लुळा पांगळा बसूनी एकटा, गाई सुंदर गाणे,
आवाजातील मधूरता, शिकवी त्याला जगणे....१,

जगतो देह कशासाठी, हातपाय असता पांगळे
मरण नसता आपले हाती, जगणे हे आले.....२,

लुळा असला देह जरी, मन सुदृढ होते
जगण्यासाठी सदैव त्याला, उभारी देत होते.....३,

गीत ऐकता जमे भोवती, रसिक जन सारे
नभास भिडता सुरताना, शब्द उमटती वाह ! वा रे ! ....४,

असमान्य ते एकचि मिळता, उणीवतेची खंत कशी
दुबळ्या देही कला श्रेष्ठ ती, वीज चमकते रात्री जशी....५

-- डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०

पुजारी मंडळींचा कारभार, जगदंबेच्या नांवें चालतो ।

भाविकामधील अज्ञानाचा, उपयोग करूनी घेतो ।।१

पूजेमधल्या विधी करिता, आग्रह त्यांचा चालत असे ।

भक्तीरसाचे महत्त्व असूनी, त्याच्यांत त्यांना रस नसे ।।२

व्यवहारीपणाचे रूप आणूनी, बाजारी वृत्ति दाखविती ।

धर्माचे नाव लावूनी, भोळ्या भक्तांना लुटत असती ।।३

पुरोहित असा असावा, धर्माची करि उकलन ।

भक्तीमार्गाच्या वाटसरूंना, योग्य मार्ग देयी दाखवून ।।४

प्रभूचे मंदिरी नेवून त्यानें, चिंतन करण्या सांगावे ।

चंचल मनास प्रभू भजनीं, एकाग्र करण्या शिकवावे ।।५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

गोरी गोरीपान, फुलासारखी छान
दादा, मला एक वहिनी आण । धृ. ।।

गोऱ्या गोऱ्या वहिनीची अंधाराची साडी
अंधाराच्या साडीवर चांदण्यांची खडी
चांदण्याच्या पदराला बिजलीचा बाण ! ।॥१॥।

वहिनीला आणायाला चांदोबाची गाडी
चांदोबाच्या गाडीला हरणांची जोडी
हरणांची गाडी तुडवी गुलाबाचें रान ! ।।1२॥।

वहिनीशी गटद्टि होता तुला दोन थापा
तुला दोन थापा, तिला साखरेचा पापा
बाहुल्यांच्या परी होऊ दोघी आम्ही सान ! ।।1३।।

वळून बघता पूर्व आयुष्यी, प्रखरतेने हेची जाणले

घडले नाही कधीही ते ते, हवे असूनी मनी योजीले....१

सभोवतालची देखूनी स्थिती, आखती योजना कल्पकतेने

खेळामधली चाल नियतीची, ध्यानी न येते दुर्दैवाने.....२

मार्ग तिचे हे ठरले असूनी, बांधलेले इतर जीवांशी

अपूर्व योजना निसर्गाची, कळेल कुणाला सहज कशी....३

जाळीतल्या धाग्याची टोके, गुंतली असती ग्रह गोलाशी

फिरता फिरता खेच पडे, वा ढीली होवून जाती कशी.....४

सुख दु:खाचे परिणाम हे, असेच दिसून येती मग

अनपेक्षीत हे जेव्हा घडते, म्हणती त्यासी दैवी अंग....५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

सामान्यांतूनी असामान्य निर्मिती, ध्येय असावे खरे,

कोळशाच्या खाणीत सांपडती, चमचमणारे हिरे.....१,

उदार होवूनी निसर्ग देतो, समान संधी सर्वा,

परि तेच घेती खेचूनी तिजला, सोडूनी जीवन पर्वा......२,

जीवन म्हणजे अमूल्य देणगी, समज असते काहींना

व्यर्थ न दवडावे सहजपणें, विचार असे क्षणाक्षणा......३,

जीवन कोडे नाहीं उमगले, कुणास आजवरी

अर्थ आगळे अन् ध्येय निराळे, काढती आपल्या परी....४,

निर्जीव सजीव सर्वांचि मिळूनी, उभारला संसार

हर घटकाने सहभागी व्हावे, लावूनी हातभार....५,

सर्व जगापरी जगत असतां, जगे इतरांसाठी

सामान्यातील असामान्य ठरेतो, ह्याच विश्वापाठीं......६

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

तप्त होतां धरणी माता, शांत करी वर्षा तिजला

प्रफुल्लतेचे झरे फुटती, आंतूनी त्या मातीला.....१,

जलमय होती नदी नाले, दुथडी भरूनी वाहती

धबधब्यातील खरी शोभा, वर्षामुळेंच दिसती...२,

हिरव्या रंगीं शाल पसरते, धरणी माते वरी

ऊब यावी म्हणून मेघांचे, आच्छादन ती करी....३,

वर्षा धरती बहिणी असूनी, प्रभूची भावंडे

उचंबळूनी प्रेम येतां, धावून येते तिजकडे....७

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

गोष्टी ऐकायला कोणी नाही
म्हणुन आई माझी रूसली
माझ्याकडे पाहून तेंव्हा
अगदी उदास कोरडं हसली.

नंतर माहित नाही कसे
तिने हात पाय गाळले
खचली ती अन् तिने
कायमचे अंथरुण धरले.

जणु तिची जगण्याची
ईच्छाच होती मेली
मरणाकडे डोळे लावून
वाट पहात राहिली.

एका रात्री बाबा येऊन
माझ्या अगदी जवळ बसले
अस्वस्थ मला बघून
त्यांचे डोळे दूःखाने भरले.

दूसऱ्या दिवशी संध्याकाळी
बाबा नजर चुकवून आले
अन् कोणालाही न सांगता
आईला ते घेऊन गेले.

स्वर्गात आता आई तू
अगदी सुखात असशील
तुझ्या जवळच्या छान गोष्टी
सर्वांना सांगत असशील.

एकांतात बसतो ग मी
पुसत डोळ्यातलं पाणी
तुझी ती प्रेमळ हाक
अजुन ही येते ग काणी.

माहित आहे ग आई मला
तू आता येणार नाहीस
आणि वेळ आल्याशिवाय
मला घेऊन जाणार नाहीस.

कोण कोणासाठी आणि
किती दिवस ग रडतो
आई, तुझ्या गोष्टी आठवत
मी ही आता जगतो.

- डॉ.सुभाष कटकदौंड

ठरतेय भिंत साद तुझी ती जगातील या ग पीडितांची मोजकेच ते कान आहेत ऐकण्या ती ग व्यथा त्यांची कवी-निलेश बामणे

नियमित जाऊनी मंदिरी, श्रवण करी तो किर्तन

तन्मयतेनें ऐकत असतां, जाई सदैव तेथे झोपून...१,

एकाग्र करिता चित्त प्रभूसी, निद्रेच्या तो आहारी जाई

निघूनी जाती सर्व मंडळी, एकटाच तो तेथे राही....२,

पवित्रतेच्या वातावरणीं, प्रभू नामाच्या लहरी फिरती

झोपीं गेला कोपऱ्यांत तो, परिणाम त्या त्यावरी करती....३,

शांत असूनी निद्रीस्त इंद्रीये, शोषूनी घेती त्या लहरी

आनंदाचे वलय भोवती, समाधान ते त्यास करी....४

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०