स्वतःची इच्छा अपुरी राहिली,
म्हणून व्याकुळ होणारे अनेक भेटतात.
स्वप्नांच्या तुटलेल्या काचांवर
दररोज पाय ठेवत जगतात.
पण दुसऱ्याच्या डोळ्यांतील अपेक्षा
पूर्ण करता आली नाही म्हणून
मनात वेदना साठवणारा,
क्वचितच एखादा सापडतो.
स्वतःसाठी जगणे सोपे असते,
स्वतःच्या जखमा मोजणेही सहज.
पण दुसऱ्याच्या अश्रूंचे ओझे
आपल्या हृदयात वाहणं,
हीच खरी माणुसकी असते.
इच्छा, आकांक्षा, स्वप्नं
सगळ्यांनाच असतात.
पण दुसऱ्याच्या गरजेपुढे
स्वतःला विसरणारा
माणूसच खऱ्या अर्थाने मोठा ठरतो.
कारण,
स्वतःच्या अपूर्णतेने अस्वस्थ होणारे
जगात असंख्य असतात,
दुसऱ्याची इच्छा आणि गरज
पुरी करता आली नाही म्हणून
रात्रभर जागणारा...
एखादाच असतो.
•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212
July 11, 2026
तेवत होती ज्योत दिव्याची, प्रकाश देवूनी सर्व जनां
आनंदी करण्या आनंद वाटे, तगमग दिसे तिच्या मना,
शांत जळते केंव्हां तरी, भडकून उठते कधी कधी
फडफड करित मंदावते, इच्छा दाखवी घेण्या समाधी
जगदंबेच्या प्रतिमेवरती, प्रकाश टाकूनी हास्य टिपते
हास्य बघूनी त्या देवीचे, चरण स्पर्शण्या झेपावते
अजाणपणाच्या खेळामधली, स्वप्न तरंगे दिसूनी येती
दिव्यामधले तेल संपता, काजळी धरल्या दिसे वाती
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
May 8, 2017
हांसत आली सूर्य किरणे
झरोक्यातून देव्हारयांत
नाव्हू घालूनी जगदंबेला
केली किरणांची बरसात
पूजा केली किरणांनी
जगन्माता देवीची
प्रकाश स्पर्शुनी चरणाला
केली उधळण सुवर्णांची
तेजोमय दिसू लागले
मुखकमल जगदंबेचे
मधुर हास्य केले वदनी
पूजन स्वीकारते सूर्याचे
रोज सकाळी प्रात:काळी
येउनी पूजा तो करितो
भाव भक्तीने दर्शन देउन
स्रष्टीवर किरणे उधळतो
कोटी कोटी किरणांनी
तो देवीची पूजा करितो
केवळ त्याची पूजा बघुनी
मनी पावन मी होतो
डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com
March 6, 2017
आयुष्याच्या परतीच्या प्रवासासाठी
बॅग कशी भरायची ते
आता मला कळले आहे !
फापट पसारा आवरून सारा ,
आता सुटसुटीत व्हायचं आहे !
याच्या साठी त्याच्या साठी ,
हे हवं , ते हवं
इथे तिथे - जाईन जिथे ,
तिथलं काही नवं नवं
हव्या हव्या चा हव्यास आता
प्रयत्नपूर्वक सोडायचा आहे,
बॅग हलकी स्वतः पुरती
आता फक्त ठेवायची आहे !
बॅग कशी भरायची ते
आता मला कळले आहे !
अपेक्षांच्या ओझ्याखाली
आजवर त्रस्त होतो
आयुष्याच्या होल्डॉल मध्ये
काय काय कोंबत होतो !
किती बॅगा किती अडगळ !
साठवून साठवून ठेवत होतो
काय राहिलं, कुठे ठेवलं
आठवून आठवून पाहत होतो
त्या त्या वेळी ठीक होतं
आता गरज सरली आहे,
कुठे काय ठेवलंय ते ते
आता विसरून जायच आहे
बॅग कशी भरायची ते
आता मला कळले आहे !
खूप जणांनी खूप दिलं
सुख दुखाःचं भान दिलं
आपण कमी पडलो याचं
शल्य आता विसरायचं आहे !
मान, अपमान, ‘मी’ , ‘तू’
यातून बाहेर पडायचं आहे !
बॅग कशी भरायची ते
आता मला कळले आहे !
आत बाहेर काही नको
आत फक्त एक कप्पा,
जना - मनात एकच साथी
सृष्टी करता एकच देवबाप्पा !
सुंदर त्याच्या निर्मिती ला
डोळे भरून पाहायचं आहे !
रिक्त -मुक्त होत होत
अलगद उठून जायचं आहे
बॅग कशी भरायची ते
आता मला कळले आहे !
-- आम्ही साहित्यिक फेसबुक ग्रुप
May 15, 2019
पहिल्या माशीचा घडवा येतो येतो रे सडवा
सरता सरता नंदन घराच्या
नंदन घराच्या बगिच्या वरी
चिंचा बहुत लागल्या
भुलाबाई राणीचे डोहाळे
तिचे डोहाळे, तिला बाई नेउन टाका पलंग वरी
पलंग फिरे चौक फिरे
शंकर बसिले शेजारी ।।१।।
..............................
दुसऱ्या माशीचा घडवा येतो येतो रे सडवा
सरता सरता नंदन घराच्या
नंदन घराच्या बगिच्या वरी
पेरू बहुत लागले
भुलाबाई राणीचे डोहाळे
तिचे डोहाळे, तिला बाई नेउन टाका पलंग वरी
पलंग फिरे चौक फिरे
शंकर बसिले शेजारी ।।२।।
..............................
तीसऱ्या माशीचा घडवा येतो येतो रे सडवा
सरता सरता नंदन घराच्या
नंदन घराच्या बगिच्या वरी
संत्री बहुत पिकले
भुलाबाई राणीचे डोहाळे
तिचे डोहाळे, तिला बाई नेउन टाका पलंग वरी
पलंग फिरे चौक फिरे
शंकर बसिले शेजारी ।।३।।
..............................
चौथ्या माशीचा घडवा येतो येतो रे शिरवा
सरता सरता नंदन घराच्या
नंदन घराच्या बगिच्या वरी
मोसंबी बहुत पिकल्या
भुलाबाई राणीचे डोहाळे
तिचे डोहाळे, तिला बाई नेउन टाका पलंग वरी
पलंग फिरे चौक फिरे
शंकर बसिले शेजारी ।।४।।
..............................
पाचव्या माशीचा घडवा येतो येतो रे सडवा
सरता सरता नंदन घराच्या
नंदन घराच्या बगिच्या वरी
डाळिंब बहुत पिकले
भुलाबाई राणीचे डोहाळे
तिचे डोहाळे, तिला बाई नेउन टाका पलंग वरी
पलंग फिरे चौक फिरे
शंकर बसिले शेजारी ।।५।।
..............................
सहाव्या माशीचा घडवा येतो येतो रे सडवा
सरता सरता नंदन घराच्या
नंदन घराच्या बगिच्या वरी
द्राक्ष बहुत पिकले
भुलाबाई राणीचे डोहाळे
तिचे डोहाळे, तिला बाई नेउन टाका पलंग वरी
पलंग फिरे चौक फिरे
शंकर बसिले शेजारी ।।६।।
..............................
सातव्या माशीचा घडवा येतो येतो रे सडवा
सरता सरता नंदन घराच्या
नंदन घराच्या बगिच्या वरी
आंबे बहुत पिकले
भुलाबाई राणीचे डोहाळे
तिचे डोहाळे, तिला बाई नेउन टाका पलंग वरी
पलंग फिरे चौक फिरे
शंकर बसिले शेजारी ।।७।।
..............................
आठव्या माशीचा घडवा येतो येतो रे सडवा
सरता सरता नंदन घराच्या
नंदन घराच्या बगिच्या वरी
खरबूज बहुत पिकले
भुलाबाई राणीचे डोहाळे
तिचे डोहाळे, तिला बाई नेउन टाका पलंग वरी
पलंग फिरे चौक फिरे
शंकर बसिले शेजारी ।।८।।
..............................
नवव्या माशीचा घडवा येतो येतो रे सडवा
सरता सरता नंदन घराच्या
नंदन घराच्या बगिच्या वरी
टरबूज बहुत पिकले
भुलाबाई राणीचे डोहाळे
तिचे डोहाळे, तिला बाई नेउन टाका पलंग वरी
पलंग फिरे चौक फिरे
शंकर बसिले शेजारी ।।९।।
March 11, 2017
कधी कधी जुन्या रेडिओसारखं
आपलं मनही एकाच व्यक्तीला शोधत राहतं...
गर्दीतल्या हजारो आवाजांतून
एकच सुर कानाशी येत राहतो,
आणि आठवणींच्या लहरींवर
तोच चेहरा तरंगत राहतो.
कधी शब्द सापडत नाहीत,
कधी भावना हरवून जातात,
पण मनाच्या त्या जुन्या फ्रिक्वेन्सीवर
त्याच्याच आठवणी वाजत राहतात.
वेळ पुढे सरकत असतो,
ऋतू बदलत राहतात,
पण काही नाती अशी असतात
जी मनाच्या कोपऱ्यात शांतपणे जगत राहतात.
जुन्या रेडिओचा खडखडाट जसा
एक दिवस अचानक सुरेल होतो,
तसंच कधीतरी एखादं स्मित
संपूर्ण आयुष्य उजळून टाकतं.
आणि मग कळतं...
शोध संपलेला नसतो कधीच,
कारण काही माणसं
दूर गेल्यावरही मनातच राहत असतात.
अशी काही नाती अंतराने तुटत नाहीत, ती फक्त आठवणीत अधिक खोल रुजत जातात.
•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212
June 21, 2026
एक..
वाळली पाते
वावटळीशी नाते
बोडके झाड....
दोन
लाट येणार
नक्की विचारणार
घर कोणाचे ?
तिन
उदास पाने
भरकटत वारा
आनन्दी गाणे.....
-- श्रीकांत पेटकर
March 15, 2019
लळा जिव्हाळा
आता तोंडदेखला
बेगडीच प्रेमास्था
हीच खंत मनाला....
दुभंगलेली नाती
हा शाप जीवाला
निष्प्राण संवेदनां
प्रीतभाव आटलेला....
प्रश्न कोण कुणाचे
मनामनास पडला....
जीणेच केविलवाणे
काय सांगावे कुणाला....
मन:शांतीवीना दूजे ?
कां? स्वास्थ्य जीवाला
अंतर्मुख होवूनी जगावे
आळवित दयाघनाला....
-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)
9766544908
रचना क्र. २८६
५/११/२०२२
November 15, 2022
आज स्वातंत्र्य दिनानिमित्त लीहलेल्या काही ओळी.....
भारतीय ! (१५-०८-२०१८)
नको हो माण, नको हो पैसा,
नको तो वायफळ जातीवाद,
कानी पडावी एकच गोष्ट,
भारतीय असल्याची तीक्ष्ण साद...!!
जो तो उठतो लढत बसतो,
वैयक्तिक वाद कुठेच नसतो,
सोडता ठिणगी राजकारण्यांनी,
हल्लाबोल कसा अंगी सळसळतो?!!
थोडातरी विचार करावा,
समजून उमजून निर्णय घ्यावा,
एकजात उरात आम्ही भारतीय,
अंती भारत मातेचा आदर उरावा.....!!
हे अशोकचक्रा पाहता तुझी शान,
गगनी भिडते अभिमानाने उंच मान,
हाच अहंकार प्यारा रे मजला ,
स्वीकार मानाचा मुजरा रे तुजला...!!
... श्र्वेता संकपाळ.
August 16, 2018
जात हा शब्द, संस्कृत जन..जा..म्हणजे जन्म घेणे या क्रियापदापासून आलेला आहे. त्यापासूनच. जन, जनता, जनक, जननी, पूर्वज, वंशज वगैरे शब्द आलेले आहेत.
March 18, 2017
Copyright © 2025 | Marathisrushti