कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
निरंजन – भाग ५८ – अवतरले रुप दिगंबर…!
झाले प्रसन्न मातेवरी। ब्रह्मा विष्णु आणि महेश्वर। मार्ग भक्तीचा देण्याकरिता। अवतरले रुप दिगंबर॥
-
वेडा चंद्रास्त
केशरी क्षितिजीत्या चंद्राची कोरसोबत चांदणीफिरते सभोवारदाटलेल्या सांजवेळीपरतून येई सारी पाखरंनसे उजेड संपूर्णनाही काळोख फारसोबती निघे तो चंद्रजिथवर जाई नजरजणू सखा सोबतीप्रेमळ मृदू अलवारनिर्मळ नितळ मनीउगी उठे हुरहूरकातळास का कधीसांग फुटेल पाझररेंगाळू नकोस तेथेतू वेळी सावरआता मनास वेड्यातू वेळी आवरबहकेल हे बहाण्यानेतू नको जाऊ पारउगी काळजाशी भिडतेही लोभस चंद्राची कोर!!-- वर्षा कदम. -
कळ्या नाजुकशा
कळ्या नाजुकशा,
फुलल्या तुझ्यासाठी,--!!!गगनी चांदण्या,
आल्या तुझ्यासाठी,--!!!घमघमणाऱ्या केवड्या,
सुगंध तुझ्यासाठी,--!!!आरक्त प्राजक्ता,
पखरले तुझ्यासाठी,--!!!दिमाखदार चाफ्या,
लुटले तुझ्यासाठी,--!!!मदमस्त मोगऱ्या,
खुडले तुझ्यासाठी,--!!!बकुळां,अर्धमिटल्या,
वेचले तुझ्यासाठी,--!!!सायलीच्या सुगंधा,
मोहित तुझ्यासाठी,--!!!अबोलीच्या वेण्या,
माळल्या तुझ्यासाठी,--!!!मंद- मंद रातराण्या,
उमलल्या तुझ्यासाठी,--!!!यामिनीला ढळत्या,
मातले तुझ्यासाठी,--!!!आलिंगनात तुझ्या,
सहज विरघळण्यासाठी,--!!!© हिमगौरी कर्वे
-
प्रतारणा
वाटते पाहू नयेच स्वप्न
ना ते भंगण्याची भिती
करु नये प्रेम कुणावर
ना प्रेमभंगाची ही भिती ।
घेऊनी स्वप्ने ऊराशी
तव जीवनी मी आले
स्वप्न ते सत्य करण्या
रात्रंदीन मी एक केले ।
वाटले तुझ्या समवेत
नाही कठीण काही जगात
मिळता साथ तुझी मजला
काय आहे कठीण जगात ।
परी फसगत अशी जाहली
मम स्वप्ने ती विरुन गेली
पौर्णिमेची रात्र सुध्दा मज
अंधार जीवनी देऊन गेली ।सुरेश काळे
मो.9860307752
सातारा
५ सप्टेंबर २०१८ -
शीळ वाजवीतो
शीळ वाजवीतो
वेळूमध्ये वारा
जसा मुलींना बघून
कुणी टारगट पोरगा .
-
रानोमाळ धावतांना
वेग अफाट वार्याचा
नांव प्रेयसीचें घेतां
जसा हृदयाच्या ठोक्यांचा .
-
नेतो त्याच्यासंगें
वारा ढगांना ओढून
जशी युवती सुंदर
खेची तरुणांचे मन .
-
खेळतसे लपंडाव
सूर्य मेघांबरोबर
दिसे, वात्रट कोणी मारी
डोळा, पोरीच्या समोर .
-
क्षितिजावर नभांत
जाई भूमी मिसळून
प्रियकराच्या मिठीत
जशी प्रिया सामावून .सुभाष स. नाईक
-
लेकरू
वीटभट्टी फेकं
धूर भकाभका
तिथ खेळती पोरं
चिर्रघोडी धक्काइळभर वाहती
किरजले खंगार
आयुष्य बाळांचे
फेकलेले भंगारमजूर फोडती
दगडांच्या बाली
लेकरांची त्यांच्या
मुकी देहबोलीऊसतोडी माय
झोका बांध शेवरी
कारखानी चिमणी
पाचरट सावरीरेल्वेच्या पटरी
झोपड्यांची रांग
शिक्षणाचा कोंबडा
कधी देईल बांग?-- विठ्ठल जाधव.
संपर्क: ९४२१४४२९९५
शिरूरकासार(बीड)
-
सोनं येचितो मातीत….
सोनं येचीतो मातीतं....
सोनं येचतो मातीतं...
संगणीच्या संगतीतं...
मोती घामाचे पिकवितो...
काळी मायच्या कुशीतं....पशु पक्षी वृक्षवल्ली
काळ्या मायची लेकरं
सार तिच गणगोतं
तिलं सृष्टीचा संसारं....पिकं शेतात डोलते
पाना फुलांनी सजते
फुले काळीज बळीचं
मनं हारखुन जाते.....मका पोटुशी पोटुशी...
डोकं जवारी काढते...
गहु मिशांना ताविते...
फुलं सुर्याच डोलते...पक्षी झाडाशी बोलती,
गाय गोठ्यात हंबरी,
मह्या शेतातली शाळा,
मलं ईथच पंढरी........!!!©गोडाती बबनराव काळे
लातुर
९४०५८०७०७९ -
हळहळ
सांग नां ! आतातरी
नाते तुझे नी माझे....
क्षण मी विसरु कसे
प्रेमात हरविले माझे....आज मी इथे, तू इथे
तुज शोधिते मन माझे....
भास तुझाच अंबरात
त्यात गुंतले श्वास माझे....क्षिणली, सारीच गात्रे
व्याकुळले हृदय माझे....
आज अधीर लोचनी तूं
हळहळते अंतरंग माझे....–वि.ग.सातपुते.(भावकवी)
9766544908
रचना क्र. २१८
२८/८/२०२२
-
मन
-
पाप वा पूण्य काय ?
काय पूण्य ते काय पाप ते, मनाचा हा खेळ जाहला
ज्यास तुम्ही पापी समजता, कसा काय तो तरूनी गेला....१,
कित्येक जणाचे बळी घेवूनी, वाल्या ठरला होता पापी
मनास वाटत होते आमच्या, उद्धरून न जाई कदापी....२,
मूल्यमापन कृतिचे तुमच्या, जेव्हा दुसरा करित असे,
सभोवतालच्या परिस्थितीशी, तुलना त्याची भासत असे.....३
तेच असते पाप वा पुण्य, आमच्या अंत:करणी वाटे
आतूनी आवाज सत्य येई, तोच तुमच्या मनास पटे....४
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
स्वाती पवारCopyright © 2025 | Marathisrushti