उन्हांत फडफडणारी

एकाकी

फांदी................

वर आभाळापर्यंत

हात पोहचत नाहीत

आणि खाली

कुठलाच समुद्र

स्वागताला उत्सुक नाही .................

तिचे अस्तित्वच

असे,

पणांला लावलेले

बदमाष ऋतुंनी

बहरांतच शापलेले ....................

-- सुषमा एडवण्णावर

(कांहीं मुक्तक)

मद्यपान करुन राखुं मद्य-मान रे
मद्यपान करत करत विसरुं भान रे ।।

मद्य स्वर्ग, यांस हवें कां प्रमाण रे ?
गद्य वदा पद्य वदा, ‘मद्य प्राण रे’ ।।

‘मद्य मद्य’ करुं या हरपून शुद्ध रे
मद्य मिळे वा न मिळे, हेंच युद्ध रे ।।

पवित्र-तीर्थ मद्य हें, अतीव शुद्ध रे
मद्यपान अधिकारच जन्मसिद्ध रे ।।

जरि असलो आम्ही कधि व्याधि-विद्ध रे
तरि असतो प्राशाया नित्य सिद्ध रे ।।

मद्यथेंबही करी नरा प्रबुद्ध रे
मद्य करी नरजीवना समृद्ध रे ।।

क्लीबांना मद्य करी युद्धसिद्ध रे
मूढ असे, तो बनतो थोर ‘सिद्ध’ रे ।।

तरुण बनत, असती जे जख्ख-वृद्ध रे
मद्य हेंच ‘अमृत’ म्हणुनी प्रसिद्ध रे ।।

मद्ये हेंच पेय, मद्य हेंच खाद्य रे
मद्यानें सरे उदर-अग्नि-मांद्य रे ।।

‘मद्याचें पूजन’ , कर्तव्य आद्य रे
होइल तर होऊं दे जगत् क्रुद्ध रे ।।

प्राशक हे आशालभूत गिद्ध रे
वाटे, ‘व्हावेंच मद्यपान साध्य रे’ ।।

होवो ना होवो तें सहजसाध्य रे,
मात्र, मद्य, विषय नसे हा विवाद्य रे ।।

मद्याला समजुं नका कुणिहि त्याज्य रे
मद्य हेंच चालवितें हृदयराज्य रे ।।

मद्य हेंच ईश, मद्य परमपूज्य रे
मद्याला भजण्याला व्हाच सज्ज रे ।।

मद्य कुणी वारयोषिता न भोग्य रे
स्पर्श करा आदरात, तेंच योग्य रे ।।

चाखुन तनमनिंचें टिकते आरोग्य रे
थेंब चाखण्यांही लागेंच भाग्य रे ।।

मद्याचें नांव करी कंठ रुद्ध रे
मद्यप्राशनास आम्ही कटिबद्ध रे ।।

शुक्लपक्ष येवो वा पक्ष वद्य रे
आम्हांला नेहमीच प्राश्य मद्य रे ।।

जगतासाठी भलेहि मद्य निंद्य रे
अमुच्यासाठी परंतु मद्य वंद्य रे ।।

मद्यगान, भजन, चषक हेंच वाद्य रे
मद्य, देव, विषय हाच प्रतिपाद्य रे ।।

व्याधि: रोग प्रबुद्ध: wise , शहाणा, ज्ञानी सिद्ध:

(१) तयार

(२) ‘सिद्धी’ प्राप्त असलेला
उदर-अग्नि-मांद्य: अन्नपचनात मंदपणा येणें
वारयोषिता: वारांगना, वेश्या
प्राश्य: जें प्राशन करावें असें

-- सुभाष स. नाईक.

वाढदिवस स्वातंत्र्याचा, जो-तो बघ गात आहे –
‘सर्व लोक खूष येथें , सर्व सुशेगात आहे’ ।।

पुढे पुढे काळ चाले, पुढे पुढे दुनिया जाई
आणि पहा देश अपुला कसा कुठे जात आहे !

कोटि-कोटि देव ठाकत धनवंताच्यासाठी
कोण इथें दीनासाठी ? तो पुरा अनाथ आहे ।।

महापूर-भूकंपांनी जनजीवन नासे पुरतें
फक्त एवढेंच ? बाकी सर्व-सर्व शांत आहे ।।

कितिही आक्रंदा येथें , ढिम्म न कोणी हलतें
हात कटी ठेवुन निर्मम पंढरिचा-नाथ आहे ।।

कुठल्याही विषयामध्ये कितवा-ही असुं दे नंबर
उच्चरवें गर्जूं , ‘भारत पहिला जगात आहे’ ।।

- सुभाष स. नाईक. Subhash S. Naik
सांताक्रुझ (प), मुंबई. Santacruz (W), Mumbai.
Ph-Res-(022)-26105365. M – 9869002126
eMail : vistainfin@yahoo.co.in
Website : www.subhashsnaik.com / www.snehalatanaik.com

दिसत नाही काय तुला, त्याच्या मधला ईश्वर ।
‘अहंब्रह्मास्मी’ सूत्र कसे मग, तुजला कळणार ।।

देह समजून मंदिर कुणी, आत्मा समजे देव ।
त्या आत्म्याचे ठायी वाहती, मनीचे प्रेमळ भाव ।।

आम्हा दिसे देह मंदिर, दिसून येईना गाभारा ।
ज्या देहाची जाणीव अविरत, फुलवी तेथे मन पिसारा ।।

लक्ष केंद्रीतो देहा करीता, स्वार्थ दिसे मग पदोपदी ।
विसरून जातो सहजपणे, अंतर्मनातील देव कधी ।।

माझ्यातील देवही विसरणे, स्वभाव असेल जर माझा ।
कशी दिसेल दुजामधली, मग ती ईश्वरी ऊर्जा ।।

जाणून घे तू अस्तित्व त्याचे, सर्व जीवांच्या अंतर्यामी ।
म्हणशील त्याला ईश्वर तू , अन् ईश्वर आहे मी ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

माझ्या झोपडीच्या जागी झाला टॉवर
अन्‍ वाढली आता माझी पॉवर...
लिफ्टने आता मी होणार लिफ्ट
गरिबीतून श्रीमंतीत अचानक झालो शिफ्ट...
टॉयलेटमधे मी आता बसणार इंग्लिश
इंग्रजीबद्दल मनात नाही आता किल्मिश...
चुरगळले कपडे आता होणार हद्दपार
सुटबुट भरजरी आता अंगावर चढणार...
एस.आर.ए. ने केले झोपडपट्टीचे टॉवर
मलाही दिले माझ्या स्वप्नातील शॉवर...
मुंबई होणार आता झोपडी मुक्त
उरलेल्या मराठी माणसाला करून फस्त...

© कवी – निलेश बामणे ( एन.डी.)

भावशक्तीची देत देणगी, उपकार तुझे झाले,
करण्यास तव जवळीक, कामास तेच आले ।।१।।

जिंकून घेई राधा तुजला, उत्कठ करुनी प्रेम,
उचंबळून त्या भावना, साधियले तेच कर्म ।।२।।

भक्तीभावाची करीता बात, ती तर असे आगळी,
पावन करण्या धाऊन जाती, सर्व संत मंडळी ।।३।।

भजनांत मिरा रंगली, ध्यास तुझा घेऊन,
नाचत गांत राहिली, केले तुज पावन ।।४।।

दया क्षमा शांतीचे भाव, करुणेमध्ये भरलेले,
त्यांत शोधता तुझा ठाव, आनंदी मन झाले ।।५।।

सर्वस्व तुजला अर्पिता, पावन होतो भक्तासी,
भावनेची ज्योत पेटतां, कदर तूच करीसी ।।६।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

पावसाच्या पहिल्या सरीत,
हातातली छत्री अलगद उघडली...
आणि नकळत तुझी आठवण
मनाच्या उंबरठ्यावर येऊन थांबली.

छत्री अजूनही पावसापासून जपते,
पण तू नसल्यापासून
मनाला भिजण्यापासून
कोणीच वाचवू शकलं नाही.

एक दिवस वाऱ्याच्या झोताने
छत्री उलटी झाली...
काड्या मोडल्या, कापड फाटलं,
आणि तेव्हाच समजलं
जगात काहीच कायमचं नसतं.

आजही पाऊस तसाच बरसतो,
हातात छत्रीही तशीच असते.
फरक एवढाच...
आता अंग भिजत नाही,
पण मन मात्र प्रत्येक सरीसोबत
चिंब भिजून जातं.

छत्रीची सावली अजूनही मिळते,
पण तुझ्या प्रेमाची ऊब
कुठेच सापडत नाही.
पावसाचा प्रत्येक थेंब
तुझ्या आठवणींचं नाव घेऊन
डोळ्यांत अलगद दाटून येतो.

आयुष्याच्या या अखंड पावसात
एकच इच्छा अजूनही जिवंत आहे,
एकदा तरी पुन्हा
तुझ्यासोबत एका छत्रीतून चालावं...
शब्द नकोत, स्पष्टीकरण नको.
फक्त तुझा हात हातात असावा,
आणि पाऊस मनमोकळा बरसत राहावा.

•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212

वाणी मधूनी शब्द निघाला, कदर त्याची करीत होते ।
मुखावाटे बाहेर पडे जे, वचन त्याला समजत होते ।।
दिले वचन पालन करण्या, सर्वस्व पणाला लावीत होते ।
प्राणाची लावून बाजी, किंमत शब्दांची करीत होते ।।
स्वप्नामध्ये दिले वचन, हरिश्चंद्र ते पालन करी ।
राज्य गमवूनी सारे आपले, स्मशानी बनला डोंबकरी ।।
प्राण आहूती देई दशरथ, वनी धाडूनी राम प्रभूला ।
पालन केले तेच वचन, रणांगणी दिले जे कैकयीला ।।
आज लोपूनी तेज वाणीचे, तुटले विश्वासाचे नाते ।
बदलूनी जाती क्षणात सारे, घटकेपूर्वीचे शब्द जे होते ।।
मित्र वा आप्त कुणी, आई-बाप वा भाऊ-बहीण ।
स्वार्थीभाव अंगी मुरूनी, पाळीत नाही आपले वचन ।।
अंतर्यामी बसला ईश्वर, जाण त्याची सदैव असावी ।
‘वचन’रूपे व्यक्त होई , हीच भावना मनी ठसावी ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

याच्या पोटात घुसवतोय काय
लोखंडाचा रॉड
शहर आपलं होत चाललंय
भारीच बुवा द्वाड!

भरून राहिला! कंठ दिगंबरा!
दत्त योगेश्वरा ! गुरू दत्ता!!१!!

दर्शनास जीव! आतुर भक्ताचा!
दत्त दर्शनाचा! वाटे हेवा!२!!

त्रिगुण धारक ! तुम्ही योगीराज!
चिंतनाने आज ! बोलावले!!३!!

आलो दत्ता ठायीं! भेटही सुखाची!
घडो नयनांची ! दृष्टादृष्ट!!४!!

गुरूंचा आधार! दत्त नाम ओठी!
सुटतील गाठी! संभ्रमांती!!५!!

गुरू बळ लाभे ! जन्माची पुण्याई!
समजावें आई! बाळबोध!!६!!

परमोच्च क्षण ! भक्तीचा संगम!
आत्म्याच्या उगम! दत्तात्रय!!७!!

@ काव्य प्रतिभा
प्रतिभा महादेव चौगले
कोल्हापूर`