ॲडमिशन मिळाले! पुजा घाला ....

नाही मिळाले ? पुजा घाला ....

पास झालात !पुजा घाला ......

नापास झालात ? पुजा घाला ....

नोकरी मिळाली! पुजा घाला ...

नाही मिळत ? पुजा घाला ....

प्रमोशन मिळाले ! पुजा घाला ...

नाही मिळत ? पुजा घाला ...

घर घेतलेत ! पुजा घाला ...

घेता येत नाही? पुजा घाला ...

लग्न जमले ! पुजा घाला ....

नाही जमत ? पुजा घाला ....

अच्छा! ... लग्न झाले पुजा घाला ....

मुल झाले ! पुजा घाला ...

नाही होत ? पुजा घाला ...

मुलगीच झाली ! पुजा घाला ....

मुलगाच पाहिजे? पुजा घाला...

गाडी घेतलीत ! पुजा घाला ...

गाडी ठोकलीत ? पुजा घाला ....

आजारी पडलात ! पुजा घाला ....

बरे झालात ? पुजा घाला ....

जिवंत माणसांसाठी पुजा घाला ....

मेलेल्या लोकांसाठी पुजा घाला ....

आता जरा विचार करा .....

याच्यात फायदा कुणाचा झाला...... ?

पटत असेलतर डोक्यात घाला .... आणि पटत नसेल तर तुम्ही आपली ...... ..............

पूजाच घाला ......

हिरव्या पानात लगडलो, पांढऱ्या शुभ्र मोगरी कळ्या, एकेकच हळूहळू जन्मतो,
स्वभाव धर्मानेफुलणाऱ्या,
गोऱ्या रंगावरी आमुच्या,
जनहो नका हो भाळू,
टपोरेआकार पाहुनी,
मोहून नका हो हाताळू,
कौमार्य फुलते आमचे,
दुरुन बघावे, हेच उचित, मुसमुसत्या तारुण्याला, ठेवा तुम्ही अलगद,
मगच उमलेल फूल हे सुंदर ,
येईल मोगऱ्याला बहर,
स्पर्श न करता नेत्रसुख घेता,
घ्या हो आमुचा आस्वाद,
किती थोडे आमचे जीवन,--
बघता बघता येते मरण,--!!
फुलून कोमेजणे केवळ,
एवढेच काम या धरतीवर,
अशा अल्प जीवनात,
भरून राहतो सुगंधात,
आमचा असून वाटतो,
येईल त्याला या जगात,
स्त्रीच्या लाडके आम्ही ,
नका पुरुष हो इतके जळू*,
आमच्या सुगंधेभारुन, त्याही प्रेम लागतील करू,--
फुले मोगऱ्याची देऊनी,
आपल्या प्रेमा पटवती,-!
असे मिलन घडवतो,
अहो,भाग्यवानकिती,?

हिमगौरी कर्वे.©

हे घनश्यामा श्रीकृष्णा

कोणती जादू तुझ्यां हातीं सांग रे मनमोहना ।।धृ।।

बोटे फिरवूनी मुरलीवरी

सप्तसुरांची वर्षा करी

सर्वा नाचवी तालावरी

रंगून जाती हे श्रीहरी

बोटांमधली किमया तुझी, नाहीं कळली कुणा ।।१।।

कोणती जादू तुझ्यां हातीं सांग रे मनमोहना

बोटांत बोटे गुंतवी

राधेला तूं नाचवी

गोपींना तूं गुंगवी

गोपांना तू खेळवी

कशी लागते ओढ तुझी, कळले नाही सर्वाना ।।२।।

कोणती जादू तुझ्यां हातीं सांग रे मनमोहना

पर्वत उचलूनी बोटावरी

वष्टी पासूनी रक्षण करी

नाचूं लागूनी गोकूळपुरी

तुझ्या भोवती ताल धरी

वाहूनी नयनांतील झरे, व्यक्त होई प्रेम भावना ।।३।।

कोणती जादू तुझ्यां हातीं सांग रे मनमोहना

प्रसंग पडतां रणीं

सुदर्शन फिरे बोटातूनी

रक्षण करण्या सज्जनीं

आलास तूं धावूनी

शब्द भावना अपुरी पडतां, वाट फुटे अश्रुना ।।४।।

कोणती जादू तुझ्यां हातीं सांग रे मनमोहना

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

मित्रराज उगवताना,सृष्टीवर घडे करामत,
आभाळ उतरे जळात,
त्याचे रूप दिसे पाण्यात,
लोक
आरस्पानी निळे सौंदर्य,
नजरा खिळवून ठेवी,
हलते डोलते आभाळ,
पाण्यात प्रतिबिंबित होई,

वृक्षांचे समूह किती,
धरतीवर पेरलेले,
निळाईत उठून दिसती, हिरवाईने नटलेले ,--!!!!

तमाची शामत नसे, हळूहळू तो नाहीसा होई,
प्रकाशाचे किरण घेऊनी,
दिनकराचा प्रवेश होई,

अंधारी बुडालेली सृष्टी,
रंग तिचा बदलून जाई,
कडेकडेने सोनेरी सोनेरी,
पिवळसर उजेड पाऊल टाकी,

प्रकाशाचा रांजण भरुनी,
सूर्यराज दिमाखात येई,
तांबड्या सोनसळी किरणांची,
आता भाऊगर्दी होई,--

डोंगर आपल्या डुलक्या सोडुनी,
हात जोडुनी उभे राहती,
सूर्यसम्राटाचे स्वागत करण्यां,
भालदार चोपदार खडे राहती,--!!!

पिवळसर प्रकाश आता धरणीवर ओसंडू लागे,
तम जाई पळून सारे,-
प्रिय तिचा तेजस्वी तळपे,---!!!

हिमगौरी कर्वे.©

हिशोबाची वही घेवूनी बसलो, हिशोब करण्यासाठीं

जमाखार्च तो करित होतो, जीवनाच्या सरत्या काठीं

घोड दौड ती चालूं असतां, सुख दु:खानी भरले क्षण

प्रसंग कांहीं असेही गेले, सदैव त्याची राही आठवण

कष्ट करूनी जे कमविले, थोडे धन या देहाकरिता

उपयोग नव्हता त्याचा कांहीं, जग सोडूनी देह जाता

कधी काळचा निवांतपणा, घालविला होता प्रभू सेवेत

पुण्य राहिले शिल्लकीमध्ये, फक्त तेवढेच हिशोब वहीत

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

(न्यू यॉर्कमध्ये ‘इंडिया डे’ साजरा झाला, त्यानिमित्तानें )

‘आय् अॅम् प्राउड टु बी अॅन् इंडियन !
कम ऑऽन, से द सेऽम इव्हरीवन्’ . १

आमचा शेजारी-देश आमचा घास गिळतो
आणि नंतर आम्हालाच छळतो
आम्हाला कळतंय् त्याचं तंत्र
पण जपतोय् ना आम्ही ‘अहिंसेचा मंत्र’ !
अहो, कुणाला कशी द्यायची उत्तरं
हें आधी ठरवा तर खरं
अन् मग करा त्याचं निष्ठेनं पालन.
Of Course, आय् अॅम् प्राउड टु बी अॅन् इंडियन ! २

गर्भातच मुलींचा पडतोय् खून
पण पोलीस काय करतायत् तें बघून ?
विनयभंग, बलात्कार यांचा सुळसुळाट
आयाबहिणींचे तळतळाट
अन् मीडियातील बातम्यांचा कलकलाट.
रोजरोज नवनव्या बातम्या कळतात
अधिकारी फक्त नक्राश्रूच ढाळतात.
कुठं गेलं आमचं संवेदनाशील मन ?
But, आय् अॅम् प्राउड टु बी अॅन् इंडियन ! ३

जातपातींची दरी अजून जात नाहीं
वायफळ बडबडीशिवाय करत नाहीं कुणी कांहीं
धडपडतायत सारे दाखवायला, ‘मी SC, ST’,
पण जातभाईंच्या क्लेशांनी होतात त्यांतले कितीक कष्टी ?
आतां तर OBC ना सुद्धा हवं आहे आरक्षण.
Oh Yes ! आय् अॅम् प्राउड टु बी अॅन् इंडियन ! ४

किती क्षेत्रांत देशाची झाली आहे प्रगती ?
जिंकणार कशा ‘अडथळ्यांच्या शर्यती’ ?
एक पुढे गेला की इतर ओढतात पाय
हवी आहे सार्‍यांनाच, फक्त ‘दुधावरची साय’
इतरांचा विचार करायचं अजिबात नाहीं कारण.
कारण, आय् अॅम् प्राउड टु बी अॅन् इंडियन ! ५

परदेशात ‘इंडिया डे’ साजरा होतोय्
मात्र इथला शेतकरी राबतोय् अन् मरतोय्
पाऊस नाहीं, पाणी नाहीं, नाहीं वीज, नाहीं पीक
आतां स्वत:लाच विक
किंवा फास लावून घे
नंतर आक्रोशायला तयारच आहेत ‘बघे’
खेड्यांमधे, शहरांतही
असंच जीवन इतरांचंही.
आभाळच फाटतंय्, ठिगळ कसलं !
सारं सारं आयुषष्यऽच नासलं
इथें सूर्य उगवत नाहीं
‘अंधारा’च्या फासात जगवत नाहीं
सुटका होईल, जर येईल मरण .
तरीपऽण, आय् अॅम् प्राउड टु बी अॅन् इंडियन ! ६

अधोगतीच्या हळहळीचा उपयोग काय ?
करयंय् कां कुणी Long Term उपाय ?
कसचं काय नि कसचं काय !
जें काहीं होतंय्, तें पुरणार कां ?
सगळे असेऽच मरणार कां ?
शेवटी सरकार हरणार कां ?
याचा विचार करतायत कितीजण ?
फक्त म्हणतायत, ‘आय् अॅम् प्राउड टु बी अॅन् इंडियन’ ! ७

उत्तराचा नाहीं पत्ता, फक्त प्रश्न प्रश्न प्रश्नऽ
प्रश्न राहूं द्या तसेच, आपण मनवूं या ‘जश्न’
ढोल-ताशे बडवून
तिरंगा वर चढवून
साजरा करूं ‘इंडिया डे’
अरे, रोज मरे त्याला कोण रडें ?
नागडें असूं द्या शतसहस्त्र तन
क्लेशांत बुडूं द्या ‘आहत’ जनगण,
या, जोषानें गर्जू आपण –
‘आय् अॅम् प्राउड टु बी अॅन् इंडियन !’ ८

बट् , अॅम् आय् ? ९
- - -
(२२.०८.१६).
- सुभाष स. नाईक. Subhash S. Naik
सांताक्रुझ (प), मुंबई. Santacruz (W), Mumbai.
Ph-Res-(022)-26105365. M – 9869002126. eMail : vistainfin@yahoo.co.in
Website : www.subhashsnaik.com / www.snehalatanaik.com

-- सूर्यकांत डोळसे

उद्या' साठी जगतो आम्हीं राहून मृत्युच्या दाढी ।

भविष्यांतील सुख कल्पूनी आज सारे कष्ट काढी ।।

'आज' राहतो नजिक सदैव 'उद्या' चालतो पुढे पुढे ।

आज नि उद्या यांची संगत कधीही एकत्र न पडे ।।

कष्ट 'आज' चे शिरीं वाहूनी ध्येय 'उद्या' चे बघती ।

हातीं न कांही पडते तेव्हां निराश सारे होती ।।

समाधान चित्तीं आणण्या प्रयत्न सारे 'आज' व्हावे ।

'आज क्षणाला' अस्तित्व असतां भविष्याला सोडून द्यावे ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

ज्या पोह्यांच्या साक्षीने लग्नगाठी जुळतात, त्या पोह्यांना आपल्या खाद्यसंस्कृतीत विशेष स्थान आहे. सकाळचा नाश्ता पोह्यांशिवाय अधुरा आहे. म्हणूनच पोहेप्रेमी दरवर्षी ७ जून हा ‘विश्व पोहे दिवस’ म्हणून साजरा करतात.

एका बेसावध वळणावर
तू मला भेटलीस ......
मला तुझ्यात गुंतवून, तू
माझ्यात विरघळलीस ....!

माझ्या सोनेरी क्षणांची
महिरप तू झालीस....
गुलाब,चाफा,अन् केशर कस्तुरी
सुगंधाची बरसात तू केलीस ...!

चार फुलांची आस माझी
तृप्त तू अशी केलीस...
चांदण भरली तुझी मुठ
माझ्या ओंजळीत रिती केलीस !

तप्त ग्रीष्मात सावली झालीस
शीतल संध्येला सखी,
चाहूल लागता मज संकटाची
प्रार्थना येई तुझिया मुखी !

नाते आपले मैत्रीचे ...
स्नेहाळ - मधाळ केलेस तू
तुझ्या प्रेमळ जिव्हाळ्याने
नवे बंध निर्मिलेस तू !!

भावना लाभावी सखी
प्रत्येक जन्माची आस माझी...!
तुझ्या माझ्या मैत्री पुढे
फिकी गोडी, गुळ साखरेची !!

© अरविंद टोळ्ये
९८२२०४७०८०