आता स्वतःसाठीही थोडेसे जगू या
आज थोडे या जगाला विसरु या
हृदयावरी या कोरलेली प्रश्नचिन्हे
आज ती हलक्या हातांनी रे पुसू या
घेत गेलो दुःख कोणाचे कुणाचे
आज अपुल्याही व्यथेला सावरु या
सोसल्या ज्या वेदनाही लपवूनी
एकमेकांना तरी त्या दाखवू या
प्रौढत्व माथी घेऊनी जे हरवले
कोवळेपण जाईचे ते भोगू या
खूप जळलो पाहुनी तम भोवती
आज थोडे चांदणेही पांघरु या
वाट ही ना संपली अजुनी तरी
काढण्या काटे पढीचे थांबू या
आयुष्य जगला का कुणी प्रश्नांविना?
समजाऊनी हे एकमेकांना; हसू या !

-सौ. राजलक्ष्मी देशपांडे

रंग बदलले ढंग बदलले, साऱ्या जीवनाचे
बदलणाऱ्या परिस्थितीने, तत्व शिकवले जगण्याचे....१,

कैफ चढूनी झेपावलो, नभात स्वच्छंदे
यश पायऱ्या चढत असतां, नाचे मनीं आनंदे....२,

धुंदीमध्यें असता एका, अर्थ न कळला जीवनाचा
आले संकट दाखवूनी देयी, खरा हेतू जगण्याचा....३,

दु:खामध्ये होरपळून जाता, धावलो इतरांपाठीं
अनेक दु:खे दिसून येता, झालो अतिशय कष्टी....४,

दु:ख आपले निवारण्याते, आनंद वाटे मनीं
इतर जणांची दु:खे हाटविता, द्विगुणीत गेला होऊनी....५

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

बदलून गेले जीवन
अर्थ कळल्यानंतर
परिस्थितीची आली जाण
जाग आल्या नंतर ।।१।।

श्रीमंतीच्या नादानें
ऐषआरामी झालो
पैशाच्या गर्वाने
माणुसकी विसरलो ।।२।।

तारुण्यातील उर्मीने
अहंकारी बनविले
शरिरातील गुर्मीने
निर्दयी मज ठरविले ।।३।।

धंद्यामध्ये येता खोट
निराश अति झालो
गरिबीची चालतां वाट
प्रेमळ मी बनलो ।।४।।

देह बनला दुर्बल
विकार तो जडूनी
जर्जर- पिडीतां बद्दल
सहानुभूती आली मनी ।।५।।

अनुभवासारखा
शिक्षक नाहीं कुणी
शहाणा करी अनेका
परिस्थीती समजावूनी ।।६।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
e-mail- bknagapurkar@gmail.com

परमेश्वर अगाध । त्याच्या शक्तीचा नसे वाद

मान्य करिती एक । ईश्वर नसे अनेक

नावे बहुत संबोधीती । सारे एकास मिळती

प्रभु निराकार । निर्गुण असुनी होई साकार

आस्तिक प्रभु मानती । नास्तिक समजती शक्ति

ईश्वर निर्मिले मानवता । मानव शोधे विवीधता

न प्रभुपासून । धर्म त्या शक्तीतून

वापरुन ज्ञान शक्ति । अनेक धर्म स्थापिती

धर्म मार्गदर्शक । सत्य सहिष्णुतेचा शोधक

हीच खरी मानवता । तीच विसरतो आतां

झगडे मार्गासाठीं । ध्येय मात्र विसरती

धर्मासाठीं भांडण । मुर्ख त्याहूनी कोण

भांडतो करवंटीसाठी । विसरुनी खोबरे वाटी

होता अतिरेकी । बनती सर्व दुःखी

वाद करती विद्वान । सामान्यांस विचारी कोण

समजून घ्यावे सर्व धर्म । हेच मावतेचे मर्म

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

आज मन आनंदले,
सुखाच्याही पा--र गेले,
भंवसागरी तरणे खासे,
आता सोपे वाटले,--!!!

दुनियादारी निभावणे,
असते किती कठीण,
तरीही तावून-सुलाखणे,
सहजी कसे जमले,--!!!

मनमोर थुई थुई नाचे,
पदन्यासाची तऱ्हा वेगळी, डोळ्यातून दोन थेंब सुखाचे समस्यांची असून चलती,--!

खंबीर,धीरगंभीर राहणे,
तटस्थभूमिका निभावावी,
येऊ देत वारे--वादळे,
मात्र एक झुंज द्यावी,--!

तुझ्यापेक्षा मी सरस,
म्हणत त्यांन भिडावे,
संकटांचे सतत घोर,
जिवामुळी लावू न घ्यावे

एक दत्तगुरु पाठीराखे,
राहावे निर्धास्त लेकराने, गुरुमाऊलीच्या कुशीत सगळे,
आपुले दुःख सांगावे,--!!!

ते असतां मागे,
त्यांची जाणीव ठेवावी,
एक त्यांचे स्मरण,
सारी दुनिया विसरावी,--!!!

आनंदाच्याही डोही बुडावे,
ओलेत्याने राहावे कोरडे,
पाणी जाताना नाकी तोंडी,
दत्तगुरूंनीच फक्त वाचवावे,--!!

हिमगौरी कर्वे.©

बागेतील तारका-

घटना' जेव्हां घडली अघटित ।

कुणीही नव्हते शेजारी ।।

कां उगाच रुख रुख वाटते ।

दडपण येवूनी उरीं ।। १

जाणून बुजून दुर्लक्ष केले ।

नैतिकतेच्या कल्पनेला ।।

एकटाच आहे समजूनी ।

स्वार्थी भाव मनी आला ।। २

नीच कृत्य जे घडले हातून ।

कुणीतरी बघत होता ।।

सर्वत्र दिशेनें तो व्यापूनी आहे ।

हेच सारे सुचवित होता ।।३

कोण असावा हा गुप्त साक्षीदार ।

नितिमत्ता शिकवी त्याला ।।

बाह्य जगातील द्रष्टा असूनी ।

अंतर्यामीही बसलेला ।। ४

त्या साक्षीदाराची जाणीव होता ।

कचरुनी जाते मन सदा ।।

अपप्रवृत्तींना आळा बसूनी ।

सत् कर्मे घडती अनेकदा ।। ५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

लक्ष आपले जात असते, सदैव प्रभूकडे

मार्ग सारे ठरलेले, जे मिळती तिकडे....१,

‘को S हं’ शब्दाचा निनाद होतो, प्रथम मुखातून

जन्मताच तो प्रश्न विचारी, “मी आहे कोण?”....२

मार्ग हा तर सुख दु:खाने, भरला आहे सारा

राग लोभ मोह अंहकार, याचा येथे पसारा...३,

वाटचाल करिता यातून, कठीण होवून जाते

जीवन सारे अपूरे पडून, अपूर्ण ज्ञान मिळते....४

आयुष्य तुमचे थोडे असूनी, काळ वेळीच जाणावा

मिळेल जो क्षण तुमचे हातीं, प्रभूसाठी तो असावा....५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

उंच उंच जावूनी झाडे चुंबीत होती गगनाला ।

चंद्र चांदणे, भव्य पर्वत आणिक नदी नाला ।।

किती आनंद तो मनी जहाला बघूनी निसर्ग शोभा ।

गुंग होऊनी नाचू लागलो सुटला चित्त ताबा ।।

सुंदर वाटे रूप आपले बिंब बघता दर्पणी ।

पोंच मिळते समाधानाची केवळ अंतर्मनातूनी ।।

पूजा करीता तल्लीन होई मूर्ती बघूनी देवाची ।

शक्तीमान ते रूप समजूनी विस्मृती होई स्वत:ची ।।

निसर्ग, देह वा वस्तू असो, अस्तित्व ईश्वरी जेथे ।

उचंबळती प्रेम भावना एकरूप होण्या त्याते ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०