कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

सतत फिरत राहते चक्र निसर्गाचे

उत्पत्ति स्थीति लय ह्या कालकृमणाचे ।।धृ।।

एक एक पाकळी

लहानशी कळी

जाई उमलून

फूल त्याचे बनून

सुगंधी टपोरे फूल

कांही वेळ राहील

कोमेजून जाई

देऊनी रुप बीजाचे

परत अंकूरण होई

दुजा एका झाडाचे ।।१।।

सतत फिरत राहते चक्र निसर्गाचे

एक एक पाऊल

टाकते मुल

वाढते हसून

बनते यौवन

एटदार तो दहधारी

कांही काळाची उभारी

देह होई विलीन

पेटवूनी दिवे वंशाचे

होई अवतरण

नव्या एका मानवाचे ।।२।।

सतत फिरत राहते चक्र निसर्गाचे

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

भिंत ओलेती मनाची
तुझ्या आठवणी झिरपलेल्या,
धुळीत थेंब टपोरे , देती आठव
ओल्या बटा तुझ्या झटकलेल्या,

तुझ्या हास्याची जाळी काढी
नक्षी त्या छताला,
प्रतिबिंब तुझे झळकते
जेव्हा पाहतो स्वतःला,

किती भकास उदास
तुझ्याविना घर मनाचे गं
जन्म देण्यास आतूर
जडावलेले गर्भ घनाचे गं,

झाली जीर्ण वास्तू मनाची
तुझे येणे होत नाही,
अवकळा येते त्या घरास
जिथे स्त्रीचे पाऊल फिरत नाही,

किती किती वाटते तुला लेखणीत बांधावेसे
पुन्हा नव्याने तुला जुने काही सांगावेसे

कित्तीदा भास झाला तू येऊन गेल्याचा
मनाचा उघडा दरवाजा पुरावा होता तू गेल्याचा,

आत्मा कधीचा पाण्यात ठेऊन बसलेला ,
उंबरठ्यावर एक तांब्या उपडा हीं घातलेला

कधी वळत नाहीत तुझी पावले इथवर
प्रतिक्षा हीं किती काळाची न कुठंवर

वास्तू कोसळण्याआधी जमेल का ग तुला येणे
बांधू नव्याने घर , रचू पुन्हा नवे गाणे

साद देतो हि अंतिम अन प्रतिक्षाहीं थकलेली,
अक्षरे बोलावती तूज , विरहात माखलेली..

-- अँडव्होकेट ऐश्वर्या वैजापूरकर

(नावासहित share करावी)

गझल; जाती: समजाती-पद्मावर्तनी-अनलज्वालाl मात्रा: ८+८+८=२४मात्रा

गंध व्हा, उधळा स्वतःला
फूल आधी व्हा तुम्ही
रंगवुनी ह्या जगाला
इंद्रधनुषी व्हा तुम्ही

उजळण्या हे विश्व सारे
उजळणारी ज्योत व्हा
ज्योत म्हणुनी मिरवताना
राख बनण्या सिध्द व्हा

विश्व सारे उजळताना
ज्योत जळते अंतरी
प्रेमपक्षी फुलवताना
चंद्र झुरतो अंबरी

व्हा प्रकाशी गा मनाशी
गीत व्हा विश्वातले
जीवनाचे व्हा प्रवासी
शब्द व्हा गीतातले

कोवळे ऊन व्हा
अन् बरसणारा मेघ व्हा
घन तमाला छेदणारी
ती विजेची रेघ व्हा

- हेमंत बर्वे

नाव आहे गाव आहे ....आणखी का जोडणे रे ?
साम आहे दाम आहे.....आणखी का ओढणे रे ?

माणसांनी माणसाला वाटले आपापल्यापरि
जात आहे , पात आहे.....आणखी का तोडणे रे ?

#कौशल (श्रीकान्त पेटकर )

हादरून गेलो मनात पूरता, ऐकून त्याची करूण कहानी

केवळ एका दु:खी जीवाने, हृदय दाटूनी आणीले पाणी

असंख्य सारे जगांत येथे, प्रत्येकाचे दु:ख निराळे

सहन करिल का भार येवढा, ऐकूनी घेता कुणी सगळे

सर्व दुखांचा पडता डोंगर, काळीज त्याचे जाईल फाटूनी

कसाही असो निर्दयी कठोर, आघात होता जाईल पिळवटूनी

मर्म जाणीले आज परि मी, पाषाणरूप तुझे कां देवा

सर्वजणाची दु:खे झेलण्या, वज्र देह हा धारीला असवा

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

आठवावे तव नाम हे गुरुराया
शीणवटा मनाचा घालवाया ...।। धृ ।।

रहाटगाडगे हे रोजचे चाले
रेटूनी रेटूनी मन हे थकले
एकचित्त होऊनी आता बसलो
स्मरण करी तुमचे गजानना ।।१।।

उपदेशपर तुम्ही जे सांगितले
मनात हो साठवुनी ठेवियले
विपरीत वर्तमानात आजच्या
वागण्या बल द्यावे गजानना .....।।२ ।।

किंमत हरवुनी बसली माणसे
हरवून बसले बोलते शब्दही
बदलणे बरे नव्हे रंग नाना
हे भान तुम्हीच द्यावे गजानना ....।।३ ।।

-- अरुण वि.देशपांडे - पुणे.
9850177342

बीजाचे समर्पण पहावे,स्वतःला देऊन टाकते,
एक तरु जन्माला यावे,
म्हणूनच स्वतःला गाडते,---!!

पुन्हा मातीत रूजून,
एकदम कात टाकते,
अंकुराचा स्वरूपाने ,
मातीच्या कुशीत येते,--!!!

काळी आई कुरवाळते ,
सर्व संगोपन करते,
बघता बघता नजरेत भरते,
अंकुराचे फोफावणे, --!!!

अंकुराचा त्याग करून,
बीज वाढीस लागते,
रोपट्याच्या स्वरूपात,
सानुले झाड उगवते ,--!!!

रोपट्याला फुटती पाने,
त्यांचेही वर जाणे,
करता करतां झाड वाढते,
हिरवेगार, डौलदार दिसते,--!!!

हळूहळू संपन्न होते,
घोंस लागती फुलाफळांचे,
झाड होते मोठे,
कधी रूप घेते वृक्षाचे,--!!!

फळे-फुले भरलेले,
वृक्ष घनदाट डंवरलेले,
कोसळती किती फळेफुले,
शेवट पुन्हा बीजरुपे,--!!!

हिमगौरी कर्वे.©

(मराठी भाषा दिनाच्या निमित्तानें)

(१) मराठी-भाषा-दिवस करूं या साजरा

माय मराठीला करूं मानाचा मुजरा

चला, आज मराठीचे गोडवे गाऊं

उद्या तिच्या उन्नतीचें विसरून जाऊं ।।

-

(२) भेटला ज्ञानया जसा ‘देश्य’ भाषेला

भेटला शिवाजी काल महाराष्ट्राला

करील पुनरुत्थान, हरील हताशा

कोण असा, पाहील मराठी भाषा ?

-

(३) संकर झाला, होऊं द्या की , मराठी मरणार नाहीं

इंग्लिश-हिंदी-संगणकाच्या-भाषेला डरणार नाहीं

सहस्त्रकें दो , आक्रमणांतुन तगली मराठ-भाषा जी,

तिच्या भविष्याची कोणीही करूं नका काळजी ।।

-

(४) दोन हजार वर्षांत मराठी बदलली नाहीं कां ?

मूळ रूपापासुन थोडीही ढळली नाहीं कां ?

मग आतां शब्दांचा संकर हा कसला अनर्थ आहे ?

मर्‍हाट-भाषा स्वत: काळजी घेण्यां समर्थ आहे ।।

-

(५) हिची अनवती करील, असा

तुम्हांम्हांविण आहेच कोण ?

तुमचीआमची उदासीनता

हीच तिच्या र्‍हासाला कारण ।।

बाहेरचे एल्गार परतवूं

मराठीचा हात धरून

कांहीं शुद्धता-आग्रह धरून

कांहीं संकर मान्य करून ।।

करूं नका जयकार हिचा

एकच दिवस , अरे

मराठभाषा अमुची माता

हिला ज़पूं सारे ।।

- - -

सुभाष स. नाईक मुंबई

M – 9869002126 . eMail : vistainfin@yahoo.co.in

Website : www.subhashsnaik.com ; www.snehalatanaik.com

माणूस नावाचा शहाणा वेडा….. गतजन्मीच्या चुकांत गुरफटतो !