पिढी गेली रूढी बदलली, बदलून गेले सारे
क्षणा क्षणाला बदलून जाते, मन चकित करणारे....१,

सुवर्णाचे दाग दागीने, हिरे माणके त्यात
पिढ्यान पिढ्याचे मोल राहती, श्रीमंतीचा थाट....२,

चमचम आली तेज वाढले, नक्षीदार होवूनी
फसवे ठरले आजकालचे, क्षणक जीवन असुनी....३,

हासणारी ती फुले बघीतली, आणिक इंद्र धनुष्य
नक्कल करता निसर्ग कलेची, दिसे त्यात ईश....४,

ओबड धोबड बटबटती ते, रंग पसरवी सारे,
कुणा न कळे आधुनिक कला, ही फसती ज्याला बिचारे....५,

नाद मधूर हा प्रवाह वाहे, हृदयस्पर्शी जो असे
जीवंत वाटते काव्य सदैव ते, ज्ञान भरले ज्यात दिसे....६,

अर्थ काय आणि भाव कोणता, उलघडण्याचे कष्ट पडे
नव काव्याची चाल कशी ही, वाटते सर्वांना कोडे....७,

जे जे होते सुंदर मौलिक, दृष्टी आड चालले
सवंगपणा आणि नाविन्यात, आत्मा तोच विसरले...८

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

नमन माझे श्री गणेशाला

वंदितो मी कुलस्वामिनी श्री रेणुकेला

भाव अर्पितो गुरु दत्तात्रयाला

परमात्म्याची विविध रुपें ।।१।।

परमेश्वराची लीला महान

घ्यावी सर्वानी जाणून

टाकून सारे ब्रह्मांड व्यापून

चालवितसे खेळ जीवनाचा ।।२।।

विश्वाचा तो अधिनायक

जीवन धर्माचा तो पालक

जीवन गाड्याचा तो चालक

परब्रह्म परमात्मा ।।३।।

नसे त्यासी मृत्यु- जन्म

कार्य करी तो अवतार घेऊन

कुणामध्यें अंशरुपे येऊन

जीवनचक्र चालूं ठेवी ।।४।।

प्रभूसी समजावे समर्थ

जाणून घ्यावा जीवन अर्थ

हेच आयुष्याचे सार्थ

आपल्या जीवनाच्या ।।५।।

।। शुभं भवतु ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

ती कशी सोडवतात, त्याकडे सजगतेने नजर ठेवावी

-- डॉ. भगवान केशवराव नागापूरकर

मुरलीधरा वाजीव रे मुरली
जीवसृष्टी सारी आसुसलेली...

सुर वेणुचे दशदिशा उजळती
खगगण, मंजुळ स्वरे गाती...

गोकुळीची जित्राबे गोधूली
तुझ्याच ओढ़ी हंबरत येती...

झुळझुळती मोदे वृक्षवल्ली
मीरा, राधा भक्तिगीत गाती...

स्वर तव मुरलीचे मनोहारी
प्रेमस्पर्शे जीवास जगविती

-- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)

(9766544908)

रचना क्र. २८०

२/११/२०२२

जात्याच्या पात्यामध्ये, भरडला जाई दाणा ।

दोन चाकांत येईल, मोडेल त्याचा कणा ।।

जीवन मृत्यूची चाके, सतत फिरत राही ।

येई जो मध्ये त्याच्या, मागे न उरेल काही ।।

मध्यभागी राही स्थिर, आंस त्यास म्हणती ।

वरचे चाक फिरे, त्याच्या भोवती ।।

आंसाजवळील दाणा, दूर तो चाकापासूनी ।

परिणाम चाकाचा तो होईल, मग कोठूनी ।।

जन्म मृत्यूची चाके, ईश्वर हा फिरवतो ।

जवळीक त्याची मिळता, दु:खातून मुक्त होतो ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

हरि हराचे पुजन करतो ।

दृष्य दिसे बहुत आगळे ।।

प्रभूकडूनी प्रभूची सेवा ।

सर्वजणां ही किमया न कळे ।। १

शिवलिंगापुढती ध्यान लावी ।

डोळे मिटूनी प्रभू श्रीराम ।।

सुंदर सुबक चित्रामध्ये ।

व्यक्त होई ह्रदयातील प्रेम ।। २

श्रीराम प्रभूच्या पूजेवेळीं ।

आत्मरुप उजळून आले ।।

शिवलिंगातील रामस्वरुप ।

एक होऊनी मग गेले ।। ३

कोण भक्त आणि ईश्वर कोण ? ।

भासे मनी हे अवघड कोडे ।।

परम बिंदूवर भक्ती असता ।

ईश्वर भक्त दूजा न सांपडे ।। ४

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

कधी आठवण अशी येते
सारा जीव व्याकुळ होतो
प्रियजनाची ओढ़ अनावर
अश्रुंना अंतरी महापुर येतो
ऋणानुबंधी,जीवलगाला
बघण्या जीव आतुर होतो
वास्तवताच ती दुर्भलतेची
क्षण, अनावर कातर होतो
विज्ञान प्रतापी, गरुडपंखी
वैभवाला सहज कवेत घेतो
अंतरी मायेची ओढ़ आगळी
स्पर्शासाठी जीव तडफडतो
सांगा, कसे सावरावे मनाला
अधीर लोचनांना महापुर येतो
जगणेच केवळ हाती असते
हतबलतेला या पर्याय नसतो
कलियुगाचा हा दृष्टांत सारा
पदोपदी प्रत्ययास येत असतो

-- वि. ग. सातपुते. (भावकवी)

9766544908

रचना क्र. १७१

१८ - ७ - २०२२

लाट उसळतां ती क्रोधाची, बळी घेतले कित्येकाचे
हिंसाचाराच्या लाटेमध्यें, सर्वस्व गमविले कांहींचे...१,

फार पूरातन काळीं आम्हीं, चालत होतो एक दिशेनें
कुणीतरी फोडून वाटा तेव्हां, विखरूनी टाकिली कांहीं मने...२,

त्याच क्षणाला बिज रूजले, धर्मामधल्या विषमतेचे
ईश्वराकडे त्या जाण्याकरितां, मार्ग पडती विविधतेचे....३,

विविधतेनें संघर्ष आणिला, भेदभावाची भिंत उभारूनी
विवेकाला गाडून टाकले, उफाळणाऱ्या भावनांनी,

चूक कुणाची सजा कुणाला, कालचक्राची रीत न्यारी
धर्म पंथांचे मार्ग आखूनी, सलोख्यात निर्मिली एक दरी

कमी न होईल अंतर हे, केवळ दुजा धर्म जाणतां
एकत्र येवूं तेव्हांच सारे, ईश्वरास तो एक समजतां

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

पृथ्वीचे प्रेमगीत ही कुसुमाग्रजांची एक निसर्गवत्सल, स्थल-कालातीत आणि नितांतसुंदर रचना आहे. ही कविता अन्यभाषिकांपर्यंत पोहचविण्याचा हा प्रयत्न. या हिंदी भाषांतराचे ‘कवितापण’ वाढविण्याच्या दृष्टीने बदल सुचवावेत अशी प्रार्थना.

जगायचे ते जगले
नाही काही राहीले
श्वासही भगवंताचे
नाही काही आपुले

जन्म, मृत्यु प्रवास
ते भ्रमणही आपुले
बाहुले, कळसूत्रीचे
चक्र ऋतुंचे चालले

दशदिशा भारलेल्या
नेत्री दृष्टांत रंगलेले
भोगणेच संचिताचे
या जन्मी लाभलेले

पसरूनी दोन्ही बाहु
क्षणक्षण ते झेललेले
हेच सत्य साक्षात्कारी
अस्ताचली सांज रंगले

-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी )

9766544908

रचना क्र.१७४

२०/७/२०२२

माझ्या अक्षर यात्रेतल्या प्रवासात
स्पदनांचं धुकधुकणं थांबलंय
अफाट वेगाची मर्यादा
भोवाळतीय मनाला
सतत धावणं ,सतत गुरफटणं वळणांचा ससेमिरा
ही फार रे..
पायाखालचा रस्ता भुलवत नेतो
त्या सांदी कपारीतून
अव्यक्ताचं देणं असल्या सारखं
शोध कुठवर घ्यायचा ..?
मग माझ्या मनातले गहींवर
ओंथंबून येतात..
एकेक शब्द लयींचा किनारा होतो..
निळ्याशार शाईचा समुद्र होतो..
बुद्धी भ्रष्टतेचे फासे दोन ,चार सहा
कसे ही पडतात..
पण एक अधांतरी असणारा विचार
स्थिरावतो ,त्या गुलाबी कागदी नभावर
माझी कविता सहत्रावर्तनात
अवतरते अलगद,हळुवार त्या
त्या मेघमालांचा साक्षात्कार घडवत
तूफान कोसळतो विचारांचा नभ
एका उन्मुक्त कवितेचा
जन्म होतो .. माझ्याच अश्रुंच्या
उधाणलेल्या तांडवात...

-- ©लीना राजीव.