जगी मी जगलो कसा कळले नाही
पण भोगले ते कधी विसरलो नाही

आज मनहृदयी घोंगावती गतस्मृती
स्पर्श वात्सल्यामृताचा भुललो नाही

मी भाग्यवंत!कृपावंत प्रीतीत डुंबलो
तो सहवास लाघवी विसरलोच नाही

भोगले सुखाने, मी भाळीचे दैवदान
दोष! कधीही कुणाला दिलाच नाही

लाभले त्याचा सार्थ अभिमान आहे
दुर्लभतेची, खंत कधीच केली नाही

सुख, दुःख, वेदनां नित्य संगतीला
हताश होऊनी मी कधी हरलो नाही

त्या कृपाळू, दयाघनाची साथ आहे
भयभीत! मी कधीही झालोच नाही

जन्ममृत्यू! अटळ कालचक्र सृष्टीचे
त्यातुनी जगी कुणाचीच सुटका नाही

जगणेही सुंदर! त्याहूनही मृत्यू सुंदर
साशंक, मी मनी कधी झालोच नाही

-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र.१३९

२८ - १० - २०२१

नाम घ्या हो तुम्ही, प्रभूचे सतत
नामस्मरण , असू घ्या मुखांत ...१

काय सांगावी, नामाची थोरवी
दगडही जेथे, तरंगून जाई...२

रोम रोमामध्यें, प्रभूचा संसार
बनून कवच, रक्षती शरिर...३

नामाची लयता, मन गुंतवून
एक होतां चित्त, जाई आनंदून...४

अंतीम ध्येय, ईश समर्पण
नामानी साधती, प्रभू सर्वजण...५

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

बालपणीची मैत्रीण माझी
भातुकलीतील ती सवंगडी
निरागस तो खेळ आगळा
मी राजा, ती राणी भाबडी ।।

कितीतरी हा काळ हरवला
पण आज तीच राणी मनी
ती दूर, दूर तर मी हा इथे
आठवण, तिची नित्य मनी ।।

मला वाटते, भेटावे तिजला
अन बोलावे सारे गुज मनीचे
जे घडले ते आता घडुनी गेले
पुनर्जन्मी! खेळ खेळू मनीचे

-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी)

9766544908

रचना क्र. २४.

२४ - १ - २०२२.

खिन्न मनानें बसला होता, उन्हांत एका खडकावरी ।
डबके घाण पाण्याचे, वातावरण दुषित करी ।।

किड्या-मुंग्यांचे वारूळ तेथें, आणिक पडला काडी कचरा ।
नजिक येईना वाटसरूं कुणी, बघूनी सारा गालिच्छ पसारा ।।

सोडून देऊनी निवारा , नदीकांठच्या शिखरीं गेला ।
निर्मळ करूनी जागा, आश्रम त्याने एक बांधला ।।

बाग फुलवूनी सुंदर तेथें फळा फुलांना येई बहर ।
राघू मैना मयुर पक्षी, गाऊनी नाचती तालावर ।।

निसर्गरम्य सौंदर्य ठेवा, बाळगला जो त्या परिसरी ।
धुंद राही तो सदैव तेथें विसरूनी इतर जनांपरी ।।

जमू लागले वाटसरू, घेती विसावा कांहींक्षण ।
विनानिमंत्रित येत होते, बघूनी प्रसन्न वातावरण ।।

लाभे प्रभू सहवास त्यांना, निर्मळ देही पवित्र मनी ।
तोच येईल तुम्हा भेटण्या, देह मंदिर केवळ बघूनी ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

न बोलताच ती निघुनी गेली
मी उमजायचे उमजूनी गेलो

कळलेच नाही तीचे वागणे
आठवणीत मी जगत राहिलो

घडायचे ते ते घडुनी गेले
मौनाचा अर्थ मी लावित गेलो

तिच्याच लोचनी भाव नि:शब्दी
मी उमजायचे उमजूनी गेलो

पराधीनता हा शाप जीवनी
व्यर्थ जगणे जगी जगत राहिलो

आज अव्यक्ताचे गूढ उकलले
हेच समाधान मानित राहिलो
*********
-- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

(9766544908)

रचना क्र. ३०६

२६/११/२०२२

विचारांच्या उठती लहरी, वलये त्यांची होत असती ।

सुविचारांची वलये सारी, नभाकडे जात दिसती ।।

पवित्र निर्मळ विचारांच्या, तरल अशा लहरी असती ।

अशुद्ध साऱ्या विचारांची, जड लहरी तळात राहती ।।

फार पूरातन काळी देखील, उकल दिसते या गोष्टीची ।

पवित्रतेच्या सर्व स्थळांनी, शोधली जागा शिखरावरची ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

चमचम चमकते नाणें दूरी वरुनी दिसले ।
चांदीचे समजूनी मन तयावर झेपावले ।।१।।

निराशा आली पदरीं जाणतां तुकडा पत्र्याचा ।
खोटी चमक बाळगुनी फसविणे गुणधर्म तयाचा ।।२।।

भास ही चेतना ती तर्क वाढीवी कसा ।
दिसून येई सदैव मनावर जो उमटे ठसा ।।३।।

ठसे उमटती संस्कारांनीं बघतां भोवती सारे ।
मनावर बिंबून जाते आणि भासते तेच खरे ।।४।।

दिसून येतो ऊर्जा वापर देह, बुद्धी वा मनीं ।
संस्काराचे बीज अंकुरते परिस्थिती बघूनी ।।५।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

पावन हो तू आई तव चरण शरण येई ।।धृ।।
संसाराचा खेळ मांडला
खेळविसी तूं मजला
थकूनी मी जाई ।।१।।

पावन हो तू आई तव चरण शरण येई
रात्रंदिनीं ध्यास लागला
जीव माझा तगमगला
झोप तर येतच नाही ।।२।।

पावन हो तू आई तव चरण शरण येई
आळवितो मी तुजला
विसरुनी देहभानाला
नयनी तव रुप पाही ।।३।।

पावन हो तू आई तव चरण शरण येई
देह झिजविला
दुर सारुनी सुखाला
कां तप फळा न येई ।।४।।

पावन हो तू आई तव चरण शरण येई
साद दे हांकेला
पेटलो आहे हट्टाला
नसता परत जन्म घेई ।।५।।

पावन हो तू आई तव चरण शरण येई

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

रंग भरले जीवनीं, रंगात चालतो खेळ

टप्प्या टप्प्याच्या नादानें, जाई निघूनीया काळ....१,

शिखरावरचे ध्येय, दुरुनी वाटते गोड

लांब लांब वाट दिसे, जाणें तेथे अवघड......२,

ठरलेल्या वेळेमध्ये, जातां योग्य दिशेनें

यश पदरीं येईल, निश्चींच रहा मनानें....३,

रमती गमती कुणी, टप्प्यांत रंगूनी जाती

वेळ सारा दवडूनी, निराशा पदरी येती...४,

जीवनातील अंगाचे, अनूभव घेत जावे

मिळणाऱ्या त्या सुखाला, क्षणीक असे समजावे...५,

रूकू नका एके जागीं, चालणें जीवन होय

प्रभूमय होता येणे, हेच असावे ध्येय....६

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

एक लिंब झेलू बाई दोन लिंब झेलू

दोन लिंब झेलू बाई तीन लिंब झेलू

तीन लिंब झेलू बाई चार लिंब झेलू

चार लिंब झेलू बाई पाच लिंब झेलू

पाचाचा पानोडा माय गेली हन्मंता

हन्मंताचे --------------------------

---------------येता जाता कंबर मोडी

नीज रे नीज रे तान्ह्या बाळा

मी तर जातो सोनार वाडा

सोनार वाड्यातून काय काय आणले

----------------------------------------

एक गेला खारीला एक गेला खोबरीला

खारी खोबऱ्याच आल जीऱ्या मिऱ्याच काही नाही आल

आपडमं तापडमं चंद्राची मागे पडली बेलाची

बाळ लेकरू राजाच सीताबाई रामाची

पार्वती शंकराची पाळणा हाले झुईझुई

तामण बाई तामण अस कस तामण

भूलोजीला लेक झाला नाव ठेवा वामन

अडकित जाऊ खिडकीत जाऊ खिडकीत होता बत्ता

भूलोजीला लेक झाला नाव ठेवा दत्ता

.................................................. …………………।

……………………………………………………

…………………………… ………………………

अडकित जाऊ खिडकीत जाऊ खिडकीतून पाय घसरला

भूलोजीला लेक झाला साखरपाना विसरला

आणा आणा पारीस उगळा उगळा काथ

आज आमच्या भुलाबाईचा शेवटचा दिवस

शेवट च्या दिवशी बाळाला टोपी मोत्यांनी गुंफली झोझो रे

बाणा बाई बाणा सुरेख बाणा

गाणे संपले खिरापत आणा

आणा आणा लवकर खाऊ द्या पट्कन

कृपया हे गाण बरोबर करा … रिकाम्या जागा भरा