उपकार करुन त्याने मन माझे जिंकिले

परि वेळ गेला निघूनी आभार ना मानले ।१।

केली नाही परतफेड उपकाराची मी

कामाचे होते वेड सतत मग्न कामी ।२।

कामाच्या मार्गांत चालता पाऊल वाट

प्रयत्न करुन कार्यांत यश साधले अर्धवट ।३।

खंत वाटली मनां आठवोनी उपकार

पश्चाताप सांगु कुणा उशीर झाला फार ।४।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

e-mail- bknagapujkar@gmail.com

मजेदार वाटत असती, भावंडांची बघून भांडणें
'मला पाहीजे जास्त', हेच मुख्य मागणें

इजा नाही धोका नाहीं, नसतो तेथे तिरस्कार
दांत ओठ खाऊनी, रागव्यक्त होणार

क्षणांत भांडती, क्षणात हसती, सारे होते प्रेमानें
दूर जाऊन जवळ येती, विसरुन जाती लोभानें

राग लोभ अहंकार, नसती असल्या भांडणीं
स्वार्थतेचा अभाव दिसे, शत्रु येथे नसे कुणी

बालपणीच्या प्रेमामध्यें, थोडे भांडणें परवडते
चव येण्या पदार्थाला, तिखटमिठ लागते

लहान असतां भांडून घ्या, तेच वय भांडणाचे
मोठे होऊन आठवाल, रम्य दिवस ते बालपणाचे

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

विचार, भावना अंतरज्ञान,

संगत असते तिन्हीची

यशस्वी करण्याजीवन,

मदत लागते सर्वांची....१

तर्कशुद्धता ठरण्यासाठी,

विसंगतीचा घेई आधार

जीवनाचे सत्य उकलण्या,

बुद्धी करीत राही विचार...२,

राग लोभ प्रेमादी गुण,

जीवनाची चमकती अंगे,

‘भावनेचा’ आविष्कार होतां,

एकत्र सर्वां चालण्या सांगे....३,

शोध घेत असता सत्याचा,

अनेक अडचणी येती,

सत्य हेच असूनी ईश्वर,

अंतरज्ञान तेच पटविती....४

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

वाढदिवसाच्या शुभेच्छा सादर प्रणाम शतवार
शब्दांना पहावा पेलतो का भावनांच्या आपला भार
लखलखीत रहाव्या उजळीत या आयुष्याच्या ज्योती
अमोलिक क्षण अनेक उधळीत आनंदाचे मोती

-यतीन सामंत

-- स्वाती ठोंबरे.

प्रदीप निफाडकरांची गझल

शान्त समईत जशी वात,तशी समाजात स्त्री जात,
जळून जळून प्रकाश देत,
क्षणिक फक्त मोठ्या होत,--!!!

पणतीची ज्योत तशी,
आमुची ही असे जात,--
जगच छोटे भोवतालचे,-- स्वयंप्रकाशी मोठे करत,

लामणदिव्यात उर्जास्त्रोत, रात्रंदिनी सारखे *अविरत,
मंद असूनही सतत, कार्यरत, भोवताली प्रकाश पसरवत,--!!!

नंदादीपातील जशी ज्योत,
स्त्री तशी तिच्या संसारात,
हळूहळू अगदी तेवत,--!!!
दुसऱ्याला प्रकाशमान करत,--!

निरांजनातील छोटीवात, संसारासाठी उभी राहत,
सारखे सारखे पहा जळत,
स्वतःला ओवाळून टाकत,--!!!

निमूट उभे राहणे,
खंबीर अचल होणे,
स्वतः चटके सोसत,
भोवताल उजळून टाकणे,--!!!

अंधारावर मात करत करत,
काळ्या तमास नष्ट करणे,
आपले स्त्रीत्व साकारत,
प्रकाश-कारणे झिजणे,--!!!

असे झिजत झिजत,
पुढे वाटचाल करणे,--
वाऱ्यावादळांतही पुरत्या,
जिद्दीने पुन्हा फडफडणे--!!!

जो येई तो हात लावी,
धक्के सहत राहणे,
वेदनांनी तडफडत,
आपुले तेज सांभाळणे,--!!!

कुणी धरू पाहे ज्योत"",
त्यास धीराने सामोरे जाणे,
वेळीअवेळी चमकत, चमकत
आपली अस्मिता जपत राहणे,-!

कणाकणाने पळापळाने,
जिवांत जीव आहे तोवर, उभे-आडवे, जळत राहणे,
मग तेजाचावसा,दान देणे,--!!!

ज्योतीने ज्योत पेटवीत,
मगच संपत संपत जाणे,!--
उजेडाच्या वाटेअंती, *ज्योतिर्मय श्वास सोडणे,!

हिमगौरी कर्वे.©

मनभावनांही , मौन आता
सत्यत्व , अंतरीचे कोंडलेले
वैखरीही , जाहली निःशब्द
सूरही संवादांचे कोमेजलेले..।।१।।

बेचैनी घुसमट जीवाजीवांची
नेत्री पाझर ,विरही आसवांचे
सांत्वन कुणी , कुणाचे करावे..
हताश ! हात हे उरी बांधलेले..।।२।।

उध्वस्त मनी , भय वास्तवाचे..
जिथेतीथे , भीतीपोटी राक्षस..
आज अस्वस्थ , बेजार स्पंदने..
क्षण ! भेटीचेही धास्तावलेले..।।३।।

दृष्टांत ! हा या कालियुगाचा..
बेभरोसी सारीपाट जीवनाचा..
जाणतो सारे , एक अनामिक..
सत्य शाश्वती ! जीवन भंगलेले..।।४।।

©️ वि.ग.सातपुते.(भावकवी)
9766544908

रचना क्र. ७० / २६ - ५ - २०२१

दाखवितोस हूबेहूब रुप आरशामध्ये मला

मीच माझे रुप बघूनी चमत्कार वाटला

सत्य स्थितीचे द्दष्य करुनी दाखविलेस सर्वाला

उणें अधिक न करितां तसाच दिसे आम्हाला

गुणदोष बघूनी देहाचे मुल्य मापन करितो आम्हीं

चांगले राहण्या शिकवी हीच युक्ती नामी

कांचेच्या आरशापरीं असे मनाचा अरसा

आत्म्याची मलीनता दाखवुनी चांगला बनवी माणसा

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

माझाच जन्म व्हावा
म्ह्णून माझ्या आई-बापाचं मिलन झालेलं नव्हतं...
माझ्या जन्माचं कोडं
त्यांना आणि मलाही कधी उलगडलं नव्हतं...
माझा जन्म आता
मला, माझ्या आई-बाबाला आणि जगालाही ओझं ठरलं होतं...
मला शक्य असतं तर
या जगात जन्माला येणंच मी स्वतःहून नाकारलं असतं...
किती बरं झालं असतं
या जगात जन्माला येणं न येणं हे आपल्या हातात असतं...

© कवी – निलेश बामणे ( एन.डी.)