छत्रपती शिवाजी महाराज

विचारावे कोणी मला

आणि मी सांगावे

माझा आदर्श कोण ?

छत्रपती शिवाजी महाराज

आणखी कोण ?

इतिहासातील आवडती तुझी

थोर व्यक्ती कोण ?

देवतुल्य शिवराय आणखी कोण ?

इतिहास भिनलाय

माझ्या नसानसात

मराठ्यांच्या शौर्याचा

त्यांच्या चातुर्याचा आणि

धर्मावरील प्रेमाचा...

शिवराय नसते तर ?

मी ही नसतो नाही ?

हा प्रश्न नाही तर

एक विचार आहे...

महाराष्टाला ज्याने

अस्मिता दिली

हिंदुत्वाला ज्याने

संजीवनी दिली

हिंदूंना ज्याने

अभिमान दिला

ते माझे राजे

छत्रपती शिवाजी महाराज...

मी त्यांना रोज मनात स्मरावे

हृदयात जपावे आणि

वर्तनात उतरून दाखवावे

त्यांच्या जयंती दिनी

फक्त करावी याची उजळणी...

हीच आहे माझी त्यांच्या

पवित्र चरणी

पुष्पांजली...

कवी - निलेश बामणे

केली मशागत शेतीची

झाली स्वच्छता वावराची

वाट पाहतो पेरणीची

मेघराजाच्या आगमनाची

मे महीना ही गेला

जुन निम्मा हो झाला

एक थेंब ही नाही पावसाचा

कधी येईल पावसाळा

बरसावे पावसाने

शेतीला चिंब करावे

शिवारात पाणी पाणी व्हावे

शेत पेरणीसाठी सज्ज आहे

मग होईल पेरणी जोमात

बिज अंकुरेल कोंबात

तरारेल पीक शेतामधी

हीरवगार रान होईल

पण आहे प्रतिक्षा

मानसुन आगमनाची

वाट पाहतो बळीराजा

पावसाच्या एका सरीची

उमेश तोडकर

दु:खातची शिकतो सारे, उघडोनी मनाची द्वारे

दु:खा परी नसे कुणी, जो सांगे अनुभवानी

दु:ख मनावरी बिंबविते, वस्तूस्थितीची जाणीव देते

दुसऱ्या परि अस्था देई, जाणीव ठेवूनी कार्य करि

अधिकाराने माज चढतो, खालच्यांना तुच्छ लेखतो

जाता अधिकार हातातूनी, माणूसकीला राही जागूनी

कष्ट करण्याची वृति येते, सर्वांना समावून घेते

श्रीमंतिमध्ये वाहून जाती, आरामाची नशा चढती

गरिबी शिकवते मेहनत, कष्टाने राही आनंदात

अनुभवासारखा शिक्षक, नसे दुजा परि एक दु:ख

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

(मुखडा)
घडू नये ते घडले, स्वप्न सारे विझले,
हातातल्या रेषांनी, नशीब वेगळे लिहिले.
हसण्यामागच्या अश्रूंना, कुणीच नाही ओळखले,
घडू नये ते घडले... मन मात्र तुटून गेले.

(अंतरा १)
कालपर्यंत सोबतीला, तुझ्या शब्दांचा आधार,
आज उरल्या फक्त आठवणी, आणि विरहाचा भार.
ओठांवरच थांबले, कितीतरी अपुरे बोल,
श्वासांत अजूनही दडले, तुझ्या नावाचे मोल.
तुझ्या पावलांच्या खुणा, अजून दारी थांबल्या,
विरलेल्या त्या स्वप्नांना, आठवणींनी कवटाळल्या.

(मुखडा)
घडू नये ते घडले, स्वप्न सारे विझले,
मनाच्या मंदिरातील, दिवे सारे विझले.
आसवांच्या सरींमध्ये, आयुष्य सारे भिजले,
घडू नये ते घडले... शब्दही आता निःशब्द झाले.

(अंतरा २)
चांदण्यांनी विचारले, कुठे हरवली ती वाट,
उत्तर देताना डोळ्यांनी, लिहिली दुःखाची बात.
जखमांना वेळ म्हणे, हळूहळू भरून काढ,
पण तुझ्याविना प्रत्येक क्षण, वाटतो अख्खा पहाड.
सावल्यांशी बोलताना, तुझाच भास भेटतो,
प्रत्येक धडधडीत अजून, तुझाच श्वास ऐकू येतो.

(ब्रिज)
नशिबाशी भांडताना, शब्द सारे हरवले,
प्रेमाच्या त्या पाखराचे, पंखच कुठे तुटले.
तरीही मनाच्या कोपऱ्यात, एक दिवा जळत राहील,
तुझ्या सुखासाठी माझा, प्रत्येक श्वास प्रार्थना करील.

(शेवट)
घडू नये ते घडले, तरी प्रेम संपणार नाही,
तू नसलीस जवळ माझ्या, आठवण दूर जाणार नाही.
काळ पुढे सरकेल, जखमाही कधीतरी भरतील,
पण तुझ्या नावानेच माझ्या, भावना कायम धडधडतील.
जर पुन्हा कधीतरी भेट झाली, नजरा काही बोलतील,
घडू नये ते घडले... तरी प्रेम अमरच राहील.

•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212

माझ्या शेतात बहावा,
मोहरफुलांनी सजला,
आस डोळ्यात ती दाटं,
वाट पावसाची पाही.....!

कसा फुलला बहावा,
साज सोनेरी चढवुन,
जशी हळदिची नवरी,
बसली सजुनं धजुनं ...!

फुलवा बहाव्याचा सांगे,
मेघराजाच स्पंदनं....
त्याच आगमन दमदार,
की तो बसेल रूसुनं....!

भिन्न पात्रे निसर्गाची,
पशु,पक्षी,झाडे वेली...
रंगमंच निसर्गाचा,
भुमिका जगती वेगळाली....!

©गोडाती बबनराव काळे, लातुर

9405807079

प्रभा मुळे यांची एक बालकविता…

रे हिंद बांधवा, थांब या स्थळी
अश्रू दोन ढाळी
ती पराक्रमाची ज्योत मावळे
इथे झाशीवाली । धृ ।।

तांबे कुलवीरश्री ती
नेवाळकरांची कीर्ती,
हिंदभूध्वजा जणु जळती
मर्दानी राणी लक्ष्मीबाई
मूर्त महाकाली ।।१।।

घोड्यावर खंद्या स्वार,
हातात नंगी तरवार
खणखणा करित ती वार
गोऱ्यांची कोंडी फोडित पाडित
बीर इथे आली ।।२।।

कडकडा कडाडे बिजली,
शत्रुचि लष्करे थिजली,
मग कीर्तीरुप ती उरली,
ती हिंदभूमीच्या पराक्रमाची
इतिश्रीच झाली ।३।।

मिळतील इथे शाहीर,
लववितील माना वीर
तरु, झरे ढाळतिल नीर
या दगडा फुटतिल जिभा
कथाया कथा सकळ काळी ।!४॥।

रे हिंद बांधवा, थांब या स्थळी
अश्रू दोन ढाळी
ती पराक्रमाची ज्योत मावळे
इथे झाशीवाली ।।५।।