निसर्ग नियमें दया प्रभूची, सदैव बरसत असते ।
दयेचा तो सागर असता, कमतरता ही पडत नसते ।।

अज्ञानी ठरतो आम्हींच सारे, झेलून घेण्या तीच दया ।
लक्ष्य आमचे विचलित होते, बघून भोवती फसवी माया ।।

उपडे धरता पात्र अंगणीं, कसे जमवाल वर्षा जल ।
प्रयत्न सारे व्यर्थ जाऊनी, निघून जाईल वेळ ।।

भरेल भांडे काठोकाठ , केवळ धरता योग्य दिशेने ।
टिपून घ्या तुम्ही दया प्रभूची, अशीच केवळ शुद्ध मनानें ।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

उपकार करुन त्याने मन माझे जिंकिले

परि वेळ गेला निघूनी आभार ना मानले

केली नाही परतफेड उपकाराची मी

कामाचे होते वेड सतत मग्न कामी

कामाच्या मार्गांत चालता पाऊल वाट

प्रयत्न करुन कार्यांत यश साधले अर्धवट

खंत वाटली मनां आठवोनी उपकार

पश्चाताप सांगु कुणा उशीर झाला फार

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

मित्र पक्षांची, झाली कोंडी,

कोण कोणाची, सावरेल उतरंडी,

एकच प्यारा, एकच नारा,

“हीच ती वेळ, हाच तो क्षण”

राखण करीतो पाठीराखा, भाऊ माझा प्रेमळ सखा,

विश्वासाचे असते नाते, एकाच रक्तामधून येते ।।१।।

आईबाबांचे मिळूनी गुण, तुला मला हे आले विभागून,

हृदयामधली ज्योत त्यांच्या, तेवत आहे आज आमच्या ।।२।।

प्रकाश झाला परंपरेनें, त्याला माहित पुढेच जाणे,

मार्ग जरी भिन्न चालले, मूळ तयाचे खालीं रूजले ।।३।।

अघात पडतां तव वर्मी, दु:खी होऊन जाते बघ मी,

दिसत नाही कुणा हे बंधन, जीव श्वासाचे अतूट स्पंदन ।।४।।

भांडत रूसत हासत होतो, जगण्यामधला भाग असे तो,

खेच खेचता ढील सोडतां, सुटत नाहीं मग तो गुंता ।।५।।

बाह्यांगीं तूं दूर आहे जरी, तव प्रतिमा ही राही अंतरी,

बघत राहते तुझी भाऊबीज, आठवणीत मी जगते आज ।।६।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

सोडत नसतो केव्हाही, निसर्ग आपुल्या मर्यादा,
चमत्कार तो करीत नसतो, नियमित चालतो सदा १

साधूबाबा महाराज ते कित्येक आहेत ह्या जगती
नांव घेवूनी प्रभूचे चमत्कार दाखविती २

अज्ञानाने भरलो आम्ही, विश्वास वाटतो त्यांचा
चमत्कार दाखविण्यामध्ये हात नसतो प्रभूचा ३

तो तर महान असूनी क्षुल्लक त्यासी ह्या गोष्टी
प्रेमभावना घेण्या तुमच्या कशास पडेल तो कष्टी ४

नष्ट केला ईश्वर धर्म, ह्या साऱ्या भोंदूनी,
दु:खी -कष्टींचे शोषण करती वाम मार्गाने जावूनी ५

आम्ही केवळ भाविक नाही, वेडे श्रद्धाळू असती,
जो तो आपल्या अकलेने, उपयोग त्याचा घेती ६

गंडे, दोरे, जादू - टोणा हे तर सारे थोतांड,
चूक मार्गाने जावून आम्ही शोधत राहतो ब्रह्मांड ७

विश्वास आमचा साधूंवरी देवापेक्षांही जास्त
म्हणून ते चटकन लाभे किंमत त्याची स्वस्त ८

भाषा त्यांची ठरलेली, राहू, केतू, शनी
जर फारच भोळे असाल तर म्हणती झाली करणी ९

संकटाचा तो काळ सांगती तीन वर्षाचा
दु:ख जाणुनी सुखी व्हाल, शब्द देती आशेचा १०

ह्यात काही नवे नसते, हे तर चक्र निसर्गाचे,
सुख दु:खाच्या घटना घडते घडणे चालते नित्याचे ११

विश्लेषण करीता कळेल, आम्हीच करितो घटना,
परि हिंमत नसते आमची फळ त्याचे घेण्या १२

आम्हास हवा इतर कुणी झेलण्यास त्या दु:खाते
शब्द दाखवूनी प्रेमळ लुटीत असतो धनाते १३

फरक पडत नसतो, आमच्या कर्म फळात,
त्यांच्या मंत्र – तंत्राने, सहन करतो समाधानात १४

भयग्रस्त असूनी मन, चिंतेत आम्ही असतो,
आधाराचा शब्द बोलूनी, आशा आम्हास दाखवीतो १५

पारखोनी घ्या खरा गुरु दूर रहा भोंदूपासून,
फरफटत जाल जीवनी मृगजळास नीर समजोनी १६

गुरु दाखवी मार्ग, तुमच्या आत्मशुद्धीचा,
त्यातच त्याला समाधान, संदेश देतो ईश्वराचा १७

जवळ असूनी दूर असतो, हेच तर सार ईश्वराचे,
भक्तीभाव ठेवा त्यासी, यश मिळेल जीवनाचे १८

डॉ. भगवान नागापूरकर
9004079850

गदीमा आणी बाबुजींनंतर
रामायणातील गीत संपले
भावमधुर त्या भावगीतातील
भावनांचे अस्तित्व संपले ।

बाबुजीं नंतर पुन्हा एकदा
भावगीत ते स्तब्ध जाहले
देण्या संगीत स्वर्गलोकी
संगीतसुर्य यशवंत निघाले ।

संवादिनी ती तानपुऱ्यासह
आज अश्रु ढाळीत आहे
ताल हरवलाय आज तबल्याचा
विणा सरस्वतीची अबोल आहे ।

भाव मराठी भावगीतातील
आज गेले आहेत हरवूनी
गायकांच्या मधूर गळ्यातील
सूरही आज बसले रुसूनी ।

वाटते त्या संगीत सुर्यांनी
जन्म घ्यावा येथे फिरुनी
पुन्हा एकदा सजवावी मैफील
गंधर्व लोकीच्या त्या सप्तस्वरांनी ।

-- सुरेश काळे
मो. 9860307752
सातारा.
३० आक्टोंबर २०१८

गझल

वृत्त :- व्योमगंगा

लाच घेणे पाप आहे सांगणारे पाहिले मी
वाट सत्याची धरूनी चालणारे पाहिले मी

झोपडी माझी सुखाची खाण व्हावी वाटते मज ;
गर्व मोठ्या बंगल्याचा मानणारे पाहिले मी

फाटका माझा खिसा पण दान देणे जाणतो मी
पावत्या छापून खोट्या मागणारे पाहिले मी

लोकशाही श्रेष्ठ आहे हेच लोका सांगती ते
लोकनेते साफ खोटे बोलणारे पाहिले मी

वाचवावी लेक, मित्रा फार झाले बोलणे हे
वारसासाठी सुनेला जाळणारे पाहिले मी

© जयवंत वानखडे,कोरपना
भ्रमणध्वनी ९८२३६४५६५५

भगवान श्रीकृष्ण

उगवता सूर्य, नमन करती त्याला,
विसरती सारे सुर्यास्ताला ||धृ||

ऐश्वर्याची झलक, श्रीमंतीचे सुख
बिनकष्टाची संपत्ती, लक्ष मिळवण्याती
माना डोलावती, डामडोलाला ||१||

उगवता सूर्य. नमन करती त्याला
प्रथम हवे दाम, तरच होई काम
पैशाच्या भोवती, सारेच फिरती
पैशाचे गुलाम, मानती पैशाला ||२||

उगवता सूर्य, नमन करती त्याला
सत्तेची नशा, दाखवी जना आशा
स्वतःसी समजे थोर, असुनीया शिरजोर
हांजी हांजी करती, बघता सत्तेला ।।३।।

उगवता सुर्य, नमन करती त्याला
अधिकाराची रीत, बघती स्वहीत
गरजवंता अडविती, शोषण तयांचे करती
सलाम करती, अधिकाराच्य़ा खुर्चीला ।।४।।

उगवता सुर्य़, नमन करती त्याला
कालचा नटसम्राट, होता अती श्रेष्ठ
डोंगर उतरला त्यानी, आज विचारिना कुणी
जवळ करती, उमलणाऱ्या फुलाला ।।५।।

उगवता सुर्य, नमन करती त्याला, विसरती सारे सुर्यास्ताला.

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
e-mail- bknagapurkar@gmail.com