कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

आईबापाच्या सेवेमध्यें, पुंडलीक रंगला,
उभा विठ्ठल दारावरती, हेच तो विसरला ।।धृ।।

आईबाप हे दैवत ज्याचे,
रुप पाही त्यांच्यात प्रभूचे ।
सेवा करीत आनंद लूटतां, तल्लीन जो जहला
उभा विठ्ठल दारावरती हेच तो विसरला ।।१।।

निद्रेमध्यें असतां दोघे,
मांडी देऊनी आपण जागे ।
कशी मोडू मी झोप तयांची, प्रश्न विचारी भगवंताला,
उभा विठ्ठल दारावरती हेच तो विसरला ।।२।।

वीट देऊनी विठ्ठलासाठीं,
उभे केले त्या जगजेठी ।
आपण गेला घेऊन त्यांना, स्नानाकरीता चंद्रभागेला,
उभा विठ्ठल दारावरती हेच तो विसरला ।।३।।

आठ्ठाविस युगे गेली उलटूनी,
कटीवरती हात ठेवूनी ।
पांडूरंग बघे वाट तयांची, भक्तितच जे विसरती जगाला,
उभा विठ्ठल दारावरती हेच तो विसरला ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

संप …….!!! एक कविता……..!!!

प्रयत्न करितां जीव तोडून, जेव्हां यश तुम्हा न येई
सोडून देता त्याला तुम्हीं, नशिबास दोष देच राही..१

दोष नका देवू नशिबाला, मार्ग निवडले तुम्ही चुकीचे
का न मिळाले यश तुम्हां, मूल्यमापन करा प्रयत्नाचे...२

चूक दिशेने प्रयत्न होतां, वाहून जातो सदा आपण
यश जेव्हा मिळत नसते, निराश होवून जाते मन...३

पुनः पुन्हा प्रयत्न करूनी, यश न आले तुमचे हातीं
प्रयत्नाची दिशा बदलतां, जुळून सहजच सारे येती...४

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

नकोसा झालाय हा करोना
सहनही होत नाही आणि
सांगताही येत नाही

ह्याच्या झळा पार होरपळून टाकतात
ह्याच्या असण्याने शब्दही शब्दाला गिळून टाकतात

का हा असा छळतो
काही कळत नाही
मन सतत पळ म्हणत
पण तो काही पळत नाही

दुःखाच्या घेऊन येतो लाटा
जगण्याच्या बंद करतो वाटा
माणूस फक्त करतोय आटापिटा
पण श्वास मात्र थांबत जाई

जीवनचक्र मात्र चालू राहणार ,
उद्याचा दिवस आपणही पाहणार

विषाणूच तो आता दमलाय
त्याच्याच मैताचा खेळ मांडलाय
ठरलाय आता आपला way
येतोय 1 मे
आता तरी लस घे...

-- © मकरंद आपटे 2021

जीवनाचा प्रवाह हा भरला आहे घटनांनीं
विसरुनी जातो काहीं काहीं राहती आठवणी ।।१।।

बिजे ज्यांची खोलवर रुतुनी जाई त्या घटना
देह आणि मनावर बिंबवूनी जाई भावना ।।२।।

काळाचा असे महिमा आच्छादन टाकी त्यावरती
परि काहीं काळासाठी विसरुनी जातात स्मृति ।।३।।

प्रसंगी त्या अवचित जागृत होती आठवणी
पुनरपि यत्न होतो जाण्यासाठीं त्या विसरुनी ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

कोण दिसे हा पाण्यामध्ये,
असावा माझाच भाईबंद,
चोच बांकदार, रूप देखणे,
मनाने दिसतोय स्वच्छंद,
गुबगुबीत पांढरी पाठ,
कोरीव वर काळ्या रेघा,
नजर शोधक पाण्यात, भक्ष्यच भागवेल भुका ,
सुळकन जो वर येईल,
मटकावेन आधी त्याला,--!!!
कळणारही नाही याला,
कधी गिळले मी माशाला,-?
डोळे तीक्ष्णमाझे,
नजरही अगदी करडी,
पाण्यातील या पक्ष्याची,
मात्र भासे मज बेगडी,--!!!!

हिमगौरी कर्वे.©

सतत फिरत राही, चक्र जीवनाचे ।

विविधता पाही , रंग आयुष्याचे ।।१।।

सुख दुःखाच्या भावना, उठवूनी लहरी

देह आणि मना, परिणाम करी ।।२।।

लोभ अहंकार निराशा, सारे मनाचे विकार

आनंद समाधान आशा, करी भावना साकार ।।३।।

जीवन विषयाचे, बनत असे वलय

रस शोधितां त्याचे, जीवन वहात जाय ।।४।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

e-mail- bknagapurkar@gmail.com

अवघ्या जगाचा संसार पेलून,
विटेवरी उभा तू कमरेवर हात ठेवून,
समाधान दिसे डोळ्यात,
दिसे स्मित हास्य तूझ्या ओठी,
काळा सावळा विठू तू माझा,
कीर्ती अथांग तुझी मोठी….

– श्वेता संकपाळ.

विश्वामध्ये वावरतां, भोंवती विश्व पसारा ।

रमतो गमतो खेळतो, जीवन घालवी सारा ।।

संबंध येई हर गोष्टींचा, गोष्टी येथें अगणित ।

प्रत्येक निर्माण करी, आपलेच विश्व त्यांत ।।

जीव निर्जीव विखूरल्या, वस्तू अनेक ।

आगळ्या त्या परि ठरे, एकाचीच घटक ।।

विश्वामध्येच विश्व असते, राहून बघे विश्वांत ।

समरस होता त्याच विश्वाशी, निसर्गमय सारे होत ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com