आजकाला थोडेच व्यक्त होण्यात मजा आहे
इथे उगा व्यर्थ वाचाळपंचविशिचे वावडे आहे

सर्वार्थीच हितावह मंत्र , मौनं सर्वार्थ साधनम
आज इथे कुणाचेच कुणाला काय पडले आहे

संसारी रोज रोज नवनवीन समस्यांचे कोड़े
चिंतित जीवाला नित्य सामोरी जायचे आहे

विज्ञानयुगी कालचेही आज कालबाह्य ठरते
जगणे आज सर्वार्थांने सर्वापुढे आव्हान आहे

केवळ पैशानेच कां ? सुखाचे रांजण भरती
अंतरिची निर्मल निष्पाप भावना सुखदा आहे

निःसंकोची साथ मानवतेची आधार स्पंदनाना
हा सत्यार्थ जीवनाचा उमजण्यात विवेक आहे
**********
--वि.ग.सातपुते (भावकवी)

(9766544908)

रचना क्र. 322

7/12/2022

कोण दिसे हा पाण्यामध्ये,
असावा माझाच भाईबंद,
चोच बांकदार, रूप देखणे,
मनाने दिसतोय स्वच्छंद,
गुबगुबीत पांढरी पाठ,
कोरीव वर काळ्या रेघा,
नजर शोधक पाण्यात, भक्ष्यच भागवेल भुका ,
सुळकन जो वर येईल,
मटकावेन आधी त्याला,--!!!
कळणारही नाही याला,
कधी गिळले मी माशाला,-?
डोळे तीक्ष्णमाझे,
नजरही अगदी करडी,
पाण्यातील या पक्ष्याची,
मात्र भासे मज बेगडी,--!!!!

हिमगौरी कर्वे.©

असाच पाऊस झिम्माड
वाहते रस्ते गळकी झाडं
पक्षी घरट्यात
माणसं बिऱ्हाडात
सगळं शांत निवांत ...
अंतरात.. आसमंतात
तू म्हणालास...
एक आठवण जगावी कोसळणाऱ्या पावसाची
चिमटीत धरून सोडावी तशीच बोट कागदाची
हातावर थेंब झेलत गोल गोल राणी म्हणावं
तसंच लहान होऊन गोधडी गुरफटून झोपावं
पाऊस तुझ्या मनात
पाऊस माझ्या डोळ्यात
झरत होता झरझर
उलगडत अंतर
अचानक तू थांबलास
ओल्या पापण्यांनी हसलास
म्हणालास....
संपला इथला सहवास
पुढचा पाऊस नसेल खास
बदलली चौकट कि बदलेल सगळं
मनाच्या पाटीवर चित्र असेल वेगळं
फुटतील ढग कोसळतील सरी
सगळं असेल तसंच तरी
सूर होतील बेसूर गातील राग अनवट
पावसाच्या चित्रातले रंग दिसतील फिक्कट
उखडलेली घरटी उजाडलेली घरं
येईल नजरेत सगळं खरंखरं
तू म्हणालास…तसंच झालाय रे !
सुरु झालाय अनवट राग
घेतोय कसला कसला माग
मी अस्वस्थ त्रयस्थ वैराग
सजीव चित्रातला निर्जीव भाग
दिसतंय सगळं उदास भकास फिक्कट
कारण....
मोडून गेलास तू चित्राची चौकट...
मोडून गेलास तू चित्राची चौकट!!!

. ..... मी मानसी

मर्यादेचा बांध घालूनी, मर्यादेतचि जगती सारे ।
अनंत असता ईश्वर , मर्यादा घाली त्यास बिचारे ।।

जाण जगाची होई इंद्रियांनी, त्याला असती मर्यादा ।
विचार सारे झेपावती, ज्ञान शक्ती बधूनी सदा ।।

अथांग वाटे विश्वमंडळ, दाही दिशांचा भव्य पसारा ।
ईश्वर आहे थोर त्याहूनी, मोजमापाच्या उठती नजरा ।।

कशास करीतो तुलना सारी, भव्य दिव्यता आम्हा दाखवूनी ।
अज्ञानाने पडती मर्यादा, अनंत तत्वास त्याच क्षणी ।।

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

ऊन सावली जीवन हे रे
जसे मिळाले तसे जगावे
आनंदाची फुले होऊनी
दुःखाला सामोरे जावे ......... १

कुणास देणे नक्षत्रांचे
हात कुणाचे रिते राहिले
दैवाने हे हिशेब सगळे
त्या त्या खाती लिहिलेले ....... २

पान उद्याचे उद्या उलगडू
आज तयाचे कशास ओझे l
काल-आज जे लिहिले-पुसले
त्यात काय रे होते माझे?....... ३

......मी मानसी

हातातील काडी घासतां पेटीवरी
अग्नि त्याच्यातील ज्वाला त्या धरी

लपलेला अग्नि घर्षणाने पेटतो
अज्ञान झटकता ज्ञानी उजाळतो
चितांत असतो प्रभू सदैव शांत
ओळखण्या त्यासी लागताती संत

संत हाच गुरु मार्गदर्शक असे
चित्तातील प्रभूला जागवित असे
उजळण्या मन घर्षण लागे संताचे
पेटवा ज्ञानाग्नि सार्थक होई जीवनाचे

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

गर्दी गर्दी गर्दी,
सर्वत्र त्रस्त करून टाकणारी गर्दी.
गर्दीला पांगविण्याची, कला मला सापडली
वही घेवून संग्रहातील कविता मी वाचली

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

नाजूक नाजूक वेली मनीं तु माझ्या बसली //धृ//

हिरवी साडी अंगावरी खडी रंगीत किनारी

ठिपके चमकती पांढरे त्या साडीवरती पसरे

आकर्षक साडी नेसली //१//

नाजूक नाजूक वेली मनीं तु माझ्या बसली

शरीर तुझे बांकदार रुप तुझे मनोहर

चपळाईने तूं वाढते दूर जाण्या झेपावते

वाकड्या चालीत शोभली //२//

नाजूक नाजूक वेली मनीं तु माझ्या बसली

मिष्किलपणें तूं हासते विनम्रतेने वाकून जाते

पसरवूनी तुझा सुगंध करी सर्वाना तूं धुंद

राणी ठरतेस बागेमधली //३//

नाजूक नाजूक वेली मनीं तु माझ्या बसली

बघूनी नभीचे तारे भेटण्या तुझे मन हावरे

परि खंत वाटे तुजला आधार हवा चढण्याला

नको उंचावू इच्छा आपुली //४//

नाजूक नाजूक वेली मनीं तु माझ्या बसली

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

प्रार्थना कर त्या ईश्वराकडे…

प्रार्थना कर त्या ईश्वराकडे,
माझ्याही नशिबात एक कोमल हात लिही,
ज्याच्या स्पर्शात आश्वासक ऊब असेल,
आणि डोळ्यांत माझ्यासाठीच राखलेली शांत नदी असेल.

मलाही कोणीतरी मिळू दे,
जी निस्वार्थ प्रेमाची ओंजळ उघडेल,
जिथे अपेक्षांची सावली नसेल,
फक्त साथ देणाऱ्या श्वासांची चाहूल असेल.

जी माझ्यासाठी वेळ काढेल,
गर्दीच्या या जगातही
क्षणभर थांबून म्हणेल,
“कसा आहेस तू? जेवलास का?”
आणि त्या साध्या प्रश्नांत
माझ्यासाठी संपूर्ण काळजी गुंफलेली असेल.

जिला माझ्या आवाजातील चढ-उतार कळतील,
शब्द न उच्चारताही
मनातील वादळांची चाहूल लागेल,
आणि शांततेतही संवाद सापडेल.

जिच्यासाठी मी पर्याय नसेन,
तर पहाटेच्या पहिल्या किरणासारखा प्राधान्य असेन,
जिच्या दिवसाची सुरुवात माझ्या आठवणीने
आणि शेवट माझ्या नावाने होईल.

जिला माझ्या भेटीची ओढ असेल,
जशी कोरड्या धरतीला पावसाची आस,
जशी समुद्राला चंद्राची प्रतीक्षा,
तशी तिच्या मनात माझी हलकीशी धडधड असेल.

ईश्वराकडे इतकीच विनंती,
नको सोने, नको वैभव,
फक्त एक मन दे
जे माझ्या मनाशी जुळेल.

जिथे प्रेम दिखाव्याचं नसेल,
तर साधेपणातली गोड सवय असेल,
जिथे “आपण” हा शब्द
“मी” पेक्षा मोठा असेल.

प्रार्थना कर त्या ईश्वराकडे…
की कधीतरी माझ्याही आयुष्यात
कोणीतरी अशी येवो,
जिच्या प्रेमाने माझं अपूर्ण आयुष्य
पूर्णत्वाला जावो.

•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212

भाळी नसता कुंकंम तुझ्या गे

विरचक्र हे हातीं आले

मरणोत्तर हा किताब मळतां

मन तुझे कां गहिवरले ?

शुर विराची अर्धांगिनी तू

युद्धभूमिवर त्यास धाडीले

ओवाळूनी निरोप देतां

मन तुझे कां गहिवरले ?

देश सेवेत कामी यावे

ब्रिद त्याचे मनी ठसविले

सांगत असतां हेच दुजांना

मन तुझे कां गहिवरले ?

सुर्वणाक्षरीं वाचून गाथा

आदर्शमार्गी पडतील पाऊले

तव रक्ताचे नाते उसळतां

मन तुझे कां गहिवरले ?

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com