जीवनभर घासुन घेतल्यावर
आता म्हणता चंदन आहे |
दूर व्हा दष़्टांनो, तुम्हाला
माझं वंदन आहे || १ ||

आता नाही मला कधी
चंदन व्हायचं |
सहाणच होईन बरी
मला नाही झिजायचं || २ ||

एक एक पान काढलंत
फांदी सहित ओरबाडून |
व़क्ष झाला पर्णहिन तेव्हा
चित्र काढता रेखाटून || ३ ||

आता कुठला राग नाही
लोभ नाही उरला |
स्थानक येण्याआधीच माझा
प्रवास होता सरला || ४ ||

-- चंदाराणी कोंडाळकर

अगणित तारे जीव जीवाणूं ।

अथांग विश्व अणू रेणू ।।

रंगरूप हे नेत्री दिसती ।

भिन्न भिन्न राहूनी जगती ।।

रस गंध दरवळे चोहीकडे ।

जगण्याचा तो मार्ग सापडे ।।

हे जर आहे रूप ईश्वरी ।

बघती त्याला आमुच्या नजरी ।।

सुख दु:ख ही त्याची निर्मिती ।

फिरे सदा आमचे भोवती ।।

निराकार निर्गुण, म्हणती त्याला ।

म्हणूनच तो साऱ्यात सामावला ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

पाऊस कधी मला समजलाच नाही.
किचकीचणाऱ्या डबक्यात,
मिचमीचणाऱ्या दिव्यात
कडाडणाऱ्या ढगात
कसला आलाय रोमांच.

पण
झुलणाऱ्या पानांत
मातीच्या तहानलेल्या सुवासात
निरागस टपोऱ्या थेंबांत
पाऊस कधी मी बघितलाच नाही.

आणि जेव्हा उधळली बरसात
गहिऱ्या प्रेमात
अबोल स्पर्शात
मनातल्या वादळात
गच्च डोळ्यांत,
पाऊस तेवढा चांगला पुन्हा कधी मला समजलाच नाही.

-- कल्याणी

तू विसावलीस क्षणक्षण जेथे
तो वृक्षही तुझीच वाट पाहतो

पानोपानी तुझा स्पर्श लाघवी
अजुनही अविरत झुळझुळतो

शहारणारा, मस्त धुंद गारवा
तनामनाला, अलवार झोंबतो

तू अशी ही कोमली नार सुंदरा
तुझ्या रुपात, माहोल शृंगारतो

नको नां, आता खेळू जीवाशी
त्या वृक्षातळी मीही वाट पाहतो

जीवनी, प्रीती एक ब्रह्मसुखदा
साक्षात्कार, जीवाजीवा भावतो

नाते अगम्य राधेचे अन मुरलीचे
सत्यभास, अंतराला सुखावितो

-- वि.ग.सातपुते ( भावकवी )

9766544908

रचना क्र. १७९

२७/७/२०२२

दिवाळीच्या पदार्थात आधी गोडात हात जाणारे साधारण तुल ,धनु राशीचे .

चकलीवाले मेष,वृश्चिक,सिंह

आधी चहाचा घोट घेणारे कर्क राशीचे

वृषभ प्रत्येकाची थोडी थोडी चव घेतील

मिथुन वाले चिवड्यातील काजू ,शेंगदाणे हळूच फस्त करतील .

कन्यावाले आधी थोडा क्यालरीचा विचार करतील .

मकरवाले चिवडा घेतील पण नेमका पहिलाच दाणा यांना कुजका मिळतो !

कुंभवाले लाडू हवा असताना अनवधानाने कडबोळ चावायला सुरवात करतील .

मीनवाले कायम गोंधळात, यांचा नक्की काय घ्यायचं हे ठरेपर्यंत मेषेच्या चार चकल्या फस्त झालेल्या असतात !

भावमनीचे उमटूनी पडती ज्याचे सहवासे

काव्यामधला ईश्वर मजला तोच परि भासे

शब्द तयाचे ऐकत असता मन येते भरूनी

शब्दांना त्या बांध घालता काव्य पडे उमटूनी

अनूभव ज्याचा वदला जातो कंठा मधूनी

भोगलेला असे परि तो एके काळी त्यांनी

सत्य सारे तेथे असता दिव्यत्वाची जाण

म्हणूनच पटते मनास तेंव्हां हेच खरे जीवन

वाचित गेलो धर्मामधूनी जे जे सारे काही

शिक्षीत नसूनी स्वानूभवे तेच व्यक्त होई

हेच भासले काव्य मजला साऱ्या जीवनाचे

उतरत होते लेखणीतूनी बोल अनूभवाचे

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

दिन दिन दिवाळी...
गायी म्हशी ओवाळी...
वसु बारसला ।।१।।

दिन दिन दिवाळी...
आरोग्य सांभाळी...
धन त्रयोदशीला ।।२।।

दिन दिन दिवाळी...
दुःखाला पिटाळी...
नरक चतुर्दशीला ।।३।।

दिन दिन दिवाळी...
लक्ष्मीला सांभाळी...
अश्विन अमावस्येला ।।४।।

दिन दिन दिवाळी...
नववर्षाची नवाळी...
बळी प्रतिपदेला ।।५।।

दिन दिन दिवाळी...
भावाला ओवाळी...
यम द्वितियेला (भाऊबीज) ।।६।।

रिक्त झालीस तू , लुटवूनी प्रेमाचा घट //

भावंडाचे संगोपन

रमवूनी त्यांचे मन

आईच्या कामी मदत देऊन

आनंदिले बालपणी, गीत गावूनी नीट //१//

रिक्त झालीस तू , लुटवूनी प्रेमाचा घट

लक्ष्य संसारी

प्रेम पतीवरी

मुलांची जोपासना करी

संसार सुखाचे प्याले, भरी काठोकांठ //२//

रिक्त झालीस तू , लुटवूनी प्रेमाचा घट

होता मुले मोठी

संसार त्यांचा थाटी

राहुनी त्यांचे पाठी

सुखासाठी त्यांच्या, करी देहकष्ट //३//

रिक्त झालीस तू , लुटवूनी प्रेमाचा घट

ईच्छा उरली नसे मनी

लक्ष्य सारे प्रभू चरणी

सर्वस्वी त्यासी अर्पुनी

विनवी ईश्वारासी, डोळे आता मिट //४//

रिक्त झालीस तू , लुटवूनी प्रेमाचा घट

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०