कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

नमन माझे श्री गणेशाला

वंदितो मी कुलस्वामिनी श्री रेणुकेला

भाव अर्पितो गुरु दत्तात्रयाला

परमात्म्याची विविध रुपें ।।१।।

परमेश्वराची लीला महान

घ्यावी सर्वानी जाणून

टाकून सारे ब्रह्मांड व्यापून

चालवितसे खेळ जीवनाचा ।।२।।

विश्वाचा तो अधिनायक

जीवन धर्माचा तो पालक

जीवन गाड्याचा तो चालक

परब्रह्म परमात्मा ।।३।।

नसे त्यासी मृत्यु- जन्म

कार्य करी तो अवतार घेऊन

कुणामध्यें अंशरुपे येऊन

जीवनचक्र चालूं ठेवी ।।४।।

प्रभूसी समजावे समर्थ

जाणून घ्यावा जीवन अर्थ

हेच आयुष्याचे सार्थ

आपल्या जीवनाच्या ।।५।।

।। शुभं भवतु ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

ती कशी सोडवतात, त्याकडे सजगतेने नजर ठेवावी

-- डॉ. भगवान केशवराव नागापूरकर

सुख दुःखाच्या लाटेमध्ये,

तरणे वा बुडणे,

जगेल तो त्या क्षणी,

ज्याला माहित पोहणे ।।१।।

पोहणे जगणे कला असूनी,

अनुभव हा शिकवूनी जातो,

जागरुकतेने कसे जगता,

यशही त्याला तसेच देतो ।।२।।

जीवनाविषयी ज्ञान मिळवण्या,

कष्ट लागती महान,

परि केवळ एक अनुभवी प्रसंग,

सारे देतो मिळवून ।।३।।

अनुभवाचे ज्ञान श्रेष्ठ हे,

निसर्ग शिकवी क्षणोक्षणी,

सतर्कतेने वेचून घ्यावे,

दैनंदिनीच्या घटनामधूनी ।।४।।

बोल सारे अनुभवाचे,

त्या बोलीची भाषाच न्यारी

सुख दुःखाच्या गुंत्यामधला,

अर्थ सांगतो कुणीतरी ।।५।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

मी बेडूक बेडकीच्या प्रेमात पडलो
आणि उगाच उडया मारू लागलो...
आमची जात भले एकच होती...
मी समुद्रातील बेडूक होतो
ती डबक्यातील बेडकी होती...
डबक्यात बऱ्याच बेडक्या होत्या
समुद्रातील मी एकटा बेडूक होतो...
तिचे विचार डबक्यासारखे संकुचित
आणि माझे समुद्रासारखे अथांग...
आम्ही एकाच जातीचे तरी निराळे होतो...
तिला तीच डबकच जगासारखं वाटत होतं
समुद्रातील माझं जग तर अमर्याद होतं...
प्रेमासाठी मी चुकून समुद्रातून डबक्यात आलो होतो
तरी माझ्या समुद्राला त्याच्या अथांगतेला मी विसरणार नव्हतो...
डबक्यातील बेडकीला त्यामुळेच मी समुद्रात घेऊन जाऊ शकणार होतो...

कवी - निलेश बामणे ( बी डी एन )

तीन गुणांनीं युक्त असूं द्या, तुमचे जीवन सारे
जीवन यश पताका तुम्हीं, फडकवित रहा रे

असती सारे ईश्वरमय, याच भूतला वरचे
प्रथम मान द्या हो प्रभूला, कार्य समजून त्याचे

आनंद घेऊनी संसारांचा, लक्ष्य असावे जीवनीं
निसर्गाचे हे चक्र फिरावे, विचार असूं द्या मनी

दुसऱ्याचा बघूनी आनंद, दुप्पट होई आपला
आयुष्यातील कांहीं भाग, अर्पा तुम्हीं समाजाला

तीन दिशात्मक जीवन जगा, यश तुमचे हातीं
जीवनातील आनंद घेतां, समाधान ते लाभती

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

जगातील वस्तू, वाटे आकर्षक

देह सुख देण्या, समजे त्या ठिक...१

प्रत्येक गोष्टीला, डब्याचा आकार

सुखाचे वेष्ठन, ते चमकदार...२

चमक बेगडी, फसवी सर्वाला

काय डब्यामध्ये, कळेना कुणाला...३

झाकण उघडा, दुःख दिसे आंत

लपून बसले, प्रत्येक गोष्टीत...४

हात लावताच, दुःख हाती येई

भासलेले सुख, नष्ट होत जाई...५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

हा सूर्य आणि हा जयद्रथ,

पाहूया कोणाचा, पहिला पोहचतोय तो रथ…….

जीवनांतले चित्र पालटूनी, रंग ते बदलले

जनी जनार्दन ठरविले, सारे काय मिळविले ।१।

सुंदर तसबीर एक आणली, देवी श्री लक्ष्मीची

श्रद्धेचे भाव गुंतविले, पूजा करूनी तिची ।२।

शिक्षण घेवूनी ज्ञान मिळविले, कष्टानें सारे

शरीर होते चैतन्यमय, आणि धडपडणारे ।३।

रंग बधितले जीवनांतील, विविध छटांचे

सजविण्यास लागते त्या छटांना, बळ संपत्तीचे ।४।

ज्ञान आणि प्रयत्न जेव्हां, एक ठिकाणी असे

प्रसन्न करण्या धन लक्ष्मीला, अडचण येत नसे ।५।

शक्ति, युक्ति, बुद्धी एकटवूनी, परिश्रम केले

धनराशीचे अल्प भांडार, त्याने जमविले ।६।

तेज चमकले त्याच्या जीवनीं, धन लक्ष्मीचे

समजूं लागला फार सुखी, क्षण कर्तृत्वाचे ।७।

माहीत नव्हते लक्ष्मी असते, चंचल स्वभावी

केव्हां येईल जाईल कशी, भंरवसा तो नाहीं ।८।

चालत असतो खेळ नियतीचा, गमतीनें सदा

कुणाचे फांस कसे पडतील, कळेना अनेकदां ।९।

कमाईस त्याच्या ओहोटी लागली, व्यवहारामध्यें ती

प्रयत्न सारे फोल ठरूनी, अपयश येती ।१०।

निराश बनले जीवन सारे, अंध:कार झाला

दु:खाच्या त्या चटक्यामध्यें, जीव होरपळला ।११।

मार्ग बदलले पूर्ण तयानें, आपल्या जीवनाचे

धन कमविणें लक्ष नव्हते, त्याच्या प्रयत्नांचे ।१२।

वाचन करूनी चिंतन केले, मन रमविण्या चित्ताला

ध्यान साधना देवूं लागली, आनंद त्याला ।१३।

विसरूनी गेला हलके हलके, दु:ख निर्धनतेचे

काव्य लेखनानें उघडले द्वार, नव जीवनाचे ।१४।

चकीत झाला एके दिवशीं, बघूनी तसबिरीला

श्री लक्ष्मीचे ठिकाणी सरस्वतीचा, बदल कुणी केला ? ।१५।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

थोडा रिकामा दिसलो रे दिसलो

की एखादा शब्द येतो कुठूनतरी

त्याला थोडं गुणगुणलं

कि अजून दुसरा

मग तिसरा

असे येत राहतात

फेर धरतात

मी सुद्धा

जास्त विचार करत नाही

शब्दांना येऊ देतो मग लिहून घेतो

मला बरं वाटते ...छान वाटते

ते काही म्हणत नाही

अन मीही काही म्हणत नाही

हे सारं कविता आहे

की अजून दुसरं काही म्हणून

पण

एवढं मात्र खरं

कि

हे शब्द येत राहतात मराठीतून

.........दुसऱ्या भाषेतून येतच नाही

इतकं सहज आलंच नाही अजून

-- श्रीकांत पेटकर