(User Level: User is not logged in.)

कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

Sort By:

This articles are displayed in the order of publishing date
This articles are displayed in the order of modification date
The Articles are displayed in the order of publishing date. Oldest first.
The Articles are displayed in ascending order of title
The Articles are displayed in descending order of title
पोर्टलवरील नव्यांसोबत जुने लेखही वाचकांना दिसावेत यासाठी खालील यादी Random पद्धतीने आहे. विशिष्ट क्रमामध्ये यादी हवी असल्यास वरीलपैकी Radio Button क्लिक करा.
  • सौंदर्यचा चकवा

    लता वृक्ष वेली सा-या
    नटल्या घालून आभूषणे
    निसर्ग निर्मित हे दागिने
    मोहक रत्नजडीत देखणे

    स्वर्गातील भासती जणू
    आल्या अप्सरा धरणीवर
    गर्भरेशमी वस्त्र हिरवे
    घाली त्यांच्या सौंदर्यात भर

    कुंतल मोकळे तलम
    रेशमी झुलती वा-यावर
    पदन्यास करत धरती
    ठेका झाडे तालावर

    झुबे डुलते कानातले
    थिरकती पायीची पैंजणे
    करी गारुड मनामनावर
    यांच्या या रुपाचे चांदणे

    पांथस्थाला घाली भूल
    हा सौंदयाचा चकवा
    डोळ्यांचे फेडतो पारणे
    शृंगार नित्य नवा

    प्रज्ञा करंदीकर
    बंगळुरु
    र.स.९ः००

      January 5, 2024


  • पडछाया!

    चालत असता संथ गतीने, एका वाटेवरती
    संगे माझ्या, माझी छाया, मागून येत होती
    वेगामधली बघुनी तीव्रता, ती ही वाढावी वेग
    खंड न पडता साथ देणे, हेच तिचे अंग
    तळपत असता रवि आकाशी, जवळ ती आली
    समरस होण्या माझ्यामध्ये, पायी घुटमळली
    ढळू लागला सूर्य हळू हळू, पश्चिम दिशेला
    प्रकाशातील तीव्रपणा तो कमी होऊ लागला
    पडू लागले पावूल माझे मंद मंद आता
    श्रमलो दमलो बसलो खाली, अंधार तो होता
    दूर दूर ती जावू लागली, छाया मजला सोडूनी
    काळोखाच्या गर्भामघ्ये, गेली ती विरुनी
    एकटाच मी होतो तेथे, अंधाऱ्या रात्री
    प्रकाश्यातली साथ लाभली, ती छाया नव्हती
    सुखामधली सोबत सुटते, दु:खाच्या वेळी
    सगेसोयरे साथ सोडती, पडत्या संकट काळी
    पहाट होता बघू लागलो, पुनरपि छायेला
    सोडून गेली रात्री, त्याचा निषेध नोदविला

    छाया म्हणते:
    रविकिरणांच्या संगे गेली, मीही त्यांच्या मागे
    आठव देण्या रवि उदयाची, त्याला मी सांगे
    तुझे नि माझे अतूट नाते, त्याच्या अस्तित्वाने
    पुनरपि आले तव सहवासे, त्याचाच साक्षीने

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०

      October 18, 2019


  • वहाणा

      June 4, 2011


  • जागतिक दहशतवादविरोधी दिन

    सामाजिक असंतुलन हे दहशतवादाचे मुळ आहे. सत्तेची हाव, अधिकार नाकारणे, स्वत:च्या फायद्यासाठी दुसज्याला ओलीस ठेवणे, धर्मसत्ता लादणे, जाती भिन्नता, धर्मभेद तसेच समाजातील भिन्न संस्कृतीचे लोक एकमेकांबरोबर आणि एकाच राजकीय छत्राखाली व एकाच न्यायव्यवस्थेखाली राहायला नाखुश असतात. बरेचदा राज्यकर्ते एखाद्या भागाकडे दुर्लक्ष करतात व त्या भागाची प्रगती खुंटते त्यामुळे एकाच देशात आर्थिक भेदभाव निर्माण होतात आणि त्यातून आतंकवादाचा जन्म होतो.

      May 21, 2022


  • आई तू माझी जननी (चारोळी)

    आई तू माझी जननी
    वात्सल्याची मुर्ती कशी
    सांभाळ केला आमचा
    आकाशाची घार जशी...१

    आकाशाची घार जशी
    चित्त तुझे बाळा पाशी
    भरवी आम्हा लापशी
    जेव्हा लढा आजाराशी.. २

    सौ.माणिक शुरजोशी

      January 9, 2020


  • वस्तूतील आनंद

    आनंद दडला वस्तूमध्यें, सुप्त अशा त्या स्थितीत असे

    सहवासाने आकर्षण ते, होऊन बाहेरी येत दिसे....१,

    प्रेम वाटते हर वस्तूचे, केवळ त्यातील आनंदाने

    बाहेर येता नाते जमते, आपुलकीचे पडून बंधने...२,

    तोच लूटावा आनंद सदैव, अंवती भंवती वस्तूतला

    दूर न जाता दिसले तुम्हां, आनंदच भोवती जमला...३,

    जेव्हा कुणीतरी म्हणती, ईश्वर आहे अणू रेणूत

    वस्तूमधील आनंद बघतां हेच तत्त्व ते येई ध्यानात...४

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४०७९८५०

      October 1, 2020


  • वेळेची किमया

    वेळ येता उकल होते,
    साऱ्या प्रश्नांची ।
    जाणून घ्या तुम्ही,
    रीत निसर्गाची...१,

    जेंव्हां यश ना मिळते,
    एखाद्या प्रश्नी ।।
    वेळ नसे योग्य आली,
    हेच घ्यावे जाणूनी...२,

    प्रयत्न सारे चालूं ठेवतां,
    यश ना मिळे ।
    कांहीं काळासाठी थांबवा,
    प्रयत्न सगळे...३,

    काळ लोटतां प्रयत्न होती,
    पुनरपि सारे ।
    उकल होऊन गुंत्यांची,
    आख्खे निघती दोरे...४,

    कुणी म्हणती ग्रह अनूकुल,
    ह्या घटनेला ।
    हीच तर वेळेची किमया,
    कशी कळे कुणाला....५

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    संपर्क - ९००४०७९८५०
    bknagapurkar@gmail.com

      December 9, 2016


  • दान मताचे

    सुमनांजली या काव्यसंग्रहातून….. 

      May 31, 2012


  • माझा मीच गुरू

    मीच माझा गुरू, जे मनी ठरवू
    विचारांती तेच करू ....।।धृ।।

    सल्ला घेईन सर्वांचा, वाटे मज किंमतीचा
    मनाची कदर करूं...१

    मीच माझा गुरु
    निर्णय असे अनेक, सारेच असती ठिक
    निवड एकाची करूं...२

    मीच माझा गुरु,
    इतरांना जे वाटते, माझ्या सोईचे नसते
    सोईचा आग्रह धरूं...३

    मीच माझा गुरू
    शेवटीं माझ्या करिता, गोष्टीची उपयोगिता
    स्वतःसाठीं योग्य करू...४

    मीच माझा गुरू
    ईश्वर वसतो मनीं, इच्छा त्याची समजोनी
    आदर त्याचाच करूं...५

    मीच माझा गुरू

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०
    bknagapurkar@gmail.com

      May 4, 2017


  • पाऊस

    दुष्काळानंतरचा पाऊस गारवा देणारा असतो,

    प्रेयसीने प्रियकराच्या जखमेवर प्रेमाने फुंकर घालावी तसा...

    तापलेली जमिन पावसाने थंड झाल्यावर आनंदाने हिरवा शालू नेसते,

    साखरपुड्यात नववधू नेसते तसा...

    सृष्टीचे हे बदलेले रूप शेतकरी डोळेभरून पाहातो,

    प्रियकर आपल्या प्रेयसीचे अप्रतीम सौंदर्य चोरून पाहातो तसा...

    शेतकर्‍याच्या स्वप्नांना पावसात नवीन पालवी फुटून तो आनंदी होतो,

    प्रेयसीशीच लग्न ठरल्यावर प्रियकर होतो तसा...

    कवी – निलेश बामणे

    202, ओमकार टॉवर, बी – विंग, गणेश मंदिरा जवळ, श्रीकृष्ण नगर, संतोष नगर, जन.ए.के.वैद्य मार्ग, गोरेगांव ( पूर्व ), मुंबई – 400 065.

    मो. 8652065375 / 8692923310

    Email- nileshbamne@yahoo.com

    nileshbamne10@gmail.com

      June 30, 2016