गझल; जाती: समजाती-पद्मावर्तनी-लवंगलता; मात्रा: ८+८+८+४=२८मात्रा

(चाल : झुक झुक झुक रेल गाडी)

आली नशिबी रेलगाडी
रेल कसली जेल गाडी - झुक झुक ...
दादर हारबर सी.टी. लोकल
हिशेब येथे असतो पळपळ
कुणी गुदमरे कुणी लटकते
कुणी मारते उडी । - झुक झुक ...

कमला, विमला, अमला आली
कुणी नवोढा कुणी अवघडली
वृद्ध कोणी, षोडश वर्षा
कुणी चंचल गुड्डी । - झुक झुक ...

गर्दी येथे गचडी तेते
चोर शिपाई साव भामटे
किती दुकाने किति वाहने
जणू मुंग्यांच्या झुंडी । - झुक झुक ...

कचेरीतही तर्‍हा वेगळी
कुणी नेकींच्या कुणी फेकीची
नियमित विराळा बहुतेकांची दांडी । - झुक झुक ...

नदिकाठच्या कपारीमध्ये, बेडूक बसला दबा धरूनी
उडणाऱ्या त्या माशी वरते, लक्ष सारे केंद्रीत करूनी...१,

नजीक येवूनी त्या माशीचे, भक्ष त्याने करूनी टाकले
परि दुर्दैव त्याचे बघा कसे, सर्पानेही त्यास पकडले...२,

बेडूक गिळूनी सर्प चालला, हलके हलके वनामधूनी
झेप मारूनी आकाशी नेले, घारीने त्याला चोचित धरूनी...३,

'भक्ष्य बनने' दुजा करिता, मृत्यूची ही चालते श्रृखंला
जनक असता तोच सर्वांचा, गमंत येई त्या खेळाला...४

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

वाणी मधूनी शब्द निघाला, कदर त्याची करीत होते ।

मुखावाटे बाहेर पडे जे, वचन त्याला समजत होते ।।

दिले वचन पालन करण्या, सर्वस्व पणाला लावीत होते ।

प्राणाची लावून बाजी, किंमत शब्दांची करीत होते ।।

स्वप्नामध्ये दिले वचन, हरिश्चंद्र ते पालन करी ।

राज्य गमवूनी सारे आपले, स्मशानी बनला डोंबकरी ।।

प्राण आहूती देई दशरथ, वनी धाडूनी राम प्रभूला ।

पालन केले तेच वचन, रणांगणी दिले जे कैकयीला ।।

आज लोपूनी तेज वाणीचे, तुटले विश्वासाचे नाते ।

बदलूनी जाती क्षणात सारे, घटकेपूर्वीचे शब्द जे होते ।।

मित्र वा आप्त कुणी, आई-बाप वा भाऊ-बहीण ।

स्वार्थीभाव अंगी मुरूनी, पाळीत नाही आपले वचन ।।

अंतर्यामी बसला ईश्वर, जाण त्याची सदैव असावी ।

‘वचन’रूपे व्यक्त होई , हीच भावना मनी ठसावी ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

चो रु न बघणे माझे तसेच अन तुझेही तसेच

काही न जमणे माझे तसेच अन तुझेही तसेच /

संधी येती पुन्हा पुन्हा कितीतरी अनेकदा

धिटाई न करणे माझे तसेच अन तुझेही तसेच /

किती काळ जाई आणि किती भवताल हासे

काही न करणे माझे तसेच अन तुझेच तसेच /

खुणावी बट तुझी गालावर येऊन जरा

काही न घडणे माझे तसेच अन तुझेही तसेच /

पदर साडीचा वळवळतो उगाच का ?

काही न कळणे माझे तसेच अन तुझेही तसेच /

# कौशल

प्रकाश आणि अध:कार , दोन बाजू नाण्याच्या

सत्व आणि तमोगुणातील शक्ती, ठरती त्या प्रभूच्या....१

सृष्टी दिसे समोर आपल्या, नयन ठेवूनी उघडे

अध:कार वाटे आम्हां, त्याच मिटलेल्या डोळ्याकडे...२

जाण देई आंतून कुणी, प्रकाश तमाच्या आस्तित्वाची

आगळ्या नसूनी स्थिती दोन्हीं, कल्पना ती केवळ विचारांची...३

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

सुरमयी गीत गाऊ,चल आज प्रीतीत नाहू
चल प्रेममयी गाव पाहू,जाऊनी तिथेच राहू।।धृ।।

तुझ्या सवे निशा ढळे,
धुंद पहाट वात येई
तिथे माझ्या मिठीत, येशिल का?
मिठीत येऊनी, स्वप्ननगरी रत होऊ
चल प्रेममयी गाव पाहू,जाऊनी तिथेच राहू।।१।।

भाव तुझे मनातील,हलकेच वदशील का?
भावसुमांची महफिल ,तिथेच छान भरेल का?
प्रीतीचा गंध नवा,चल चौफेर उधळू
चल प्रेममयी गाव पाहू,जाऊनी तिथेच राहू।।२।।

प्रीतीत नाहूया,सुखात लोळूया
तुझ्या-माझ्या प्रीतीचा,रंग बघुया
प्रीतीच्या रंगात,रंगुनीएकरुप होऊ
चल प्रेममयी गाव पाहू,जाऊनी तिथेच राहू।।३।।

-- सौ. माणिक शुरजोशी

विसरलास तू मानव पुत्रा,

नीतिमूल्ये सगळी,

काय दुर्दशा झाली तुझी, काय दुर्दशा झाली....।। धृ ।।

स्वप्नामध्ये दिले वचन,

पाळीले ते राज्य घालवून,

हरिश्चद्रांची कथा आजही

करीते मान ताठ आपुली....१,

विसरला तू मानव पुत्रा नीतिमूल्ये सगळी,

राजा साठी देई प्राण,

दुजासाठी होते जीवन,

‘सिंहगड’ तो घेई जिंकूनी

शिवरायाची शान राखली....२,

विसरलास तू मानव पुत्रा नीतिमूल्ये सगळी,

काळ असो तो पुरातन,

वा आधुनिक शिवकालीन,

पूर्वज सारे महान असता,

आज पुण्याई अशी का आटली?....३,

विसरलास तू मानव पुत्रा नीतिमूल्ये सगळी,

विश्वासाचे नाते गेले,

स्वार्थीपणाचे बीज अंकुरले,

लुटतो मानव एकमेका,

हीच चित्रे आज उमटली.....४,

विसरलास तू मानव पुत्रा नीतिमूल्ये सगळी

मग्न राही सतत आपल्याच कामीं
अन्नासाठी तूं फिरे दाही दिशानी

जमवितेस कणकण एकत्र करुनी
दूर द्दष्टीचा स्वभाव दिला तुज कुणी

सुंदर तुझी वास्तूकला वारुळ केले छान
सहस्त्रांच्या संखे राहतेस आनंदानं

कष्ट करण्याचा गुण दाखवी साऱ्याना
कष्टाला पर्याय नसे ह्या जीवना

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

आला, आला, आला,--- $$$$बघा, बाप्पू चिवडेवाला,----,
या मुलांनो, या तायांनो,
या दादांनो,या बायांनो,
या मित्रांनो, या बाप्यांनो,
लवकर सगळे, पटपट या,
आला,आला,आला,
बाप्पू चिवडेवा$$$$ला,$$$ ----
माझ्या चिवड्याची गंमत न्यारी,
लई, लई लज्जतदार,
खुमारी'''''ही भारी,---!!!
तळलेले शेंगदाणे, अन्
खोबऱ्याचा चुरा,----!!!
आला, आला,आला,---
तिखट नाही, तेलकट नाही,
आहे कसा खुसखुशीत,
तोंडात जरा टाकून पहा,
जीभ होईल रसरशीत,
सुटेल तोंडाला पाणी,
मग मागाल आणखी थोडा,
आला, आला, आला,---
बघा बाप्पू चिवडेवाला,----
मस्त, मसालेदार, चविष्ट,
खूष' होणार, कोणी रूष्ट',
फार महाग नाही हो,---
दहाला छोटा पुडा,----!!!
आला, आला, आला,---!!!
रूपये दहा काढा बंदे,
सोडुन धावा सगळे धंदे,
याच्यापुढे 'गारद' सर्व खंदे,
थोडासा, खाऊन बघा आजोबा,
आला,आला, आला,$$$$
अशी मारल्ये त्याला,
खमंग खमंग फोडणी,
हिरव्या मिरच्यांची चुरी,
त्यात कोथिंबीरीचीही हजेरी,
लसणाची, खास चटक पेरणी,
काजूही आत खूप,---
मारा की हो फक्का,---!!!!
आंबट---गोड चवीची मस्ती,
अशी आगळी' चवच नसती,
दहा रूपयांत भरपूर, बघा,--
यां, ना यां, --पोटाला खा, ---!!!
आला, आला, आला,--!!!
जेथे जाईन तेथे,
ग्राहक आपले सगळे,
गडी, कामगार, नेते,
आपुल्या चिवड्याचे चाहते,''''
बाप्पूला ओळखे,--
हरेक वस्तीवाला,---!!!!
आला, आला, आला,---
घ्याल तेवढा कमीच पडे,
पुन्हा पुन्हा, जो तो मागे,
आज रोख अन् उद्या उधार,
एवढेच लक्षात ठेवा,---
आला, आला, आला,---
ऐकून माझी आरोळी,
धावतात की हो सगळी,
नुसत्या मारता मिटक्यां,
पटापट आता पैसे काढा,
आला, आला, आला,---!!!
ताई, माई,आक्का,--
दुसरीकडून घेऊ नक्का,
क्षणार्धात माझ्या चिवड्याचा,
पाडाल बघा, कसा फडशां,
आला, आला, आला,
बघा बाप्पू चिवडेवाला,---$$$$
बाप्पू चि$$$$ वडेवाला,---!!!

© हिमगौरी कर्वे ७७७ ५०८५६५७.