सोडत नसतो केव्हाही, निसर्ग आपुल्या मर्यादा,

चमत्कार करीत नसतो, नियमित चालतो सदा १

साधूबाबा महाराज कित्येक आहेत ह्या जगती

नांव घेवूनी प्रभूचे चमत्कार दाखविती २

अज्ञानाने भरलो आम्ही विश्वास वाटतो त्यांचा

चमत्कार दाखविण्यामध्ये हात नसतो प्रभूचा ३

तो महान असूनी क्षुल्लक त्यासी ह्या गोष्टी

प्रेमभावना घेण्या कशास पडेल कष्टी ४

नष्ट केला ईश्वर धर्म, ह्या साऱ्या भोंदूनी,

दु:खींचे शोषण करती वाम मार्गाने जावूनी ५

आम्ही केवळ भाविक, वेडे श्रद्धाळू असती,

जो आपल्या अकलेने, उपयोग त्याचा घेती ६

गंडे, दोरे, जादू - टोणा हे सारे थोतांड,

चूक मार्गाने जावून शोधत राहतो ब्रह्मांड ७

विश्वास साधूंवरी देवापेक्षाही जास्त

म्हणून चटकन लाभे किंमत त्याची स्वस्त ८

भाषा त्यांची ठरलेली, राहू, केतू, शनी

जर फारच भोळे असाल तर म्हणती झाली करणी ९

संकटाचा काळ सांगती तीन वर्षाचा

दु:ख जावुनी सुखी व्हाल, शब्द देती आशेचा १०

ह्यात काही नवे नसते, हे तर चक्र निसर्गाचे,

सुख दु:खाच्या घटना घडते घडणे चालते नित्याचे ११

विश्लेषण करीता कळेल, आम्हीच करितो घटना,

परि हिंमत नसते आमची फळ त्याचे घेण्या १२

आम्हास हवा इतर कुणी झेलण्यास त्या दु:खाते

शब्द दाखवूनी प्रेमळ लुटीत असतो धनाते १३

फरक पडत नसतो, आमच्या कर्म फळात,

त्यांच्या मंत्र – तंत्राने, सहन करतो समाधानात १४

भयग्रस्त असूनी मन, चिंतेत आम्ही असतो,

आधाराचा शब्द बोलूनी, आशा आम्हास दाखवीतो १५

पारखोनी घ्या खरा गुरु दूर रहा भोंदूपासून,

फरफटत जाल जीवनी मृगजळास नीर समजोनी १६

गुरु दाखवी मार्ग, तुमच्या आत्मशुद्धीचा,

त्यातच त्याला समाधान, संदेश देतो ईश्वराचा १७

जवळ असूनी दूर असतो, हेच सार ईश्वराचे,

भक्तीभाव ठेवा , यश मिळेल जीवनाचे १८

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

पूर्वी चार भिंतींमध्ये
जखडलेली स्त्री होती.
रांधा वाढा उष्टे काढा
आयुष्य ती जगत होती.

कावळा तिला शिवत होता
चार दिवसाची हक्काची
सुट्टी तिला मिळत होती.

स्त्री आज स्वतंत्र आहे
घरा बाहेर पडली आहे.
ऑफिसात जात आहे
धंधा हि पाहत आहे.

मुलांना शिकवत आहे
स्वैपाक हि करीत आहे.
थकलेल्या शरीराने
अहोरात्र खटत आहे.

कावळा आज शिवत नाही
हक्काची चार दिवसाची
सुट्टी हि मिळत नाही.

-- विवेक पटाईत

संबंध राहो किंवा न राहो,
मनातल्या धाग्यांना कोण तोडणार आहे?
शब्द जरी थांबले ओठांवर,
नजरेतलं बोलणं कोण रोखणार आहे?

तुझं गुपित माझ्या शांत श्वासांत आहे,
जसं चांदणं लपलेलं असतं ढगांत.
रात्रीच्या काळोखाला सांगितलं तरी,
पहाट त्याचा अर्थ उलगडत नाही कधीच.

वाटा वेगळ्या झाल्या तरी,
आठवणींची पाऊलखूण मातीवर राहतेच.
तुझं नाव न उच्चारताही,
मनातली हाक ऐकू येतेच.

काळ सरो, ऋतू बदलो,
कथा नवी उलगडो आयुष्याची,
पण तुझं गुपित माझ्या हृदयात
दीपासारखं अखंड तेवत राहील.

आणि जेव्हा हा श्वासही थांबेल कधीतरी,
माझ्यासोबतच ते गुपितही शांत झोपी जाईल,
या जगाच्या पल्याड,
माझ्या अस्तित्वासह कायमचं चिरंतन शांत होईल.

•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे

भाग्य असे अती थोर अमुचे
असे गुरुजन आम्हा लाभले
जन्म जन्मीचे सार्थक की हो
या एकाच जन्मी जाहले ।
दिले विविध ग्रंथातील ज्ञान
भाषा इतिहास भुगोल शिकविला
विविध कला शास्त्रे शिकविता
गणीत जिवनाचे समजाविले ।
पारंपारीक शिक्षण देऊनी
शिक्षीत आम्हाला बनविले
आदर्श स्वतःच्या आचरणाने
सुसंस्कृत आम्हांला घडविले ।
करीतो नमन त्या थोर गुरुजना
ज्यांनी स्वातंत्र्यवीर बहू घडविले
ज्यांनी आपुल्या बलीदानामधुनी
हे स्वतंत्र राष्ट्र अपुले घडविले ।

सुरेश काळे
सातारा
मो. 9860307752
५ सप्टेंबर २०१८
शिक्षकदिन

रस्त्यावरती उभी राहूनी, हातवारे ती करित होती
मध्येच हसते केंव्हां रडते, चकरा मारीत बसे खालती...१,

गर्दी जमली खूप बघ्यांची, कुत्सीतपणे न्याहळू लागली,
'शिपाई आणा जावूनी कुणी', ठाण्यात नेण्यास सांगू लागली...२

जीवनातील दु:खी चटका, सहनशक्तीचा अंत पाहतो,
मनावरील तो ताबा सुटूनी, वेडेपणा हा दिसून येतो...३

इतकी गर्दी जमून कुणीही, तिच्या मनीचा ठाव न जाणला
रूख रुख वाटली ती बघोनी, सहानूभुती शून्य समाजाला...४

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

लाभले असता सर्व काही..
त्याची कधी मोजदाद केली नाही..
जे थोडेसे काही मिळाले नाही..
त्याची मात्र मोजणी थांबली नाही..।।..१

मन मोकळे कधी ठेवले नाही..
फक्त स्वानंदात रमलो..
मी , फक्त मीच एकटा सर्वज्ञ..
हा अहंकार कधी सोडला नाही..।।..२

काय म्हणावे अशा प्रवृत्तीला ?..
अरे झाडा सारखे जीवन असावे..
जे जे आहे , ते ते सर्व देत रहावे..
सर्वांती उमजावे , इथे आपुले काही नाही..।।..३

©️वि.ग.सातपुते.( भावकवी)

9766544908

रचना क्र.५२ / ६-४-२०२१.

या प्रतिभेचे उपवन मनोहर
आत्मानुभूतीचा साक्षात्कार
संवेदनांचे लाघवी कुंजनवन
लोचनी तरळत रहावे निरंतर

प्रतिभा! वरदान सरस्वतीचे
भावनांचे, अमृतकुंभ विवेकी
दैवेप्रारब्ध्ये, प्राशिता अविरत
भावाविष्कार! उमलतो निरंतर

लडिवाळ भावनांची शब्दफुले
कुरवाळीती या तनमनांतराला
साक्षात प्रतिभेचे रूप सोज्वळ
मम हृदयी, रुणझुणते निरंतर

अलवार टपटपती शब्दकोमली
मी, वेचितवेचित माळीत जातो
अनामिकाची, ती कृपा आगळी
मी, लिहीत रहातो असा निरंतर

-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र. २८.

२८ - १ - २०२२.

तू असा, तू तसा,तू कायसा, कायसा,
अनंत रुपे भगवंता,
घेतोस कशी रात्रंदिवसा,--!!!

कधी वाऱ्याचा स्त्रोत तू,
कधी, खळखळणारे पाणी,
कधी खोल खोल दरी तू,
कधी कोकिळकंठी मंजूळगाणी,-!!

शोधावे कुठे तुला, तळ्याकाठी,
झऱ्याजवळ का धबधब्यात,
सोनेरी उन्हात राहशी,
का डोंगरातील कपारीत,--!!!

बाळाच्या हास्यात दडशी,
का अंधारल्या गुहेत,
प्राण्यांच्या दिमाखी बघावे,
का पक्ष्यांतील सौंदर्यात,--!!

जगातील आश्चर्यात पहावे,
की, माणुसकीच्या ओघात,
देवघरात असशी का तू,
का सज्जनाच्या हृदयांत,--!!!

फुलांतील सौंदर्य, गंध तू,
की फळातील मधुरपण,
माणसातील विवेक तू का, त्याच्यातीलच सूज्ञपण,

कुठे कुठे पाहू तुला,
न पाहताच भासशी तू,
आहेस अंतरातील खूण,
नि काळजांतील धून,--!!!

हिमगौरी कर्वे.©