सुरां - सुरांचे गीत व्हावे,
अर्थवाही शब्दातुनी,
भावनांची गोड पखरण,
मंजुळ तराणे नादातुनी,--!!!

काळजाचा ठांव घेत असे, स्वाभाविक त्या गानातुनी, आलापातुनी अगदी अल्लद ,
स्वर्गीय गान निर्मितसे,--!!!

शब्द होती जिवंत केवढे,
संगीत वाहते निर्झरापरी,
सुरेल बनत आरोह अवरोह,
अंतिम ते हृदयस्पर्शी गाणे,--;!!

सूर लागता भान हरपतसे
डोहातून त्या तरंग उठती ,
स्वरमयी ती विलक्षण थरथर,
अंतरातुनी अगदी पार जातसे,--!!!

ताल-नादांच्या विश्वामध्ये, सुखदुःखे मागेच पडती,
आनंदाचे अविरत निधान,
थेट आत्म्याशी संवाद साधे,--!!!

माना -पानाच्या कल्पनांचे,
बुडबुडे आत आत विरती,
अहमभावाचे मोठे अडसर,
गानकला धुळीस मिळवती,--!!!

जसे सापडती मार्ग सुरांचे,
असुरी* भावना नाहीशा होती, आपल्यासाठी उघडे स्वर्ग ,
समोर ते गंधर्वच गाती,--!!!

© हिमगौरी कर्वे.

रे चंद्रा तू कसा दिसतो, अवचित ह्या वेळीं

भास्कराच्या ह्या साम्राज्यीं, दूर अशा त्या स्थळीं....१

कोठे आहेत असंख्य सैनिक, जे तुला साथ देती

कां असा तूं एकटाच आहे, दिवसा आकाशांती....२

शांत असूनी तुझा स्वभाव, फिरे त्याच्या राज्यांत

एकटाच बघूनी तुजला, लक्ष्य न जाई त्यात....३

कडक स्वभाव तो भास्कराचा, नियमानें चालतो

चुकून देखील तुझ्या राज्यीं, कधी येत नसतो....४

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

अग्ग बाई!!
सास्सु बाई
सदा त्यांना
अस्से घाई

ओsss!अरेच्चा!
पहा पहा
आधुनिक
पोषाख हा

अय्यो गडे!
इश्श गडे!
माझ्झी सासू
पहा गडे!

त्यांना तुम्ही
हसू नका
नाव मुळी
ठेवू नका

अय्यो रामा!
म्हणू नका
अभ्यासू त्या
ज्ञान ऐका

ज्ञानपिठ
पुरस्कार
त्यांना मिळे
मान थोर

छंद त्यांचा
ओssss!बघा ना
पुस्तकांचा
हा खजिना

नम्र अति
त्या आहेत
हो!मी सुन
भाग्यवंत

(कल्पनेत कल्पिलेल्या सास्सूबाई)

-- सौ. माणिक शुरजोशी

मी काय कथू जे साहियले ते तुजला?
डोळ्यात वाच या तू विरहाच्या गजला
तुजवाचून सारी मैफल रंगविताना
अश्रूत भिजवल्या मी कंठातिल ताना
ऐश्वर्य लेऊनी महाल होता धुंद
अंगणी ढवळे रातराणीचा गंध
झुंबरी पेटले दीप, उजळली रात
वर चंद्रकलेची अमृतमय बरसात
छेडिली तार मी ... ओठी आली तान
पायात नूपुरे हरपून गेली भान
मी ताल सूरांचे धुंद गुंफिले शेले
परि तुला शोधण्या सुर दिशातून फिरले
वेदनेवरी त्या रागदारीची शाल
लेऊन सजविले वादळ हृदयातील
स्वर भिजून गेला तुला तिथे स्मरताना
रसिकांनी हासुन डोलविल्या पण माना
मी काय कथू त्या मुक्या यातना तुजला?
डोळ्यात वाच या तू विरहाच्या गजला
तुजवाचुन सारी मैफल रंगविताना
अश्रूत भिजविल्या मी कंठातील ताना !

-सौ. राजलक्ष्मी देशपांडे

भीतीपोटी सारे करतां,
असेच वाटते....।।धृ।।
विवेकानें विचार करा, तुम्हांस हे पटते

त्रिकाळ चाले पूजा अर्चा,
प्रभूविषयी होई चर्चा,
बालपणींच पडे संस्कार,
सारे देण्या समर्थ ईश्वर,
कृपे वाचूनी त्याच्या, तुम्हां सुख दुरावते,
भीतीपोटी सारे करता, असेच वाटते ।।१।।

चूक असे हे ठसें मनाचे,
कर्म ठरवीं तुम्हींच तुमचे,
सहभाग नसे यात प्रभूचा,
सारा खेळ असे तो मनाचा,
अपयश मिळेल म्हणून टाकी, भार ईश्वरावरते
भीतीपोटी सारे करता असेच वाटते ।।२।।

ऐषआरामाचे आम्ही पाठीं,
धडपड चाले सुखासाठी,
साशंक सदा मन असते,
म्हणून सारे वंचित होते,
मिळवण्यासाठीच त्याला भजावे, ही भावना मनी येते,
भीतीपोटी सारे करता असेच वाटते ।।३।।

वाद नसे ईश्वर शक्तीचा,
चालवी सतत गाडा विश्वाचा,
खेळ बघे तो दूर राहूनी,
सारे देई तुम्हावरती सोपवूनी,
परि मन वेड्या आशेने, त्याजकडे धावते,
भीतीपोटी सारे करता, असेच वाटते ।।४।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

मी म्हणालो जगाला
मला फक्त तुझ्यासाठी
आणि स्वतःसाठी जगायचयं...

जग म्हणालं मला
माझ्यासाठी जगं पण
टाळं स्वतःसाठी जगायचं...

मी बदललो
जगाच्या कल्याणासाठी
पण आता जगचं मला बदलतयं...

जगात बदल घडवणं
आता अशक्य आहे
कारण जग आता पाषाण झालयं...

© कवी – निलेश बामणे ( एन.डी.)
दिनांक – 9 मार्च 2016

एक विशाल मन, भाग त्याचे अनेक ।

विखूरले जाऊनी, स्वतंत्र वाटे प्रत्येक...१,

छोट्या भागावरी, वेष्टण शरीराचे ।

अस्तित्व वेगळेच, भासते त्या मनाचे...२,

मनाचे स्वभाव, सारखेच असती ।

फरक वृत्तीमध्ये, कुणाच्याही नसती...३,

अगणीत मनें, कोठे नसे फरक ।

अनेक बनली, जनक तिचा एक....४,

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

कायस्थ समाजातील नवरात्रीच्या हळदीकुंकु समारंभावर ही एक कविता. व्हॉटसऍपवरुन व्हायरल झालेय.

कोणते दुःख तुला छळते
अकारण कां व्यथित होते ।।धृ।।

प्रेमळ छत्र पित्याचे असतां
गेले जीवन तुझे बागडतां
लाड पुरविले आईने तव
शिकवीत असतां आनंदी भाव
आठव सारे याच क्षणीं ते ।।१।। अकारण तूं कां व्यथित होते

बांधून घेतां राखी हातीं
आश्वासन तुजला मिळती
पाठीराखा भाऊ असूनी
येईल तुजसाठीं धावूनी
कसली शंका मनांत येते ।।२।। अकारण तूं कां व्यथित होते

संसार भरला सुख-दुःखानी
घे शिरावर तुझ्याच समजूनी
जीवन मार्गी होता बदल
नको होऊस वेडे चंचल
सावध असूं दे चित्र तुझे ते ।।३।। अकारण तूं कां व्यथित होते

नाते गोते वाढवीत जावे
सर्वामध्यें प्रेमळ व्हावे
छत्राखालती होती आजवर
छत्रचि बनावे तूं इतःपर
संस्काराचे मधूर फळ येते ।।४।। अकारण तूं कां व्यथित होते

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

हे मुरलीधर मनमोहना

वेड लावतोस तूं कुणां कुणां ? //धृ//

तुझ्या भोवती नाचती गौळणी

भान त्यातर गेल्या हरपूनी

थकूनी गेल्या नाच नाचुनी

विसरुनी गेल्या घरदारानां //१//

वेड लावतोस तूं कुणां कुणां ?

हे मुरलीधर मनमोहना

रमले सारे गोकूळवासी

पेंद्या, गोंद्या, सख्या, बन्सी

बागडती सारें तव सहवासी

करमत नाही तुजविण त्यांना //२//

वेड लावतोस तूं कुणां कुणां ?

हे मुरलीधर मनमोहना

संसार सोडला राधेने

भारुनी गेली तव प्रेमानें

ध्यास घेतला तुझाच तिनें

तुजविण नव्हती दूजी भावना //३//

वेड लावतोस तूं कुणां कुणां ?

हे मुरलीधर मनमोहना

मीरेचे तर प्रेम निराळे

विषालाही प्राशन केले

तुजसाठी सर्वस्व अर्पिले

कसा तारशी तुं भक्तांना //४//

वेड लावतोस तूं कुणां कुणां ?

हे मुरलीधर मनमोहना

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com