पाण्याच्या बिकट परिस्थितीचे वर्णन करण्याचा एक अपूरा प्रयत्न….

हातातील काडी घासतां पेटीवरी
अग्नि त्याच्यातील ज्वाला त्या धरी

लपलेला अग्नि घर्षणाने पेटतो
अज्ञान झटकता ज्ञानी उजाळतो

चितांत असतो प्रभू सदैव शांत
ओळखण्या त्यासी लागताती संत

संत हाच गुरु मार्गदर्शक असे
चित्तातील प्रभूला जागवित असे

उजळण्या मन घर्षण लागे संताचे
पेटवा ज्ञानाग्नि सार्थक होई जीवनाचे

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

भावमनीचे उमटूनी पडती ज्याचे सहवासे

काव्यामधला ईश्वर मजला तोच परि भासे

शब्द तयाचे ऐकत असता मन येते भरूनी

शब्दांना त्या बांध घालता काव्य पडे उमटूनी

अनूभव ज्याचा वदला जातो कंठा मधूनी

भोगलेला असे परि तो एके काळी त्यांनी

सत्य सारे तेथे असता दिव्यत्वाची जाण

म्हणूनच पटते मनास तेंव्हां हेच खरे जीवन

वाचित गेलो धर्मामधूनी जे जे सारे काही

शिक्षीत नसूनी स्वानूभवे तेच व्यक्त होई

हेच भासले काव्य मजला साऱ्या जीवनाचे

उतरत होते लेखणीतूनी बोल अनूभवाचे

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

कोण दिसे हा पाण्यामध्ये,
असावा माझाच भाईबंद,
चोच बांकदार, रूप देखणे,
मनाने दिसतोय स्वच्छंद,
गुबगुबीत पांढरी पाठ,
कोरीव वर काळ्या रेघा,
नजर शोधक पाण्यात, भक्ष्यच भागवेल भुका ,
सुळकन जो वर येईल,
मटकावेन आधी त्याला,--!!!
कळणारही नाही याला,
कधी गिळले मी माशाला,-?
डोळे तीक्ष्णमाझे,
नजरही अगदी करडी,
पाण्यातील या पक्ष्याची,
मात्र भासे मज बेगडी,--!!!!

हिमगौरी कर्वे.©

हे भूत संशयाचे छळते कसे मनाला ।

करीते सदा परि ते दिशाहीन विचारमाला ।।

एकाग्रतेचा घात होई क्षणार्धात तेथे ।

डोलायमान होऊनी स्थिती बदलून जाते ।।

गमवी विश्वास जेव्हां प्रभू अस्तित्व शक्तीचा ।

कळला न अर्थ त्याला या सत्य जीवनाचा ।।

येता मनी संशय आपलाच ज्या घडीला ।

शोकांतिका जीवनाची ठरे त्याच क्षणाला ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

स्त्री – पुरूष हेएकमेकांच्या आकर्षणाचे केंद्रबिंदू
मग त्यांच्या आकर्षणावरचपश्नचिन्ह का निर्माण होते बरे...
स्त्रीने अंगप्रदर्शनकरावे आणि पुरुषाने त्याकडे आकर्षित होऊ नये
म्ह्णजे पुरुषाच्या पुरुषत्वालाकुलूप लावणे नव्हे बरे...
परुाषाने स्त्रीकडेपाहताना तिच्यात आई, बहीण, मुलगी पाहावी
आणि स्त्रीने पुरुषाकडेपाहताना... न बोललेले बरे...
स्त्रीला पुरुषाच्याज्याचे आकर्षण ते तो उगडे ठेऊ शकत नाही हे त्याचे दूर्दैव
आणि स्त्रीच्याडोक्यावरील केसापासून पायाच्या नखापर्यंत सारेच
पुरूषाला आकर्षित करतेहे स्त्रियांचे
दूर्दैव बरे...

कवी – निलेश बामणे

दवडू नका आयुष्य तुम्ही, वेळ घालूनी असा तसा,

पदरी येई निराशा तुमच्या, गेला क्षण येईल कसा....१,

मर्यादेतच जीवन असूनी, गतीमान असते बघा,

स्वत: भोवती केंद्रीत होता, कसे जाणाल इतर जगा....२,

ईच्छा असते वाया न जावे, आयुष्य सारे विनाकारण,

हर घडीला विचार असावा, इतरांसाठी असते जीवन....३,

जेंव्हां तुम्ही सेवा करीता, इतर मनाचे भाव जाणूनी,

तेच अर्पण होत असते, सारे एकत्र ईश्वर चरणी .....४

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com