कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
त्याची मर्जी
काडीही हलत नाही
त्याच्या मर्जीशिवाय
आणि मी जग बदलू पाहतोय !काडी हलण्यालाही
वारा निमित्त असतो
आणि मी स्वतःला बदलू पाहतोय !मी शांत
आणि स्थिर राहतो
तो माझी परीक्षा घेऊ पाहतोय !माझे प्रेम
आणि तिचे प्रेम
एकत्र करू पाहतोय!त्याची मर्जी
मी स्वीकारताना
आता तो पाहतोय !कवी - निलेश बामणे ( बी डी एन )
-
जागतिक बँक स्थापना दिवस
जागतिक बँक (World Bank) ही एक आंतरराष्ट्रीय वित्त आणि पतपुरवठा संस्था आहे. ब्रेटन वुडस् पद्धती समितीच्या जागतिक आर्थिक नियंत्रण शिफारशीं वापरण्यात आल्या होत्या. या समिती मध्ये ४५ मित्रराष्ट्रे होती. विकसनशील देश व विकसनशील देश यांना विकासासाठी कर्जपुरवठा करणारी संस्था असे याचे स्वरूप आहे. या बॅंकेने पहिले कर्ज फ्रांस या देशाला दिले.
-
ईश्वरी गुप्तधन
होता एक गरीब बिचारा ।
किडूक मिडूक ते जगण्या चारा ।।
कौलारु जुनी पडवी निवारा ।
जन्म दरिद्री दिसे पसारा ।।
परिस्थितीनें गेला गंजूनी ।
आर्थिक विवंचना पाठी लागूनी ।।
शरीर जर्जर झाले रोगांनी ।
जगण्याची आशा उरे न मनीं ।।
अवचित घटना एके दिनीं ।
धन सापडे जमिनीतूनी ।।
मोहरांचा तो होता रांजण ।
गेले सारे दारिद्य निघूनी ।।
जन्मभर ते त्याने भोगले ।
घरांत लक्ष्मी, परी सोसले ।।
अज्ञानातची हे घडले ।
असून पाण्यांत तरी तहानेले ।।
शोधा ईश्वरी गुप्त धनाचा सांठा ।
लपला आहे अंतर्यामीं मोठा ।।
नसेल तेथे आनंदा तोटा ।
मिळतील सदैव यश वाटा ।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
-
बहिणीची हाक
राखण करीतो पाठीराखा, भाऊ माझा प्रेमळ सखा,
विश्वासाचे असते नाते, एकाच रक्तामधून येते ।।१।।आईबाबांचे मिळूनी गुण, तुला मला हे आले विभागून,
हृदयामधली ज्योत त्यांच्या, तेवत आहे आज आमच्या ।।२।।प्रकाश झाला परंपरेनें, त्याला माहित पुढेच जाणे,
मार्ग जरी भिन्न चालले, मूळ तयाचे खालीं रूजले ।।३।।अघात पडतां तव वर्मी, दु:खी होऊन जाते बघ मी,
दिसत नाही कुणा हे बंधन, जीव श्वासाचे अतूट स्पंदन ।।४।।भांडत रूसत हासत होतो, जगण्यामधला भाग असे तो,
खेच खेचता ढील सोडतां, सुटत नाहीं मग तो गुंता ।।५।।बाह्यांगीं तूं दूर आहे जरी, तव प्रतिमा ही राही अंतरी,
बघत राहते तुझी भाऊबीज, आठवणीत मी जगते आज ।।६।।
-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com -
गळाभेट
मंडळी हा जो फोटो दिसत आहे तो फोटो आहे ज्येष्ठ कवी गीतकार जगदीश खेबुडकर यांचा. इतका मोठा माणूस कोणाला ओळखणार नाही अशी ही महान वल्ली. साहित्य क्षेत्रामध्ये वावरत असताना मोठी माणसे भेटतात. त्यांचं वर्णन करणार अवघड होऊन जाते साहित्य कला कवी गीतकार ही नाती उत्तुंग अशी मोठी असतात. परंतु अशी मोठी माणसं फार थोड्या लोकांना भेटतात यापैकी हे जगदीश खेबुडकर होय.
-
वातावरण आयुष्याचे
छान चाललंय सगळं आपलं,
फक्त थोडंसं वातावरण तापलं,
गंमतीने आयुष्याच्या नावेमधलं,
हळूच स्मृतींच गाठोड मापलं…
इतभर सुख गोड मानलेलं,
पुरतं हसण्याचं मनी ठाणलेलं,
सांगा! आडव्या-तिडव्या आयुष्याचं,
गुपीत तरी कोणी जाणलेलं?
झुकझुक गाडी अन् वाऱ्यासारखं ,
आयुष्य भूरर्कन निघून गेलं,
रेसलींगच्या या वाटेवरती,
नेहमी भेटलं सारख्यास वारखं…
तूं तू – मी मी करता करता,
नात्यांचा धागा झीजुन गेला,
आपलेपणाचा काळा शालू,
माणुसकीने पांघरलेला……
– श्वेता संकपाळ (१७-०७-२०१८)
-
देह बंधन – मुक्ती
बंधन मुक्तीसाठीं असतां, बंधनात ते पाडून टाकी
कर्मफळाचे एक अंग ते, टिपतां राही दुसरे बाकी...१,
साध्य करण्या जीवन ध्येय, देह लागतो साधन म्हणूनी
सद्उपयोग करूनी घेतां, साध्य होईल हे घ्या जाणूनी...२,
हिशोब तुमचा चुकून जाता, तोच देह बनतो मारक
विनाश करितो मागें लागतां, मिळविण्यास ते ऐहिक सुख....३,
बंधन पडते आत्म्याभोंवती, शरिरांतल्या वासने पायी
वासनेच्या आहारी जातां, बंधनास ती बळकटी येई.....४,
तपसाधनेचे कष्ट करूनी, देह करितो आत्म्यास मुक्त
देहाचे ते बंधन पडते, जेव्हां बनतो वासनायुक्त...५
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
जीवन
विसरुनिया अस्तित्वाला
निसर्गात एकरूप व्हावे
क्षणक्षण प्रगाढ़ शांततेचा
एकांती आत्ममुख व्हावे....शमता अशांत कोलाहल
हळूच मागे वळूनी पहावे
शिशुशैवव, पौगंड यौवन
पुन:, पुनः,पुनः आठवावे....वास्तव, हे भाग्य भाळीचे
ते, वात्सल्यप्रेम आठवावे
व्याकुळ उर, भरूनी येता
मौनी अश्रुंना प्राशित रहावे....जे लाभले ते दान प्राक्तनी
अंतर्मुख ! सदा होत रहावे
सुख,दुःख, संवेदनां, चिंता
रेतीवरच्याच, रेषा समजावे....वास्तवता ! विरणाऱ्या लाटा
क्षण जीवनाचे मीठीत घ्यावे
सावरणारा, तो एक विधाता
त्या कृपावंताला शोधत रहावे....–वि.ग.सातपुते.( भावकवी )
9766544908
रचना क्र. १९६
१२/८/२०२०
-
कुणी असे कोणी तसे
कुणी असे कोणी तसे,
कित्येक काही ठरवतात,
मध्येच काय मग बिनसते,
सगळेच डाव मोडतात,--!!!कोण येते आणिक आपुली,
जादू करुनी जाते,--
नाम तिचे असते नियती,
नियत ते परास्त करते,--!!!ठरवून गोष्टी बिघडती,
आकस्मिक बसतात धक्के,
एकदम मग कोण कसे,
माणसास कळून चुके, --!!!राजकारण,अनीतीअन्याय,
किती गोष्टींचे आपण बळी,
सत्तालोलूप मदांधांमुळे,
जनता चिरडली जाई खरी,--!!!पैसा एक मुख्य कारण,
नाती सडती त्यामुळे,
प्रेमातही कठोर व्यवहार,
केला जातो त्या कारणे,--!!!नियती गालात हसते,--
जेव्हा सुख एखादे पदरी,
थोडे थांब ती म्हणते, -
दाखवते तुज किमया सारी,-!!!- व्यक्तिगत, सामाजिक,
आर्थिक अशी किती संकटे, मनुष्यमात्र तिच्यापुढे भोगी,
करत करत सारखी दुष्कर्मे,---!!!अहंता, स्वार्थ, भांडणे,
किती तिचे सेवक असती, बघता-बघता ताबा घेऊन,
तुम्हाला लोळवून टाकती,--!!!प्रेम, माया, जिव्हाळा, आपुलकी ज्यांना कधीच कळत नाही,
नियती तिथे फासे टाकी,
कोपर्यात बसून गंमतपाही--!!!हिमगौरी कर्वे.©
-
बकुळगंध
बकुळ प्रांगणात गंधाळलेला
निलेश बामणेCopyright © 2025 | Marathisrushti