Login Here Join Now

C-Kirtiraj-A

Sort By:

This articles are displayed in the order of publishing date
This articles are displayed in the order of modification date
The Articles are displayed in the order of publishing date. Oldest first.
The Articles are displayed in ascending order of title
The Articles are displayed in descending order of title
पोर्टलवरील नव्यांसोबत जुने लेखही वाचकांना दिसावेत यासाठी खालील यादी Random पद्धतीने आहे. विशिष्ट क्रमामध्ये यादी हवी असल्यास वरीलपैकी Radio Button क्लिक करा.
  • क्षणांची तलवार

    आयुष्यात प्रत्येक क्षण
    तलवार घेऊन उभा असतो,
    आपल्या धैर्याची परीक्षा
    नजरेतूनच घेत असतो.

    कधी तो वार करतो
    अपेक्षांच्या कोवळ्या फुलांवर,
    कधी घाव घालतो
    विश्वासाच्या मजबूत भिंतींवर.

    काळाच्या या रणात
    कोणीच अखंड जिंकत नसतो,
    पण हरल्यानंतरही जो हसतो,
    तोच खरा योद्धा ठरतो.

    जखमांच्या लाल ठिपक्यांनी
    जीवनाचा नकाशा रंगतो,
    दुःखाच्या काळ्या ढगांतून
    आशेचा चंद्र उगवतो.

    तलवारीच्या प्रत्येक धारेत
    एक नवा धडा दडलेला,
    आणि प्रत्येक संपलेल्या लढाईत
    एक नवा जन्म गुंतलेला.

    म्हणून क्षणांच्या वारांना
    छाती पुढे करून भेटावे,
    कारण जगणे म्हणजे
    तुटत तुटत पुन्हा उभे राहाणे.

    •ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
    मो:- 9011841212
    [11:07, 09/07/2026] Ninad Sir: मनाला कुठे समजतं

    मनाला कुठे समजतं,
    तू जवळ आहेस की लांब,
    तुझ्या आठवणींच्या सरी बरसल्या की,
    भावनांना मिळतो नवा रंग.

    तुझं नाव ओठांवर आलं की,
    हृदय अलगद हसतं,
    तुझ्या प्रत्येक स्मिताच्या आठवणीने,
    मन पुन्हा प्रेमात हरवतं.

    अंतर कितीही असो आपल्या मध्ये,
    नातं मात्र कधी तुटत नाही,
    तुझी हलकीशी चाहूल जरी लागली,
    मन रोमँटिक झाल्याशिवाय राहत नाही.

    तू नसतानाही तूच असतेस,
    माझ्या प्रत्येक श्वासात,
    म्हणूनच तुझी आठवण आली की,
    प्रेम फुलतं नकळत मनात.

    तुझ्या आठवणींच्या त्या गोड सावलीत,
    मन रोज स्वतःला विसरतं,
    आणि तुझ्या प्रेमाच्या स्पर्शाने,
    माझं जग पुन्हा नव्याने बहरतं.

    •ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
    मो:- 9011841212

      June 24, 2026


  • निशब्द उत्तर

    एक दिवस असा येतो,
    की मन रडतं... पण डोळे रडत नाहीत.
    ओठांवर हजारो शब्द असतात,
    पण ते उच्चारण्याची इच्छाच उरत नाही.

    कारण अनुभव शिकवून जातो...
    प्रत्येक गैरसमज दूर करता येत नाही,
    प्रत्येक नातं शेवटपर्यंत टिकत नाही,
    आणि प्रत्येकाला आपल्या मनाची किंमत कधीच कळत नाही.

    खूप समजावून पाहिलं,
    खूप वेळा स्वतःलाच चुकीचं ठरवलं,
    फक्त नातं टिकावं म्हणून
    स्वतःचं मन हजारदा मोडलं.

    पण एक क्षण असा येतो,
    जेव्हा मन थकून म्हणतं
    "आता पुरे...
    ज्यांना माझं मौनही समजत नाही,
    त्यांना माझे शब्द तरी काय समजणार?"

    मग राग संपतो,
    अपेक्षा विरघळून जातात,
    आणि उरते फक्त एक शांत स्मितरेषा,
    जी खूप काही सहन करूनही
    कुणालाच दोष देत नाही.

    आजही मनात प्रेम आहे,
    आदर आहे, आठवणी आहेत.
    पण मागे वळून हाक मारण्याची
    सवय मात्र कायमची सुटली आहे.

    कारण आता समजलंय...

    जिथे आपल्या भावनांची किंमत राहत नाही,
    तिथे शब्दांचाही अर्थ उरत नाही.
    म्हणून काही नाती सोडून द्यावी लागतात...
    आणि काही माणसं
    फक्त आठवणीतच ठेवावी लागतात.

    •ॲड. कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
    मो.: ९०११८४१२१२

      June 23, 2026


  • हा क्षण अनंताचा

    आत्ताचा क्षण सुंदर करा...
    कारण येथे
    अनंता शिवाय
    अनंत काहीच नाही.

    जे निघून गेले,
    ते काळाच्या ओंजळीत विलीन होत गेले.
    जे येणार आहे,
    ते अजून नियतीच्या श्वासातही जन्मलेले नाही.

    मग उरले काय?

    हा एक श्वास...
    जो आत येतो,
    आणि सांगून जातो
    "तू जिवंत आहेस,
    कारण तुझ्यात तो अनंत अजूनही धडधडतो."

    जग जिंकण्याच्या धावण्यात
    माणूस स्वतःलाच हरवून बसतो.
    आकाश मोजण्याच्या हट्टात
    स्वतःच्या अंतःकरणाचा अथांग सागर
    त्याच्या नजरेतून निसटून जातो.

    क्षण कधीच साधा नसतो.
    तो ईश्वराने लिहिलेली
    एक मौन प्रार्थना असते.
    ज्याला ऐकण्यासाठी
    कान नव्हे,
    तर शांत झालेले मन लागते.

    फुल उमलताना आवाज करत नाही,
    सूर्योदयाला घोषणांची गरज नसते,
    नदी वाहताना
    तिच्या प्रवाहाचा गर्व नसतो.
    अनंतही असाच असतो
    निःशब्द...
    पण सर्वत्र.

    स्वतःला इतके रिकामे करा,
    की प्रत्येक श्वासात
    त्याची चाहूल लागेल.
    इतके नम्र व्हा,
    की प्रत्येक भेटणाऱ्या जीवात
    त्याचाच चेहरा दिसेल.

    कारण प्रेम म्हणजे
    दोन हृदयांचा नव्हे,
    तर एका अनंताचा
    स्वतःलाच दिलेला स्पर्श.

    मृत्यूही शेवट नसतो.
    तो फक्त
    एका श्वासातून दुसऱ्या शाश्वत शांततेत
    उतरलेला प्रकाश असतो.

    म्हणून...
    या क्षणावर प्रेम करा.
    यालाच कवटाळा.
    यालाच नमस्कार करा.

    कारण येथे
    ना भूतकाळ आहे,
    ना भविष्यकाळ...

    येथे फक्त
    अनंत आहे.

    आणि त्या अनंतात
    'मी' विलीन होतो,
    'तू' विलीन होतोस,
    उरते फक्त एक अखंड सत्य...

    *आत्ताचा क्षण सुंदर करा...*
    *कारण येथे अनंता शिवाय*
    *अनंत काहीच नाही.*

    •ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
    मो:- 9011841212

      June 22, 2026


  • आठवणींची फ्रिक्वेन्सी

    कधी कधी जुन्या रेडिओसारखं
    आपलं मनही एकाच व्यक्तीला शोधत राहतं...

    गर्दीतल्या हजारो आवाजांतून
    एकच सुर कानाशी येत राहतो,
    आणि आठवणींच्या लहरींवर
    तोच चेहरा तरंगत राहतो.

    कधी शब्द सापडत नाहीत,
    कधी भावना हरवून जातात,
    पण मनाच्या त्या जुन्या फ्रिक्वेन्सीवर
    त्याच्याच आठवणी वाजत राहतात.

    वेळ पुढे सरकत असतो,
    ऋतू बदलत राहतात,
    पण काही नाती अशी असतात
    जी मनाच्या कोपऱ्यात शांतपणे जगत राहतात.

    जुन्या रेडिओचा खडखडाट जसा
    एक दिवस अचानक सुरेल होतो,
    तसंच कधीतरी एखादं स्मित
    संपूर्ण आयुष्य उजळून टाकतं.

    आणि मग कळतं...
    शोध संपलेला नसतो कधीच,
    कारण काही माणसं
    दूर गेल्यावरही मनातच राहत असतात.

    अशी काही नाती अंतराने तुटत नाहीत, ती फक्त आठवणीत अधिक खोल रुजत जातात.

    •ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
    मो:- 9011841212

      June 21, 2026


  • शर्यतीपलीकडचं सत्य

    लहानपणी वाटायचं,
    तो ससा फार गर्विष्ठ होता,
    म्हणूनच शर्यतीत झोपला…
    पण मोठा झाल्यावर समजलं,
    प्रत्येक झोप ही आळशीपणाची नसते.

    कधी कधी माणूस थकलेला असतो,
    जबाबदाऱ्यांच्या ओझ्याने वाकलेला असतो,
    सगळ्यांना पुढे जाताना पाहत,
    स्वतःला सावरायला
    क्षणभर थांबलेला असतो.

    जिंकण्याची इच्छा कमी नसते,
    फक्त श्वास घ्यायला
    एक निवांत क्षण हवा असतो.

    जीवनाच्या शर्यतीत
    प्रत्येक जण कासवासारखा संथ नसतो,
    आणि प्रत्येक ससा बेफिकीरही नसतो.
    काही जण हसत धावत असतात,
    आतून मात्र हजारो लढाया लढत असतात.

    आज समजतं…
    त्या सशाने हार झोपेमुळे नाही पत्करली,
    तर थकव्याने घेतलेल्या
    त्या एका विश्रांतीची किंमत
    त्याला पराभवाने चुकवावी लागली.

    म्हणून आता
    कोणाच्या प्रवासावर हसू येत नाही,
    कारण प्रत्येकाच्या आयुष्यात
    एक अशी शर्यत असते,
    जिथे धावण्यापेक्षा
    स्वतःला सावरणं अधिक महत्त्वाचं असतं.

    आणि हो…
    जिंकणं सुंदर असतंच,
    पण थकलेल्या मनाला
    स्वतःची साथ देणं,
    हे त्याहूनही सुंदर असतं.

    •ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
    मो:- 9011841212

      June 20, 2026


  • एका झोपेची आस

    आता एका झोपेची आस लागून राहिली,
    डोळ्यांच्या काठाशी रात्र थांबून राहिली.

    विचारांचे वादळ अजूनही शांत नाही,
    मनाच्या आभाळी ढगांची गर्दी दाटून राहिली.

    दिवसभराच्या जखमा शब्दांत मावत नाहीत,
    मूक वेदना उशाशी अलगद बसून राहिली.

    चांदण्यांनी खूप समजावलं या मनाला,
    पण तुझ्या आठवणींची चाहूल जागून राहिली.

    आता एका झोपेची आस लागून राहिली,
    थकलेल्या श्वासांची वाट पाहत राहिली.

    कधीतरी येईल निवांत स्वप्नांची सर,
    तोवर ही रात्र माझ्याशी बोलत राहिली.

    •ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
    मो:- 9011841212

      June 19, 2026


  • ग्रंथनिष्ठा

    ग्रंथ विकत मिळतात, ग्रंथनिष्ठा नाही,
    अक्षरांच्या मेळ्यात ज्ञानतृष्णा नाही.

    पानोपानी शब्दांचे दीप उजळले,
    मन उजळण्याची मात्र आज इच्छा नाही.

    वाचूनही न उमजे जीवनाचा अर्थ,
    पुस्तकांच्या राशीने प्रज्ञादृष्टी नाही.

    ग्रंथ झाले शोभेचे घरच्या कपाटी,
    वाचनाच्या साधनेत सातत्यच नाही.

    ज्याने ग्रंथ जगले तोच खरा ज्ञानी,
    नुसती शब्दसंपदा ज्ञानसाधना नाही.

    ग्रंथ विकत मिळतात, सहज पैशांनी,
    ग्रंथनिष्ठा लाभे अंतरी साधनेनी.

    •ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
    मो:- 9011841212

      June 18, 2026


  • सुई, दोरा आणि नात्यांची शिवण

    फाटलेलं कापड सुई-दोऱ्याने सहज शिवता येतं,
    पण फाटलेलं नातं मात्र इतकं सहज जुळत नाही.

    सुई प्रत्येक टाका घेताना स्वतः टोचणी सहन करते,
    आणि दोरा मुकपणे प्रत्येक फट अलगद भरून काढत राहतो.

    नात्यांनाही अशीच एक सुई हवी असते
    चुकांची टोचणी स्वीकारणारी,
    आणि असा एक दोरा
    विश्वासाचा, प्रेमाचा आणि जिव्हाळ्याचा.

    रागाच्या एका क्षणात नाती तुटतात,
    पण ती पुन्हा जोडण्यासाठी
    संयमाचे असंख्य टाके घालावे लागतात.

    शिवलेलं कापड पुन्हा वापरता येतं,
    पण शिवणांच्या खुणा कायम राहतात.
    नात्यांचंही तसंच असतं...
    माफ करता येतं,
    पण मनावर उमटलेले ओरखडे सहज पुसले जात नाहीत.

    म्हणून शब्द जपून बोला,
    अहंकाराला थोडं दूर ठेवा.
    कारण सुई-दोरा बाजारात सहज मिळतो,
    पण मनापासून जपलेली नाती
    पुन्हा पुन्हा मिळत नाहीत.

    सुईची टोचणी क्षणभराची असते,
    पण तुटलेल्या विश्वासाची वेदना आयुष्यभराची असते.

    म्हणून...
    नाती शिवताना सुईची टोचणी लागली तरी चालेल,
    फक्त विश्वासाचा दोरा कधी तुटू देऊ नका.

    कारण दोरा तुटला की,
    नाती पुन्हा जुळली तरी
    मनाच्या घडीत एक शिवण कायमची राहते...

    *नाती जपणं म्हणजे जिंकणं नव्हे,
    तर प्रत्येक वेळी थोडंसं स्वतःला विसरून
    एकमेकांना पुन्हा पुन्हा स्वीकारणं होय.*

    •ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
    मो:- 9011841212

      June 17, 2026


  • पुण्यनगरी झाली पंढरी

    पालखीचा सोहळा । नामाचा गजर ।
    पुणे झाले घर । पांडुरंगा ॥

    टाळांचा तो नाद । मृदुंगाची साथ ।
    हरिनामे वाट । उजळली ॥

    दिंडीचा तो मेळा । प्रेमाचा सोहळा ।
    भेदाभेद गेला । नामघोषे ॥

    सेवा करी जन । मानिती नारायण ।
    वारीचे कारण । प्रेम एक ॥

    इंद्रायणी भाव । चंद्रभागा ठाव ।
    विठ्ठलाचा गाव । अंतरी ॥

    दोन दिवसांचा । लाभला हा योग ।
    भक्तीचा संयोग । सर्वांसी ॥

    धन्य पुण्यभूमी । वारकऱ्यांची माऊली ।
    चरणधूळी झाली । भाग्यवंत ॥

    विठ्ठल विठ्ठल म्हणे । ओलावली वाचा ।
    पुण्यनगरी साचा । पंढरीचा ॥

    •ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
    मो:- 9011841212

      June 16, 2026


  • मनाची वारी

    पाऊलोपाऊल चालत जाते,
    मनामधली एक वारी,
    ना टाळ, ना मृदुंग हाती,
    तरी भक्तीची गोड तयारी.

    रस्ता नाही धुळीचा येथे,
    ना दिंडींची गर्दी भारी,
    अंतर्मनाच्या शांत वाटेवर,
    अखंड सुरू ईश्वराची वारी.

    सुख-दुःखांचे डोंगर ओलांडत,
    आशा-निराशेच्या पलीकडे सारी,
    प्रत्येक श्वासात नाम गुंजते,
    हीच खरी जीवनवारी.

    अहंकाराचे ओझे टाकून,
    प्रेमाची घेऊन शिदोरी,
    करुणा, श्रद्धा, सत्य सोबती,
    नेते आत्म्याला प्रभूच्या दारी.

    कधी अश्रूंनी पाऊल भिजते,
    कधी आनंदाची फुले फुलती,
    तरी न थांबे हा अंतःप्रवास,
    ओढ लागलेली पंढरीची न्यारी.

    शेवट नसतो या प्रवासाला,
    ना थांबे कधी ही स्वारी,
    ईश्वर भेटतो अंतःकरणी,
    जेव्हा पूर्ण होते मनाची वारी.

    •ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
    मो:- 9011841212

      June 15, 2026