कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
जीवन प्रभूमय
जीवन काय आहे,
मला जे वाटत असे,
ते समजून घ्या तुम्हीं,
प्रभूमय ते कसे ।।१।।मृत्यूचा तो विचार,
कधी न येई मनी,
मृत्यू आहे निश्चित,
माहित हे असूनी ।।२।।भीती आम्हां देहाची,
कारण ते नाशवंत,
न वाटे मरूत आम्ही,
आत्मा असूनी भगवंत ।।३।।आत्मा आहेची अमर,
मरणाची नसे भीती,
जी भीती वाटते,
ती असते देहाची ।।४।।आत्मा नसे कुणी,
तो तर प्रभूच आहे,
साकारलेला सर्वत्र,
बाहेर व अंतरी राहे ।।५।।-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com -
सैनिक शौर्या
धडाडणाऱ्या तोफेवरुनी मिठमोहरी उतरते
दृष्ट न लागो सैनिक शौर्या हेच मी मागते //धृ//
गेला विसरुनी सगेसोयरे
भाऊ बहीण आईबाप बिचारे
ह्रदयावरी ठेवून अंगारे
दृष्टी दूर सारी प्रेमळ नाते //१//
दृष्ट न लागो सैनिक शौर्या हेच मी मागते
डोळ्यामध्यें अंजन घालूनी
रक्षण करीतो रात्रंदिनी
लक्ष तयाचे इतर जीवनीं
तोड नसे ह्या त्याग वृत्तीते //२//
दृष्ट न लागो सैनिक शौर्या हेच मी मागते
संकट जेंव्हा अवचित येई
शत्रुवरी तो तुटून जाई
प्रसंग पडता प्राणही देई
शिंपडूनी रक्ताचे ते सडे //३//
दृष्ट न लागो सैनिक शौर्या हेच मी मागते
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०८०९५०
-
झुळूक इतक्या मंदपणे ती झुळकत होती
गझल ; जाती: समजाती-पद्मावर्तनी-अनलज्वाला; मात्रा: ८+८+८=२४ मात्रा
-
दिलासा
ज्योतिष्याची चढूनी पायरी,
जन्म कुंडली दाखवी त्याला ।
अडले घोडे नशिबाचे,
कोणते अनिष्ट ग्रह राशीला ।।
नशिबाची चौकट जाणूनी,
आशा त्याची द्विगुणित झाली ।
मनांत येतां खात्रीं यशाची,
जीव तोडूनी प्रयत्ने केली ।।
प्रयत्नांती असतो ईश्वर,
म्हणूनी मिळाले यश त्याला ।
आत्मविश्वास जागृत करण्या,
'भविष्य' शब्द कामी आला ।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
-
कवितेचा कवी
कवितेचा कवी
कविते
आहेस प्राण तू
या वेडया कविचा
कवितेविणा
चालेल कसा श्वास
या वेडया कविचा
कवितेसाठीच
आहे देह जगी
या वेडया कविचा
कवितेमुळेच
होतो कवितेचा कवी
म्ह्णोनी सन्मान कविचा !
© कवी – निलेश बामणे ( एन.डी. )
-
पुनर्जन्म
संघर्षाची बिजें जळतील, जाणतां तत्व पुनर्जन्माचे ।
आपसांमधील हेवे-दावे, मिटून जातील कायमचे ।।फिरत असते चक्र भोवती, स्वार्थीपणाचे भाव आणिते ।।
त्यांनाच मिळावे सारे काही, जाणता स्वरक्ताचे नाते ।उगम झाला जाती धर्माचा, स्वार्थीपणाच्या याच कल्पनी ।।
वाटीत सुटतो प्रेम तयांना, केवळ सारे आपले समजूनी ।कन्या जेव्हां सासरीं जाते, नाती-गोती नवीन बनती ।।
वाटत होते परकीय जे, आज आपले होवून जाती ।आपलेपणाच्या भावामध्ये, दडले असते प्रेम सारे ।।
शत्रू देखील तुमचे होतील, समजूनी येता नाते खरे ।भाऊ बहीण, मामा, चुलते, दूरवरची आप्त मंडळी ।।
बंधन ते पडून प्रेमाचे, बांधली जाती एकत्र सगळी ।कुणास कळले याचक्षणी, परका कुणीतरी दुरीचा ।।
नात्यामध्ये नजीक असूनी, ऋणानूबंध तो पूर्वीचा ।ओढला जाईल आत्मीयतेने, अज्ञानाचा पडदा उठता ।।
पूर्वजन्मीचे ज्ञान शिकविल, आपापसातील मानवता ।डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com -
बाह्य अडथळे
एकाच दिशेने जातां,
प्रभू मिळेल सत्वरी,
रेंगाळत बसाल तर,
गमवाल तो श्री हरी ।।१।।तुम्ही चालत असतां,
अडथळे येती फार,
चालण्यातील तुमचे,
लक्ष ते विचलणार ।।२।।ऐष आरामी चमक,
शरिराला सुखावते,
प्रेम, लोभ, मोह, माया,
मनाला ती आनंदते ।।३।।शरिराचा दाह करी,
राग द्वेष अहंकार
मन करण्या क्षीण,
षड् रिपू हे विकार ।।४।।सुख असो वा ते दु:ख,
बाह्यातील अडथळे
सारेच सारता दूर,
प्रभू तुम्हास मिळे ।।५।।डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com -
कृष्णमेघना
झाकोळल्या नभांगणी
कृष्णमेघना अनावर...जीवा, ध्यास श्रावणी
सरसरसर धारा सुंदर...वर्षा ऋतू बरसणारा
स्पर्श ओलेता मनोहर...शब्द गझला अर्थवाही
भावगंधी ओंजळ सुंदर...चिंबचिंबली पानफुले
झुळझुळतो नाद सुंदर...अतर्क्य रूप चैतन्याचे
लावण्य रुपडेच मनोहर...नाचत नाचत येते वर्षा
ओथंबलेले गगन सुंदर....रचना क्र. ७८
२०/७/२०२३
-वि.ग.सातपुते.(भावकवी)
9766544908 -
होकार तिने देताना मानेस वळविले झटकन्
प्रदीप निफाडकरांची गझल
-
हुंदका
उठ गं बये रडतेस कायरोजचाच मार हा सहतेस कायकुणीच नाही येणार अश्रू पुसायलातूझेच तूला टिपायचेत, मग थांबव कि स्वतःलाउठ गं बये तुझंच राज्यतुझ्याच घरात तुलाच सारे त्याज्यबसूदे चटके, उठूदे वळदिवसाअखेर संपते गात्रातले बळउंबरठ्याच्या आत राहील हे सारंसंस्कारांना माती देऊन, नाही बाहेर कुणी बोलणारंओढायचाय गाडा, एकटीच्याचं चाकावरमग कशाला आसूड ओढतेस, स्वतःच्याचं पाठीवरसंपव हे हुंदके नि थांबव हे पाटपदर बांधून हो पुढे, आता परतीची नाही वाट..-- वर्षा कदम.
डॉ. भगवान नागापूरकरCopyright © 2025 | Marathisrushti