जमले होते असंख्य भाविक, जगंदबेच्या दर्शना ।

कांहीं तरी मागत होते, हात जोडूनी चरणा ।।

दयावान ती आहे समजता, गर्दी होते तिजपाशीं ।

कधी न दिले काहींहीं तिजला, मग ही मागणी कशी ? ।।

जावू नका दर्शनास तिच्या, रिक्त अशा त्या हाताने ।

तिला पाहिजे ताट पूजेचे, भरलेले भक्ती भावाने ।।

व्यर्थ होवून जाती ते श्रम, भक्तीभावाच्या अभावी ।

उभे आयुष्य वाऱ्या करूनी, हाती काही न येई ।।

मानव रूप देऊनी तिजला, धनादी वस्तू अर्पिती ।

पूजाविधींचा थाट करूनी, मोठेपणा दर्शविती ।।

भक्तीची ती भुकेली असूनी, काही न लागे तिजला ।

केवळ तुमचे भाव जाणूनी, सर्वच मिळेल तुम्हाला ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

तुझ्या इथून जाण्याआधी राहिलेलं सगळं पूर्ण करतो,
अर्धवट राहिलेल्या श्वासांनाही आज मोकळं करतो.

तू गेलीस तरी तुझी चाहूल घरभर रेंगाळते,
रिकाम्या खोलीत बसून मी अजूनही तुझी वाट बघतो.

काळाच्या ओघात बरंच काही मागे पडून गेलं,
तरी एक जुना क्षण मी अजूनही मनाशी जपतो.

“सोडून दे” म्हणालीस,
शब्द शांत होते तुझे,
पण सोडण्याआधीच्या प्रत्येक आठवणी
मी पुन्हा पुन्हा आठवतो.

आज निरोपाच्या टप्प्यावर उभा आहे एकटाच मी,
स्वतःलाच समजावत,
शेवटचं धैर्य गोळा करतो मी.

•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे

युगानू युगें उभा राही, एका विटेवरी

कष्ट भोगतो भक्तांसाठी पांडुरंग श्रीहरी ।।धृ।।

आई वडिलांची सेवा

पुंडलीक भक्तीचा ठेवा

भक्तित होई तल्लीन

जगास गेला विसरुन

उभा करुनी तुजला, गेला निघूनी चंद्रभागेतीरी ।।१।।

कष्ट भोगतो भक्तांसाठी पांडुरंग श्रीहरी

विषाचा तो पेला

मीरेनें प्राशन केला

भजनांत गेली दंग होऊनी

पचविलेस विष तूं घेऊनी

दुधामधले विष शोषूनी, दाह त्याचा सहन करी ।।२।।

कष्ट भोगतो भक्तांसाठी पांडुरंग श्रीहरी

भक्तीत गुंगली राधा

तुमचा होता ध्यास सदा

कष्ट पडता संसारी

विसरुन गेली ती सारी

झेललेस तूंच ते वार पडले तिच्या पाठीवरीं ।।३।।

कष्ट भोगतो भक्तांसाठी पांडुरंग श्रीहरी

राहीला नाथाघरीं

आनंदाने पाणी भरी

श्रीखंड्या समजे तुजला

कुणी न जाणी भक्तीला

सुगंधी चंदन घासूनी, सेवा नाथाची करी ।।४।।

कष्ट भोगतो भक्तांसाठी पांडुरंग श्रीहरी

सखूसाठीं धावला

देह तो झिझविला

निवडणे केले, कांडणे केले

राशीभर धान्य दळले

उभा राहूनी पाठीं, सखूचे कामी मदत करी ।।५।।

कष्ट भोगतो भक्तांसाठी पांडुरंग श्रीहरी

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

https://youtu.be/oOvXBVb5DAQ

सुर्य किरणें रानभर
ऐस पैस पसरली
झाडा खाली वेडी
सावली घुटमलली

फुलून रानभर वेली
गंध फुलाचा दरवलतो
फुलपाखराचा थवा
त्यावरती भिरभीरतो

घालीत शिल
रानपाखरे गाती गाणे
मन वेडे करती
मनमोहन किलबीलणे

@ शरद शहारे

चिंव चिंव करुं नकोस चिमणे, बाळ माझे झोपले

काय हवे तुज सांग मला ग, देईन मी सगळे

कपाट सारे उघडून ठेवले, समोर ओट्यावरी

मेवा समजून लुटून न्यावे, डाळ दाणे पोटभरी

घरटी बांध तूं माळ्यावरती, काडी गवत आणूनी

कचरा म्हणूनी काढणार नाही, ही घे माझी वाणी

नाचून बागडून खेळ येथे, निर्भय आनंदानें

परि शांत न बसलीस तूं तर, जागेल बाळ तान्हें

चिंव चिंव करणे गीत आहे कां ? अंगाई तुमची

गावूनी आपल्या पिल्ला करीतां रमवी मने त्यांची

असे असेल तर चालू ठेव तूं चिंव चिंव ते गाणें

शाहणा माझा बाळ तो ठावे त्याला सोसणे

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

कशासाठी जगतो आपण,

विचार तुम्हीं करतां कां ?

मृत्यू येई तो जगावयाचे,

हेच धोरण समजतां कां ?

खाणे – पिणें वंश वाढविणे,

हेच जीवन असते कां ?

ऐष आरामी राहूनी तुम्ही,

देहासाठी सारे, हे मानता का ?

पाठीं लागूनी धनाच्या त्या,

बरोबर संपत्ती न्याल कां ?

पैसा मुलांसाठी ठेवून ही,

शिव्या त्यांच्या चुकवाल कां ?

सारे कळूनी वळत नसते,

तत्व हे जाणून घ्याल कां ?

उपयोग करूनी ज्ञानाचा,

जीवन चांगले कराल कां ?

सारे आहे प्रभूचे समजून,

शांत चित्ताने जगाल कां ?

दया क्षमा शांती हे गुण,

अंगी आपुल्या बाणाल कां ?

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

पुण्यपावन हे दत्तधाम
कृष्णाकाठी, भक्तीचे
त्रैलोकी शाश्वत कृपाळू
स्वर्गद्वार ते मोक्षमुक्तीचे।।

निश्चिन्ततेच्या महासागरी
दर्शन आगळेच पंचत्वाचे
दत्तगुरू, अखंड कृपाळु
माहेर लडिवाळ गुरुकृपेचे।।

तृप्तीचे श्वास तिथे निरंतर
मनी कारंजे श्रद्धाभक्तीचे
जीवास नाही, घोर चिंता
ध्यास मनहृदयी विरक्तीचे।।

मन ब्रह्मानंदी विरुनी जाते
सत्य, दर्शन होते आत्म्याचे
परमात्मा! तो परमकृपाळु
रूप! भवसागरी दत्तकृपेचे।।

-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र. ४३.

११ - २ - २०२२.

जात असता गाडी मधूनी,
दुर्घटना ती घडली,
अचानकपणे एक दुचाकी,
आम्हा पुढे धडकली ।।१।।

प्रयत्न होऊनी योग्य असे,
थोडक्यात निभावले,
वखवखलेल्या काळालाही,
निराश व्हावे लागले ।।२।।

घिरट्या घालीत काळ आला,
झडप घातली त्याने,
वेळ आली नव्हती म्हणूनी,
बचावलो नशिबाने ।।३।।

अपमान झाला होता त्याचा,
सुडाने तो पेटला,
थोड्याशाच अंतरी जावूनी,
दुजाच बळी घेतला ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com