धागा धागा विणून, केली तयार जाळी
गोलाकार नि बहुकोनी घरे, पडली निर निराळी....१,

स्थिर सुबक घरे, जसा स्थितप्रज्ञ वाटे
सर्व दिशांचा तणाव, न दिसे कुणा कोठे....२,

तुटेल फूटेल तरी, सैलपणा येणे नाही
जर ढिला झालाच तर, जाळी दिसणार नाही....३,

जगे तो अभिमानानें, मान ठेवूनीया ताठ
संसारामधील क्लेश, झेलीत होती त्याची पाठ....४

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

विळखा घालून सर्प बैसला काटेरी झुडुपात

सुखात येऊ दे स्मरण,
दुःखी विचरता, काही पळें, संकटातून मज सोडवत,
तुझा हात नित्य मिळे,,---

पाठबळ असता अविरत, कशासाठी आम्ही घाबरावे,
प्रार्थित, पूजित तुला सदैव,
त्राता म्हणुनी भाकावे,--!!!

तूच बंधू ,तूच सखा,
तूच रक्षक आमुचा,
विधाता म्हणत म्हणत,
दावा करते मी साचा,--!!!

हे गुरु, हे माय बापां,
लौकिक या सुखदुःखात,
दूर करशी अशा व्यापातापा,--
आमुचा तसा तू पाठीराखा--!!!

पाप-पुण्याचे हिशोब,
कर्म शेवट फळ देते,
जसे ज्याचे असते कर्म,
तशी मनुष्यजात भोगते,--!!!

सद्भावना, आचार-विचार, माणुसकीही कृतिशील होते, अहिंसेच्या पडद्याआड,
शाब्दिक हिंसा सारखी घडते,--!!!

वास्तू देते आशीर्वाद,
तथास्तू सारखी म्हणते,
आई बापात पहावा ईश्वर,
ती तशीच साक्ष देते,--!!!

कलहांमाजि ठेवले काय, कोणासही ना कळते,
विधात्याचे विधीलिखित,
मग कामास लागते,--!!!

सत्ता, स्वार्थ, पैसा, अहम,
जगण्याची झाली सूत्रे,
काय आहे तुमच्या हातात ,
कळून येईल क्षणमात्रे ,---!!!

पाऊस, ओला दुष्काळ, पूर, परमेश्वराची किती साधने,
जागा नाही होत माणूस,
जाणत आपुली दुष्कर्मे,--!!!

हिमगौरी कर्वे.©

मी खुदकन हसलो
तू गालात हसतेस
मी रडरड रडलो
तू छातीशी धरतेस

मी शाळेत असताना
वाट सारखी पाहतेस
डबा तसाच दिसला
तू लालेलाल होतेस

असे माझा वाढदिवस
तू दिनरात राबतेस
आयाबाया बोलावून
ओवाळणी करतेस

कधीतरी साजरा कर
आई तुझा वाढदिवस
आम्हीही भरवू तोंडी
पेढ्यांचा जो गोडघास

आई , बन तू लेकरू
आम्ही तुझी माय होवू
तुला झोक्यात टाकून
सुखे दोन झोके देऊ !

जमवून सर्व मित्रांना
वाढदिवस तुझा करेन
जन्मोजन्मी हीच माय दे
अशी मागणी मागेन

विठ्ठल जाधव
शिरूरकासार, जि.बीड
सं.९४२१४४२९९५
(दिव्यमराठी,१०मे२०१८)

जीवनातल्या मंगलकलशा नाव तुझे आई असू दे
स्तोत्र तुझे गाण्यासाठी माझी गीतगंगा वाहू दे ॥

जगातील महानता आकारावी का आई म्हणूनी
का साकारावी उदात्तता मायेचे लेणे लेवूनी
परिसीमा त्यागाची एकवटाया नि : स्पृह प्रेमाची मूर्ती होऊनी
का यावे उदयास भाग्य जन्मींचे हे आईरुपानी ,
छत्र तुझे , दैव माझे , आई पुण्याई माझी सदैव राहूदे ॥ १ ॥

आविष्कार त विधात्याच्या भारावल्या स्थितीचा
मन दिले आभाळाचे सडा शिंपूनी अमृताचा
बांधिले काळीज तुझे गुंफून धागा दुर्मिळाचा
भावनांचा दिला श्वास नि स्पर्श तुला परीसाचा
तेज आहे सूर्याचे नि चांदण्याची तुला स्निग्धता दे ॥ २ ॥

आकारले मातीला या तू रक्ताचे शिंपण करुनी
मायेच्या उधळणींमधूनी नि पंखांच्या पखरणींखालूनी
नित्य उगवली नवी क्षितीजे माझी तुझ्या कुशीतूनी
नित्य उभे पाठीशी केले सामर्थ्य तुझ्या अमृतस्पर्शानी
तुझ्याच अन् आशांचा दीप हृदयी माझ्या तेवू दे ॥ ३ ॥

जीवनाच्या मंगलक्षणी पूजण्याचा शब्द तू
समर्थतेच्या अंतकाळी जपण्याचा मंत्र तू
आकांक्षांच्या पूर्ततेची अविरत प्रेरणा नि ध्यास तू
आभाळातल्या मांगल्याच्या दिव्यत्त्वाचा आभास तू
तू श्वास , आश्वास भविष्याचा तूच विश्वास राहू दे ॥ ४ ॥

ऋणांतून तुझ्या व्हावे उतराई कसे या तोकड्या हातांनी
वसा तुझ्या मायेचा वाह्न पिढ्यांसाठी का व्रतस्थ होऊनी
ओठांतील कृतज्ञता कशी ही न कळे ओघळे डोळ्यांकाठी
सरले , नुरले शब्द काही तरीही फिरुनी येतो ओठी
आई , आई म्हणूनी हृदयाचा माझ्या झंकार असू दे ॥ ५ ॥

–यतीन सामंत

केला सुखाचा शोध धनसंपत्ती ठायीं
उशीरा झाला बोध ऐष आरामांत ते नाहीं

एका गोष्टीची उकलन कळली विचारापोटीं
आयुष्य हवे होते वाढवून देह सुखासाठीं

परि लागता ध्यान प्रभूचे चरणावरी
नको मजसी जीवन हीच भावना उरीं

सर्वस्व अर्पा प्रभुला हाच मार्ग सुखाचा
तेव्हांच मिळेल सर्वाला आनंद जीवनाचा

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
e-mail- bknagapurkar@gmail.com

भाळीचे सुखदुःख,ओंजळीत ओसंडले
तरीही, आज स्वच्छंदी जगावेसे वाटते

थकली गात्रे, निमाल्याही आशाकांक्षा
तरीही सुखानंदे, मस्त जगावेसे वाटते

सरता दिनराती, अंतरी आंस उद्याची
उगवता, पुन्हा नि:शंक जगावेसे वाटते

ऋतुचक्रांचे, अविरत अस्तित्व चराचरी
विनाआसक्त, कृतार्थी जगावेसे वाटते

हे माझे ते माझे, सोडुनीया स्वार्थ सारे
जगती, मुक्त, निर्मोही जगावेसे वाटते

न कुणी कुणाचे, भास सर्वत्र मृगजळी
हाच सत्यार्थ ! उमजुनी जगावेसे वाटते

शाश्वत ! केवळ पराधीनताच जीवनी
मृत्यू ! जरी सामोरी, जगावेसेच वाटते

अतर्क्य ! जरी हा प्रवास जन्ममृत्यूचा
सर्वांसोबत, मनमौजी जगावेसे वाटते

-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र. १३१

५ - १० - २०२१.

अज्ञात दिवा मी मिणमिणणारा
संकटाचे येऊ देत वादळी वारे
वावटळही ती येऊ दे
आणि अंगावर येऊ देत सारे
पण मी विझणार नाही
मी जागृत रहाणार आहे

पेटूनऽ....
पेटून, पेटवून मी प्रज्वलित होणार आहे
जरी मला ज्ञात आहे
गेल्यावर मी, फक्त....
दप्तरी नोंद होणार आहे
विस्मृती मला घेरणार आहे
पण कर्तव्य माझे मी पार पाडणार आहे
जन्म-जीवन माझे मरण्यासाठी
मरण माझे माझ्या देशासाठी
खेचून विजयश्री मी आणणार आहे
रणधुमाळीतच मी विसावणार आहे

नसेन मी....
नसेन मी भव्य स्मारकावर
जागृत जनस्मृतीवर
फळ्या-फलकांवर
इतिहासाच्या अन्
भव्य - सोनेरी पानांवर

बलिदानातच मला
मान माझा गवसणार आहे

धडाडणाऱ्या तोफांना मी धडकणार आहे
मातीसाठी माझ्याच, मी मरणार आहे
या मातीची, या देशाची आणि विजयाची
इमारत जेव्हा उभी रहाणार आहे
लक्षात ठेवा.
पाया तिचा तो मीच असणार आहे
तो पाया मीच, मजबूतीही मीच
आणि पहा
पसरलेला तो... गडद लाल रंग
शाईचा-इतिहासाच्या पानापानातील
त्यातही तर मीच असणार आहे
मातेच्या विजयाचा कणन्-कण
मीच तर तो असणार आहे

नाही...
नाही मी विसरला जाणार....
मी मरणार नाही
मी अमर होणार आहे
देशभक्तीचे प्रिय अमृत प्राशून
मी मृत्युंजय होणार आहे

-- यतीन सामंत

विश्वास माझा तव चरणी, भाव अपिर्तो तुझ्यावरी,
जगदंबे अवती-भवती, राहून माझे रक्षण करी ... ।। ध्रु ।।

सावध नसे निद्रेच्या काळी, धीर देते राहूनी जवळी,
झोपेमध्ये जगा विसरता, सर्ववेळी तू जाग्रण करी...।।१।।

जगदंबे अवती –भवती, राहून माझे रक्षण करी,
धावपळीत चाले जीवन, संकट भोवऱ्यात फिरून
दुर्घटनेची चाहूल देवून, मनास आमच्या दक्ष करी...२

जगदंबे अवती -भवती राहून माझे रक्षण करी,
पसरता दु:खाचा सागर, सुख रत्ने कशी शोधणार,
किरण दाखवून आशेचे, दु:ख तू आमचे दूर करी...३,

जगदंबे अवती –भवती, राहून माझे रक्षण करी
अगणित प्रश्न संसाराचे, कसे करू उकलन त्यांचे,
सोडविण्यासाठी सारे प्रश्न, मदत आम्हांला तूच करी..४,

जगदंबे अवती –भवती, राहून माझे रक्षण करी

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagaprkar@gmail.com

साहित्यिक

परखड
लिहीतात
अंजनही
घालतात

व्रत घेती
लिखाणाचे
जागरण
समाजाचे

अग्रलेख
मुद्देसुद
देखरेख
साळसुद

माहितीचा
स्त्रोत वाहे
अखंडची
टिका साहे

विविधांगी
लेख लिही
साहित्यात
नसे दुही

साहित्यिक
अग्रस्थानी
वैचारिक
खतपाणी

ज्ञानदाते
बुद्धित्राते
नमू तया
चरणाते

सौ.माणिक शुरजोशी
नाशिक