कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
कृतार्थ जीवन
नको नको ते जीवन जगणे,
हिशोब ज्याचा राही उणे,
काय मिळवीले येऊन जगती,
खंत याची सदा वाटणे ।।१।।
ज्वाला बनुन विझूनी जाणे,
ऊर्जा वाटीत सर्वांना,
मंद मंद ते जळत राही,
धुरांडे ते काही देईना ।।२।।
लखलखाट तो करीते वीज,
क्षणीक राही नभांगी,
मिन मिननारा दिवा अंगणी,
अल्प प्रकाशी बाह्यांगी ।।३।।
किती काळ अन् कसे जगला,
हिशोब याचा कुणी करेना,
कष्ट त्याग तो बघती सारे,
काय दिले तुम्ही इतरजना ।।४।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
-
२६ जानेवारी २०२०
प्रिय वाचक वर्ग मंडळीना
भारतीय प्रजासत्तक दिनानिमीत्य शुभेच्छा.
जन गण मन अधिनायक जय हे
भारत भाग्य विधाता ।।
पंजाब, सिंधु, गुजरात, मराठा
द्राविड उत्कल बंग ।
विंध्य, हिमाचल, यमुना गंगा
उच्छल, जलधितरंग ।
तव शुभ नामे जागे,
तव शुभ आशिस मागे
गाहे तव जयगाथा
जन गण मंगल दायक जय हे,
भारत भाग्य विधाता ।।
जय हे , जय हे, जय हे
जय जय जय हे ।।
भारतमाता की जय हो.
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
मंगल मंदिर हे माझे माहेर
मंगल मंदिर हे माझे माहेर - मंगल....
जगावेगळे असे हो सुंदर - असे हो सुंदर
मंगल मंदिर हे माझे माहेर धृहिरवागार अती परिसर त्याचा
प्रासादची जणु शिवरायांचा
प्रांगणात या विश्वकर्मा
आत भवानीचे सुंदर मंदिर - जगावेगळे... १आकार मोठा तरीही बैठा
आंत आहे हो भव्य दिव्यता
देव-देवींच्या संत विभूतींच्या
मूर्ती असती नयन मनोहर - जगावेगळे... २मारूती राया प्रवेश द्वारी
रिध्दी सिध्दी सह गणेश स्वारी
श्री राम जानकी लक्ष्मण हनुमंत
लोचन खिळती हो त्यांच्यावर - जगावेगळे... ३शिवपिंडीवर भुजंग फणीधर
फणा उभारी ऐकुनिया स्वर
पुढे सावळा हा मुरलीधर
मुरली वाजवी मंजुळ सुस्वर - जगावेगळे...संत विभूतींच्या सजीव मूर्ती
साई बाबा अन् समर्थ स्वामी
संत गजानन आशिष देती
सदैव राहे शिरी त्याचा कर - जगावेगळे... ५गाभार्या मधी तुळजामाता
प्रगट जाहली ही अष्टभूजा
श्री दत्तात्रय, रखुमाई विठ्ठल
लक्ष्मी नारायण रेखीव सुंदर - जगावेगळे... ६छत्रपती श्री शिवाजी राजे
सिहासनावरी येथे विराजले
आदराने त्यांच्या पुढे झुकते माथे
सदा घुमवा त्यांचा जयजयकार - जगावेगळे... ७इथे बाजुला ठायी ठायी
शिल्पकलेची अपूर्व संचयी
छोटासा हा विधी-विनायक
कृपाछत्र हा धरी भक्तांवर - जगावेगळे... ८वृक्षलतां मधे आहे शिवालय
त्यात बैसले भोळे शंकर
इथेच आहे पवित्र निर्मळ
सकळ जनांना भवानी सागर - जगावेगळे... ९स्वयंभू येथे हा औदूंबर
छाया देई तो सकलांवर
पारावरती छोटे मंदीर
त्यात बैसले दत्त दिगंबर - जगावेगळे... १०गायवासरांसवे अंगणी
पान्हा देई झरझर झरझर
येथील स्वामिनी चंदाराणी
ममतेला तिच्या अफाट पाझर - जगावेगळे... ११माय माउली एक मागणे
ओटीत देग अहेव लेणे
आम्हा लेकींना प्रसन्न होऊनी
वरद हस्त हा ठेव शिरावर - जगावेगळे... १२"माय भवानीत" या हो आता
विसरू न येथील कलाकुशलता
गोड घास हा देई तृप्तता
गुणीजन येथिल सेवा तत्पर - जगावेगळे... १३आमुची ताई चंदाराणी
ओठी आहे अमृतवाणी
तुळजाईचे रूप घेऊनी
प्रेमळ कर हा ठेवी शिरावर - जगावेगळे... १४असे हे माहेर अशी ही ताई
भेटी साठी आतुर होई
कोड कौतुका पारच नाही
मायेची ही घाला पाखर - जगावेगळे... १५( वरील काव्य वरसगांव येथील श्री शिवभवानीचे सुंदर मंदिर व तेथील रम्य परिसराचे दर्शन घेतल्यावर तृप्त मनाने चिंतन करीत असताना उत्स्फुर्त पणे श्री तुळजा भवानी व सौ. ताई यांच्या प्रेमळ आशिर्वादाने रचले आहे.)
- गुलाब अरविंद प्रधान
-
व्याकुळल्या भावनांना काव्याचा
व्याकुळल्या भावनांना काव्याचामोहर हलकेच अंतरी फुललातो बहर अवचित गंधित तुझाअन जीव माझा धुंद झाला..ती सांज ओढ कातर क्षणाचीजीव तुझ्यात नकळत धुंदावलाआरक्त लोचनात थेंब अश्रूचाअलगद दुःख मिटवून गेला..का बहरल्या दग्ध चेतनाप्राजक्त हलकेच होरपळलान फुलल्या कळ्या काहीवेदना मनात अबोल उरल्या..काव्यांचे प्रेम शब्दांवर सजलेकाव्यांत जीव आल्हाद गुंतलाहा वडनवाळ उध्वस्त एकाकीभावना करपून खेळ संपला..ही कातर संध्या गूढ अशीदेहाचा पाला पाचोळा झालाआलास तू जीवनात अनामिकअबोध वाटा तुझ्यात हरवल्या..न उमलले फुल गंधित मोहितपश्चिमेचा वारा स्तब्ध झालागेले दुःख अलगद मनात रडवूनमंद दिव्याचा पेट शांत फडफडला..सुकल्या रातरणीचा आवेगसकाळी न बहर कुठला राहिलारात्रीच्या डोहात अचेतन भावगर्भित मन देही होम पेटला..का मीच जळते वणव्यात एकाकीकाहूर पेट अंतरी निःशब्द जाहलाकसली शिक्षा ही अबोध क्षणांचीव्याकुळ भाव माझा व्यक्त अधुरा..सरली सांज केशरी आकाश न्हालीक्षितीजाच्या छटा अनामिक भासल्याकाळोखात जीव अस्वस्थ अबोलदुःखाचा कढ व्यापून आयुष्य उरला..सांज केशरी भेसूर भयावह हीआकाशी काळोख तमेचा उरलाकुणी पांथस्थ आला अवचितमोह त्याचा हृदयस्थ रडवून गेला..-- स्वाती ठोंबरे.
-
श्रीरामा, घन:श्यामा,sssss
श्रीरामा, घन:श्यामा,sssss---
घनघोर या काननी,
किती पुकारु तुमच्या नावा,ssss-
लक्ष्मण भावजी गेले सोडुनी,--!!! .
अयोध्येस परतल्यावरी,
बसले मी राणीपदी,
आदर्श जोडप्याचा मान देऊनी जनतेने केले धन्य जीवनी,--
त्यातच आणखी गोड बातमी,
स्वर्गच दोन बोटे राहिला,--!!!कुणाची नजर लागली,
ग्रहस्थिती विपरीत फिरली,
तुम्ही का सोडले मज रानी,
जावे कुठे एकाकी मी आता,--!!!मनोरथे सगळी संपली तुमची सेवा मनी राहिली,
असे काय घडले सांगा तरी,
काय चुकले माझे, पुरुषोत्तमा--!!!या रानीवनी मी एकटी,
काट्यांत कोवळी कळी, हिंडताना-- भरकटलेली,
या भयानक अरण्यी,
नाही मज कुणीच त्राता,--!!!कुळाचा आपुल्या वंश पोटी,--
जीव वाढे, माझिया ओटी,--
पतीने पण सोडल्यावरी,--
काय सांगू त्या लेकराला,-!!!उद्ध्वस्त सीता, उध्वस्त जानकी उध्वस्तताच या तिन्ही लोकी,
कुठले राज्य कुठला पती,
अर्थच जीवनात न राहिला,--!!!हिमगौरी कर्वे©
-
सुवर्णचंपक फुलला अंगणी
सुवर्णचंपक फुलला अंगणी, त्याची शोभा उठून दिसे,पिवळी सोनेरी केशरट फुले,
फांदोफांदी मोहक जुळणी,-!नजर ठरेना झाडावरी,
उन्हाची मजा घेते सावली , फुलांतून इवले कवडसे,
डंवरून कसे झाड फुलोरी,--!वरचा संभार सांभाळत
चाफा, खंबीर उभा राही,
सोनसळी अभिषेक फांद्यातून मग चालू होई,--!!!फुलां -फुलांतील दरवळ, वाऱ्यावरती मस्त सुगंध,
कोणाचाही आत्मा तृप्त,
झाड स्वतः तरी तप्त, --!!!सोनेरी पिवळट फुले,
बहरुन उठे पाकळी पाकळी, स्वर्गीय झाड असल्याने,
राजबिंडी तऱ्हा न्यारी,--!!!ओंजळीत पडता सोनचाफा,
स्वर्ग मज तुच्छ भासे,
इंद्र वंचित या सुखा,
भाग्य मानवाचेच सरसें,--!!!*जो रुसेल त्याला द्यावी,
अशी गोंडस सोनफुले,
खुलेल त्याची क्षणात कळी,
अगदी तुमच्याही नकळे*,--!!!हिमगौरी कर्वे.©
-
एकटाच…
-
शुद्धतेत वसे ईश्वर
खिन्न मनानें बसला होता, उन्हांत एका खडकावरी ।
डबके घाण पाण्याचे, वातावरण दुषित करी ।।किड्या-मुंग्यांचे वारूळ तेथें, आणिक पडला काडी कचरा ।
नजिक येईना वाटसरूं कुणी, बघूनी सारा गालिच्छ पसारा ।।सोडून देऊनी निवारा , नदीकांठच्या शिखरीं गेला ।
निर्मळ करूनी जागा, आश्रम त्याने एक बांधला ।।बाग फुलवूनी सुंदर तेथें फळा फुलांना येई बहर ।
राघू मैना मयुर पक्षी, गाऊनी नाचती तालावर ।।निसर्गरम्य सौंदर्य ठेवा, बाळगला जो त्या परिसरी ।
धुंद राही तो सदैव तेथें विसरूनी इतर जनांपरी ।।जमू लागले वाटसरू, घेती विसावा कांहींक्षण ।
विनानिमंत्रित येत होते, बघूनी प्रसन्न वातावरण ।।लाभे प्रभू सहवास त्यांना, निर्मळ देही पवित्र मनी ।
तोच येईल तुम्हा भेटण्या, देह मंदिर केवळ बघूनी ।।डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com -
विठ्ठलविठ्ठल
दिंडीत वैष्णवांच्या
धावघावती पाऊले
या लोचनी एकची
परब्रह्म उभे सावळे...नादात टाळमृदंगाच्या
सारे विठ्ठलनामी रंगले
तनमन विठ्ठल विठ्ठल
सारे वाळवंटी रमलेले...शुन्यात सत्य ब्रह्मरूप
विटेवरी रुपडे सावळे
राऊळ, गाभारी त्राता
अंत:पुर! उद्धारलेले...देवा नको रे येणेजाणे
मन तुझ्यात रे तृप्तले
संतत्वात तुझीच साक्ष
ब्रह्मानंदी आत्म दंगलेले...
-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)(9766544908)
रचना क्र.३०१
२२/११/२०२२
-
माझी माय मराठी (मुक्तछंद)
माझी माय मराठी
शिवबाची
कणखर देशाची, ज्ञानेशाचीमाझी माय मराठी
अलंकृत
अलंकार तिचे खुलवित
सौंदर्यमाझी माय मराठी
वृत्तात बंदिस्त
गझलकारा करितसे उत्तेजितमाझी माय मराठी
नव रसात चिंब चिंब भिजलेली
रसा -रसातून गर्जे भाव-स्पंदनांची तराणीमाझी माय मराठी
छंदात रमलेली
वाकवाल तशी वाकणारीमराठीच आमुचा बाणा
मराठीच आमुची माता
तिच्या साठी झिजणार
सारस्वत
हाच तयांचा नारा-- सौ.माणिक शुरजोशी
डॉ. भगवान नागापूरकरCopyright © 2025 | Marathisrushti