कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

सारखा संघर्ष करत करत,
अंतर्मन तुटून जाई,
सुखाचे भरभरून समुद्र
मग भले मिळोत कितीही,---

किती त्याला अर्थ नाही,--?
अशा जीवनात अर्थच नाही,--?

पाण्यावाचून कोरडे, पडत,
पीक सारखे गळत राही,
मग पडत राहिला पाऊस,
किती त्याला अर्थ नाही,--?
अशा जगण्याला अर्थ नाही,--?

किती मोठा असे परिवार,
करत असेल जर दुःखी,
हे असले कसले संबंध,--?
करती मने दूषित वारंवार ,--
त्यांच्यात काही अर्थच नाही,
अशा जीवना, अर्थ नाही,-!!!

रोज छोटे-छोटे आनंदक्षण,
हातून निसटून जाती ,---
त्यांच्यासाठी तरसत तरसत,
मग प्रतीक्षा सुखाची नित्य,---
करत बसण्यात अर्थ नाही,
अशा जगण्यालाच अर्थ नाही,--!!!

कोणी कडू बोलून बोलून,
मन पुरते घायाळ होई,
मग नंतर गोड बोलून ,
आहे का उपयोग काही,--?
कोणता अर्थ त्यात राही,-?
खरंच त्यात अर्थ नाही,--!!!

सुखसाधने असून खूप,
नेमके सतरा रोग शरीरी,
मग त्या सुविधा अगणित,
किंमत ना त्यांना काही,
असूनही काही उपयोग नाही,
अशा जगण्याला अर्थ नाही,
अशा जगण्याला अर्थच नाही,--!

‌हिमगौरी कर्वे.©

गझल ; जाती: समजाती-पद्मावर्तनी-अनलज्वाला ; मात्रा: ८+८+८=२४मात्रा

कावळ्याचे नवे फेसबुक
भलतेच आले बघा रंगात
रोजरोज न जाता शाळेत
शिका म्हणे नेटच्या घरात

कोल्होबाचे व्हॉट्सऍप
करते करामती भारी
जंगलातील बित्तंबातमी
येते लगेच स्क्रीनवरी

सिंहाचे यूट्यूब चॅनल
सबस्क्राईब करा म्हणे
जंगली कविता म्हणतो
लाईक्स वाढवा म्हणे

सारा सोशल मिडिया
जंगलात शिरला आहे
म्हातारीचा मोबाईल
वाघानंं पळवला आहे!

जंगलातील शांतता
मोबाईलने भंगली
कोल्हेकुई,डरकाळी
नेटवर्कने थांबली!

-- विठ्ठल जाधव
शिरूरकासार जि.बीड
सं. ९४२१४४२९९५

नाचत होत्या दोन बाहुल्या, इकडून तिकडे ।
टकमक पाहात हांसत होत्या, चोहीकडे ।।

झीम्मा खेळे, फुगडी खेळे, गरगर फिरती ।
हातवारे करुन त्या, माना डोलावती ।।

जवळ येवून गुजगोष्टी, सांगे एकमेकींना ।
सासू नणंद यांच्या, कुलंगड्या काढतांना ।।

सुख दुःखाच्या कथा, सांगितल्या त्यांनीं ।
कांहीतरी करुन दाखवूं, वदल्या दोघीजणी ।।

अज्ञानी गरीब बिचाऱ्या, जेंव्हा संकल्प करती ।
कळसूत्री बाहुल्या त्या, दोर इतरां हातीं ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

व्यवहार जगती चाले
सारे बोनसाय जाहले
रक्ताचे नाते ओलसर
आज पार गोठुनी गेले
अंतरीचे वात्सल्यप्रेमही
आज पहा निष्ठुर जाहले
प्रेमाचे घरकुलही मोठे
घर छोटे कौलारू जाहले
देव्हाऱ्यातील देवही सारे
घरोघरी, विभक्त जाहले
अंगणीचे झाड़ नारळाचे
आज पहा कुंडित लागले
प्रीतभाव ते महासागरी
छोट्या जलाशयी गुंतले
नाही कधीच बदलली धरा
ऋतुचक्र अजुनही चालले
नाही बदलली जलधारा
तिथेच तृप्तती तहानलेले
वृक्षही देती नित्य साऊली
तिथेच विसावती श्रमलेले
अंतर्मुख हो रे महामानवा
पंचभूतही, नाही बदलले
सत्यार्थ एकची जीवनाचा
येता,जाता रे हात मोकळे
कुठली प्रीती कुठली भक्ती
मन भौतिक सुखात गुंतलेले
नाती इथली सारी व्यवहारी
बीजांकुर बोनसायी रुजलेले

-- वि. ग. सातपुते. (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. १७०

१७ - ७ - २०२२

आत्मा कोठे असतो,
नाभी केंद्रात शोधाल का ?
तो तर दिसत नसतो,
मग त्यास जाणाल का ?....१,

सर्व इंद्रिये वापरली,
परि न झाला बोध,
कोठे लपला आहे,
न लागे कुणा शोध....२,

विचार आणि भावना,
संबंध त्याचा ज्ञानाशी
मेंदूत आहे इंद्रिय,
संपर्क त्यांचा सर्वांशी....३,

मेंदूवरी ताबा असे,
नाभीतील मध्य बिंदूचा
समजून घ्या सारे,
तेथेच आत्मा देहाचा...४,

मातेचे अपूर्व देण,
बाळाच्या नाभीत जमते,
आत्मा हेच रूप,
जीवन कार्य चालविते.....५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

रंगबिरंगी सुंदर ठिपके, पंखावरी

आकर्षक छटा त्या, मनास मोहीत करी...१,

नृत्य पहा कसे चालते, तालबद्ध होवूनी

फूलपाखरे बागडती, फुलाफुला वरूनी...२,

नृत्याचे आंगण त्यांचे, ते ही सुंदर नि मोहक

मखमालीच्या पाय घड्या, दरवाळताती सुवासिक...३,

दोघांमधली चढाओढ, नर्तक आणि नृत्यांगणा

कोण असे अधिक मोहक, प्रश्न सोडविल कोण ?....४

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

शांत नितळ सागरातलं वादळ तसा तुझा बासरीचा सूर..
घनगंभीर तरी मोहक, व्ययातील तारकामंडलाला व्यापणारा...
कोटी स्वर भास्करांचा महामेरू सहज पेलणारा...
कित्येक युगांची तृषा जागवणारा...
माझ्या स्पदनांनी ही अंतराय निर्माण करणारा...
मंञमुग्ध करणं ही जादूगिरी तुझी..
त्या अनवट स्वरांवर अलवार हींदोळे
घेणं भाग्य जन्मांतरीच...
कुठे शोधायचं तुला?कसं रोखायचं स्वतः ला..?
पापण्यांचे कवडसे एकदा तरी खुले कर....
प्रत्येक वेळा मीच का हृदयात बंदीस्त करायचं तुला..?

सौ.लीना देशपांडे.
29/7/18-10.30