मुसळधार ती वर्षा चालली, एक सप्ताह तो होवून गेला

पडझड दिसली चोहीकडे, दुथडी वाहतो नदी-नाला...१,

काय प्रयोजन अतिवृष्टीचे ? हानीच दिसली ज्यांत खरी

निसर्गाच्या लहरीपणानें, चिंतीत झाली अनेक बिचारी....२,

दृष्टी माझी मर्यादेतच, विचार तिजला अल्प घटकांचा

विश्वचालक काळजी करि, साऱ्या चौऱ्यांशी लक्ष योनींचा....३

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

जुई

पावसाची सर ओसरून जाते, उगाच तुषार भिरभिरती

इवल्या इवल्या फुली भरलेल्या अंगनिथळत्या जुईभवती

आधीच हळवा सुवास कोमल त्यात जळाआत विरघळला

ओल्या झुळकीत भरून वारा नेत असतो अशा वेळेला

तलम ढगांच्या सात घड्यांतून गाळीव पडते सौम्य चांदणे

जाळीच्या पडद्यामधून दिसते जुईचे नितळ रूप देखणे

कवळ्या फांद्यांचा लवचिक बांधा पाचूच्या पानांत झाकून घेत

शुभ्र शुचितेची सौजन्यकांती हिरवे लावण्य लेऊन येत

मादकता जाते मार्दवी विरून, सौंदर्य सोज्ज्वळाआड दडते

सोलीव सुखाचे स्वप्नच एक जीवाला जगतेपणी पडते !

कवी अनिल

-----------------------------------------

पावसा पावसा थांब ना थोडा

पावसा पावसा थांब ना थोडा

पिळून काढुन न्हालेले केस

बांधु दे एकदा सैल अंबाडा

पावसा पावसा लप ढगात

सागफ़ुलांची कशिदा खडीची

घालु दे तंगशी चोळी अंगात

पावसा पावसा ऊन पडु दे

वाळाया घातला हिरवा शालू

चापूनचोपून तिला नेसू दे

पावसा पावसा पाहा ना जरा

जांभळ्या फ़ुलांचा देवबाभळीने

वेणीत घालाया केला गजरा

पावसा पावसा आडोश्यातुन

साजरा शृंगार रानराणीचा

दुरून न्याहाळ डोळे भरून …

कवी अनिल

एक ती झोप स्वप्न बघत राही
शिणवून शरीर ताप जीवास सुख देई

स्वप्न जाई विसरुन जाग येता मनां
जागे मन स्वप्नांत भासवी वेगळेपणा

एकाच मनाच्या दिसे ह्या दोन भुमिका
भिन्नता त्यांत भासे जाऊन दोन टोकां

स्वप्न आणि जागेपण देहाच्या दोन स्थिती
नाण्याच्या बाजू दोन एकमेका न मिळती

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

नशीब नाही

म्हणून ओरडू नको

नशीब आहे

म्हणून मान उंचावू नको

पैसा नाही

म्हणून रडू नको

पैसा आहे

म्हणून जास्त खर्च करू नको

घरदार नाही

म्हणून भिक्षा मागू नको

घरदार आहे

म्हणून भटकू नको

दुःख आले आहे

म्हणून खचू नको

सुख आले आहे

म्हणून जास्त उडू नको

हे माणसा.....!

काही गोष्टी मिळतात

काही गोष्टी मिळत नाहीत

पण तू त्या गोष्टींची जास्त हाव ठेवू नको

- कौस्तुभ प्रभु

मयुरा तूं आहेस गुरु, तुला आम्हीं वंदन करु ।।धृ।।

नदी कांठच्या वनीं

थुई थुई नाचूनी

पिसारा फुलवुनी

तुझे पाहूनी नृत्य, नाचाचे ताल धरु ।।१।।

मयुरा तूं आहेस गुरु तुला आम्हीं वंदन करु

मोरपिसे सुंदर

रंग बहारदार

दिसे चमकदार

बघुनी रंगाची विविधता, कुंचल्यांनी सप्तरंगी छटा भरुं ।।२।।

मयुरा तूं आहेस गुरु तुला आम्हीं वंदन करु

रुप डौलदार

चाल ऐटदार

भासे रुबाबदार

बघुनी तुझा आनंद, सुखी जीवनाची कला अंगीकारुं ।।३।।

मयुरा तूं आहेस गुरु तुला आम्हीं वंदन करु

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

भटकतो आहे कवि विचारांच्या सागरांत
वाहात चालला आहे व्यवहारी जगांत

आधार नाही त्याला पैशाच्या शक्तीचा
कुचकामी ठरत आहे प्रयत्न त्याचा जगण्याचा

अर्धपोटी राहात असतो भाकरीच्या अभावी
लिहीत चालला आहे काव्यरचना प्रभावी

उदासपणे बघतो आहे " हाऊस फूलची " पाटी
लिहीली होती नाट्यगीते त्यानेच सर्वासाठी

टाळ्यांचा तो कडकडाट बाहेर ऐकू येई
उपाशी होते त्याचे पोट खिन्नतेने निघून जाई

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

हांसत आली सूर्य किरणे
झरोक्यातून देव्हारयांत
नाव्हू घालूनी जगदंबेला
केली किरणांची बरसात

पूजा केली किरणांनी
जगन्माता देवीची
प्रकाश स्पर्शुनी चरणाला
केली उधळण सुवर्णांची

तेजोमय दिसू लागले
मुखकमल जगदंबेचे
मधुर हास्य केले वदनी
पूजन स्वीकारते सूर्याचे

रोज सकाळी प्रात:काळी
येउनी पूजा तो करितो
भाव भक्तीने दर्शन देउन
स्रष्टीवर किरणे उधळतो

कोटी कोटी किरणांनी
तो देवीची पूजा करितो
केवळ त्याची पूजा बघुनी
मनी पावन मी होतो

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
e-mail- bknagapurkar@gmail.com

उडत उडत एक मक्षिका, देव घरांत ती शिरली,

पुजा साहित्य आणि मूर्तिवरी स्वच्छंदानें नाचूं लागली...१,

धुंदीमध्ये बागडत होती, मूर्तीच्या ती बसे शिरावरी

धूप, गंध आणि सुमनावरूनी, जाई मध्येच प्रभू चरणावरी...२,

पंख चिमुकले हलवीत ती, मूर्तीपुढें गांवू लागली

प्रसाद दिसतां पंचामृताचा, प्रभू अर्पिण्यासी झेपावली...३,

नैवेद्याच्या क्षीर सागरीं, आत्मसमर्पण तिने केले

प्रभू सेवेत तल्लीन होवूनी, जन्माचे ते सार्थक केले...४

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

पिढी गेली रूढी बदलली, बदलून गेले सारे

क्षणा क्षणाला बदलून जाते, मन चकित करणारे....१,

सुवर्णाचे दाग दागीने, हिरे माणके त्यात

पिढ्यान पिढ्याचे मोल राहती, श्रीमंतीचा थाट....२,

चमचम आली तेज वाढले, नक्षीदार होवूनी

फसवे ठरले आजकालचे, क्षणक जीवन असुनी....३,

हासणारी ती फुले बघीतली, आणिक इंद्र धनुष्य

नक्कल करता निसर्ग कलेची, दिसे त्यात ईश....४,

ओबड धोबड बटबटती ते, रंग पसरवी सारे,

कुणा न कळे आधुनिक कला, ही फसती ज्याला बिचारे....५,

नाद मधूर हा प्रवाह वाहे, हृदयस्पर्शी जो असे

जीवंत वाटते काव्य सदैव ते, ज्ञान भरले ज्यात दिसे....६,

अर्थ काय आणि भाव कोणता, उलघडण्याचे कष्ट पडे

नव काव्याची चाल कशी ही, वाटते सर्वांना कोडे....७,

जे जे होते सुंदर मौलिक, दृष्टी आड चालले

सवंगपणा आणि नाविन्यात, आत्मा तोच विसरले...८

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

प्रेमाची शांतता'
प्रेमानंतरची शांतता
ती आणि तो
यांच्यामधील शांतता...
वादळापुर्वीची शांतता...
वादळानंतरची शांतत...
.....आणि मग आपण दोघे
जेव्हा उरतो तेव्हाची शांतता...
कधी कधी आपण एकमेकांना
एकत्र असताना विसरतो
तेव्हाची शांतता.....
खुप प्रकारआहेत शांततेचे..
पण ' प्रेम ' हे एकच असते..
जे शांतता निर्माण करते
आणि 'बि' घडवते देखील...
ती....मी...प्रेम...आणि
..शांतता...
एकाच त्रिकोणाची चौथी
बाजू..
म्हणजेच..
शांतता...
शोधू नका
अपोआप सापडेल....

-- सतीश चाफेकर.