कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

जळत होती मेणबत्ती ती, मंद मंद प्रकाश देवूनी

अंधकार भयाण असतां, भोवताली उजेड पाडूनी...१,

बुडत्यासाठी काडीचा आधार, अंधारी भासली तशी प्रकाशीं

असूनी ज्योत मिणमिणती, त्या क्षणी वाटला सूर्य आकाशी....२,

वाटत नाहीं मूल्य कुणाला, भरपूर पडल्या प्रकाशाचे

मेणबत्तीची ज्योत आम्हांला, शिकवी साधे तत्त्व जीवनाचे

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

संथ झुळझुळणारी सरिता

मरणाची भिती नाही जगणे कठीण झाले
मोकळ्या या घरात सगळे अबोल झाले ।
मोकळ्या या घराची भिंतही अबोल झाली
आठवण तुझी काढून ती चिंब ओली झाली ।
हवा घरातलीही आजही तशीच कुंद आहे
त्या कुंद हवेतील सुगंध आजही धुंद आहे ।
जाता चार दिवस दूर माझी अशी अवस्था होई
जाशील खरोखर दूर तर मग माझे काय होई ।
जगणे तुझ्याविना ही जाणीवही असह्य आहे
निरोप तुझ्याआधी घ्यावा हेच सुखकर आहे ।

-- सुरेश काळे
मो.9860307752
सातारा.
दि. ६ आक्टोंबर २०१८

रेणुके जगदंबे आई दर्शन दे मजला

तुझ्या मंदिरी आलो पावन हो तू भक्तिला ।।धृ।।

तुझे अजाण बालक करितो खोड्या अनेक

न होई चित्त एक

तूंच समजोनी घेई मम चंचल मनाला ।।१।।

रेणूके जगदंबे आई, दर्शन दे मजला

जमदग्नीची कांता परशूरामाची तूं माता

मनीं तुजला भजतां

आशिर्वाद तूं देई आनंदानें सर्वांला ।।२।।

रेणूके जगदंबे आई दर्शन दे मजला

गेले माझे जीवन तुझे नाम घेऊन

कंठ आले दाटून

चुका आमच्या होई क्षमा कर अज्ञानाला ।।३।।

रेणूके जगदंबे आई दर्शन दे मजला

सारे अर्पिले प्रेमांत आळविले भक्तित,

परि न कळली रित

अत:करण गाणे गाई आवाज नसे ओठाला ।।४।।

रेणूके जगदंबे आई, दर्शन दे मजला

नको मजला धन विटले आतां मन

सोडव मोहमायेतून

चरणांवरी लोळण घेई हात पसरुं कुणाला ।।५।।

रेणूके जगदंबे आई दर्शन दे मजला

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

दोघेही येती एकाच वेळीं
श्रीकृष्णाच्या भेटीला
अर्जून उभा चरणाजवळी
दुर्योधन बसत उशाला...१

प्रथम दर्शनी नेत्र उघडता
नजर गेली अर्जूनावरी
प्रभूकडे तो आला होता
आशिर्वाद त्याचे घेण्यापरी....२

दुर्योधन दिसे बघता पाठी
अहंकाराने होता भरला
मदत करण्या युद्धासाठी
विनंती करि तो हरिला....३

युद्धामध्ये भाग न घेई
सांगेन गोष्टी उपदेशाच्या
परि सारे त्याचे सैन्य जाई
लढण्या दुसऱ्या बाजूच्या...४

विश्वास होता सैन्यावरी
दुर्योधन मागतो अनेक
आशिर्वाद हवा होता
अर्जून निवडतो एक...५

निवड करूनी श्रीकृष्णाची
विश्वास येई स्वत:वरी
अस्तित्व शक्ती जेथे प्रभूची जयश्री जाईल कशी दुरी...६

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

मी असतो online
पण ती जाते offline
म्हणुन तर विस्कळीत होते माझी line

करतो नेहमी तिला hi
पण ती करत नाही साधा bye
म्हणून बोलतोय करायचा काय आहे free चा Wi-Fi

करतो तिच्या photos ना like
पण ती नेहमीच करते मला dislike
म्हणून म्हणतोय आता करायची काय आहे new bike

करतो तिच्या link ला share
पण ती म्हणते how did you dare?
मग बोलतो sorry dear take care ...

करतो नेहमी poke
पण ती उडवून लावते रोख-ठोक
म्हणून समजावतोय स्वतःला कश्याला फुकटची नोकझोक

देतो तिच्या status वर comment
पण ती नेहमीच करते argument
म्हणून म्हणतोय बस झाली आता adjustment.

(सौजन्य : फेसबुकवरील एका कवीने लिहिलेली मजेशीर कविता मराठीसृष्टीच्या वाचकांसाठी शेअर करीत आहोत.)

लय फोफावलय तणकटं....
धुरे सोडून मध्ये रानातं घुसलयं.....
रान कमी पडलं मनुन काय की,
आत्ता डाळणाच्या उरावरंबी फोफावलयं...
आत्ता तं पिकबी तणकटाच्या सावलीपुढं,
निमुट मानं टाकुण मुक उभ दिसायलयं...
काल घरातुन निंघताना भिंतीवर
एक पिंपळाचं झाड पाह्यलं...
मनात विचार आला,
मायझं,भुतायलं जागा कमी पडायलीय,
मनुनं ईथबी एक उगवलय काय की?
लय फोफावलयं....
गल्लीतंबी अन दिल्लीतंबी,
घरातंबी अन दारातंबी...
कुठं नाही मनुन सांगु,
ईथं जागाचं शिल्लक राह्यली नाही...
रस्त्यावुन पुढ चलतांनी,
याच तनकटांचे दोरखंडं व्हवून,
माघं खेचतायतं मलं...
असं वारंवार जाणवायलय आजकालं...
आज तं कहरच झाला...
मह्याच मस्तीत विहरत असतांनी ,
अचानक तनकटाच्या दोरखंडांनी,
महे पायचं आवळून जागीच थिजवले...
तसं पाह्यलं तं त्या तणकटाचं,
मह्या मार्गावर,
अतिक्रमनचं व्हतं ते......!
मी पुर्ण ताकदीनिशी मुक्तं व्हवू पहातं व्हतो....
जोर जोरातं ओरडतं मदतीची याचना करत व्हतो....
पण कुनिही मह्या मदतीलं येतं नव्हतं....
जो तो मह्याकडं पाहूनं हसतं व्हता...
मी स्थितप्रज्ञ राहण्याचा प्रयत्न करतं व्हतो.....
पण न का जाने मह्याबी मनातं घालमेलं चालली व्हती....
क्षणातचं मह्याबी अंगावरं सळसळत्या गवताची,
हालचाल जानवाय लागली व्हती...
रोम आता राह्यलाचं नव्हता...
मह्या रोम रोमात तणकटं भिनतं व्हतं....
का मीच तणकटं बनतं व्हतो...?
मी भांबावलो,बावचळलो.....
सहज आजुबाजुलं पाह्यलं .....
आत्ता सगळ्या लोकांच्या डोक्यावरं
मलं तणकटं दिसतं व्हतं.....
अन त्याची मुळं,
आरपार मेंदुतं रूजलेली जानवतं व्हती.....
मी ओरडलो....तळमळलो....शेवटी हतबल झालो....
मग शेवटी त्या विधात्यालचं मनलो,
हे विधात्या.....,
तणनाशकानं शेतातल्या तनाचा नाश करता येईल रे....
पण मेंदुतल्या तनाचा नाश कुठल्या तननाशकानं करायचा.....?

©गोडाती बबनराव काळे
9405807079

च्या भैन .. .. एक बाई माया बायकोवानी दिसत होती…. मी तिच्याकडं पाहो ती मायाकडे पाहत होती……..

दलदल होता चिखल मातीची,
पाय जाती खोलांत,
प्रयत्न व्यर्थ जाऊनी ,
न होई त्यावर मात ।।१।।

सावध होऊनी प्रथम पाऊली,
टाळावे संकट,
मध्यभागी शिरल्यानंतर,
दिसत नाही वाट ।।२।।

मोह मायेची दलदल असती,
सदैव भोवताली,
चुकूनी पडतां पाऊल ,
खेचला जातो खाली ।।३।।

जागृतपणाचा अभाव असतां,
गुरफूटत जातो,
मोहमायेच्या आकर्षक गुणाला,
बळी तोच पडतो ।।४।।

वेगवान जीवन प्रवाही,
खिळ बसे मोहाने,
क्षणीक सुखाच्या मागे जातां,
दु:खी होई जीवने ।।५।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com