सारा असतो फक्त दिखावा
मृगजळा सारखी सारी नाती

कुणीच नसते, कधी कुणाचे
इथे स्वार्थापोटी जुळती नाती

दिल्याघेतल्याचे हे जग सारे
त्याविण कां? कुणी सांगाती

भाव लोचनी भोळे, भाबडे
भरोसी, जीव जातो गुंतुनी

गळाभेटी, दिखावा पोकळ
पण हे सारेच कळते सर्वांती

विकलांग होती श्वास जेंव्हा
जीव कासवीस होतो एकांती

--वि.ग.सातपुते( भावकवी )

9766544908

रचना क्र.२६८

२२/१०/२०२२

चष्मा लावूनी करित होतां, ज्ञानेश्वरीतील पारायण

दृष्टीमधले दोष काढले, चाळशीचा आधार घेवून....१,

फूटूनी गेला एके दिवशीं, चष्मा त्याच्या हातामधूनी

पारायणे ती बंद पडली, दृष्टीस त्याच्या बाध येवूनी...२,

चालत असता सरळपणे, दैनंदिनीचे कार्यक्रम

खीळ पाडूनी बंद पाडी, क्षुल्लक वस्तू क्षुल्लक दाम...३,

वस्तूचे ते मूल्य ठरते, तिच्या उपयोगिते वरती

तोलण्यास ते धन न लागे, मूल्य मापन जेंव्हां होती....४

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

पावन हो तू आई तव चरण शरण येई ।।धृ।।

संसाराचा खेळ मांडला

खेळविसी तूं मजला

थकूनी मी जाई ।।१।।

पावन हो तू आई तव चरण शरण येई

रात्रंदिनीं ध्यास लागला

जीव माझा तगमगला

झोप तर येतच नाही ।।२।।

पावन हो तू आई तव चरण शरण येई

आळवितो मी तुजला

विसरुनी देहभानाला

नयनी तव रुप पाही ।।३।।

पावन हो तू आई तव चरण शरण येई

देह झिजविला

दुर सारुनी सुखाला

कां तप फळा न येई ।।४।।

पावन हो तू आई तव चरण शरण येई

साद दे हांकेला

पेटलो आहे हट्टाला

नसता परत जन्म घेई ।।५।।

पावन हो तू आई तव चरण शरण येई

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

जगी भेटली माणसे
अनभिज्ञ ती सारी...

जोडली नाती
निराशाच पदरी...

नव्हता जिव्हाळा
भावशून्य सारी...

नाही कुणी कुणाचे
छळे सत्य जिव्हारी...

जखमांचे झिरपणे
नि:शब्द वाहते अंतरी...

असले कसले जगणे
प्रीत उदास हृदयांतरी...

हा कल्लोळ असह्य
भावनांचे रुदन भीतरी...

रचना क्र ७०

१०/७/२०२३

वि.ग.सातपुते. (भावकवी)

9766544908

तू खरी, का मी, प्रश्नच मज पडे,
कोण सुंदर जास्ती,
कोडेच ते पडे,--?

चिंतन करते, डोळे मिटुनी,
का तसेच करते तीही,--?
इतके साम्य दोघीतही,
तरंग उठतात प्रत्यही,--!!

काय निनादले अंतरंगी,
जणू पावा वाजवे श्रीहरी,
मंजूळ ती *धून ऐकुनी,
तीही गेली भान विसरुनी,-!

अद्वैतरुपे दोघीआम्ही ,
आत्मा एकच विचरी,
संवाद साधत प्रतिबिंबी,
म्हणू का माझीच सावली,-?

कृष्णच खेळतो लोचनी,
एकरुप झालो परमात्मी,
दुनिया कोण कुठली,
जाणत नाही आम्ही,
आमची असे वेगळी,
तल्लीन ती श्रीरंगी,--!!!

© हिमगौरी कर्वे.

भाकरीच्या पाठीवर ठसे दिसती हातांचे

जातां तव्यावर भाजूनी निशाण राहते कष्टांचे

एका भाकरीच्या पाठीं हात कितीक गुंतले

कण कण देती ग्वाही मन भरुनी कसे आले

उन्हां पावसात फिरे शेतामधीं शेतकरी

टप् टप् घाम गाळी उभी करितो जवारी

पोती पोती उचलूनी वाहून नेई मजूर

दमछाक होऊनी ही मिळत नाहीं पोटभर

ओवी म्हणत मुखानें आई थापिते भाकरी

साऱ्यांच्या कष्टामध्यें तिच्या मायेची भागीदारी

धरणीच्या पोटातून जीवन रस येई वर

दुजासाठी जगा तुम्ही बघा सांगते भाकर

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

हे भूत संशयाचे छळते कसे मनाला ।

करीते सदा परि ते दिशाहीन विचारमाला ।।

एकाग्रतेचा घात होई क्षणार्धात तेथे ।

डोलायमान होऊनी स्थिती बदलून जाते ।।

गमवी विश्वास जेव्हां प्रभू अस्तित्व शक्तीचा ।

कळला न अर्थ त्याला या सत्य जीवनाचा ।।

येता मनी संशय आपलाच ज्या घडीला ।

शोकांतिका जीवनाची ठरे त्याच क्षणाला ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

स्नान करूनी निर्मळ मनीं, दर्पणापुढे येऊन बसला ।
जटा साऱ्या एकत्र बांधूनी, भस्म लाविले सर्वांगाला ।।

ओंकाराचा शब्द कोरला, चंदन लावूनी भाळावरती ।
रूद्राक्षाच्या माळा बांधल्या, गळा हात नि शिरावरती ।।

वेळेचे भान विसरूनी, तन्मय झाला रूप रंगविण्या ।
प्रभू नाम घेत मुखानें, नयन आतूर छबी टिपण्यां ।।

पवित्र आणि मंगलमय, वाटत होते स्वरूप बघूनी ।
सजविला होता देह त्यानें, प्रभूचेच एक रूप समजूनी ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

माझ्या झोपडीच्या जागी झाला टॉवर
अन्‍ वाढली आता माझी पॉवर...
लिफ्टने आता मी होणार लिफ्ट
गरिबीतून श्रीमंतीत अचानक झालो शिफ्ट...
टॉयलेटमधे मी आता बसणार इंग्लिश
इंग्रजीबद्दल मनात नाही आता किल्मिश...
चुरगळले कपडे आता होणार हद्दपार
सुटबुट भरजरी आता अंगावर चढणार...
एस.आर.ए. ने केले झोपडपट्टीचे टॉवर
मलाही दिले माझ्या स्वप्नातील शॉवर...
मुंबई होणार आता झोपडी मुक्त
उरलेल्या मराठी माणसाला करून फस्त...

© कवी – निलेश बामणे ( एन.डी.)