादी चालविते माझी आई, माझ्याच आजीची

मला वाटते परंपरा, ती चाले घराण्याची....१,

रात्रंदिनीचे कष्ट करणे, हा तिचा स्वभाव

प्रेमळपणे खावू घालणें, मनी तिच्या भाव....२,

अधिकाराची नशा तिजला, शब्द तिचा कायदा

जुमानत नाही कुणाचाही, शाब्दीक तो वायदा....३,

प्रेमळपणा असूनी अंगी, अहंकार युक्त ती

गुणदोषांनी भरले व्यक्तीत्व, तसेच पुढे चालती......४

सोडून घ्या तो अहंकारी भाव, टिकवा प्रेमळपणा

चक्रामधल्या गुणदोषातील, गुणच अंगा बाणा....५

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

वाहत असते जीवन सारे, वाहने जीवनाचा गुणधर्म
स्तब्ध राहता जीवन आपले, कसे घडेल हातून कर्म
वाहात होते, वाहात आहे, भविष्याते वहात जाईल
सतत चाले ही प्रक्रिया, जीवन करण्यास सफल
आजही शास्त्रज्ञ हेच सांगतो, निर्जिव वस्तूसुद्धा प्रवाही
अणूची ती बनली असूनी, प्रचंड हालचाल आत होई
अणूत असूनी तीन भाग, अतिशय वेगाने फिरती
केवळ त्यातील वेगामुळे, स्थिर साऱ्या वस्तू त्या भासती

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

स्वागत नववर्षाचे करत, सुखदुःखांच्या संकल्पना, आज नवीन दिन उगवला,
प्रार्थित अजोड नव- अरुणां,--!!!

कल्पना सुखाच्या करत,
दुःखांचे डोंगर मागे सोडा,
साजरा करत आनंद,
समर्थ होऊनी खडे रहा,--!!!

काय दडले काळाच्या पोटात,
तोंड उन -पावसा देण्यां,
सिद्ध असतो हरेक माणूस,
संकटावरती मात करण्यां,---!!!

काय शिकवी गतकाळ,
सुधाराव्यात आपल्या चुका, नियतीचे जे होती लक्ष्य,
त्यांना हात द्यावा नेमका,---!!!

कुरवाळतो आपण अहम्
बाजूला ठेवू या थोडा,
दृष्टी आपली संकुचित,
मोठा दृष्टिकोन ठेवावा,--!!!

माणुसकी आज दुर्लभ,
स्वस्त अस्वच्छतेच्या जागा,
परिसर काय, आपले मन,
लख्ख करत मोकळे जगा,--!!!

निसर्गराजाची नाही किंमत,
माणूस दाखवत स्वार्थ,
हेतू आपले सारे लपवत,
उगीच स्वीकारे परमार्था,---!!!

असती देव - वर्तमान भविष्य,
करू त्यांची यथासांग पूजा,
प्रेमास फक्त प्राधान्य देत,
मनुष्यजन्म नाहीच दुजा,--!!!

© हिमगौरी कर्वे.

चोखपणे तू हिशोब राहू दे, आपल्या जीवन कर्माचा
कुण्याही क्षणी पाढा वाचणे, भाग बनेल तो नशीबाचा...१

घीरट्या घालीत फिरत राही, आवतीभवती काळ
क्षणात टिपून उचलून घेतो, साधूनी घेता अवचित वेळ..२

सदैव तुमच्या देहाभवती, त्या देहाचे कर्मही फिरते
आत्मा जाता शरीरही जाई, कर्मवलय परि येथेच घुमते....३

पडसाद उमटती त्या कर्माचे, सभोवतालच्या वातावरणी
वेचूनी त्यातील भलेबुरे , मागे राहतील विविध आठवणी....४

हाच हिशोब जीवनाचा, दुजा वाचतो इथेच पाढा
इतरांसाठी जगता जेव्हां, सार्थकी होतो आयुष्य लढा...५

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
e-mail- bknagapurkar@gmail.com

सोळा वर्षांचा ज्ञानोबा
महाकवी झाला
गीतेंवरी टिपणी लिहून
मुकुटमनी ठरला

गजाननाचा आशिर्वाद
लाभला त्याला
ज्ञानेश्वरीचा प्रवाह
हातून वाहूं लागला

अष्टावक्र दिसे विचित्र
परि महागीता रचिलि
अकरा वर्षाच्या मुलानें
मान उंचावली

विटी दांडू खेळत असतां
काव्य करुं लागला
शारदा होती जिव्हेवरती
ज्ञान सांगू लागला

निसर्गाची रीत न्यारी
चमत्कार तो करितो
भव्य दिव्यता दाखवूनी
आस्तित्व त्याचे भासवितो

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

रात्रंदिनी कष्ट करूनी,

झिजवत होता आपले हात,

जीवनांतल्या धडपडीमध्यें,

दिसे त्याची स्थितीवर मात ।।१।।

पर्वा नव्हती स्व-देहाची,

झिजवत असता हात ते,

जाण होती परि ती त्याला,

हेच कष्ट जगवित होते ।।२।।

श्रम आणि भाकरी मिळूनी,

ऊर्जा देई तिच शरीराला,

ऊर्जेनेच तो देह वाढवी,

समाधान जे मिळे त्याला ।।३।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

तप आणि सत्याची,

महान असे शक्ती,

वाढवूनी बघा तुम्ही,

प्रभूस ती खेचती ।।१।।

तप वाढता तुमचे,

झुकेल तो ईश्वर,

हतबल होत असे,

भक्त जणांसमोर ।।२।।

विश्वाचा तो मालक,

दिसत नाही कुणा,

प्रयत्न होवूनी व्यर्थ,

निराशा येई मना ।।३।।

मिळविण्यास जा तुम्ही,

मिळत नसे केव्हां

तपशक्ती वाढविता,

आपोआप येई तेव्हां ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com