मानव जीवन तुम्हां लाभले, महत् भाग्य ते समजावे
कर्म दिधले पाठी तुमच्या, सद्उपयोगी यांसी करावे....१,

जीवन रेखा मर्यादेतच, ठेवली असती तुमचे हातीं
जाणीव त्याची मनीं असावी, कर्म कार्ये जेव्हां करिती...२,

हाती घेतल्या कार्यामध्ये, एकचित्त तो प्रयत्न व्हावा
काळ केवढा तुमचे जवळी, याचा विचार सतत यावा...३,

कार्ये राहता अपूर्ण अशी, वेळ न उरे तुमचे हाती
अभाव असता योजनेचा, अपयश ते पदरी पडती....४

कार्य व्याप्तीची दिशा असावी, शक्ती साधन काळ बघूनी
जीवन यशाचा आनंद खरा, लुटाल तुम्ही हे ध्या जाणूनी.....५

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

चोखपणे तू हिशोब राहू दे, आपल्या जीवन कर्माचा
कुण्याही क्षणी पाढा वाचणे, भाग बनेल तो नशीबाचा...१

घीरट्या घालीत फिरत राही, आवतीभवती काळ
क्षणात टिपून उचलून घेतो, साधूनी घेता अवचित वेळ..२

सदैव तुमच्या देहाभवती, त्या देहाचे कर्मही फिरते
आत्मा जाता शरीरही जाई, कर्मवलय परि येथेच घुमते....३

पडसाद उमटती त्या कर्माचे, सभोवतालच्या वातावरणी
वेचूनी त्यातील भलेबुरे , मागे राहतील विविध आठवणी....४

हाच हिशोब जीवनाचा, दुजा वाचतो इथेच पाढा
इतरांसाठी जगता जेव्हां, सार्थकी होतो आयुष्य लढा...५

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
e-mail- bknagapurkar@gmail.com

सुमनांजली या काव्यसंग्रहातून….. 

गृहनिर्माण संस्थेचे संचालक मंडळ/ व्यवस्थापन समिती/ पदाधिकारी हे गृहनिर्माण संस्थेच्या सदस्यांनी त्यांच्यातूनच निवडून दिलेले सभासद असतात. सदर व्यवस्थापन समिती सभासद आणि संस्था यांचे विश्वस्त (Trustee) असतात. व्यवस्थापन समिती सदस्यांच्या वर्तनाने गृहनिर्माण संस्थेला जर काही नुकसान झाले तर व्यवस्थापन समितीचे सभासद वैयक्तिक व सामूहिकरीत्या त्या नुकसानीची जबाबदार असतात. सदर लेखात खास आपणासाठी व्यवस्थापन समितीच्या जबाबदाऱ्या काय असतात याची माहिती देत आहे.

हासत आली सूर्य किरणे, झरोक्यातून देव्हाऱयात

न्हाऊ घालूनी जगदंबेला, केली किरणांची बरसात

पूजा केली किरणांनी, जगन्माता देवीची

प्रकाश स्पर्शूनी चरणाला, केली उधळण सुवर्णाची

तेजोमय दिसूं लागले, मुखकमल जगदंबेचे

मधूर हास्य केले वदनीं, पूजन स्विकारते सूर्याचे

रोज सकाळी प्रातःकाळीं, येऊनी पूजा तो करितो

भाव भक्तिने दर्शन घेऊनी, सृष्टीवर किरणे उधळितो

कोटी कोटी किरणांनी, तो देवीची पूजा करितो

केवळ त्याची पूजा बघूनी पावन मी होतो.

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

आशीर्वादच हा अरे कल्पवृक्षा
तुझी कृपादृष्टी सदैव राहो
मनीमानसी एवढीच इच्छा

दु:खे आणि वेदना,
जीवना,तुझे दुसरे नाव,
माणूस हरून जातो,
जेव्हा घेतसे तुझा ठांव,

आपुले परके होती,
परके म्हणती आपुले,
या सगळ्यात सारखे,
भरडत जातो चांगले,--!!!

जीव किती जखमी होतो,
प्रेमाचा नसता लवलेश,
मानसिक यातना भोगतो,
अगणित असती क्लेश,--!!!

दात आहेत, चणे नसती,
चणे असती, दात नाहीत,
अशांत कोण घांस घेई,
कोण फडशा जातो पाडीत,--!!!

विचारताना साधे काही,
कोणी अंगावरी येते,
शब्द बोलतां पुढे-मागे,
अर्थाचा अनर्थ करीते,
द्यावा हात पुढे जाऊन,
तो झिडकारला जातो,
वास्तवाच्या अग्निदाहांत,
मनपक्षी कसा होरपळतो,-?

माझे सुख, तुझे दु:ख,
तुझे दु:ख ते माझे सुख,
का असे विपरीत होते,
नियतीच्या पटावर साऱ्या,
उलटेच का सगळे घडते,--!!!

प्रश्न राहती अनुत्तरीत,
उत्तरेही बनतील गहन,
या आवर्तातच मात्र,
घायाळ होई अंतर्मन,--!!!!

हिमगौरी कर्वे.©

ऋणानुबंधी! नाते हे गतजन्मांचे
अलवार, उमललेले जीवाजीवांचे

जसे दृष्य लोचनी क्षणाक्षणाला
क्षितीजावरती! मिलन नभधरेचे

अनाकलनीय! सारेच रूप सृष्टीचे
अस्तित्व! सप्तरंगलेले दयाघनाचे

मुक्त खळखळणारी सरिता निर्मल
तांडव! सरोवरी महाकाय लाटांचे

अलौकिक! सारीच साक्ष लाघवी
मनोहारी अवीट नजारे ऋतुऋतूंचे

मृदगंधी गंधाळुनी जातो जीव सारा
सरितेचे, निर्मल तरंग सारेच प्रीतीचे

आत्ममुखता! हाच अर्थ जीवनाचा
सांगुनी जाते, ते भ्रमण ऋतूचक्रांचे

सत्यसाक्षी! एकची ते ब्रह्म कृपाळु
तारणहार! साऱ्या साऱ्या ब्रह्मांडाचे

-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र.१५७.

२० - ११ - २०२१.

ती फक्त नावाने नाही “स्त्री”,
ती शक्ती आहे, ती माया आहे.
घराच्या प्रत्येक कोपऱ्यात
तिच्या प्रेमाची छाया आहे.

कधी आई बनून जपते जगाला,
कधी बहीण होऊन आधार देते.
कधी मुलगी बनून घर उजळते,
कधी पत्नी बनून संसार नेते.

तिच्या डोळ्यात असते स्वप्नांची दुनिया,
तिच्या मनात असते अपार धैर्य.
अडचणींना हसत सामोरी जाऊन
ती घडवते आयुष्याचे सुंदर भविष्य.

तिला नको दया, नको सहानुभूती,
तिला हवी फक्त समान ओळख.
कारण तिच्या पावलांमुळेच
जगाला मिळते नवी दिशा आणि शक्तीची झलक.

नमन त्या प्रत्येक स्त्रीला…
जी आयुष्याला सुंदर अर्थ देते...

•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212

खंत वाटली मनास
कळला नसे व्यवहार ।
शिकला सवरला
नाही जाणला संसार ।।१।।

पुढेच गेले सगे सोयरे
आणिक सारी मित्रमंडळी ।
घरे बांघूनी धन कमविले
श्रीमंत झाली सगळी ।।२।।

वेड्यापरी बसून कोपरी
रचित होता कविता ।
कुटुंबीय म्हणती त्याला
कां फुका हा वेळ दवडीता ।।३।।

सग्यांच्या उंच महाली
बैठक जमली सर्व जणांची ।
श्रेष्ठ पदीचा मान देवूनी
कौतुके झाली कवितांची ।। ४।।

व्यवहारी निर्धन जरी तो
विराजमान मनीं दुजांचे ।
ईश्वरी चैत्यन्न स्फुरले जे जे
गुंफूनी ठेविले हार तयांचे ।।५।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com