कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

पर्वत शिखरीं जाऊन खोदून आणली माती

कौशल्य पणास लावून केला मी गणपती ।।१।।

मुर्ती बनली सुरेख आनंद देई मनां

दाम मिळेल ठिक हीच आली भावना

घेऊन गेलो बाजारीं उल्हासाच्या भरांत

कुणी न त्यासी पसंत करी निराश झालो मनांत

बहूत दिवस प्रयत्न केला कुणी न घेई विकत

कंटाळून नेऊन दिला गणपती मी शाळेत

भरले होते भव्य प्रदर्शन हस्तकला कौशल्याचे

नवल वाटले गणपती बघून दालनातील सुरवातीचे

चकीत झालो जाणूनी मिळाला राष्ट्रीय पुरस्कार

गणपतीच्या भव्यतेनी मिळवीला हा अधिकार

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

शक्तीच्या जोरावरती, बघतो इतरांत लाचारी

विसरून जातो वेड्या, स्वत:तील न्यूनता खरी ....।।धृ।।

पैसे ओढती खोऱ्यानें, परि शरीर भरले रोगानें

श्रीमंतीत वाढली कांहीं, गरिबाची लाचारी पाही

विसरून देह दुर्बलता, धनाचा अहंकार धरी...१

शक्तीच्या जोरवरती बघतो इतरांत लाचारी

शरीर संपदा मिळे, परि अडते पैशामुळे

देहाचा ताठा फार, इतरां तुच्छ लेखणार

विवंचना ती पैशाची, विसरे शरिर सौख्यापरि....२

शक्तीच्या जोरावरती बघतो इतरांत लाचारी

ज्ञानीजन ते असती, अगाध त्यांची मति

टीका करित राहूनी, विसरती ते अडचणी

परिस्थितीचे वलय, निराश त्यांना करी....३

शक्तीच्या जोरावरती, बघतो इतरांत लाचारी

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

घोड्यावरती बसू देईना, चालू देईना पायी
जगाची ही रीत बघा , कशी समजत नाही ..१,

सज्जनतेची वस्त्रे लेवूनी, निर्मळ जीवन आले
आपण बरे नी काम बरे, तत्व हे अंगीकारले...२,

मोठा झाला शिष्ठ समजोनी, वाळीत टाकीले मला
दुष्कृत्यामध्ये साथ हवी, त्यातील कांहीं व्यक्तीला...३,

जीवन जगणे कठीण होता, मार्ग तो बदलला
आगळी धडपड करून ती, यश मिळाले मला....४,

मिसळत होतो सर्वामध्ये, अतिशय प्रेमानी
तरीही ऐकला ‘शिष्ट’ शब्द , माझ्याच कर्णांनी..५,

व्यक्ती तितक्या प्रकृती , ह्या समाजी
भिन्नतेचे स्वभाव विसरता, निराशा पदरी येते...६,

चित्ती येईल तसेच करावे, जागृत भाव ठेवून
इजा न होईल इतर जनाना, हे लक्षात घेवून...७

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

शरद ऋतूचे आगमन होता ....
झळकत येतो अश्विन मास !!
तरुणाईच्या जल्लोषात अन ....
थोरांचा तो जागरहाट !
घट बसता नवरात्राचे
प्रतिपदा ते नवमीचे !!
सज्ज झाली महिषासुरमर्दिनी...
असुरांचा वध तो करावया
अखंड दीप हे प्रतीक असे .....
शक्ती अन त्या वायूचे !!
लहरी त्याच्या दाही दिशातही .....
घननीळा त्या बरसतात !
नवरात्रीचे नऊ रंग हे ,
बहरत जाती चोहीकडे !
नेवेद्याचा थाटमाट तो ,
पुरणा - वरणाचा
घरोघरी सुटे घमघमाट
पंचपक्वानाचा !!
मान मिळे तो कुमारिकेला ...
नवरात्री ती देवीसम भासे
गरबाचा गजर अन ठेका,
गोलाकार घट मंडल असे
पाठ करुनी सप्तशतीचे ,
करुणा भाकू भक्तीची!!
हे देवी ज्ञान मिळू दे ...
त्या विद्येचे अन विज्ञानाचे
दुःख दूर सार , ......
विनाश अन दारिद्र्याचे
महालक्ष्मी , महासरस्वती , महाकाली
अशी अनेक रुपी तुझी सम भासे !!
दशमीचा तो दिवस उजाडे
दसरा सण मोठा ,
नाही आनंदाला तोटा !!
पूजन करूनी शस्त्र ...व
सरस्वतीचे ....
सीमोल्लंघन अन शमीपूजनाचे !!
सोने लुटूया आपट्याचे ,
आनंदाचे अन एकोप्याचे !
एकच ध्यास तो हिंदुत्वाचा
दरवळ भासे चोहीकडे !!

© ** राज **

सौ . राजश्री भावार्थी
सिंहगड रोड, पुणे
https://www.facebook.com/rajashri.bhavarthi

उचंबळूनी येतील शब्द, हृदयामध्ये दडले जे ।

संदेश असता सर्वांसाठी, कुणी न म्हणतील ते माझे ।।१

जे जे काही स्फूरूनी येते, जेव्हा अवचित समयी ।

हृदयामधली हाक असे, ठरते आनंद दायी ।।२

‘आनंद’ आहे कोणता हा, अन् येई कोठूनी ।

अंतर्यामी सर्वांच्या , सदैव राही बैसूनी ।।३

बाहेर पडूनी झेप घेई दूजा हृदयावरी ।

तेथेही जो आनंद बैसला. स्वागत त्याचे करी ।।४

पटे मनाला विचार , रूचणारा जो असे ।

हृदयामधला हाच आनंद, स्फूर्ती देवता भासे ।।५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

उत्साहाने आला होता, मुंबई बघण्याकरिता,
रम्य स्थळांना भेट देणे, ही योजना मनी आखता ।।१।।

मान्य नव्हती त्याची योजना, नियतीच्या चाकोरीला,
पाकीट पळवूनी त्याचे, घाला कुणीतरी घातला ।।२।।

धन जाता हाता मधले, योजना ती बारगळली,
अवचित त्या घटनेने, निराशा तेथे पसरली ।।३।।

जात असता सरळ मार्गी, दुष्टपणाला बळी गेला,
समाजाला धडा शिकवण्या, सूडाने तो पेटून गेला ।।४।।

वाम मार्गी जावून त्याने, तेच धन पुन्हा कमविले,
सूड घेतला असून देखील, समाधान ते नाही लाभले ।।५।।

दुष्ट वृत्तीची वलये ती, फिरत असती सभोवती,
सूड अहंकार लोभही, त्यानाच गतीमान करती ।।६।।

एका वरचा राग तुम्ही, फैलविता सहजपणे,
तोडून टाका ही वलये, प्रेम दया या भावनेनें ।।७।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

उन्हाळे-पावसाळे हिवाळे,सृष्टीचे चक्र अव्याहत,
कोण चालवते त्याला असे,
तोचि एक भगवंत,--!!!

सावली उन्हामध्ये पडते, विधात्याची किमया सतत,
ती देहापुढे - पुढे राहते,
विज्ञानच लपले निसर्गात,--!!!

सागरातून लाट उफाळते,
लाटांचे अशा अधांतर,
या नेत्रसुखद सौंदर्याचे,
रचिता कोण सांगा तर,--!!!

रहस्य जिवाच्या जन्माचे,
मानव काहीसे उघडत,
प्रकार किती ते मृत्यूचे,
नाही कोडे उलगडत,--!!!

डोंगर-दऱ्या विसंगत,
असते त्यांची सदैव संगत,
भयावह कपारी, कडे,
कोणाकडून ते निर्मित,--!!!

विपुल असती फळे-फुले,
अतिरम्य या भव्य सृष्टीत,
सुंदर किती वाखाणण्याजोगे,
कोण त्यांना रंग रूप रस देत,--!!!

नैसर्गिक सुगंध ते,
फळा फुलातून कसे साठवत, कस्तुरी दुर्मिळ मृगात सापडे,
कुठेच नाही, त्यांच्या नाभीत,--!!!

पुन्हा त्याला पत्ता नसे ,
काय आहे त्याच्यातअलौकिक, त्याचे त्याला कळत नसे,
तो भगवंताचा दूत एक,--!!!

© हिमगौरी कर्वे.

सोडूनी मज गेलीस तू आता मी कसे जगावे
वाटते तव आठवणीत जीवन हे संपवावे ।

एक एक क्षण प्रेमाचा का आठवणीत रहावा
ह्रदयातील त्या आठवणींना अश्रुंत संपवावे ।

ठेवले जपून ह्रदयात मी त्या मधूर क्षणांना
का त्या मधूर क्षणांना पुन्हा पुन्हा मी आठवावे ।

आसमंत चांदण्यांनी झगमगून गेलाय येथे
एका चांदणीसाठी मग मी का रुसून बसावे ।

कैफात नशेच्या विसरतात वेदना दुःख कोणी
माझ्याच वेदनेला मी कवटाळूनी का रहावे ।

-- सुरेश काळे
मो. 9860307752
सातारा.
दि. ५ आक्टोंबर २०१८

जीवनातील वाटे वरती, कडेकडेने उभे ठाकले

परि वाटसरूंना सारे ते, यशातील अडसर वाटले...१,

वाट चालतां क्रमाक्रमानें, बाधा आणून वेग रोकती

ध्येयावरल्या उच्च स्थळीं, पोहचण्या आडकाठी करिती...२,

षडरिपूचे टप्पे असूनी, भावनेवर आघांत होतो

सरळ मार्गाच्या विचाराला, आकर्षणाचा खेंच बसतो...३,

पवित्र निर्मळ भावनेमध्ये, रंगाच्या त्या छटा उमटती

गढूळपणाच्या वातावरणीं, सारे कांहीं गमवूनी बसती....४,

थोडे राहता गाफील तुम्ही, जाळ्यामध्ये अडकून जातां

जीवनाचे जे साध्य असते, स्वकर्माने गमवून बसतां...५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०