कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

नको वाटतं जगात,

असं साधेपणाने जगणं.....

फक्त - गरिग म्हणून,

जुन्या कपड्यात फिरणं.....

नको वाटतं समाजात,

एकत्र मिळून राहणं.....

नोकरी नाही म्हणून,

सतत तचं बोलुन घेणं.....

आयुष्य भर दुसऱ्याच्याच,

इशाऱ्यावर - - नाचणं.....

नको वाटतं 'नको वाटतं',

असं फटकळ जगणं.....

-- गजानन साताप्पा मोहिते

देख मेरे संसारकी हालत
क्या हो गयी भगवान
मेरेही घरमें मै मेहेमान,
सूरज न बदला, चॉद ना बदला,
ना बदला रे आसमान

देखो वो कैसी है अकडती,
बात बात पर मुझसे झगडती,
देरसे आऊॅ दफ्तरसे तो
देती ना वो ध्यान, बिबिकी.....

मांसे तू-तू-मै-मै करती
उसका बदला मुझसे लेती,
रातरातभर पीठ दिखाकर
करती वो हैरान, बिबिकी......

योगा-पार्लर, जीम भी जाती,
पर कमरका कमरा रोक न पाती,
हे दाता अब तू भी
कुछ ऐसी करदे करनी,
बदलके मेरे बिबिको भेजो
शीला या मुन्नी
भेजो शीला या मुन्नी

-- सौ. अलका वढावकर

देवाचिया दारीं, मनाचा मुजरा,

झुकवूनिया मान, हासे तो चेहरा ।। धृ ।।

जाई जेव्हां मंदिरी,

घेतां प्रभू दर्शन,

आनंदानें नाचते,

हर्षित चंचल मन,

नयन साठविती, त्या मंगल ईश्वरा,

देवाचिया दारी मनाचा मुजरा ।।१।।

नदीनाले धबधबा,

उंच उंच वृक्ष वेली,

कोकीळ गाती, मोर नाचे,

इंद्रधनुष्याच्या खाली,

रोम रोमातूनी शिरे, निसर्गाचा फवारा,

देवाचिया दारी मनाचा मुजरा ।।२।।

दु:खी – कष्टी दुबळा,

दीनवाणा दिसे,

प्रभूच्याच आज्ञेने,

भोग भोगीत असे,

जातां हृदय भरूनी, करि आसवांचा मारा,

देवाचिया दारी मनाचा मुजरा ।।३।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

उडून गेली दूर दूर तू

झेप घेउनी आकाशी

बघू लागलो चकीत होऊनी

पंखामधली भरारी कशी

नाजूक नाजूक पंखाना

आधार होता मायेचा

चिमुकल्या त्या हालचालींना

पायबंध तो भीतीचा

क्षणात आले बळ कोठून

विसरुनी गेलीस घरटे आपुले

बंधन तोडीत प्रेमाचे

आकाशासी कवटाळले

कधीतरी उडणे, आज उडाली

बघण्या साऱ्या जगताला

किलबिल करून वळून पहा

दाणे भरविल्या चोंचीला

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

पाऊस

माझ्या बाबांच्या शुक्राणूतून
आलेली २३ गुणसूत्रं
माझ्या आअीच्या पक्व बीजांडातून
आलेली २३ गुणसूत्रं
मिळून झाला ४६ गुणसूत्रांचा
माझ्या गर्भपिंडाचा आराखडा …

त्यानंच ठरविलं माझं
रूपमत्व, व्यक्तीमत्व आणि बुध्दीमत्व
त्यानंच ठरविला माझा जीवनप्रवास
त्यानंच ठरविलं माझं जन्मनक्षत्र
नाडी, गण, योनी आणि जन्मरास

या गुणसूत्रांत …
नाही शनी, नाही मंगळ,
नाही राहू नाही केतू
कुणी नाही वक्री ...
कुणाची नाही दृष्टी वाकडी,
नाही साडेसाती,
नाही ग्रहांची पीडा किंवा कृपा
कशासाठी जाअू ज्योतिषीकडे?
निसर्गानंच लिहीली ...
माझी …… जन्मपत्रिका ...

-- गजानन वामनाचार्य, मुंबअी

मुंबईचा भाव म्‍हणजे ….गिरगांव….. गिरगांवच्या किवा गिरगांव चांगलं माहित असलेल्या आणि पाडगावकर माहित असलेल्या सर्वांसाठी…

या वळणावर

खुप हुंदडलो
बहुत बागडलो
मनमानी जगलो
लाडाकोडात वाढलो
*बालपण*
या वळणावर

थोडा शिस्तिचा बडगा
झालो थोडा मी कोडगा
अभ्यासाचा असे तगादा
काय करू आता सांगा
*कौमार्यपण*
या वळणावर

मौज मस्ती व्याख्या बदलली
यौवनाची नशा चढली
स्वतंत्रतेची बाधा जडली
*तारुण्यपण*
या वळणावर

सारी नशा उतरली
लग्नबेडी पायी आली
संसारी खेळी चालली
जबाबदारीने कंबरडे वाकली
*प्रौढपण*
या वळणावर

संपल्या जबाबदाऱ्या
चला करू आता मौजमजा
कसले काय.......
आजारपणात देह गांजला
दवाखान्याची पायरी चढताच खिसा फाटला
*म्हातारपण*
या वळणावर

शिणला हा देह
आधी-व्याधीने
मरणासन्न देहास
वेध लागले मृत्यूचे
धिंडवडे ओल्या देहाचे
*आजारपण*
या वळणावर

-- सौ.माणिक शुरजोशी
नाशिक

कधी असेही घडावे,
सुखाला परिमाण नसावे,
भरभरून ओंजळीत त्यांस,
घेऊन छान मिरवावे,--!!!

कधी असेही घडावे,
आपुले सगळे आपुलेच राहावे,
परकेपणा सोडून देत,
जिवां-शिवांचे नाते जपावे,--!!!

‌कधी असेही घडावे,
सुंदरतेला सुगंध यावे,
त्यांना एकदा कडेखांदी,
दिमाखात घेऊन हिंडावे,--!!!

कधी असेही घडावे,
अपेक्षांचे ओझे नसावे,
मुक्त स्वैर आनंदाने,
खुशीचे विशाल पंख ल्यावे,--!!!

कधी असेही घडावे,
ताण-तणावांना निरोप द्यावे,
आपुल्या मस्त जीवनातून,
कायमचे त्यांना घालवावे,--!!!

कधी असेही घडावे,
सगळे विश्र्वच कुटुंब बनावे,
जिकडे जावे तिकडे केवळ,
प्रेममय वातावरण असावे,--!!!

कधी असेही घडावे,
मित्रत्त्वाला जिवापांड जपावे,
स्वार्थी, संकुचित वृत्ती
सोडून जिवांचे मैत्र करावे,--!!!

कधी असेही घडावे,
दु:खांना धरुन बडवावे,
क्षणार्धात संपवून त्यांना,
विजयी होऊन परतावे,!!!

हिमगौरी कर्वे

जीवन, जगण्यासाठी
जीव, आतुरलेला आहे

जन्म! हा मानवाचा
विवेकी जगायचाआहे

ऋतूऋतूंचे आविष्कार
निसर्गाचे वरदान आहे

नाती सारी ऋणानुबंधी
भावप्रिती! साक्ष आहे

अंतरी लळा जिव्हाळा
प्रारब्धाचे वरदान आहे

शिरी आभाळ नक्षत्रांचे
मनस्वी सुखशांती आहे

निर्मोही स्पर्श भावनांचे
स्वर्गसुखाची नांदी आहे

जगता जगता जगवावे
मानवी नितीमुल्य आहे

येताजाता रिक्त ओंजळी
अंतिम नग्न सत्य आहे

सदा भजावे अनामिका
तो कृपाळू तारणार आहे

-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र.१३६

२१ - १० - २०२१.