एकलव्यापरीं शिकलो विद्या, गुरुद्रोणा विना ।
काव्यामधल्या जाणून घेतल्या, साऱ्या खाणाखुणा ।।१।।

शोधू लागलो प्रथम गुरुला, पद्य रचनेसाठीं ।
कुणी न शिकवी कला श्रेष्ठ ही, राहून माझे पाठी ।।२।।

उठत होती भाव तरंगे, अन आकाशी भिडती ।
शब्दांनी परि पकड न येता, निष्टूनी ती जाती ।।३।।

मार्गदर्शक तो भेटत नाही, खंत लागे मना आता ।
व्याकूळ झाला जीव बघूनी, मनाची ही दुर्बलता ।।४।।

गोविंदाग्रज नि केशवसूत, आणिक ग.दि.मा. ।
तांबे- बोरकर- यशवंत, सर्वजण आले कामा ।।५।।

ग्रंथ तयांचे सारे जमवूनीं, एकत्र ठेवियले ।
शब्द भावना यांची सांगड, मन घालू लागले ।।६।।

द्रोण मूर्तिपरी भासूं लागली, त्यांची ग्रंथ संपदा ।
काव्यामधली स्फूर्ति मिळूनी, आनंदी झालो सदा ।।७।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

बरेच दिवस झाले
काही लिहिले नाही
तुझ्या आठवणीत...
तुझी ती आठवणच
हरविली नाही ना ?
माझ्या आठवणीत...
कित्येक कविता मी
सहज रचल्या आहेत
तुझ्या आठवणीत...
कित्येक कविता मी
सहज सोडल्या आहेत
तुझ्या आठवणीत...
माझ्या आयुष्यातील कित्येक
वर्षे वाया गेली
तुझ्या आठवणीत...
मी राहात होतो
तुझ्या नाजूक हृदयातील
माझ्या आठवणीत...
आठवणीतील माझी तू
तुझा मी राहतील
जगाच्या आठवणीत...

©निलेश बामणे

बागेतील तारका-

ध्येय मिळण्या तुमचे योग्य लागते साधन
कष्ट होतील व्यर्थचे चूक मार्ग अनुसरुन ।।

अंतराळातील शोध महान बुद्धीचे प्रतीक
घेण्या अचूक वेध अवकाशयान असे एक ।।

अनंत दूरचे तारे न दिसती डोळ्यानी
दुर्बिणीच्या नजरें बघती सर्व कौतूकानी ।।

सूक्ष्म जंतूंचे अवलोकन, चक्षु घेण्या असमर्थ
त्याचे मिळण्या ज्ञान लागते सूक्ष्मदर्शक यंत्र ।।

यंत्र असे साधन जाणण्या कांहीं गोष्टी
इंद्रियाना मर्यादा असून न बघे सारी सृष्टी ।।

तसेंच आहे प्रभूचे जाणण्या त्याचे आस्तित्व
साधन पाहिजे तपाचे देऊनी परीक्षा सत्व ।।

दया क्षमा शांति ठरे श्रेष्ठ गुण
सत्य तप भक्ती, प्रभू मिळण्याचे साधन ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

वाट कुणाची बघतो आम्हीं,

ठाऊक असते सर्वांना,

मृत्यू हा अटळ असूनी,

केव्हांही येई अवचित क्षणा ।।१।।

आगमनाचा काळ त्याचा,

कल्पनेनें ठरविला जातो,

अचूक जरी शक्य नसले,

विचार त्यावरी करीता येतो ।।२।।

जीवन म्हणती त्या काळाला,

जगणे आले मृत्यू येई तो,

जगण्यापुढे पर्याय नसतां,

सुसह्य करण्या प्रयत्न होतो ।।३।।

तन मनाला सुख देऊनी,

जीवन काल वाढविती कांहीं,

सद्उपयोग तो केला जावा,

हीच इच्छा सदैव राही ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

गीत माझेच मी गात असता

का लागती ना सूर माझे

आज प्रथमच तुझ्याविना मी

प्रेमगीत गातोय माझे ।

मैफीलही तीच आहे

सखे रात्रही तशीच आहे

परी आज माझ्या सुरांना

ना पुर्वीचे ते माधुर्य आहे ।

गेलीस मजसी सोडून तू

शब्दही पोरके करुन माझे

कसे रसिकांना मग भावतील

ज्यात नाहीत स्वर तुझे ।

शब्दांना माझ्या सवय होती

आपल्या युगलस्वरानी बहरण्याची

कसे मम कंठातून ते बरसतील

सवय त्यांना ग युगलस्वरांची ।

-- सुरेश काळे

मो.9860307752
सातारा.
२५ जुलै २०१८

अगणित तारे जीव जीवाणूं ।
अथांग विश्व अणू रेणू ।।

रंगरूप हे नेत्री दिसती ।
भिन्न भिन्न राहूनी जगती ।।

रस गंध दरवळे चोहीकडे ।
जगण्याचा तो मार्ग सापडे ।।

हे जर आहे रूप ईश्वरी ।
बघती त्याला आमुच्या नजरी ।।

सुख दु:ख ही त्याची निर्मिती ।
फिरे सदा आमचे भोवती ।।

निराकार निर्गुण, म्हणती त्याला ।
म्हणूनच तो साऱ्यात सामावला ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

या ‘गटारी’च्या सुमुहूर्तीं, चला रे पीत बसूं
दाखवून चुस्तीफुर्ती, चला रे पीत वसूं
मंजूरच सार्‍या शर्ती, चला रे पीत बसूं
श्रेष्ठ फक्त इच्छापूर्ती, चला रे पीत बसूं ।।

ही मदिरा चिंताहर्ती, चला रे पीत बसूं
ती जीवन-रक्षणकर्ती, चला रे पीत बसूं
ती चिरहर्षाची मूर्ती, चला रे पीत बसूं
ती नित्य देतसे स्फूर्ती , चला रे पीत बसूं

ती जगाचीच उद्धर्ती, चला रे पीत बसूं ।।
ती सार्‍यांची संस्कर्ती, चला रे पीत बसूं
अमुच्या भाराची धर्ती, चला रे पीत बसूं
ती राज्ञी चक्रवर्ती, चला रे पीत बसूं

प्राशकात होउन भर्ती, चला रे पीत बसूं
नच पर्वा, ‘को जागर्ती’, चला रे पीत बसूं
पोचूं स्वर्गीं वा गर्तीं, चला रे पीत बसूं
वाढेलच अंतीं कीर्ती, चला रे पीत बसूं ।।

गटारी : ‘गटारी अमावस्ये’चा सण
चुस्ती : चापल्य, चपळपणा
फुर्ती : शीध्रता, घाई
शर्ती : अटी
उद्धर्ती : उद्धार करणारी
संस्कर्ती : संस्कार करणारी
भाराची धर्ती : भार उचलणारी / वाहणारी
राज्ञी : राणी
प्राशक : पिणारे
भर्ती : प्रविष्ट, सामील
‘को जागर्ति’ : ‘कोण जागें आहे ?’
गर्तीं : खड्ड्यात , पाताळात

- सुभाष स. नाईक

# मद्यगान - २

तेवत होती ज्योत दिव्याची,
प्रकाश देऊनी सर्व जनां,
आनंदी करण्या आनंद वाटे,
तगमग दिसे तिच्या मना ।।१।।

शांत जळते केंव्हां तरी,
भडकून उठते कधी कधी,
फडफड करीत मंदावते,
इच्छा दाखवी घेण्या समाधी ।।२।।

जगदंबेच्या प्रतिमेवरती,
प्रकाश टाकुनी हास्य टिपते,
हास्य बघूनी त्या देवीचे,
चरण स्पर्शण्या झेपावते ।।३।।

अजाणपणाच्या खेळामधली,
स्वप्न तरंगे दिसती,
दिव्यामधले तेल संपता,
काजळी धरती वाती ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

तुझ्यामाझ्या माथ्यावरती आकांक्षांचा चंद्र आहे
नको असा उदास होऊस मला वचन याद आहे!
दूर असेल जात वाट माझी पावलं सिध्द आहेत
तुझ्या वाटेवरचे काटे माझ्या पायी वेदना आहेत
तुझ्या-माझ्यासाठी चांदणं अमृत बनून वहात आहे !

आपली सारी प्रेमगीतं गंगेकाठचे मंत्र आहेत
मंदिरातले मंजूळ निनाद हृदयातली स्पंदनं आहेत
आजच्या व्यथागीतातही उद्यावरती श्रध्दा आहे !

तुझ्या प्रत्येक पावलापाठी माझं स्वप्नळ आहे
तुझ्यासाठी एक वेडी मनस्विनी धावली आहे
तुझ्यामाझ्या विना उद्याचा भविष्यकाळ पोरका आहे

-सौ. राजलक्ष्मी देशपांडे