गझल ; जाती: समजाती-पद्मावर्तनी-अनलज्वाला; मात्रा: ८+८+८=२४ मात्रा

बागेतील तारका-

तुझ्या विना सखे अता रिते रिते जगायचे
तुझ्याच आठवात मी कसे किती झुरायचे

मला नकोच वाटते जिणे असे उदास पण
तुझा सुगंध भासतो म्हणून श्वास घ्यायचे

दुखावल्या मनावरी हळूच फुंकरीन मी
सुखावतील वेदना असे मला लिहायचे

नभात माळल्यास तू असंख्य तारका जरी
तयांस दाखवायला मलाच रात्र व्हायचे

तुलाच शोधतात ही अधीर तीव्र स्पंदने
तुला लिहीत गात मी मलाच सापडायचे

रडायला जमेल का कधीतरी यथेच्छ की
नकाब जन्मभर असे हसून वापरायचे

मुक्या सुन्या उरातही नवा फुटेल हुंदका
विनायका असे तुला नवीन गीत गायचे

विनायक पाटील...✍

भूतकाळाला विसरून,
वर्तमानात सुधारण्याच्या
सतत प्रयत्नात असतो डोळस
रचत स्वप्नांचे मनोरथ !

डोळसांनी बघितलेली असतात स्वप्न
त्यांच्या मनातली
त्यांनी पाहिलेली
उघडया डोळ्यांनी !

डोळसांनी जीवनात
रंगीत, काळं-बेरं, चांगलं-वाईट
बघितलेलं असतं, अनुभवलेलं असतं
पण स्वप्नातील वास्तवात नको असतं !

जन्मताच अंध असलेल्यांची
ओळखच नसते रंगांशी,
आकार, उकारांशी,
चांगल्या वाईटाची !

त्यांना कधी स्वप्न
पडत असतील का?
कसे असतील त्यांच्या
स्वप्नातील रंग, आकार, ऊकार !

काय असतील मनोरथ?
देवा त्यांचे दु:ख त्यांना ठाऊक
याच जन्मी बघ रे त्यांना
डोळस होता आलं तर !

बघूदे त्यांना तुझे चरण,
अनुभवूदेत तुझे अकारण कारुण्य,
हे विश्व, हा निसर्ग,
पुढच्या जन्मी तरी
नको रे त्यांच्या पदरी अंधार !

जगदीश पटवर्धन

एखाद्या प्रॉडक्टला संपवायचं असेल तर त्याच्या पेक्षा भारी प्रॉडक्ट बनवून संपवता येतं, बहिष्काराने नाही.

एक भिकारी लीन-दीन तो, भीक मागतो रस्त्यावरी

फिरत राही एकसारखा, या टोकाहून त्या टोकावरी, ।।१

दिवस भराचे श्रम करूनी, चारच पैसे मिळती त्याला

पोटाची खळगी भरण्या, पुरून जाती दोन वेळेला ।।२

मिठाई भांडारा पुढती, उभा ठाकूनी खाई भाकरी

केवळ मिठाईचा आस्वाद, त्याच्या मनास तृप्त करी ।।३

देहाखेरीज कांहीं नव्हते, त्याचे 'आपले' म्हणण्यासाठी

परि समाधानी वृत्ती असूनी, कल्पनेतील आनंद लूटी ।।४

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

तेवत होती ज्योत दिव्याची,
प्रकाश देऊनी सर्व जनां,
आनंदी करण्या आनंद वाटे,
तगमग दिसे तिच्या मना ।।१।।

शांत जळते केंव्हां तरी,
भडकून उठते कधी कधी,
फडफड करीत मंदावते,
इच्छा दाखवी घेण्या समाधी ।।२।।

जगदंबेच्या प्रतिमेवरती,
प्रकाश टाकुनी हास्य टिपते,
हास्य बघूनी त्या देवीचे,
चरण स्पर्शण्या झेपावते ।।३।।

अजाणपणाच्या खेळामधली,
स्वप्न तरंगे दिसती,
दिव्यामधले तेल संपता,
काजळी धरती वाती ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

शोभिवंत घर केले, आधुनिक बनलो मी
विविध वस्तू संग्राहिले, शोभा देण्या आले कामी

शिरे व्याघ्र, हरणाची, लटकाविली भिंतीवरी
झाडे रंगीत पानांची, कुंडीत शोभती बरी

काचेचा मोठा टँक घेऊनी, पाण्याने भरला
रंगीत मासे आंत सोडूनी, दिव्यानी प्रकाशिला

रंगी बेरंगी आकर्षक मासे, चपळाईने पाण्यांत पोहती
नयनाला ते मनोहर भासे, चित्त साऱ्यांचे वेधती

खेळून भूक लागली, हा विचार आला मनी
जीवंत किडे सोडले जली, खाण्यासाठी माशांना

शर्यत किडे माशांची, बघून वाटली गम्मत
भक्ष्ये पकडूनी किड्यांची, मासे असती जिंकत

मनी निराशा आली अवचित, विचार येता ध्यानीं
जीवन मरणाची ही शर्यत, जगे एक दुसऱ्यास मारुनी

परि निसर्गाची रीत निराळी, संधी देई जगण्याते
बंदीत टाकूनी किडे सगळी, वंचित केले त्या संधीते

निराश होऊनी जातां, काढून घेतले माशांना
जलाशांत सोडूनी देतां, आनंद झाला मनां

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

आला ! आला रे पाऊस !

धरणीला मीलनाची आंस //धृ//

गेली होती तापूनी रखरखली सारी,

अंग जाता वाळूनी भेगा पडती शरीरी ।।

थकली ती सोसूनी उकाड्याचे चार मास

आला ! आला रे पाऊस !

धरणीला असे मीलनाची आंस ।।१।।

पाणी गेले आटूनी नदी नाले कोरडे,

पहाटेच्या दवातूनी झाडे जगती थोडे ।।

गेली हरळी जळूनी बीजे टाकूनी आसपास

आला ! आला रे पाऊस !

धरणीला मीलनाची आंस ।।२।।

आता येईल वनीं चैतन्य लपलेले,

तरुवेली जाती फुलूनी पडणाऱ्या जलामुळे ।।

जाती सारे आनंदुनी दरवळत मातीचा सुवास,

आला ! आला रे पाऊस !

धरणीला असे मीलनाची आंस ।।३।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

"स्मार्टफोन" ज्याच्यांकडे असे....
तेच सदैव नेटबिझी असे.....
"स्मार्टफोन" ज्याच्यांकडे नसे....
तेच सदैव अनेक कामात बिझी असे....

"स्मार्टफोन" ज्याच्यांकडे असे....
सदैव खाली मान घालुन बसे....
"स्मार्टफोन" ज्याच्यांकडे नसे....
तेच ताठ मानेने जगासमोर बसे....

"स्मार्टफोन" ज्याच्यांकडे असे....
रात्रभर Whatts Appas व फेसबुकवर असे...
"स्मार्टफोन" ज्याच्याकडे नसे...
तो प्रातःकाळी ऊठुन दिनचर्येस प्रारंभ करे...

"स्मार्टफोन" ज्याच्यांकडे असे....
कामात त्यांचे सतत लक्ष नसे....
"स्मार्टफोन" ज्याच्यांकडे नसे...
तेच प्रमोशन घेण्यास पात्र असे....

"स्मार्टफोन" ज्याच्यांकडे असे....
ते परिवारापासुन लांब वसे....
"स्मार्टफोन" ज्याच्यांकडे नसे....
ते परिवारात सदैव मग्न असे....

"स्मार्टफोन" ज्याच्यांकडे असे....
ते सुखदुःखात लांबुन सहभागी होत असे...
"स्मार्टफोन" ज्याच्यांकडे नसे...
ते वैयक्तिक भेटुन धीर देत असे....

"स्मार्टफोन" ज्याच्यांकडे असे...
सणावारांचे भावपुर्ण मेसेज सेंन्ड करण्यात व्यस्त असे.....
"स्मार्टफोन" ज्याच्यांकडे नसे....
ते पारंपारिक पध्दतीने एकत्रितपणे सणवार परिवारासोबत साजरे करण्यात व्यस्त असे..

"स्मार्टफोन" ज्याच्यांकडे असे...
तो सदैव एकांतात असे..
"स्मार्टफोन" ज्याच्यांकडे नसे....
तो सदैव मित्रपरिवारात असे....

"स्मार्टफोन" ज्याच्यांकडे असे....
तो सदैव अस्थिर व चंचल असे..
"स्मार्टफोन" ज्याच्यांकडे नसे...
तो सदैव स्थिर.. एकाग्र..एकचित्तच असे....

-- विवेक जोशी