कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका
-
साक्षीदार
घटना' जेव्हां घडली अघटित ।
कुणीही नव्हते शेजारी ।।
कां उगाच रुख रुख वाटते ।
दडपण येवूनी उरीं ।।
जाणून बुजून दुर्लक्ष केले ।
नैतिकतेच्या कल्पनेला ।।
एकटाच आहे समजूनी ।
स्वार्थी भाव मनी आला ।।
नीच कृत्य जे घडले हातून ।
कुणीतरी बघत होता ।।
सर्वत्र दिशेनें तो व्यापूनी आहे ।
हेच सारे सुचवित होता ।।
कोण असावा हा गुप्त साक्षीदार ।
नितिमत्ता शिकवी त्याला ।।
बाह्य जगातील द्रष्टा असूनी ।
अंतर्यामीही बसलेला ।।
त्या साक्षीदाराची जाणीव होता ।
कचरुनी जाते मन सदा ।।
अपप्रवृत्तींना आळा बसूनी ।
सत् कर्मे घडती अनेकदा ।।
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
-
अन्नपूर्णा
अन्नपूर्णा दारातून म्हणाली
भाकरी दे माई |
मी म्हणाले भाकरी नाही
ब्रेड देवू कां बाई ||१||ती म्हणाली भाकरीची चव
ब्रेडला येणार नाही |
मला मात्र भाकरी करायला
वेळच नाही ||२||एन्जॉयमेंट मधून मला
खरं सवडच नाही |
ब्रेडपेक्षा भाकरी मला
परवडत नाही ||३||रागावू नकोस तू
जा पुढच्या दारी
हीच रीत बघशील तू
सध्या घरोघरी ||४||अन्नपूर्णा म्हणाली
बरंय मी येते-
त्याक्षणी झाले माझे
भरले घर रिते ||५||
-
ओंजळीतली फुले
कधीतरी दे तुझ्या ओंजळीतली फुले,सुगंधाने भरू दे माझ्या अंगणातले झुलेकधीतरी ये वावटळीच्या वाऱ्याला घेऊन,उधळून दे मनातले सगळे पाश सारे तोडूनकधीतरी ये चिंब ओली बनून माती,जीव तळमळेल फक्त त्या वेड्या सुंगंधासाठीकधीतरी दे तुझ्या मनातले थोडे जग,व्यापून उरेन इतका, कधी देऊन तर बघ...-- वर्षा कदम.
-
ऋतूचे चक्र आणि मन
कडाक्याची थंडी, दात कुडकडुती,
हात-पाय गार, काटे अंगी येती
नकोसा वाटतो, मजला हिवाळा,
वाट मी बघतो, येण्या तो उन्हाळासुकूनची जाते, हिरवे रान
शरिर राहते, घाम निथळून
लाही लाही होता, त्रस्त होई जीव,
शोधण्या ढग, मन घेई धावथांबवितो कामे, वादळी वारा,
पर्जन्याचा मारा, पडताती गारा
पाणी चहूकडे, वाटते सुकावे,
वर्षा जावूनी, सुक्यात खेळावेआपल्या जे हातीं मन नसे त्यांत
सुख त्यांच्यांत पाही, नसे जे हातातडॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com -
पाखराला तमा न दाण्याची
प्रदीप निफाडकरांची गझल
-
अनामिका
चो रु न बघणे माझे तसेच अन तुझेही तसेच
काही न जमणे माझे तसेच अन तुझेही तसेच /
संधी येती पुन्हा पुन्हा कितीतरी अनेकदा
धिटाई न करणे माझे तसेच अन तुझेही तसेच /
किती काळ जाई आणि किती भवताल हासे
काही न करणे माझे तसेच अन तुझेच तसेच /
खुणावी बट तुझी गालावर येऊन जरा
काही न घडणे माझे तसेच अन तुझेही तसेच /
पदर साडीचा वळवळतो उगाच का ?
काही न कळणे माझे तसेच अन तुझेही तसेच /
# कौशल
-
निरोप
रसर क्षणक्षण सरता
वर्षानुवर्षे सहजी सरतीभाळी भोग सुखदुःखांचे
चिरंजीव साऱ्याच स्मृतीनिसर्गाची सारी किमया
अखंड कालचक्राची गतीस्मरणाचेच दान जीवाला
सत्कर्माचे संचित सदगतीसद्गुणांना रुजवीत जावे
सद्भावनां! सुखदाच अंतीक्षण! हरविले उरी जपावे
उसवित रहाव्या गतस्मृतीनवे वर्ष, ही नवी पालवी
ईश्वराची अगम्य अनुभूतीआनंदाने सुस्वागत करावे
हीच जीवनाची फलश्रुती-- वि.ग.सातपुते.(भावकवी )
9766544908
रचना क्र. १६४
३१ - १२ - २०२१.
-
खरा आस्तिक
नास्तिक असूनी श्रद्धा नव्हती, ईश्वराचे ठायीं
विज्ञानाची कास धरुनी ती, भटकत तो जायी //चार पुस्तके वाचूनी त्याचे, तर्कज्ञान वाढले
दृष्य अदृष्य तत्वांमधले , भेद जाणवले //नसेल त्याचे आस्तित्व कसे , तर्काला सोडूनी
समजूनी ह्याला "अंध विश्वास" , देई फेटाळूनी //आधुनिक होते विचार त्याचे, कलाकार तो होता
पृथ्वीवरील घटणाना परि , योग म्हणत होता //काढून टाकल्या तसबिरी आणि मुर्ति, देखील ती
नाव प्रभुचे त्या वातावरणी, कुणी न घेती //प्रेमळ त्याचा स्वभाव असूनी, चित्त तयाचे स्वछंदी
रहात होता सुंदर बंगलीं, अतिशय आनंदी //छंद तयाला फुलझाडांचा, बाग केली छान
विविधतेची झाडे झुडपे, दिसे शोभावान //दिवसभराचे कष्ट करुनी, फुलवित असे बाग
सुवास सारा दरवळूनी, डोलती तेथे नाग //पक्षी आणि प्राणी जमवूनी, संग्रहालय दिसले
आवाजांचे सूर निघूनी मग, मधूर ते भासले //मोर नाचे थुई थुई तेथे, नभी येता ढग
आनंदाला सिमा पडेल, कशी तेथे मग //सारे होते नयन मनोहर, त्या वातावरणीं
संबोधित होता त्या वास्तूला "निसर्ग " तो म्हणूनी //वेड लागुनी तन्मय झाला, सौंदर्याच्या ठायीं
निसर्गातील रस सदैव, शोषित तो राही //नास्तिक तो अन् ईश्रर नसे, ही त्याची धारणा
परि तोच भासला खरा आस्तिक समरस होतांना //डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com -
कुठे नाही स्वरूप देवा
कुठे नाही स्वरूप देवा,
बघायला मिळत आम्हा,
काळीज नमते तुज पाहता,
चराचरातील या घटका, ---निसर्ग मज वाटतो,
तुझेच रुप देवा,
तिथेच आम्ही तुला मानतो,
स्वरूप कोणते का असे बा,ना तू कुठल्या देवळा,
ना कुठल्या मंदिरी,
प्रत्येकाच्या हृदयी
बसशी,असशी तू हरी,----
प्रेम, माया, ममता,
आपुलकी, जिव्हाळा,
कुठे तू नसशी
फक्त सांग मज गा ,---!!!!माणुसकी जे जपती,
त्यांच्या मनोमनी तू ,
दया करुणा अहिंसा,
दाखवीत प्रगटशी तू,--!!!.अनोळखी हात करता,
निरपेक्ष ती सहाय्यता,
बापुड्या दीन -दुबळ्या,
जिवांचा तू रक्षण कर्ता,--!!!संकटात कोण पुढे येई,
कोण देईल अमोल दिलासा,
कोण आपला हात देई,
असता कुठली अवघड वेळा,--!!!वैविध्य अन् वैचित्र्य ,
पाहुनी माणूस चकित होई,
कोण नेई शेवटास,
जिंकता जरी कुठली लढाई,--!!!नीतिमत्तेची चाड नसता,
कोण ओढे फटकारे,
आत्म्यातला परमात्माच दाखवी, आपुले अस्तित्व बरे,--!!!!हिमगौरी कर्वे.©
-
प्राण्यांचे मोल समजा
बागेतील तारका-
डॉ. भगवान नागापूरकरCopyright © 2025 | Marathisrushti