ओंजळभर मोती,
आई तुझ्यासाठी,
कष्टलीस ग बाई,
सारखी संसारासाठी,--!!!

ओंजळभर सोनचाफा,
आई तुझ्यासाठी,
पोळल्या जिवाला गारवा,
मिळेल तुझ्यापाशी,--!!!

ओंजळभर मोगरा,
आई तुझ्यासाठी,
सौंदर्यातील सुगंधाने,
आत्मिक दुवा साधण्यासाठी,-!!

ओंजळभर चंदन,
आई तुझ्यासाठी,
उगाळून झिजलीस,
आमुच्या भल्यासाठी,--!!!

ओंजळभर मरवा,
आई तुझ्यासाठी,
सारखी फुलत राहशी,
तूच आमुच्यासाठी,--!!!

ओंजळभर अश्रू,
आई तुझ्यासाठी,
किती झालीस रिक्ती,
देणीघेणीअजून चालती,--!!!

हिमगौरी कर्वे.©

मला WhatsApp वापरायला लागून वर्ष झाले तरी ...

मी 'लाइक' केला नाही, मी 'ईमोजी' निवडली नाही,

मी एकही साधा मेसेज 'फॉर्वर्ड' केला नाही ||1||

मी उपदेश केला नाही, मी सुवचन धाडले नाही,

मी आजवर विनोदी चुटका रवाना केला नाही ||2||

मी 'दैनिक शुभेच्छा' चालवले नाही, मी भविष्य कथिले नाही,

मी ‘नेट'वरची रंगीत फुले पाठविण्यात रंगलो नाही ||3||

मी सेल्फी काढला नाही, तो डीपीत टाकला नाही,

मी वर्षभरात माझा स्टेटस बदलला नाही ||4||

मी साहित्यिक धुंडाळला नाही, मी बातमी प्रसारली नाही,

मी राजकरण्यांच्या करणीत कधीच डोकावलो नाही ||5||

मी केक वितरला नाही, मी बुकेही बांधला नाही,

मी वाढदिवशी कोणावरही ‘Wish’ प्रयोग केला नाही ||6||

मी 'HBD' केला नाही, मी 'वा.दि.हा.शु.' ही केला नाही,

मी 'वाढदिवसाच्या हार्दिक शुभेच्छा' करायला मात्र चुकलो नाही ||7||

मी काहीच केले नाही, मी तरीही निर्दोष नाही,

मी आलेले मेसेज डिलीट करण्याच्या शापातुन मुक्त नाही ||8||

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

श्री. संदीप खरे यांच्या काव्य रचनेशी साधर्म्य राखून लिहिले आहे.

-- रविंद्रनाथ गांगल

चाफा आणि मोगरा
गंधर्व कुठले हे,
धरातलावर येऊन,
सर्वांस मोहवती खरे,
शापित म्हणू त्यांना
तर सुगंधाच्या राशी,
जो तो कुरवाळे त्यांना,
घेऊन थेट हृदयाशी, --!!!

हिमगौरी कर्वे ©

ज्ञानदेव :
चला रे जाऊं पंढरिला
तिथें कधीचा अपुल्याकरितां श्रीहरि खोळंबला ।।

ज्ञाना ज़रि हठयोगी आहे
परी हृदय श्रीहरीस पाहे
योगेश्वर आनंदसिंधु तो, हें ठावें मज़ला ।।

कुणी तया म्हणती श्रीरंग
कुणि विठ्ठल, कुणि पांडूरंग
स्वयम् द्वारकानाथ आपुल्या पंढरीस आला ।।

मुगुट विराजे तोच शिरावर
मंद-हास्यही तेंच मुखावर
तीच रुळे वक्षावर मोहक वैजयंतिमाला ।।

पुंडलिकाचें निमित्त करुनी
उभा कटीवर हात ठेवुनी
निजभक्तांची वाट पाहतो हरी विटेवरला ।।

दिवस उगवला हा सोन्याचा
हरी कलियुगीं विठू आमचा
नकोच क्षणभरही विलंब त्याला भेटायाला ।।
- - -
(माझ्या, ‘ज्ञानियांचा राजा’ या आगामी गीतसंग्रहामधून)
-
- सुभाष स. नाईक. Subhash S. Naik
सांताक्रुझ (प), मुंबई. Santacruz(W), Mumbai.
Ph-Res-(91)-(22)-26105365. M – (91)-9869002126
eMail : vistainfin@yahoo.co.in
Website : www.subhashsnaik.com / www.snehalatanaik.com

भावनांचा पूर ओसरला, किनारा राहिला नाही,
मनातल्या त्या माणसाचा ठाव आता कुठेच नाही.

शब्द सारे बोललो मी, अर्थ सारे मूक झाले,
ओठ होते समोर तरी, एकही संवाद नाही.

फूल होते कालपर्यंत, गंध होता श्वासभरचा,
आज त्या नात्यावरी विश्वासाचा थेंब नाही.

रोज थोडे तुटत गेलो, रोज थोडे विझत गेलो,
घाव देणाऱ्यालाही माझ्या वेदनेचा बोध नाही.

डोळ्यांमध्ये पावसांचे ढग दाटून उभेच होते,
हास्य ओठी ठेवले तरी आसवांना वाट नाही.

जखम जेव्हा मनास झाली, औषधांनी काय व्हावे?
मनच जेथे दूर गेले, त्या विरहाला अंत नाही.

सोडताना हात माझा, एकदाही वळून पाहिलं?
एवढ्याशा प्रश्नाचंही आजवर उत्तर नाही.

जपले ज्याला जीवापाड, तोच परका होत गेला,
मनातून जो उतरला, परत त्याचा ठाव नाही.

•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212

क्रियेला प्रतिक्रिया,

ध्वनीला प्रतिध्वनी ।

तत्व ते सनातन,

दिसे नित्य जीवनी ।।१।।

फेकतां जोराने,

आदळे भिंतीवरी ।

प्रवास परतीचा,

होई तुमचे उरीं ।।२।।

शिवी वा अपशब्द,

दिले कुणासाठी ।

येऊनी धडकतील,

तुमचेच पाठीं ।।३।।

प्रेमाने बोलणे,

सुंगध आणिते ।

आनंदी लहरी,

मनां सुखावते ।।४।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

जीवा जगण्याचीच एक आंस

आभाळीच्या देवराया
कां ? पेरितोस रे माया
अवचित येसी, घेवूनी जासी
कां ? रुजवितोस रे माया

कां ? निर्मिलास रे निसर्ग
उध्वस्त क्षणात सारे व्हाया
निष्ठुर करिसी तू पंचभूते
कुठेच न उरे आसरा जगाया.

कां ? जाळलिस रे लंका
कां? बुडविलिस द्वारका
तूच रे निर्माता अन त्राता
तूच आभाळीचा देवराया

चैतन्य तुझेच रे हे सारे
घाल रे तुझीच पाखरमाया
निर्बुद्ध जरी मी हा पामर
शरणागत येईन तुझिया पाया

-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. १०६.

९ - ४ - २०२२

-- स्वाती ठोंबरे.