रावण नव्हता कुणी राजा, ती होती व्यक्ति ।
व्यक्तीचा तो इतिहास नव्हता, ती होती प्रवृत्ति....१,

आजही दिसती कित्येक आम्हा, रावण या जीवनीं ।
कशी रंगेल जीवन कथा, रावणा वांचूनी...२,

विरोधात्मक बुद्धी तुमची, अडथळे आणते ।
क्रोध, लोभ, अहंकार गुणांनी, प्रवाहाला रोकते...३,

सद्‌गुणांचा पाया खोलवर, जेवढा तो गेलेला ।
रावण वृत्ति हार जाईल, त्याच मग वेळेला....४

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
e-mail- bknagapurkar@gmail.com

राधा…
ती शब्द नाही, ती शब्दांच्या आधीची शांतता आहे,
ती प्रेम नाही, ती प्रेमाला जन्म देणारी वेदना आहे…

ती हसते… पण आतून विरघळत राहते,
ती जिवंत असते… पण स्वतःलाच हरवत राहते.
तिचं अस्तित्व म्हणजे एक न संपणारं मौन,
जिथे प्रत्येक भावना स्वतःलाच ऐकत राहते…

मन तिचं रणांगण,
आठवणी तिचे बाण,
आणि स्वतःच स्वतःवर चालवलेलं युद्ध,
ज्यात जिंकणंही हारच ठरतं…

कृष्ण तिच्या आयुष्यात नव्हता,
तो तिच्या आत होता…
म्हणूनच तो प्रत्यक्ष जवळ नसला तरी,
तो कधी तिच्यापासून दूर गेला नाही…

ती कुणालाही धरून ठेवत नाही,
कारण तिला माहिती आहे,
हातात धरलेलं सगळं सुटतं,
पण मनात साठवलेलं कधीच हरवत नाही…

राधा म्हणजे…
एक न बोललेलं गूढ,
ज्याचं उत्तरही तिलाच माहीत नसतं…
पण तरीही ती विचारत नाही,
कारण काही प्रश्न जिवंत ठेवले कीच प्रेम जिवंत राहतं…

ती तुटते…
पण आवाज करत नाही,
ती रडते…
पण अश्रूही तिच्याशी दगा देतात…

तिच्या शांततेत एक आक्रोश असतो,
जो कुणालाच ऐकू येत नाही…
आणि कदाचित,
तो ऐकण्यासाठी कुणी असावं अशी अपेक्षाही नसते…

ती प्रेम करत नाही,
ती प्रेम जगते…
जसं आकाश ढगांना अलगद सामावून घेतं,
आणि पावसानंतरही त्यांची आठवण जपत राहतं…

राधा म्हणजे एक अधूरं गीत,
ज्याला शेवट नाही…
आणि कदाचित म्हणूनच,
ते कधी संपतही नाही…

ती शिकवते,
स्वतःला हरवणं हीच खरी सापडणं आहे,
आणि ज्याच्यावर प्रेम करतो
त्याला मिळणं गरजेचं नसतं…

कृष्ण तिचा नव्हता,
हे तिला माहीत होतं…
पण “तो माझ्यात आहे”
ही जाणीव तिचं संपूर्ण जग होतं…

ती कुणाची वाट पाहत नाही,
कारण ती थांबलेलीच असते.
काळाच्या एका क्षणात,
जिथे सगळं संपतं… आणि सगळं सुरूही होतं…

राधा म्हणजे…
स्वतःच्या राखेतून रोज पुन्हा उभी राहणारी ज्वाला,
जी जळते,
पण कधी विझत नाही…

ती शेवट नाही,
ती एक अनंत सुरुवात आहे…
जिथे प्रेम जिंकत नाही,
पण कधी मरतही नाही…

•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212

माझे मन तुझे झाले

नवनितावणी होते झाले !

बंध रेशमाचे त्यास

मुलायम तंतूने विणलेले !

तुझ्या टपोऱ्या डोळ्यात

मन माझे तुंतत जातं,

वटारल्या डोळ्याने

परत ते भानावर येतं !

माझ्या मनातील घालमेल

तुझ्याही मनात होत होती!

काय सांगावे किती सांगावे

तुझ्या मुक्या संमतीने, मानाने सोडले मौन,

बोलता तुझ्याशी एकरूप झाले केव्हा मन !

स्पर्शाने बऱ्याच गोष्टी नकळत कळतात,

आहे मनात हळुवार प्रेमातील स्पर्शज्ञान !

जगदीश पटवर्धन

घटना घडली एके दिवशी प्रभू बसले जेवण्या

रुख्मिणी त्यांचे जवळी होती वाढण्या ।।१।।

चट्कन उठूनी ताटावरुनी धावत गेले दारीं

क्षणिक थांबूनी तेथे येऊनी बसले पाटावरी ।।२।।

प्रश्न पडला रुखमिणीस काय गडबड झाली

श्रीकृष्णाची धावपळ तिजला नाही कळली ।।३।।

चौकशी करतां कृष्ण बदले कहानी एका भक्ताची

हरिनाम मुखी नाचत होता काळजी नव्हती लोकांची ।।४।।

वेडा समजोनी त्यासी दगड होते मारीत

हरिनाम नाही सोडले वाहात असूनी रक्त ।।५।।

धावलो होतो त्याचेसाठीं करण्या त्याला मदत

परि लहू बघूनी अंगावरती दगड घेतला हातात ।।६।।

समर्थ झाला आता तो रक्षण करण्या स्वतःचे

हरिनाम सोडता मुखातून कारण नव्हते मदतीचे ।।७।।

ही झाला छोटी कहाणी सांगे जीवनाची तत्वे

सर्वस्व अर्पिता प्रभूसी विश्वास ठेवा त्याते ।।८।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

सतत फिरत राहते चक्र निसर्गाचे
उत्पत्ति स्थीति लय ह्या कालकृमणाचे ।।धृ।।

एक एक पाकळी
लहानशी कळी
जाई उमलून
फूल त्याचे बनून
सुगंधी टपोरे फूल
कांही वेळ राहील
कोमेजून जाई
देऊनी रुप बीजाचे
परत अंकूरण होई
दुजा एका झाडाचे ।।१।।
सतत फिरत राहते चक्र निसर्गाचे

एक एक पाऊल
टाकते मुल
वाढते हसून
बनते यौवन
एटदार तो दहधारी
कांही काळाची उभारी
देह होई विलीन
पेटवूनी दिवे वंशाचे
होई अवतरण
नव्या एका मानवाचे ।।२।।
सतत फिरत राहते चक्र निसर्गाचे

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

अधरंमधुरं घुमवित वेणू..
त्रैलोकी ब्रह्मरूप आगळे..
ब्रह्मानंदी..! मंत्रमुग्धता..
गगन ईश्वरी , निळेसावळे..।।..१

अस्ताचली रवी केशरी..
नभांगण ! ते सप्तरंगले..
सोज्वळ ती तिन्हीसांजा..
दिव्यत्वाचे , दिव्य सोहळे..।।..२

लोचनी , श्रीरंग सावळा..
सावळबाधा ती ब्रह्मांडी..
सखा , कृपावंत आगळा..
कन्हयाचे , रंगरूप सावळे..।।..३

कृष्ण,कृष्ण तो मनप्रांगणी..
गंध भृकुटी , बुक्का भाळी..
सुवर्णकांती भर्जरी पितांबर..
मयूरपिसी ते स्पर्श आगळे..।।..४

ब्रह्म ! सारेच निलकांती..
कृष्ण दंगल्या मीरा राधा..
चराचरी , वृंदावन गोकुळ..
श्रद्धाभक्तीचे रूप आगळे..।।..५

©️वि.ग.सातपुते.(भावकवी.)

( मुक्तरचना )

राखण करितो पाठीराखा, भाऊ माझा प्रेमळ सखा

विश्वासाचे असते नाते, एकाच रक्तामधून येते....१

आईबाबांचे मिळूनी गुण, तुला मला हे आले विभागून

हृदयामधली ज्योत त्यांच्या, तेवत आहे आज आमच्या....२

प्रकाश झाला परंपरेनें, त्याला माहित पुढेच जाणे

मार्ग जरी भिन्न चालले, मूळ तयाचे खालीं रूजले....३

अघात पडतां तव वर्मी, दु:खी होवून जाते बघ मी

दिसत नाही कुणा हे बंधन, जीव श्वासाचे अतूट स्पंदन....४

भांडत रूसत हासत होतो, जगण्यामधला भाग असे तो

खेच खेचता ढील सोडतां, सुटत नाहीं मग तो गुंता....५

बाह्यांगीं तूं दूर आहे जरी, तव प्रतिमा ही राही अंतरी

बघत राहते तुझी भाऊबीज, आठवणीत मी जगते आज....६

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

माझा गं बाळ राजा, पाळणी खेळतसे
पैंजण वाजतसे, त्याच्या पायात छमछमा ।

माझा गं बाळ राजा, घरात रांगतसे
मनगटी रूततसे, त्याच्या हाताला सांभाळा ।

माझा गं बाळ राजा, पाऊल टाकतसे
सोनसरी चमकतसे, त्याच्या गळ्यात चमचमा ।

माझा गं बाळ राजा, दुडूदुडू धावतसे
साखळी रूळतसे, त्याच्या कमरेत रुणझुणा ।

माझा गं बाळ राजा, भुकेचा हळूवार
भरवते खीर, त्याला वाटीत चांदीच्या ।

माझा गं बाळ राजा, निजेचा अल्वार
करू नका गलबला, त्याला जोजवा लवकर ।

श्रीरामा, घन:श्यामा,sssss---
घनघोर या काननी,
किती पुकारु तुमच्या नावा,ssss-
लक्ष्मण भावजी गेले सोडुनी,--!!! ‌.
अयोध्येस परतल्यावरी,
बसले मी राणीपदी,
आदर्श जोडप्याचा मान देऊनी जनतेने केले धन्य जीवनी,--
त्यातच आणखी गोड बातमी,
स्वर्गच दोन बोटे राहिला,--!!!

कुणाची नजर लागली,
ग्रहस्थिती विपरीत फिरली,
तुम्ही का सोडले मज रानी,
जावे कुठे एकाकी मी आता,--!!!

मनोरथे सगळी संपली तुमची सेवा मनी राहिली,
असे काय घडले सांगा तरी,
काय चुकले माझे, पुरुषोत्तमा--!!!

या रानीवनी मी एकटी,
काट्यांत कोवळी कळी, हिंडताना-- भरकटलेली,
या भयानक अरण्यी,
नाही मज कुणीच त्राता,--!!!

कुळाचा आपुल्या वंश पोटी,--
जीव वाढे, माझिया ओटी,--
पतीने पण सोडल्यावरी,--
काय सांगू त्या लेकराला,-!!!

उद्ध्वस्त सीता, उध्वस्त जानकी उध्वस्तताच या तिन्ही लोकी,
कुठले राज्य कुठला पती,
अर्थच जीवनात न राहिला,--!!!

हिमगौरी कर्वे©

कोटि कोटि ब्रम्हांडनायका
तूच जगाचा पालनकर्ता
तूच विधाता रक्षणकर्ता
श्री स्वामी समर्था गजानना ... १

तू भयहारक तू भवतारक
तूच आमुचा एक भरोसा
तूच स्वामी तू एक नियंता
श्री स्वामी समर्था गजानना ... २

तू ज्ञानदेव तू अवतारी
चराचरामधी तू अविनाशी
तूच सखा तू भाग्यविधाता
श्री स्वामी समर्था गजानना ... ३

मुक्ती देशी तू या भवपाशा
अनंत तू फुलविशी आशा
भक्ति मुक्तीच्या दाविशी वाटा
श्री स्वामी समर्था गजानना ... ४

तूच आमची माय माऊली
तूच आमची एक साऊली
तू माता तू पिता आमुचा
श्री स्वामी समर्था गजानना ... ५

तुझी कृपा अन तुझे छत्र शिरी
तुझी पाठिशी असे साऊली
संकटकाळी रक्षण करिशी
श्री स्वामी समर्था गजानना ... ६

-- विनायक अत्रे