कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
क्लिष्ट ईश्वरी मार्ग
संसारातील ऐहिक सुखे,
धडपडीने मिळवीत असे
प्रयत्नातील आनंद खरा,
भोगण्यांत तो दिसत नसे
उबग येई ह्याच सुखाची,
जीवन खर्चीले ज्या करितां
त्या सुखांत समाधान नव्हते,
जाणवले तेच मिळतां
प्रभू मिलनाचा आनंद तो,
चिरंतर ते समाधान देयी
ईश्वरी मार्ग खडतर असूनी,
क्लिष्टता येते मनाचे ठायीं
तसेच चाला उबग सोसूनी,
कठीण अशा त्या मार्गावरती
यश येईल कष्टाचे परि,
संपूर्ण समर्पण जेव्हां होती
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
-
माझे मन तुझे झाले !
माझे मन तुझे झाले
नवनितावणी होते झाले !
बंध रेशमाचे त्यास
मुलायम तंतूने विणलेले !
तुझ्या टपोऱ्या डोळ्यात
मन माझे तुंतत जातं,
वटारल्या डोळ्याने
परत ते भानावर येतं !
माझ्या मनातील घालमेल
तुझ्याही मनात होत होती!
काय सांगावे किती सांगावे
तुझ्या मुक्या संमतीने, मानाने सोडले मौन,
बोलता तुझ्याशी एकरूप झाले केव्हा मन !
स्पर्शाने बऱ्याच गोष्टी नकळत कळतात,
आहे मनात हळुवार प्रेमातील स्पर्शज्ञान !
जगदीश पटवर्धन
-
सद्गुरु
भटकत जातो वाटसरू ,
जंगलामधील अज्ञात स्थळी,
आंस लागते जाण्याकरिता,
दूरवरच्या दिव्या जवळी ।।१।।
मार्ग जाण्याचे अज्ञात असूनी,
निराशेने वेळ दवडितो,
ध्येय दिसत असून देखील,
मार्गामुळे अडून पडतो ।।२।।
अज्ञानाच्या अंधारात ,
शोधत असतो असेच त्याला
मार्गदर्शन सद्गुरुचे,
न लाभता ध्येय मिळे कुणाला ।।३।।
वाट दाखवी सद्गुरु ,
प्रभूचरणी जाण्याचा,
दुवा साधतो आमच्यामध्ये,
त्यात एकरूप होण्याचा ।।४।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
मायेचा बाप
मायेचा बाप
कष्टकऱ्या धाप
आम्हाला सुखी माप....१कर्तव्य फार
शिस्तिला हो धार
लळा अपरंपार.......२घराचे छत
गावात ही पत
उद्योगी पारंगत.......३खर्च मोजून
जावक योजून
हौस भरभरून.......४समसमान
वागवतो छान
शिकविण्यास रान.....५अबोल फार
महान विचार
झाला नाही लाचार....६करू सन्मान
सदा असो भान
घरादाराची शान.....७हा ताणा बाणा
भाव मनी जाणा
हा संसाराचा कणा....८-- सौ. माणिक (रुबी)
-
डोहात वेदनेच्या आनंद शोधतो मी
डोहात वेदनेच्या, आनंद शोधतो मी, दु:खातही हसावे, हृदयास सांगतो मी
-
निवडणूक
१९८५ सालच्या निवडणूक पार्श्वभूमीवर केलेली ही कविता ! आजही तितकीच ताजी आणि संदर्भयुक्त आहे –
-
सूड वलय
उत्साहाने आला होता, मुंबई बघण्याकरिता,
रम्य स्थळांना भेट देणे, ही योजना मनी आखता ।।१।।
मान्य नव्हती त्याची योजना, नियतीच्या चाकोरीला,
पाकीट पळवूनी त्याचे, घाला कुणीतरी घातला ।।२।।
धन जाता हाता मधले, योजना ती बारगळली,
अवचित त्या घटनेने, निराशा तेथे पसरली ।।३।।
जात असता सरळ मार्गी, दुष्टपणाला बळी गेला,
समाजाला धडा शिकवण्या, सूडाने तो पेटून गेला ।।४।।
वाम मार्गी जावून त्याने, तेच धन पुन्हा कमविले,
सूड घेतला असून देखील, समाधान ते नाही लाभले ।।५।।
दुष्ट वृत्तीची वलये ती, फिरत असती सभोवती,
सूड अहंकार लोभही, त्यानाच गतीमान करती ।।६।।
एका वरचा राग तुम्ही, फैलविता सहजपणे,
तोडून टाका ही वलये, प्रेम दया या भावनेनें ।।७।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
द्रौपदी वस्त्रहरण
ह्रदयद्रावक प्रसंग आला द्रौपदीवरी
विटंबना करुं लागले कौरव जमुनी सारी ।।१।।द्युतामध्यें हरले होते पांडव बंधू सारे
द्रौपदीस लावले पणाला जेव्हां कांहीं न उरे ।।२।।वस्त्रहरण करीत होता दुष्ट तो दुर्योधन
हताश झाले होते पांडव हे सारे बघून ।।३।।' द्वारकेच्या कृष्णा ' धावूनी ये मी दुःखत पडे
मदतीचा केला धांवा कृष्ण बंधूकडे ।।४।।धावूनी आला कृष्ण द्रौपदीचे मदतीसाठी
लाज राखली द्रपदीची उभे राहूनी पाठीं ।।५।।कां उशीर केलास मदत देण्या मजला
लटका राग दाखवूनी प्रेमानें जबाब विचारला ।।६।।बसलो होतो 'तुझ्याच ह्रदयी ' अति जवळ
संबोधितां तूं ' द्वारकेच्या कृष्णा ' येण्या झाला वेळ ।।७।।म्हटले असते ' ह्रदयातील कृष्णा ' ये धावूनी लवकर
येथेंच होतो मी मदत केली असती सत्वर ।।८।।डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५० -
दिवस तुझे हे फुगायचॆ
पाडगावकरानी आता 'दिवस तुझे हे फुलायचे' याचे विडंबन चाळीशी नंतर 'दिवस तुझे हे फुगायचॆ' केलयं. त्या अनाम कवीला सलाम
दिवस तुझे हे फ़ुगायचे
मोजून मापून जेवायचे ॥ध्रु॥
लाडकी माझी तु राणी
नको तु खाऊ गं लोणी
पाण्यात लिंबाला पिळायचे
मोजून मापून जेवायचे॥१॥
दिवस तुझे.....
साजुक तुपाची धार
वाढवी calories फ़ार
पोटात salad भरायचे
मोजून मापून जेवायचे॥२॥
दिवस तुझे.....
प्रभाती फिराया जाणे
जाताना धापा टाकणे
दमून मटकन बसायचे
मोजून मापून जेवायचे॥३॥
दिवस तुझे.....
वजन वाढते फ़ार
सोसेना काट्याला भार
कळेना काय ते करायचे
मोजून मापून जेवायचे॥४॥
दिवस तुझे .....
आपुल्या घरच्यापाशी
फिर तू गडे जराशी
हालत चालत राहायचे
मोजून मापून जेवायचे॥५॥
दिवस तुझे ..... -
खारूताई
खारूताई लबाड पाहिलीत का तुम्ही
आत्ता होती इथे, लगेच गेली कुठे
गोंडेदार शेपटीवाली चालते तुरु तुरु
झाडावर चढते सुरु सुरु सुरु
पानाआड लपते, लपाछपी खेळते
चलाख खारूताई अैटीत बसते
मुलांना बघून खुष होते-- सुधा नांदेडकर
डॉ. भगवान नागापूरकरCopyright © 2025 | Marathisrushti