(User Level: User is not logged in.)

कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

Sort By:

This articles are displayed in the order of publishing date
This articles are displayed in the order of modification date
The Articles are displayed in the order of publishing date. Oldest first.
The Articles are displayed in ascending order of title
The Articles are displayed in descending order of title
पोर्टलवरील नव्यांसोबत जुने लेखही वाचकांना दिसावेत यासाठी खालील यादी Random पद्धतीने आहे. विशिष्ट क्रमामध्ये यादी हवी असल्यास वरीलपैकी Radio Button क्लिक करा.
  • निघून जरी जाशी

    निघून जरी जाशी,---
    मम आयुष्यातुनी तू ,
    तरी सारखा मागे उरशी,
    लपलेल्या अंत:करणी तू ,---
    तीर जसा वेगे शिरतो,
    घायाळ करत अचानक,
    तसा तू बाण बनतो,
    छेद आरपार देत,--!!!
    तो जसा बंबाळ करी,
    पर्वा ना त्याला कुठली,
    कोण त्याला थोपवी,
    न कुणी त्यावर मात करी,
    तसेच तुझे घुसणे,--
    मम हृदयी, आंत आंत,
    कितीदा नव्याने पुन्हा जगावे मरणच पाहे अगदी वाट,--!!! मुखवटे सुखाचे घालून सगळे,
    आता थकावयांस होते,-- मुखवट्यामागे काय दडले ते, कुणास काय ठाऊक असते,--? रात्रंदिन तुझे असे छळणे,
    कुठवर मी आता सहावे,?
    बरसात पोकळ सुखांची होता, त्यात किती कोरडे राहावे,--
    तू स्वतःत नाहीस राहिला,
    तितुका माझ्यात सामावला,---
    दूर तरी कसे जावे,--
    प्रश्न अनुत्तरीत राहिला,--!!!

    हिमगौरी कर्वे ©

      August 31, 2019


  • स्वप्नातली अपूरी इच्छा

    दुपारचे भोजन करूनी, आडवा झालो थोडासा
    झोप लागूनी त्याच क्षणी, थंडावल्या साऱ्या नसा....१,

    वाम कुक्षीच्या आधीन जाता, जग विसरलो सारे
    स्वप्न पडूनी सुंदर मनी, वाटे आनंद देणारे.....२,

    पाटी-पुस्तक हाती घेवूनी, पोषाख घाली शाळेचा
    घेवूनी गेलो कन्येस माझ्या, नाद जिला शिकण्याचा....३,

    खूप शिकूनी मोठी होईन, बाबा तुमच्या एवढी
    खावू पुस्तक खेळणी आणा, बडबडीत तिच्या गोडी....४,

    आई नको, परि तुम्हीच या, माझी शाळा सुटताना
    टाटा करित गोड वदलि, शाळेमध्ये शिरताना....५,

    येत असता घरि परत, दुकानी एका शिरलो
    बराच खावू आणि खेळणी, घेवूनी मी परतलो....६,

    उत्सुकतेने बघत असता, कुणीतरी हालविले
    हाय वेड्या ! हे तर स्वप्न, तिनेच जे तोडले.....७,

    क्षणभर आवक् झालो मनी, स्वप्न भंग पावतां
    खंत वाटली उगाच एक, अपूरी इच्छा राहतां....८

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०
    bknagapurkar@gmail.com

      April 23, 2017


  • शनिवारच साहित्य : कविता : मात

    साधला मी मध्य आता दोन ध्रुवांच्या मध्ये
    शोधला आता दुवा मी भाकरी अन भुके मध्ये
    पाय नरकात माझे हृदय पण स्वर्गात गेले
    इमान रखण्यासाठीच मी थोडे मला बईमान केले
    रात्र आली रात्र गेली काळोख ना सरला कधी
    सूर्य तो दिसतो कसा पाहण्यास नाही अवधी
    एक सिंहासन असा मी झोपडीतच थाटला
    मीच राजा झोपडीचा दुःख झाली माझी प्रजा
    क्षणभराचा जन्म आहे दुःखतर गगनापरी
    देहास थोडे सोसणे सहणे अमाप आहे उरी
    काय दुःखाची मिजाज हास्य माझे चोरण्याची
    संवेदने वर मात करुनी केली तयारी भोगण्याची
    आज गारुडीच झाला घायाळ सर्पदंशामुळे
    पाळला जर साप त्याने प्रारब्ध नाही वेगळा
    कुंठणे सोडून झगडा दारिद्रयास देणे चालले
    दुःख अन काष्टावरी उपहासात हसणे चालले
    -- विनायक आनिखिंडी, पुणे
    ९९२२९७०३१७

      October 20, 2018


  • भक्ष्य

    नदिकाठच्या कपारीमध्ये, बेडूक बसला दबा धरूनी
    उडणाऱ्या त्या माशी वरते, लक्ष सारे केंद्रीत करूनी...१,

    नजीक येवूनी त्या माशीचे, भक्ष त्याने करूनी टाकले
    परि दुर्दैव त्याचे बघा कसे, सर्पानेही त्यास पकडले...२,

    बेडूक गिळूनी सर्प चालला, हलके हलके वनामधूनी
    झेप मारूनी आकाशी नेले, घारीने त्याला चोचित धरूनी...३,

    'भक्ष्य बनने' दुजा करिता, मृत्यूची ही चालते श्रृखंला
    जनक असता तोच सर्वांचा, गमंत येई त्या खेळाला...४

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०

      August 10, 2019


  • स्वप्न तारा

    सांगावीत कशी मी स्वप्ने
    मज शब्द सुचेना काही
    मौनातल्या अंधुक रेषा
    हलकेच पुसते जाई

    सांजवेळ की पहाट ही
    रात्रीस उन्हाचे कोडे
    दवबिंदूंची चांदण स्वप्ने
    अलगद टिपती झाडे

    नवीन जरी झाल्या वाटा
    जुनाच तरी वाहील वारा
    वळणावरती भेटेल तुला
    आठवणींचा अंधुक तारा...

    -- आनंद पाटणकर

      August 1, 2021


  • त्या सांज सावल्या किरण सोनेरी

    त्या सांज सावल्या किरण सोनेरी
    एकांत मनास जाईल मोहवूनी
    कितीक आठवणींचा पसारा पसरुनी
    हरवल्या वाटा माखून धूळ वारा धुसरल्या सांजवेळी
    किरणांच्या रांगोळीचा आकाशी सजला सोहळा
    तो रवी अस्त आज अवचित झाकोळला
    निमिष क्षणभर थांबले मेघ भरलेले
    डोळ्यांत अलगद पाणी ओथंबलेले
    वळचणीस सांधले कुड कौलारु काही
    कवडसे प्रकाशले गर्त भाव वेळी
    पागोळीत थेंब पाण्याचे साचले काही
    उमळल्या आठवणी मनात काहूर दाटी
    जीव जिव्हात जिव्हारी लागला
    भाव व्याकुळ घन भरल्या मेघ धारा
    मेघांच्या रिक्त धारेत थेंब एक हरवला
    त्या क्षणी आठवणी स्तब्ध आल्हाद झाल्या
    वाटा काटेरी बोचल्या वाटेवरती
    अलगद पाऊल चालता काही
    गेले गोत आप्त लांब हरवुनी
    रंगले पान परी ओठ शुष्क ओल वेळी
    काव्यांत गूढ अनामिक व्यक्तता दाटली
    आठवणींच्या झुल्यावर एक रेघ उमटली
    निःश्वास सुटले परतून जखमा डोही
    या मनाचे त्या मनाशी गूज साधूंनी
    -- स्वाती ठोंबरे.

      March 6, 2022


  • संचित

    जसे रंग फुलांफुलांचे
    तसेच रंग मनामनांचे..

    नित्य उमलुनी गंधाळावे
    दरवळावे श्वास सुखाचे..

    मनफुलांचे नाते आगळे
    स्पर्श तयांचे मोरपीसांचे..

    निर्माल्यातही सुख आगळे
    जीवन हे, भाग्य भाळीचे..

    जगण्याचे हे क्षण कृतार्थी
    संचित सारे हे गतजन्मांचे..

    -- वि.ग.सातपुते. (भावकवी )

    9766544908

    रचना क्र.२३७

    १६ /९/२०२२

      September 21, 2022


  • तू असा वाहता की

    तू असा वाहता की,खळाळते पाणी,
    जसा सागर उचंबळे,
    गात जीवनगाणी,--!!!

    तू असा निश्चल की,
    जसा असतो पहाड,
    किती स्थितप्रज्ञ राही,
    वाऱ्या वादळी अटल--.!!!

    तू असा ढगांसारखा,
    अविरत ना चंचल,
    संजीवन बरसले तरी,
    शांत गंभीर अटळ,--!!!

    तू असा किनाऱ्यासम,
    भाससी किती तटस्थ,
    लाटा सुखदुःखांच्या उफाळती तरीही अतिशय अचल,--!!!

    तू असा हिंडता की,
    वाऱ्याशी तुझी जोडी,
    अखंड वाहशी रातदिनी,
    पाय ठहरेना जागी,--!!!

    कुठे जाऊन तू पोहोचशी,
    तू असा फुलांगत,
    जिथे तिथे उमलशी,
    वसा आनंदाचा घेऊन,
    जागोजागी फैलावशी,--!!!

    तू असा वृक्षासारखा,
    संसारी अन् संन्यस्त,
    इतुके बहरूनही सारखे,
    स्वतः मात्र निर्मोही--!!!

    हिमगौरी कर्वे.©

      April 4, 2019


  • पाऊस

    चिंब भिजल्या आभाळातून
    पाऊस अविरत रिमझीमतो
    टपटपणाऱ्या थेंबांमधुनी
    सुगंध मातीचा दरवरळतो

    भिरभिरणाऱ्या वाऱ्यामधुनी
    मेघांचे तोरण हलते
    नितळ ओल्या क्षितिजावरती
    वीज रुपेरी चमचमते

    घनघोर भरुनी आभाळ असा
    पाऊस कितीदा तरी कोसळतो
    परी मनास भिजवून जाईल ऐसा
    वळीव एकदाच येतो...
    ---आनंद

      September 1, 2021


  • तेजस्वी काजवा

    आभाळ दाटून आले चहूकडे अंधार झाला
    तोडण्यास लचके कुणाचे लांडगा सिंह झाला
    फुंकली हवा शिडात विषारी जातीयतेची
    भिडवतात धर्मांधांना भरण्या तुंबडी स्वतःची।

    भासवती निधर्मी स्वताला येथे तुम्हा आम्हास
    ऊचलता तळी ऊपऱ्यांची यांचा जातो जन्म लयास
    बहुसंख्य जातोय बळी ना अंत लांगुलचालनास
    भावना पायदळी तुडवतात ना खंत कधी कुणास ।

    टपलेत मदारी येथे रोज दाखवती नवीन खेळ
    मिथ्या आरोप करुन ते रोज ऊडवतील राळ
    परी पुरुन ऊरशील तू त्या ढोंगी मदाऱ्यांना
    वेळ येताच तुझी तू लोळवशील खास त्यांना ।

    लागलीय एकदा ठेच ना अक्कल अजुनी आली
    का पडतोय आपण सतत ना जाणीव त्यांना झाली
    आता पुन्हा एकदा आलेत ते खचीतच मस्तीत
    होईल कपाळमोक्ष हे त्यांचे भविष्य आहे निश्चित ।

    पाहून या काजव्यास मनी संतोष आज झाला
    मुकाबला करण्यास रात्रीचा काजव्याचा जन्म झाला
    आता एकची आधार तू हा अंधार मिटवण्याला
    रुप घेऊन काजव्याचे साक्षात सुर्य धरतीवर आला ।

    -- सुरेश काळे
    सातारा.
    मो.9860307752
    दि. २३ आक्टोंबर २०१८

      November 17, 2018