सायंकाळी क्षितिजावरती
पहा पसरल्या सांजसावल्या ।।

तुझ्या दुःखी मनाने वेचले
असतील अनेक अश्रू..
प्राक्तनांच्या रेघांचे ओरखडे
उठले असतील..
तू स्वतःच त्यांचे चरे पाडशील ..
दुःखाच्या तळ्यात उडी मारशील..
घनघोर काळोख्या रात्री तू मिट्ट काळोखात
दरीच्या टोकावर बसलेला..
निरव शांततेत एक दिर्घ श्वास घेतलेला..
समोर आले ते स्विकारणारा तुझ्यामधील
तू .. स्वतःमधील चैतन्य विचाराने जागृत
ठेवणारा..उजळत जावा दिवा मालवण्याआधी..
असंख्य ठिपके जोडून रेखाटली कलाकृती ..
त्या ठिपक्यांमध्ये तुझे अस्तित्व उरले तर
तयार होईल सुंदर ठिपक्यांची रांगोळी..
त्यात भाव रंग भरशील..
दाटलेल्या मेघातून उनं पावसाच्या
कणाकणातून तुझी किरणे समन्वय
करतील तेव्हाच उमटेल विशाल असे
इंद्रधनु पटलावर..
शंकाकुशंका चे जाळे दूर फेकून देत
चालत रहा वजीरासारखं ...आत्मविश्वास
तुला शिकवले मात कशी आणि कोठे
करायची जीवनाच्या पटावर.

प्रतिभा चौगले यांच्या प्रतिभास या कवितासंग्रहाच्या इ-पुस्तकातील ही कविता.
हे इ-पुस्तक आपण खालील लिंकवर खरेदी करु शकता.

किंमत : रु.८०/-
सवलत किंमत : रु.५०/-

https://marathibooks.com/books/pratibhas-by-pratibha-chougale/

तुझ्या भिंतीवर मारला खिळा
आणि पडला भोक तिला...

त्या भोकातून पाहिले तुला
पण दिसला चंद्र मला...

त्या भोकाला लावला डोळा
तेंव्हा दिसला काळोख मला...

त्या भोकातूनच मग भिडला
तुझ्या डोळ्याला माझा डोळा...

त्या भोकातून पाहिले तुला
तुही मग पाहिले मला...

त्या भोकावर टांगले मला
तुही मग टांगलेस तुला...

त्या भोकातून दिले तुला
तुही दिले प्रेम मला...

त्या भोकाने धोका दिला
एका धक्काने मोकळा झाला...

प्रेमाचा मार्ग भोकात गेला
आपले प्रेम इतिहास झाला...

© कवी – निलेश बामणे ( एन.डी.)
दिनांक – 15 मे 2016

तारकापुंजाची ताराराणी, ऐकते तुझे मनोगत,
कथा व्यथा सारी कहाणी,
समजते ग मज नकळत, --!!!

रंग तुझा चमकदार, दुधी,
पसरत नभी मंद प्रकाश,
उजळतेस कशी आकाशी
स्वयंप्रकाशी झगमग झगमग,--!

चंद्रराजाच्या जनानखानी,
अस्तित्व कसे तुझे ठळक,
किती राण्या असून भोवताली, तुझ्यावर त्याची मेहरनजर ,--!!!

तरीही भासशी किती एकाकी,
काय सोसशी अंतरी दुःख,
तोंड मिटुनी गप्प राहशी,
कधी लपवत आपले तेज,--!!!

अमावस्या येता जवळी,
कुढत कुढत आंत हृदयात, कोपऱ्यात उभी अवकाशी, कवटाळत फक्त एकांत,--!!!

चंद्राची तू खास राणी,
काय सल अंत:करणात,
जसा जसा तो पुढे जाई,
भरले डोळे सारखे वाहत,--!!!

सुधाकराने सेवा दिधली, कर्तव्यकठोर सारेच ब्रम्हांड, एकट्या ,--तुझा तो नाही,
जाणून घे आतल्या आत ,--!!!

जसा खेळतो लपाछपी,
इतर चांदण्या होती अधीर, ढगांआडून तो तुलाच पाही रजनीनाथ कसा चतुर,--!!!

© हिमगौरी कर्वे

मुलाचे लग्न ठरले मन खूप अस्वस्थ झाले
आनंद तर झालाच पण काळजीने घेरले
सुनेचे आगमन होणार घरात बदल होणार
माझा मुलगा अन संसारही तिचा होणार
आजवर ह्या संसारावर हक्क फक्त माझा
भांडीकुंडी अन घरभर पसारही माझा
आता मात्र माझ्या संसारात तिची लुडबुड
मनाच्या ताणाने सुरु झाली भांड्यांची खुडबुड
भांड्यावर हात फिरवून त्यांना समजावले
पण मनाचे भांडे खडखडच राहिले
कारण आजवर मीच होते गृहिणी सर्वश्रेष्ठ
माझेच पदार्थ वाटायचे सर्वांना चविष्ट
आता माझी घरावरची सत्ता जाणार
माझा काळजाचा तुकडाही तिचा होणार
कोणाला सांगणार मी बापडी ही व्यथा
माझ्यातली आई लपवत होती सारी अस्वस्थता
एका डोळ्यात हसू एका डोळ्यात आसू
करू लागले तयारी मनाची होण्यासाठी सासू
शेवटी मनाला समजावले,
अरे सून तर येणार अन कुटुंबात बदलही होणार
पण आता कामांची विभागणी होणार
सारे तर नेहमीप्रमाणे पसारा करणार
पण आता आवरायला तिची मदत असणार
आजवर खूप केले संसार उभारण्यासाठी
आता थोडे जगू या फक्त स्वतःसाठी
आपली संसाराची खुर्ची जपून ठेवायचीच
पण आपल्या शेजारी तिची खुर्ची मांडायची
अशी झाली युती भावी सुनेशी मनाची
अन करू लागले तयारी मनापासून लग्नाची
आता तिच्या रूपाने आला आहे घरी आनंद
आता ठेवायचे आहे तिला कायम टवटवीत प्रसन्न

सौ. मंजुषा श्याम देशपांडे,
पुणे.

निर्मोही गुंतावे
स्वांत सुखाया
लाभते मन:शांती
अंतरा सुखाया....

सुखदुःख क्षणाचे
संवेदनांची छाया
हाच जन्म मानवी
जगुनीया जगवाया....

खेळ सारे भावनांचे
भावशब्दात गुंफाया
जपावित मनेमने
अंतरंगा जाणुनिया.....

सावरीत जीवाजीवा
सुखवावी मन:काया
अशाश्वती स्पंदनांची
सारी मृगजळी माया....

सत्य एक अनामिक
त्याची कृपाळू छाया
नित्य त्याला भजावे
तोच येतो सावराया....

-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

9766544908

रचना क्र.२२३

२/९/२०२२

हौसेने अल्बमचा ढीग घेऊन मुला-नातवंडांसोबत ; हसत खिदळत एकेक करत बघितला जातो तो… फोटो !!

थांब विज्ञाना, नको लावूस शोध

नष्ट करुनी भावना, नको गमवू आनंद / धृ /

उंच मारुनी भरारी

पोहंचला चंद्रावरी

दाही दिशा संचारी

नष्ट केलास तू , चांदण्यातील आनंद १

थांब विज्ञाना, नको लावूस शोध

फुलांतील सुवास

फळांतील मधुर रस

पक्षांचा रम्य सहवास

नष्ट केलास तू, निसर्गातील सुगंध २

थांब विज्ञाना, नको लावूस शोध

नदीतील संथता

ओढ्यातील चपळता

धबधब्यातील प्रचंडता

रोखलास प्रवाह तू, घालूनी बांध ३

थांब विज्ञाना, नको लावूस शोध

शरिराची योजना

गुंतागुंतीची रचना

श्रेष्ठत्व दिले ज्ञाना

भावना व विचार यांचा, निर्माण केला वाद ४

थांब विज्ञाना, नको लावूस शोध

तुझ्या शोधांतील झेप

क्षणिक सुखाची झोप

परि करी निसर्गा ताप

नको करुं तूं, ईश्वरी दयेचा प्रवाह बंद ५

थांब विज्ञाना, नको लावूस शोध

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

धडपड असते प्रत्येकाची जगण्यासाठी,
तेच जगती जगी या शक्ति ज्यांचे पाठी...१,

बुद्धी, अनुभव, विचार, बळ शक्तीची रूपे
यश मिळविण्या जीवनातील हीच मोजमापे...२,

नीती-अनिती, पाप-पुण्य, सामाजिक बंधने
सरळमार्गी जगण्यासाठीं हवीत ही कारणे...३,

जन्म मृत्यूच्या रेषेवरती, उभा संकटकाळी
पशुसमान वागत दिसतो, मानव त्यावेळी...४,

प्रथम गरज भागवी सारे, स्वजीवनाची
आदर्श जगणे तत्वे राहती, मग नंतरची....५,

मृत्यूच्या दाढे मधूनी, एक सुटून जातां
मृत्यूपाश टाकी दुजासाठी, स्व जगण्या करिता....६,

जगण्यासाठी मृत्यू आणि मृत्यूमुळेच जगणे
निसर्गाचे चाले अविरत हेच खेळणे....७

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com