अजूनी दिसेना पंढरीचा राणा

मला विठ्ठलाचा विरह सोसवेना ।।

बुवा-साधु-स्वामी यांचे पाय वंदिले मी

पुराजी नि पंडित यांचे पंथ धुंडले मी

परी विठ्ठलाच्या दारीं कुणी पोंचवेना ।।

पांडुरंगभेटीपुढती खुजे सप्तस्वर्ग

दुबल मी, दुर्गम दुष्कर नरजीवनमार्ग

पदोपदीं सहा रिपूंची रोखतसे सेना ।।

अंधच मी, पाहिन कैसे सुंदर तें ध्यान ?

मूढ पुरा , गूढ सारें परब्रह्मज्ञान

ध्यास असुनीही विषयपाश तोडवेना ।।

-- सुभाष स. नाईक

पंढरीचा राणा

काळजातला झंझावात, उफाळत बाहेर येत,
किती एक वर्षानंतर,
जीव जिवास भेटत,
स्मृतींची मनात ओळ,
केवढेतरी अधोरेखित,
दोन टिंबे एका रेषेत,
रेखली करत अंत,--!!!
आसूंसे भेटण्या जीव,
गाली हसे नशीब,
लागले करण्या हिशोब,
उभे राहून करत कींव,--!!!
मनातल्या मनात वादळ,
दडपावे भावकल्लोळ,
सामोरी येता मूर्त,
थांबला वाटतो काळ,--!!!!
दिवस आणखी तास,
पडले केवढे अंतर,
भोवती खूप वर्दळ,
तरीही एकांत -भास,--!!!!
स्पर्श कराया तुज,
धाडस लागे आज,
खेळ खेळे प्राक्तन,
खडे लेऊन सुख - साज,--!!!
गालावर हास्य उमटत,
परकेपण त्या खळीत,
संपत सारे अद्वैत,
आत्मे काहूर माजवत,--!!!!

© हिमगौरी कर्वे.

कसे मानू उपकार, देवा तुझे
देऊन बुद्धि विसर, करी कल्याण माझे

खेळ आहे जेथें, हार जीत आहे
घर बांधणीते, पड झड पाहे

असे जन्ममरण, ह्याच देहीं
हेच असतां जीवन, सुख दुःखे पाही

एक दुःख येतां, मन होई निराश
काळ पुढे जाता, विसरे ते सावकाश

एका दुःखाचा चटका, दग्ध करी मनां
जमता दुःखे अनेक, नष्ट करील जीवनां

निसर्गाची रीत, दुःख तोची काढी
करता दुःखावर मात, दुःखाचा विसर पाडी

दुःख होते दुर, हेच आणिल समाधान
दुःख बुद्धि विसर, असे तत्व महान

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

तप आणि सत्याची, महान असे शक्ती,

वाढवूनी बघा तुम्ही, प्रभूस ती खेचती

तप वाढता तुमचे, झुकेल तो ईश्वर,

हतबल होत असे, भक्त जणांसमोर,

विश्वाचा तो मालक, दिसत नाही कुणा,

प्रयत्न होवूनी व्यर्थ, निराशा येई मना,

मिळविण्यास जा तुम्ही, मिळत नसे केव्हां

तपशक्ती वाढविता, आपोआप येई तेव्हां

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

काही गोष्टी फक्त आपल्या माणसांसाठी असतात.
त्यावर नाव आपलं पण हक्क फक्त त्यांचा असतो !

कर तु तुला हवं ते,
ती दणदणीत पाठीवर थाप असते,
आनंदात सहभागाची छोटीशी वाट हवी असते..!

काळ आणि वेळेनुसार सर्व बदलायचं असतं,
आपलं माणूस मात्र जिवापाड जपायचं असतं..!

– श्र्वेता संकपाळ

*संत मुक्ताबाई*
ज्ञानाची गंगा अंतरी वाहिली,
भावार्थाची ज्योत जगात पेटविली.
वैराग्य, विवेक, करुणेचा संग,
मुक्ताई ठरली भक्तीचा रंग.

*संत जनाबाई*
दासी म्हणवली जगाच्या दारी,
पण विठ्ठल होता तिच्या अंतरी.
जात्यावर दळता अभंग फुलले,
श्रमातही विठ्ठल तिला भेटले.

*संत कान्होपात्रा*
रूपापेक्षा भक्ती श्रेष्ठ मानली,
विठ्ठलच जीवनसाथी म्हणून जाणली.
मोह, माया सारे दूर सारले,
पांडुरंगाच्या चरणी जीवन अर्पिले.

*संत सोयराबाई*
समतेचा दीप अखंड पेटविला,
भेदभावाचा अंधार दूर केला.
चोखोबांच्या संगतीत भक्ती खुलली,
विठ्ठलनामाने आत्मा उजळली.

*संत निर्मळाबाई*
निर्मळ मन, निर्मळ आचार,
विठ्ठलभक्ती हाच जीवनाधार.
प्रेम, दया, समतेचा श्वास,
अभंगांतून दिला भक्तीचा सुवास.

*संत बहिणाबाई*
संसारातही साधना जपली,
तुकारामांची भक्ती हृदयी रुजवली.
कर्तव्य, श्रद्धा, प्रेमाचा मेळ,
बहिणाबाईंचा जीवनदिवा अविरत तेवला.

या संतकन्या नव्हत्या केवळ इतिहासातील नावं,
त्या होत्या भक्तीच्या नभातील अमर चांदण्या.

कोणी ज्ञानज्योती अंतरी चेतविली,
कोणी श्रमात विठ्ठलमूर्ती भेटविली.
कोणी समतेचा अखंड दीप उजळला,
कोणी प्रेमाने माणुसकीचा गंध दरवळला.

त्यांच्या अश्रूंनी अभंगांना सूर मिळाले,
त्यांच्या त्यागाने जीवनाला अर्थ लाभले.
त्यांच्या ओठी अखंड नामाचा गजर,
आणि हृदयी विठ्ठलाचा प्रेमसागर.

आजही त्यांच्या पाऊलखुणा
वारीच्या वाटेवर फुलांसारख्या दरवळतात.
प्रत्येक टाळ-मृदंगाच्या नादात,
प्रत्येक "विठ्ठल... विठ्ठल..."च्या गजरात
त्या आजही जिवंत भासतात.

या संतकन्यांना त्रिवार वंदन...
ज्यांनी स्वतःचं आयुष्य विठ्ठलाच्या चरणी अर्पून,
साऱ्या जगाला प्रेम, समता, ज्ञान आणि भक्तीचा अमृतवारसा दिला.

जोवर चंद्रभागेचं पावन पाणी अखंड वाहत राहील,
जोवर वारकऱ्यांच्या ओठी हरिनाम निनादत राहील,
जोवर टाळ-मृदंगाच्या तालावर वारी चालत राहील,
तोवर या संतकन्यांचं तेज
प्रत्येक भक्ताच्या हृदयात, प्रत्येक अभंगाच्या स्वरात
आणि प्रत्येक "विठ्ठल... विठ्ठल..."च्या गजरात
अखंड दीपज्योतीसारखं तेवत राहील...

या संतकन्यांच्या चरणी कोटी कोटी प्रणाम...

•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212

मायेचा बाप
कष्टकऱ्या धाप
आम्हाला सुखी माप....१

कर्तव्य फार
शिस्तिला हो धार
लळा अपरंपार.......२

घराचे छत
गावात ही पत
उद्योगी पारंगत.......३

खर्च मोजून
जावक योजून
हौस भरभरून.......४

समसमान
वागवतो छान
शिकविण्यास रान.....५

अबोल फार
महान विचार
झाला नाही लाचार....६

करू सन्मान
सदा असो भान
घरादाराची शान.....७

हा ताणा बाणा
भाव मनी जाणा
हा संसाराचा कणा....८

-- सौ. माणिक (रुबी)

भिजलेली रास खडीची, गंजत पडलेले पत्रे
निसरड्या पायरीवरती हुंगत बसलेले कुत्रे

कचरापेट्यांना आली बुरशीची दमट नव्हाळी
कावीळलेल्या भींती आता झाल्या शेवाळी

बिथरला डांबरी रस्ता, बिचकली मातकट धरती
विटकरी गांडुळे आली माना वेडावत वरती

मग पागोळ्यांच्या गोळ्या टपर्‍यांवर तडतड करती
वर चहाळ वाफा आल्या की मेणकापडे चळती

उंबर्‍याजवळ दिसणारी वाळवीच तरणीताठी
अन कुरबुरण्यात उलटली ह्या बिजागरींची साठी

वैचित्र्यातील सौंदर्ये पाऊस घेऊनी आला
पण मनातल्या चिखलाचा शिंतोडा एक उडाला

-- ॐकार जोशी

चालणे सुरु तर कर ....पोहोचणार नाही कशावरुन ?

बोलणे सुरु तर कर ...टाळ्या पडणार नाही कशावरुन ?

टिम्ब काढ रेषा होतील...रेषारेषांचे चित्र जाईलच बनून

आवड तयार होईल ...कलाकृती छान घडणार नाही कशावरुन ?

लिहिणे सुरु तर कर.. कविता होईल ओळी मिळून

जमणार नक्की ...लाईक मिळणार नाही कशावरुन ?

हे जमत नाही ते जमत नाही...सोड सांगणं( गाऱ्हाणं) फिरून फिरून

गाणं सुरु तर कर ...सूर सापडणार नाही कशावरुन ?

घाबरतो उगाच आपण...रुपडं बघून वरुन वरुन

अंतरंगात बघ गुण शोधून ...जगणं जमणार नाही कशावरून ?

# कौशल

-- श्रीकांत पेटकर