कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

शांत अशा त्या मध्यरात्री, उंच पलंगी मऊ गादीवरी
लोळत होतो कुशी बदलीत, निद्रेची मी प्रतीक्षा करी....१,

निरोगी माझा देह असूनी, चिंता नव्हती मम चित्ताला
अकारण ती तगमग वाटे, बघूनी दिशाहिन विचारमाला....२,

प्रयत्न सारे निष्फळ जावूनी, निद्रा न येई माझे जवळी
धूम्रपान ते करण्यासाठी, उठूनी सेवका हाक मारली....३,

बऱ्याच हाका देवून झाल्या, परि न सेवक तेथे आला
मागील दारी जावूनी बघता, दिसला तो मज शांत झोपला....४

कांहीं क्षण मी बघत राहीलो, शांत शरिरी शांत झोप ती
हेवा वाटूनी त्या निद्रेचा, येवूनी पडलो गादीवरती...५

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

जराशी फुंकर जखमेवरली
जराशाने मिळे दिलासा
कुणीतरी हवेच असली
बेगडी तर सहवास नकोसा

नाती अपुली जमा करावी
धन दौलतिची चिंता कशाला
जिवाभावाची मैत्र जुळावी
स्वार्थ विचारही नको वाऱ्याला

प्रेम भुकेली आहेत सारी
जिव्हाळ्याचे सूर जीवाला
ऐकून घ्यावे कधी श्रोत्यापरी
तेव्हढ्यानेही सुख मनाला

असोत कमी नि अधिक काही
कुणीही नाही पुर्ण जगाला
वाटून घेऊ जे जे ठायी
नेऊ आनंदे पूर्णत्वाला!!

-- वर्षा कदम.

घड्याळ होते भिंतीवरती

टिक टिक करुन चाले

सतत दिसली चाल काट्यांची

एकाच दिशेने हाले

धावत होता एक तुरु तरु

दुजा हळूच धांवे

छोटा जाड्या मंद असून

पळणे ना ठावे

पळत असती पुढे पुढे

समज देती काळ-वेळेचा

किती राहील शिलकीमध्ये

प्रवास आपुला जीवनाचा

जीवन चक्रापरि फिरती

घड्याळ्यामधले सारे काटे

जाणीव करुन देती सतत

आपण कोठे अन् जीवन कोठे

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

(१)
जेव्हा लेखणी बोलते
भाव मनीचे सांगते
सत्य प्रकाशी करते
नवे साहित्य योजते

(२)
जेव्हा लेखणी बोलते
शस्त्रा सम ती भासते
गुपित उलगडते
मनीची व्यथा मांडते
(३)
जेव्हा लेखणी बोलते
साहित्य शब्दी डोलते अंतरंगी झेपावते
स्वैर नभी संचरते
(४)
जेव्हा लेखणी बोलते
शब्दबाग फुलवते
स्व-गंधी दरवळते
सारस्वतात धुंदते
(५)
जेव्हा लेखणी बोलते
काव्यसरिता वाहते
हक्कासाठी ती झुंजते
माझ्यातच सामावते

सौ.माणिक शुरजोशी
नाशिक
१३/१/२०

हाडे, मांस, रक्ताने,

शरीर बनविले छान,

सौंदर्य खुलते त्या देहाचे,

जर असेल तेथे प्राण ।।१।।

प्राण नसे कुणी दुजा हा,

परि आत्मा हेची अंग,

विश्वाचा जो चालक,

त्या परमात्म्याचा भाग ।।२।।

ईश्वरी सेवा, संकल्प मनीं,

प्रेमभरे देह भजावा,

अंतर बाह्य शुद्धता राखी,

समर्पणाचा भाव असावा ।।३।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

उदबत्तीचा सुगंध दरवळे चोहोकडे

कोठे लपलीस तूं प्रश्न मजला पडे १

मंद मंद जळते शांत तुझे जीवन

धुंद मना करिते दूर कोपरीं राहून २

जळून जातेस तूं राख होऊनी सारी

तुझे आत्मसमरपण सर्वत्र सुगंध पसरी ३

तुझेपण वाटते क्षुल्लक दाम अति कमी

आनंदी होती अनेक जेव्हां येई तूं कामीं ४

लाडकी तूं भक्तांना तुजवीण पूजा नाहीं

प्रफूल्ल करुन चेतना प्रभू भाव मना येई ५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

किती रे खोड्या करिशी कृष्णा
यशोदा तर गेली थकूनी..।।धृ।।

झोपू दे रे तिजला आतां, ती तर गेली खूप दमूनी
दही दुधांनी भांडी भरली,
काही प्याली, काही वाटली,
काही तर ती उपडी झाली,
पिऊनी सांडूनीच सगळे, नासलेस दही दूध लोणी...१,

किती रे खोड्या करशी कृष्णा, यशोदा तर गेली थकूनी
गणरायाचे पूजन करितां
मग्न झाली यशोदा माता
लक्ष्य तुझे नैवेद्यीं पडतां
फस्त करशी कांहीं मोदक, ताटामधले तूंच खाऊनी....२,

किती रे खोड्या करशी कृष्णा, यशोदा तर गेली थकूनी,
गोपींच्या तूं फोडल्या घागरी,
पळवी त्यांची वस्त्रे सारी,
दुधा तुपाची केली चोरी,
मौज वाटते गोप-गोपींना, नटखटता तुझी बघूनी...४

किती रे खोड्या करशी कृष्णा, यशोदा तर गेली थकूनी,
खोंड्या नच लीला बघूनी,
प्रेमभावना उचंबळूनी
जाई यशोदा ती बावरूनी
डोळ्यामधले लपवून आश्रू, लटका राग दिसे शब्दानी...५,

किती रे खोड्या करशी कृष्णा, यशोदा तर गेली थकूनी
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

पर्यावरणविषयक लघुकाव्ये….

सारे दुर्गुण अंगी असूनी, गुंड होता तो
इतर जनांना त्रास देत, तुच्छ लेखितो
शक्ति सामर्थ्य त्यांत असतां, फार मातला
आया बहिणीना अपमानुनी, त्रासू लागला
बळजबरीनें पैसे घेई, स्वार्था करिता
हतबल होऊनी देऊ लागली, निराश होता
केवळ त्याच्या अस्तित्वाने, सारे घाबरती
पिसाट संबोधूनी तयाला, दुर्लक्ष करिती
एके दिवशीं अवचित ती, दुर्घटना झाली
उंचावरनी त्याची स्कूटर, खाली कोसळली
त्याच्या देहा भोवती जमले, सारे गांवकरी
आज शब्द जे बाहेर पडती, स्तुती त्याची करी
निच वृत्तीची पकड होती, त्याच्या देहाला
देहाबरोबर दुष्टपणा तो, नाश पावला
सुटका झाली आत्म्याची, त्याच्या हीन देहातूनी
स्तुति सुमनें उधळली गेली, हेच जाणोनी
जेव्हां कुणाचा मृत्यु होई, गुण गातो त्याचे
रुप ईश्वरी उरते जातां, वेष्टन देहाचे

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com