मार्ग निसर्गाचे सदा, निश्चित आणि अढळ ।
चालतो त्याच दिशेने, जसजशी येते वेळ ।।१।।

चालत आसता थांबे, भटके वाट सोडूनी ।
करूया काही आगळे ठरवी विचारांनी ।।२।।

आगळे वेगळे काय, त्याला जे वाटत असे ।
नियतीची वाट मात्र, त्या दिशेने जात नसे ।।३।।

परिस्थितीचे कुंपण, टाकले जाते भोवती ।
कळत वा नकळत, मार्गी त्यास खेचती ।।४।।

करून घेतो निसर्ग, वाटते त्याला हवे जे ।
अकारण तुम्हा वाटते, हे तर आहे माझे ।।५।।

जीवनाच्या सांजवेळी, बघता मागे वळूनी ।
प्रवास केला वेगळा, हेच येते समजूनी ।।६।।

मिळूनी काही आगळे, समाधानी वृत्ती येते ।
आनंदाने निरोप घ्या, नियती तुम्हा सांगते ।।७।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

भटकतो आहे कवि विचारांच्या सागरांत

वाहात चालला आहे व्यवहारी जगांत

आधार नाही त्याला पैशाच्या शक्तीचा

कुचकामी ठरत आहे प्रयत्न त्याचा जगण्याचा

अर्धपोटी राहात असतो भाकरीच्या अभावी

लिहीत चालला आहे काव्यरचना प्रभावी

उदासपणे बघतो आहे " हाऊस फूलची " पाटी

लिहीली होती नाट्यगीते त्यानेच सर्वासाठी

टाळ्यांचा तो कडकडाट बाहेर ऐकू येई

उपाशी होते त्याचे पोट खिन्नतेने निघून जाई

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

(भोपाळ येथे विषारी वायुमुळे एका रात्रीत सहस्त्रावधी लोक मृत्यूमुखी पडले. ४.१२.८४ ची रात्र)

एक भयानक रात्र अशी, सहस्त्रावधींचा घेई बळी ।
नियतीच्या खेळामधली, कुणा न समजे ही खेळी ।।

मध्यरात्र होवून गेली, वातावरण शांत होते ।
गादीवरती पडून सारे, स्वप्ने रंगवीत होते ।।

तोच अचानक विषारी वायू, पसरला त्या वातावरणी ।
हालचालींना वाव न देता, श्वास रोखीले स्वप्न थांबवूनी ।।

कित्येक जनांचे बळी घेतले, सुलभ रितीने काळाने ।
शांत निद्रेची महा निद्रा, करूनी टाकीली क्षणात त्याने ।।

भरडून गेले सारे परि, पापी वा पुण्यवान ते ।
कळला नाही हिशोब त्याचा, मोजमाप काय असते ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

प्रभू दयेची बरसात, चालू असते सतत
ज्ञानाची गंगोत्री वाहते, पिणाऱ्यालाच ती मिळते

प्रत्येक क्षण दयेचा, टिपणारा ठरे नशिबाचा
जलात राहूनी कोरडे, म्हणावे त्यास काय वेडे

फळे पडतां रोज पाही, त्याची कुणा उमज न येई
परि न्यूटन एक निघाला, बघे गुरुत्वाकर्षण शक्तीला

चहा किटलीचे झाकण हाले, स्टिफनसनने इंजीन शोधले
जीवनातील साधे प्रसंग, शास्त्रज्ञांची बनले अंग

प्रभू असतो सतत तयार, ठरवा तुम्ही दया कशी घेणार

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

नदीकाठच्या कपारीमध्ये,
बेडूक बसला दबा धरूनी,
उडणाऱ्या माशीवरते,
लक्ष सारे केंद्रीत करूनी ।।१।।

नजीक येऊनी त्या माशीचे,
भक्ष त्याने करूनी टाकले,
परि दुर्दैव त्याचे बघा कसे,
सर्पानेही त्यास पकडले ।।२।।

बेडूक गिळूनी सर्प चालला,
हलके हलके वनामधूनी,
झेप मारूनी आकाशी नेले,
घारीने त्याला चोंचित धरूनी ।।३।।

'भक्ष्य बनने' दुजा करीता,
मृत्यूची ही चालते श्रृखंला,
जनक असता तोच सर्वांचा,
गमंत येई त्या खेळाला ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

टोकदार या नख्या उभारून
रक्षण करिती कळ्या स्वतःचे
आणिक नंतर हळूच फुलती
नसते जेव्हा लक्ष कुणाचे

धन्य ती महाराष्ट्र माऊली

अनेक थोरा जन्म देऊनी पावन तू झाली //धृ//

ज्ञानाचा तो मुकूटमणी, ग्रंथ रचिला ज्ञानेश्वरी

ओवीबद्ध साज प्राकृतीं चढविला, भगवतगीतेवरी

तेज चमकूनी सुर्यासम, दाही दिशा उजळली //१//

अनेक थोरा जन्म देऊनी पावन तू झाली

तुकाराम तो संत महान, अभंगाचा राजा

हासंत खेळत शिकवली, जीवनातील मजा

अभंगाची मधूर सुमने, सर्वत्र तुक्याने ऊधळली //२//

अनेक थोरा जन्म देऊनी पावन तू झाली

संवाद करुन विठोबाशी, नामदेव नाचला

तल्लीन होऊनी भजनासी, मधूर गाऊ लागला

भक्ति अर्पून प्रभूला, भावी निरंजने ओवाळली //३//

अनेक थोरा जन्म देऊनी पावन तू झाली

तसेच झाले एकनाथ, भागवत त्यानी लिहीले

श्री रामदास स्वामी, दासबोध रचिले

निवृती सोपान मुक्ताबाई , कित्येक झाली संत मंडळी //४//

अनेक थोरा जन्म देऊनी पावन तू झाली

शिवरायाची बातच न्यारी, दुमदुमला प्रताप

अंबेडकरांनी न्याय देऊनी, दलितास दिले योग्य माप

प्रतिकार करुनी जुलमाचा, अन्यायाला वाचा फोडली //५//

अनेक थोरा जन्म देऊनी पावन तू झाली

टिळक आगरकर साने गुरुजी, तसेच झाले फुले

सावरकर सेनापती बापट, ह्यानी शुरत्व दाखविले

सारय़ांनी महान होऊनी, देशाची मान उंचाविली //६//

अनेक थोरा जन्म देऊनी पावन तू झाली

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

नृत्य.. डान्स.. आज प्रत्येक भारतीयाच्या नाही तर जगातल्या प्रत्येकाशी मनाचं वैश्विक नातं जोडणारा हा कलाप्रकार.. होय एकीकडे तेल, सिमावाद, धर्म अशा नानाविध प्रकारांनं जगात फक्त विरोधाच्या भिंती उभ्या राहत असताना, जगभरातल्या डान्स प्रकारांनी मात्र देश-परदेशातही प्रत्येक सजग मनात आपली मुळं घट्ट रोवलीय.. जगभरातल्या नृत्य प्रकारांबद्दल किती आणि बोलावं.. शब्द थिटं पडतील अस पदलालीत्य.. भुरळ या शब्दालाही क्षणक्षर मोह पडावा असा नृत्यआविष्कार आणि श्रवणीयपणाही मंत्रमुग्ध व्हावा असं मनमोहक संगीत..जागतिक नृ्त्याविष्काराचा आढावा घेतला की शब्दांच्या मर्यादा आणि कलेचा बेफामपणा ठायी ठायी दिसतो.

वळणा मागुनि राजस वळणे टाकित मागे,
भाव-फुलांचे सडे पसरुनि मार्गावरी,
प्रेमांत वेगळ्या अन् धुंदीत आगळ्या,
कधी न कळले, आलीस केव्हां, एकसष्ठीच्या वळणावरती ।
अगं ताई, आलीस केव्हां, एकसष्ठीच्या वळणावरती ।।धृ।।

किती करावे अन् काय करावे, उत्साहाला उधाण आले ।
अंतरीच्या तव, ओलाव्यांतुनि, सारे तुजला, सारे जमले ।।
नित वाहुनि चिंता भावंडांची, तव जन्माचे सार्थक केले ।
अथक दंग राहुनि, साठी अमुच्या, तूं, अवघे आयु वेंचले ।।
कधी न कळले, कसे वाढलो, अंतरीच्या अपार स्नेहावरती ।।१।।

नित्य नवा ध्यास उरीं, जिवापाड आम्हास जपण्याचा ।
जगावेगळा छंद आगळा, हौसेस अमुच्या दाद देण्याचा ।।
जिद्दी परी हट्टी मोठअ, नूतन सारे आम्हांस देण्याचा ।
आभेत प्रभेच्या, होता विश्वास दृढ अमुच्या कल्याणाचा ।।
माये पाठी, माय होऊनि, आम्ही वाढलो, तव ममते वरती ।।२।।

वात्सल्याच्या उर्मीपोटी, झालीस तूं माय आमुची ।
सुरेल अमुच्या मार्गांसाठी, केलीस तूं, होळी स्वार्थाची ।।
प्रेमे घेऊनि अंकी, पदराखाली, केलीस पखरण प्रीतीची ।
स्तन बाळांपरी जपले, मऊ होऊनी, साय दुधावरची ।।
नत-मस्तक सदैव आम्ही, प्रेम-स्वरुप तव मूर्ती पुढती ।।३।।

-गुरुदास / सुरेश नाईक
२ सप्टेंबर २००७
मुलुंड (पूर्व), मुंबई ४०००८१

-- सुरेश वासुदेव नाईक उर्फ गुरुदास

भातुकलीच्या डावांत मांडला, संसार राजा राणीचा,---
इवल्याशा घरात चालला,
सांसारिक प्रवास त्यांचा,--!!!

छोटी छोटी भांडी कुंडी,
छोटे छोटे सामान,
इवली इवली सामुग्री,
करत सुख-रसपान, --!!!

हळूहळू संसार वाढला,
आले सोनुले बाळ,
कळले नाही कधीच,
किती निघून गेला काळ,---!!!

राजाराणी मग्न आपुल्या,
छोट्या चिमुकल्या विश्वात,
बाळ बालीश,वाढे निरंतर,
त्याला तारुण्य आले झोंकात,-!!

नादातच तो आपल्या राही,
वाहन वेगात चालवे,
करता करता पंचविशी,
गाठली बघा बाळाने,--!!!

बाळ कसले तरुण आता,
कर्ता पुरुष होतकरू,
आई-बाबा थकून जाती,
न ऐके त्यांचे लेकरू,--!!!

एक दिवस आक्रीत घडले, नियतीने तोंड फिरविले,
जाताजाता बघता-बघता, वाघिणीने कोकरू नेले,--!!!!

आईबापांचे जग कोसळले,
सारे विश्व उद्ध्वस्त झाले,
कोणते बाळ, कसला संसार,?
सारे सारे वाऱ्यावर गेले--!!!

भातुकलीचा डाव उधळे,
प्राक्तन त्याचे नाव,
आई बापाला पोरके केले,
बुडली संसाराची नाव,--!!!

हिमगौरी कर्वे©