(User Level: User is not logged in.)

कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

Sort By:

This articles are displayed in the order of publishing date
This articles are displayed in the order of modification date
The Articles are displayed in the order of publishing date. Oldest first.
The Articles are displayed in ascending order of title
The Articles are displayed in descending order of title
पोर्टलवरील नव्यांसोबत जुने लेखही वाचकांना दिसावेत यासाठी खालील यादी Random पद्धतीने आहे. विशिष्ट क्रमामध्ये यादी हवी असल्यास वरीलपैकी Radio Button क्लिक करा.
  • १२ – गणराया, आनंदाचें धाम

    हे गणराया, गौरीतनया, आनंदाचें धाम

    हे लंबोदर, करुणाकर, माझा स्वीकरी प्रणाम ।।

    संपते न वाट, होई न पहाट ; मज जाणें पैलथडी

    आलोक तूंच, तम रोख तूंच, मम ज्ञानचक्षु उघडी

    मिळतात सुखें, मिटती दु:खें, घेतांच तुझें शुभनाम ।।

    आदि ना अंत तुज, एकदंत, तूं विश्वाची शक्ती

    नाशतोस खल, तूं सुजनां देतोस सकल, मुक्ती

    स्वानंऽद हे, आनंऽद दे, चरणीं करुं दे मुक्काम ।।

    - - -

    - सुभाष स. नाईक

  • तीची गगनभरारी

    विधात्याची सर्वात सुंदर निर्मिती म्हणजे स्त्री
    अबला नाही तर दुर्गा असलेली स्त्री
    शरीराने असली नाजूक तरी रोजची कसरत करते ती
    मनाने असली हळवी तरी खंबीर असते ती
    माहेर, सासर जन्मापासून सगळी नाती सांभाळत असते
    स्वतःपेक्षा दुसऱ्यांसाठी आयुष्यभर जगत असते
    स्त्री म्हणजे प्रेम, माया, वात्सल्याची खाण असते
    चार भिंतीना घरपण देऊन घराचे पावित्र्य राखत असते.
    स्त्रीवर अत्याचार करणे आता थांबवा
    महिला दिनाचे औचित्य वर्षभर राखा
    मुलगी जन्मास आली तर तिला नाकारू नका
    उलटपक्षी महिलांचे सक्षमीकरण करा
    स्त्री शक्तीचे पाऊल आता पुढे पडू दे
    उंच गगनभरारी तिला तिच्या अवकाशात घेऊ दे
    स्त्री पुरुष संसार रथाची दोन चाके
    बरोबरीने चालतील तरच आयुष्य होईल ओके
    आयुष्य होईल ओके ।

    - मिनल आठल्ये

    व्यास क्रिएशन्सच्या कस्तुरी - महिला विशेषांकातून साभार

  • सांजकेशरी

    लाभाविण ममप्रीतीत रंगुनी
    नित्य तूही अनवाणी चालली
    मीही, चाललो तुझ्या सवे
    आली सांजकेशरी नभाळी।।
    क्षणभरी, पाहु मागे वळूनी
    अंकुरल्या प्रीतकळ्या ज्यावेळी
    हसले दवबिंदु हिरव्यापर्णी
    हॄदयी, प्रीत गुंतली आपुली।।
    प्रीतफुले फुलता बाग बहरली
    जीवनी सुखदा हिंदोळी झुलली
    रमता, प्रीतीत तू भान हरपली
    चाललो, मीही तुझ्याच पाऊली।।
    विवेके, संयमे आपण जगलो
    कधी संसारी बोचलीही शब्दुली
    तरी शब्दात होती निःसीम प्रीती
    श्वासाश्वासात साथ तुझी लाभली।।
    उतरता, बघ आता सांजवेळा
    घुमते, बघ मुरलीधराची मुरली
    खुणावतो आता श्रीरंग सावळा
    स्पंदने, तुजसवे कृतार्थ जाहली।।
    -- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)
    9766544908
    रचना क्र. १२५.
    २९ - ४ - २०२२
  • आपलं माणूस

    काही गोष्टी फक्त आपल्या माणसांसाठी असतात.
    त्यावर नाव आपलं पण हक्क फक्त त्यांचा असतो !

    कर तु तुला हवं ते,
    ती दणदणीत पाठीवर थाप असते,
    आनंदात सहभागाची छोटीशी वाट हवी असते..!

    काळ आणि वेळेनुसार सर्व बदलायचं असतं,
    आपलं माणूस मात्र जिवापाड जपायचं असतं..!

    – श्र्वेता संकपाळ

  • आत्मविश्वास

    आत्मविश्वास जागृत ठेवूनी,
    कार्य घेवूनी तडीस नेती ।
    कधीही न राही अवलंबूनी,
    मदतीसाठी दूजा वरती ।।

    ईश्वर करीतो मदत तयांना,
    मदत करी जे आपले आपण ।
    आपल्यातची तो ईश्वर आहे,
    असते याची जयास जाण ।।

    विश्वासाने हुरूप येई,
    जागृत करीती अंतर चेतना ।
    लक्ष्य सारे केंद्रीत होता,
    यश चमकते प्रयत्नांना ।।

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०
    bknagapurkar@gmail.com

  • आठवण आईची

    माझी जन्मदात्री
    होती अतिव सोशिक
    जणू एक पावन गंगोत्री
    //१//
    पहाटे उठावे
    आटपावे आन्हिके ही
    पाल्यांसाठी आदर्श जपावे//२//
    होती सुगरण
    कोंड्याचा मांडाही करी
    लेकरा मायेची पखरण
    //३//
    न दुर्मुखलेली
    सदाच होती हसरी
    नी अगत्यास आसुसलेली//४//
    जाता सोडूनिया
    ये आठवण आईची
    ना करमे तिला सोडूनिया//५//
    जाता अचानक
    हळहळ दाटे मनी
    स्वप्नी डोकाव ना क्षणएक//६//

    सौ.माणिक शुरजोशी
    नाशिक

  • भाव भावनांचे कोष

    स्वप्नांतल्या चांदण्यात एकदाच
    तू भेटून जा
    मोहरल्या मनातील गंध
    तू असा लुटून जा
    साद हलेकच तुला देते
    प्रतिसाद तू देऊन जा
    अंतरातील भावनांची ओल
    अलगद तू मिटून जा
    रातराणीच्या सुवासात आल्हाद
    तू दरवळून जा
    अलवार मिठीत तुझ्या
    तू मला टिपून जा
    दव भरल्या धुक्यात
    तू हरवून जा
    स्पर्श माझा मलमली
    तू जरासा मोहरुन जा
    ओढ लागली तुझी
    तू मुग्ध होऊन जा
    माझ्या अबोल मिठीत
    तू मोहक गंधाळून जा
    भाव भावनांचे कोष हे
    तू धागा विणून जा
    लाज गाली बहरली
    तू मला वेढून जा
    स्तब्ध झाले क्षण तुझ्यासाठी
    तू निमिष थांबून जा
    गुंतले तुझ्यात अवचित मी
    तू गोफ बांधून जा
    -- स्वाती ठोंबरे.
  • वठलेल्या वडाला मोह

    वठलेल्या वडाला मोह
    आम्रतरुचा झाला आहे
    काष्ठवत फांद्यांवर पर्ण
    पिसारा फुलून आहे..
    मनातील सारे न कळून आहे
    प्रेमाच्या सावलीत भाव रडून आहे
    दुःखाच्या मागे व्यथा निःशब्द आहे
    वठलेला वड आज फकीर आहे..
    न कळत्या दुःखाना वेदनेची
    अस्पष्ट करुण किनार आहे
    मरणाची वाट जवळ येईल कधीही
    अंतरात दुःख विरजून अनामिक आहे..
    आम्रतरुचा झोका मदमस्त
    एकाकी वड उन्मळून आहे
    मोहाच्या मिठीत अलगद
    पालापाचोळा मन व्यथित आहे..
    सांज गूढ सावल्यांना
    क्षितिजाची आस आहे
    न कळत्या मनातला मोहर
    का पुन्हा एकाकी दुःखी आहे..
    दूर कुठे गातो फकीर गाणे
    बोल त्याचे अंतरी ठाव आहे
    सगळेच अर्थ न उलगडतात
    शब्दांचे खेळ काव्यांत बहरुन आहे..
    मोहरल्या आम्रतरुच्या प्रेमात
    वठलेला वड एकांती आहे
    स्वार्थ न कसला गंधाचा तो
    आम्रतरुचा मोह मन फुलून आहे..
    उन्मळून पडेल वड एकाकी
    सावलीत पांथस्थ न कोण आहे
    वडाचे दुःख मिटून हलकेच
    मोहरणाऱ्या आम्रतरुत आहे
    न सोसवतो वारा बेफाम
    न वादळ सोसते आहे
    पर्णाचे दुःख अंतरी आल्हाद
    वेगळे दुःख पाचोळ्याचे आहे..
    प्रत्येक शब्दांचे अर्थ भावार्थ
    वेगवेगळे वेढून काव्यांत आहे
    विस्तीर्ण वडाचे दुःख एकाकी
    मोहरल्या आम्रतरुत अव्यक्त आहे..
    -- स्वाती ठोंबरे.
  • पावसाचा थेंब तूं

    धुवाधार तो घनमेघ बरसता
    चिंब भिजविणारा पावसाचा थेंब तूं
    मनह्रदयीच्या पागोळ्यातुनी
    अलवार रिमझिमणारा प्रीतस्पर्श तूं
    ओले ओले मृदगंधले मनांगण
    मनी दरवळणारा पावसाचा थेंब तूं
    कोसळणाऱ्या, सरिसरितुनी
    झरझरणाऱ्या, पावसाचा थेंब तूं
    प्रीतयुगुलांना, हा ऋतुराज हवासा
    चिंब बरसणाऱ्या पावसाचा थेंब तूं
    सृष्टिचे रूपरंग, वादळी सप्तरंगले
    नभा खुलविणारा पावसाचा थेंब तूं
    प्रीतभारला, मनामना भावणारा
    अवीट रेशमस्पर्शी पावसाचा थेंब तूं
    भक्त! राधा मीरा, मग्न पावरीत
    स्वरी, निनादणारा पावसाचा थेंब तूं
    -- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)
    9766544908
  • ९ – वर्धिष्णु कर अमुच्या सुखा

    ॐ गणपते, ब्रह्मणस्पते, हे गजमुखा

    विघ्नेश्वरा, वर्धिष्णु कर अमुच्या सुखा ।।

    जेव्हांकधी शुभकार्य कुणि आरंभतो

    सर्वांआधी, मोरेश्वरा, तुज वंदतो

    पहिलें तुझें अर्चन सदा गणनायका ।।

    राहत उभी अरिसंकटें भक्तांपुढे

    तीं नाशण्यां, हे मोरया, तुज साकडे

    अनवत धरा पायावरी, सुखदायका ।।

    हेरंब हे , सारे अम्ही पापी ज़री

    अविलंब परि वर्षव कृपा अमुच्यावरी

    लंबोदरा, पोटात घे अमुच्या चुका ।।

    चालून थकलो या जगीं, शक्ती नुरे

    अवतीर्ण हो, तव चरणरज कणभर पुरे

    नरजन्म तुझिया दर्शनाविण हा फुका ।।

    - - -

    - सुभाष स. नाईक. Subhash S. Naik

    सांताक्रुझ (प), मुंबई. Santacruz (W), Mumbai.

    Ph-Res-(022)-26105365. M – 9869002126

    eMail : vistainfin@yahoo.co.in

    Website : www.subhashsnaik.com / www.snehalatanaik.com