कांपू नकोस धरणीमाते ही नांदी प्रभूच्या आगमनाची वाटते ।। धृ ।।

जागो जागी अत्याचार सर्वत्र दिसे भ्रष्टाचार

वाढले भयंकर अनाचार

गरीब जनता त्रस्त होऊनी जाते

ही नांदी प्रभूच्या आगमनाची वाटते ।।१।।

रक्षण नाही स्त्रियांचे प्रमाण वाढले बलात्काराचे

प्रकार घडती विनयभंगाचे

हतबल होऊनी स्त्री अश्रू ढाळते

ही नांदी प्रभूच्या आगमनाची वाटते ।।२।।

लुट लुट संपत्तीची जाळपोळ घरदारांची

खून पाडती अनेकांचे

प्रेमभावना उरली नसे ह्या जगाते

ही नांदी प्रभूच्या आगमनाची वाटते ।।३।।

गीतेमध्ये दिले वचन अर्जुनासी प्रभूचे तोंडून

प्रभूचे होईल पुनरागमन

अत्याचार वाढता जगाते

ही नांदी प्रभूच्या आगमनाची वाटते ।।४।।

शब्द आपला पाळूनी येईल तो अवतार घेउनी

सुखी करील दु:ख नाशूनी

विश्वास ठेवा गीतेतील शब्दाते

ही नांदी प्रभूच्या आगमनाची वाटते ।।५।।

ठेवा निर्मळ देह आणि मन पवित्रतेचे करा वातावरण

टाळू नका ह्या स्वागत संधीते

ही नांदी प्रभूच्या आगमनाची वाटते ।।६।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

e-mail- bknagapurkar@gmail.com

वाद्ये मंगल वाजती सभोवती
जमली सगी सोयरी
विद्याभुषित ही सुसंस्कृत वधू
(नाव) दिसे साजरी
सालंकृत सलज्ज पीतवसना
भासे जणू शारदा
घेऊनी वरमाळ उत्सुक मनी
कुर्यात् सदा मंगलम् ।।
बुद्धीचा वर लाभला उभयता
सद्भाग्य हे केवढं
सन्मार्गावरूनी असेच जगती
जा ह्याहूनही पुढे
नांदा सौख्यभरे सदैव उधळा
सद्वर्तनाची फुले ।। शुभमंगल
(चाल बदलून (तदैव लग्नम्)
लक्ष्मी मिळो ज्ञान मिळो तुम्हाला
किर्ती मिळो यशही मिळो तुम्हाला
सौख्यादी लौकिक मिळो
सदा तुम्हाला
आयुष्य आरोग्य नवदांपत्याला
शुभ मंगल सावधान

पहाट उमलली नवी
किरण झाकले धुक्यात..
चमकतो दवाचा मोती
हिरव्या पानांच्या शिंपल्यात...

तेजस्वी लालबुंद रवी
विराजला निळ्या नभात..
दुतर्फा वेलींची कमान
झुकली फुलांच्या बहरात..

केशर काया गुलमोहर
आला सडा शिंपीत..
भिरभिरते फुलपाखरू
रंग मखमली पंखात..

मधुर गुंजण भ्रमराचे
फुला फुलांच्या कानात..
पक्ष्यांचे थवे चालले
नक्षी भरण्यास अंबरात...

किमयागार चित्र रेखितो
चोहीकडे विश्व रुपात..
सुख दिसावे दृष्टीस
कोणता रंग कुंचल्यात?

प्रतिभा चौगले यांच्या प्रतिभास या कवितासंग्रहाच्या इ-पुस्तकातील ही कविता.
हे इ-पुस्तक आपण खालील लिंकवर खरेदी करु शकता.

किंमत : रु.८०/-
सवलत किंमत : रु.५०/-

https://marathibooks.com/books/pratibhas-by-pratibha-chougale/

कशांत दडले समाधान ते,
शोधत असतो सदैव आम्ही,
धडपड सारी व्यर्थ होऊनी,
प्रयत्न ठरती कुचकामी ।।१।।

बाह्य जगातील वस्तू पासूनी,
देह मिळवितो सदैव सुख,
क्षणीकतेच्या गुणधर्माने,
निराशपणाचे राहते दुःख ।।२।।

'समाधान' ही वृत्ती असूनी,
सुख दुःखातही दिसून येती,
चित्त तुमचे जागृत असतां,
समाधान ते सदैव मिळते ।।३।।

सावधतेने प्रसंग टिपता,
समाधान ते येईल हाती,
सुख दुःखाला दूर सारता,
अंतरभागी समाधान दिसती ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

(कांहीं मुक्तक)

मद्यपान करुन राखुं मद्य-मान रे
मद्यपान करत करत विसरुं भान रे ।।

मद्य स्वर्ग, यांस हवें कां प्रमाण रे ?
गद्य वदा पद्य वदा, ‘मद्य प्राण रे’ ।।

‘मद्य मद्य’ करुं या हरपून शुद्ध रे
मद्य मिळे वा न मिळे, हेंच युद्ध रे ।।

पवित्र-तीर्थ मद्य हें, अतीव शुद्ध रे
मद्यपान अधिकारच जन्मसिद्ध रे ।।

जरि असलो आम्ही कधि व्याधि-विद्ध रे
तरि असतो प्राशाया नित्य सिद्ध रे ।।

मद्यथेंबही करी नरा प्रबुद्ध रे
मद्य करी नरजीवना समृद्ध रे ।।

क्लीबांना मद्य करी युद्धसिद्ध रे
मूढ असे, तो बनतो थोर ‘सिद्ध’ रे ।।

तरुण बनत, असती जे जख्ख-वृद्ध रे
मद्य हेंच ‘अमृत’ म्हणुनी प्रसिद्ध रे ।।

मद्ये हेंच पेय, मद्य हेंच खाद्य रे
मद्यानें सरे उदर-अग्नि-मांद्य रे ।।

‘मद्याचें पूजन’ , कर्तव्य आद्य रे
होइल तर होऊं दे जगत् क्रुद्ध रे ।।

प्राशक हे आशालभूत गिद्ध रे
वाटे, ‘व्हावेंच मद्यपान साध्य रे’ ।।

होवो ना होवो तें सहजसाध्य रे,
मात्र, मद्य, विषय नसे हा विवाद्य रे ।।

मद्याला समजुं नका कुणिहि त्याज्य रे
मद्य हेंच चालवितें हृदयराज्य रे ।।

मद्य हेंच ईश, मद्य परमपूज्य रे
मद्याला भजण्याला व्हाच सज्ज रे ।।

मद्य कुणी वारयोषिता न भोग्य रे
स्पर्श करा आदरात, तेंच योग्य रे ।।

चाखुन तनमनिंचें टिकते आरोग्य रे
थेंब चाखण्यांही लागेंच भाग्य रे ।।

मद्याचें नांव करी कंठ रुद्ध रे
मद्यप्राशनास आम्ही कटिबद्ध रे ।।

शुक्लपक्ष येवो वा पक्ष वद्य रे
आम्हांला नेहमीच प्राश्य मद्य रे ।।

जगतासाठी भलेहि मद्य निंद्य रे
अमुच्यासाठी परंतु मद्य वंद्य रे ।।

मद्यगान, भजन, चषक हेंच वाद्य रे
मद्य, देव, विषय हाच प्रतिपाद्य रे ।।

व्याधि: रोग प्रबुद्ध: wise , शहाणा, ज्ञानी सिद्ध:

(१) तयार

(२) ‘सिद्धी’ प्राप्त असलेला
उदर-अग्नि-मांद्य: अन्नपचनात मंदपणा येणें
वारयोषिता: वारांगना, वेश्या
प्राश्य: जें प्राशन करावें असें

-- सुभाष स. नाईक.

प्रभूनाम मुखीं होते रामतिर्थांच्या सदा ।
ऐकू आले तेच निद्रेत असता एकदा ।।

चमत्कार दिसून आला एके दिवशी ।
राम नामाचे ध्वनी उमटती देहापाशी ।।

विज्ञानाने उकल केली या घटनेची ।
खात्री करिता सत्यता पटली याची ।।

चेतना मिळता स्वर यंत्रात ध्वनी उमटे ।
त्याच ध्वनीच्या विद्युत लहरींनी शब्द फुटे ।।

शब्दांचे वलय फिरती देहाभोवती ।
शरीरासाठी तेच शब्द कवच बनती ।।

जेव्हां होते नामस्मरण प्रभूंचे सतत ।
शब्द ध्वनी लहरी निघत असे अविरत ।।

हुंकार तसाची ऐकू येई देहां जवळी ।
निद्रेमध्ये जरी असला मेंदू त्या वेळी ।।

सदैव नामस्मरण चेतना देत राहतो ।
रामतिर्थांच्या अनुभवांनी हेच अनुभवतो ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

दाही दिशांनी फिरत होतो

मनी बाळगुनी तळमळ ती

कसे मिळेल समाधान ते

विवंचना ही एकच होती

धन दौलत ही हातीं असतां

धुंडाळल्या त्या बाजार पेठा

न मिळे समाधीन कोठें

थकली पाऊले चालून वाटा

देखिले निसर्गरम्य शिखरे

आणिक कांहीं प्रार्थना स्थळे

शिलकीमध्यें दिसे निराशा

कारण त्याचे कांहीं न कळे

भावनेमधली विविध अंगे

येऊं लागली मनीं दाटूनी

उसंत मिळता थोडी तेव्हां

उतरत होती काव्य रुपानी

धुंदीमध्यें सदैव राहूनी

लिहीत गेलो सुचले जे जे

कसा काळ तो जावूं लागला

कोडे ह्याचे कधीं न उमजे

शोध आजवरी घेत होतो

सांपडले परि तेच समाधान

उत्स्फूर्तपणे जे करीत आलो

त्यातच दिसली बीजे महान

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com