कळेना कसे जडले रे मन
आज हरपले माझे रे भान।।धृ।।

फुलात दिसतो,मनी हसतो
क्षणात जीव उगाच
फसतो
मन अजुनही आहे रे सान
आज हरपले माझे रे भान।।१।।

घरात होतसे तुझाच भास
दिलवरा श्वासात तुझी आस
साद ऐकण्या आतुरले कान
आज हरपले माझे रे भान।।२।।

तळमळ वाढे उगाच जीवा
हळहळ दाटे मनात प्रिया
कंठात दाटूनी आले रे प्राण
आज हरपले माझे रे भान।।२।।

-- सौ.माणिक शुरजोशी
नाशिक

तुमचे जीवन अवलंबूनी, ग्रहराशीच्या दशेवरती

तेच होई जीवनी तुमच्या, जसे ग्रहमंडळ फिरती...१,

मित्र मंडळी सगे सोयरे, शत्रू असोत वा प्रेमाचे,

जीवनातल्या हालचालीवरी, परिणाम ते होई सर्वांचे...२,

हेच सर्व ते ग्रह असूनी, सतत स्थान ते बदलती

परिस्थिती बघूनी तुमची, वागण्यात तो फरक करती...३

अपयशाला कारणीभूत तो, असतो कुणीतरी नजीकचा

राहू-केतू शनि वा मंगळ, ग्रहमान बनतो त्या घडीचा...४,

यशाची चालता घौडदौड ती, मदत लाभते काही जणांची

हे तर सारे इष्ट ग्रह ते, फूलवी सुमने जीवनाची...५

-- डॉ.भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

हिरवी माया हिरवी छाया हिरवी हिरवी काया

तो आल्हादी पाऊस
ढगफुटीचा गडगडाट
रिमझिम पाऊसधारा
मृदगंघली पाऊलवाट
ती नितळ ओथंबलेली
चिंबचिंबलेली बरसात
शिडकावा मृदुलस्पर्शी
अलवार तृप्ततो मिठित
ऋतु, बावरा बरसणारा
गगन, धरेस बिलगणारे
मनामनांत पाऊस ओला
निर्झर प्रीतीचे झरझरणारे
रूप, मनोहारी चराचराचे
चैतन्यांगण ते लुभावणारे
वर्षाऋतु हा राजा ऋतुंचा
क्षणक्षण मना रिझविणारे

-- वि. ग. सातपुते. (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. १६८

१७ - ७ - २०२२

नाजूक कोमल कांती
लाजाळू मिटते स्पर्शाने...
नजरेत भरते अबोली
अधरातील स्मित हास्याने...
चाफा वाऱ्याने डोलतो
गर्द हिरव्या राईत...
मोगरा गंधात उरतो
शुभ्र कळ्या वेलीत...
गुलाब उधळतो रंग
अडून बसतो मनात...
सदाफुली सांगते
गुपित सदाबहार..
फुलाफुलांचे ताटवे
ह्रदयी गुंफलेला हार..

ओठावरले गीत माझे, आज कसे हे रुकून गेले

गीतामधले शब्द रूकता, ओठ कसे हे सुकून गेले....।। धृ ।।

आकाशातील थवे पाहूनी,

चंचल माझी नजर झाली

भिर भिरणाऱ्या दृष्टी पटावर

असंख्य चित्रे उमटूनी गेली

चित्र बघूनी नाचे मन जे

पाषाणा परी स्थिर कां झाले....१

ओठावरले गीत माझे आज कसे हे रुकून गेले

गीतामधले शब्द रूकता ओठ कसे हे सुकून गेले

झूळझूळ वाहे सरीता पाणी

पाण्यावरती दिसे तरंग

हलके हलके भिजवी अंग

पुलकीत करी रोम रोम जे

थंड आज परि होता दिसले....२

ओठावरले गीत माझे आज कसे हे रुकून गेले

गीतामधले शब्द रूकता ओठ कसे हे सुकून गेले,

सारे कांहीं तसेच आहे

सभोवतालचा निसर्ग ठेवा

अंतर्मनही माझे आपले

लुटीत असे जो सुखद मेवा

परि दोन्हीमधले अंतर ते

आज भासते दूर जाहले...३

ओठावरले गीत माझे आज कसे हे रुकून गेले

गीतामधले शब्द रूकता ओठ कसे हे सुकून गेले

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

मंगल देशा । पवित्र देशा । महाराष्ट्र देशा
प्रणाम घ्यावा माझा हा श्रीमहाराष्ट्र देशा । धृ. ।।
राकट देशा, कणखर देशा, दगडांच्या देशा ।
नाजुक देशा, कोमल देशा, फुलांच्याहि देशा ।
अंजनकांचनकरवंदीच्या काटेरी देशा ।
बकुलफुलांच्या, प्राजक्तीच्या दळदारी देशा ।।
भावभक्तीच्या देशा, आणिक बुद्धीच्या देशा ।
शाहीरांच्या देशा, कर्त्या मर्दांच्या देशा ।।
ध्येय जे तुझ्या अंतरी, निशाणावरी, नाचते करी ।
जोडी इहपरलोकांसी,
व्यवहारा परमार्थासी वैभवासि वैराग्यासी ।।
जरिपटक्यासह भगव्या झेंड्याच्या एकचि देशा
प्रणाम घ्यावा माझा हा, श्रीमहाराष्ट्र देशा ।।१॥।

जीवनपथ सुकर करा गणदेवा हो

सूखशिखरीं दु:खदरीपासुन न्या हो ।।

गडबडतो धडपडतो मी, पडतो मी

बडबडतो कुढतो चिडतो रडतो मी

अजुन घडा कच्चा, परिपक्व हवा हो ।।

अंध तरी, वा लोचन बंद करी मी

मंदबुद्धि आहे, मदमत्त परी मी

अक्षय प्रज्वलित करा ज्ञानदिवा हो ।।

नि:पाता माझ्या मनिंची चंचलता

निश्चल मन होइ, नाम तुमचें घेतां

विफल-जीवनास मिळे अर्थ नवा हो ।।

त्यजिन पदीं मदमत्सर विषयवासना

काम क्रोध लोभ मोह त्यजिन ‘मीपणा’

होउन कृतकृत्य पूर्ण, त्यजिन भवा हो ।।

- - -

भव : जग

-

-- सुभाष स. नाईक

बरे सत्य बोला यथातथ्य चाला ।
बहू मानिती लोक येणे तुम्हाला ।।
धरा बुद्धी पोटी विवेके मुले हो ।
बरा गुण तो अंतरामाजी राहो ।1१।।

सदा दात घासोनि तोंडा धुवावे ।
कळाहीन घाणेरडे बा नसावे ।
सदा सर्वदा यत्न सांडू नये रे ।
बहुसाळ हा खेळ कामा नये रे ।।२॥।

दिसामाजी काही तरी ते लिहावे ।
प्रसंगी अखंडित वाचित जावे ।
गुणम्रेष्ठ उपास्य त्यांचे करावे ।
बरे बोलणे सत्य जीवी धरावे ।।३ ।।

बहु खेळ खोटा सदालस्य खोटा ।
समस्तासि भांडेल तोचि करंटा ।
बहुतां जनालागी जीवी भजावे ।
भल्यासंगती न्याय तेथे रिझावे ।।४ ।।

प्रचितीविणे बोलणे व्यर्थ वाया ।
विवेकेविणे सर्वही दंभ झाला ।
बहु सज्जला नेटका साज केला ।
विचाराविणे सर्वही व्यर्थ गेला ।।५ ।।

भला रे भला बोलती ते करावे ।
बहुता जनांचे मुखे येश घ्यावे ।
परी शेवटी सर्व सोडोनि द्यावे ।
मरावे परी कीर्तिरुपे उसवे ।।६।।

असे का बोलले जाते कि चुकलेल्या
मार्गावर भरकटण्याची भीती असते...??

पण आपण थोडा वेगळा विचार का नाही करत

कि ह्याच भरकटलेल्या मार्गावर काही
तरी वेगळं काहीतरी नविनही असू शकते .... !!!