लवंग, आले दालचिनीचा
सुगंध सारा भरून घ्यावा
डोळे मिटूनि निवांत रेलून
घोट चहाचा हळूच घ्यावा

वेळ असो दुपार तीनाची
की पहाटेचा असो गारवा
चहास का लागे निमित्त कोणते?
कधीही द्यावा कधीही घ्यावा

चाहते असे चहाचे मिळता
योग दुर्मिळ जुळून यावा
स्थळकाळाचे बंधन सोडून
मस्त गप्पांचा फड रंगावा

मात्र एकट्या सांजवेळी
घोट चहाचा हळूच घ्यावा
पापणीतल्या सुखस्वप्नांना
आठवणींचा गहिवर यावा...

---आनंद

करूं म्हटले करूं न शकलो

रोकू म्हटले रोकू न शकलो

जे जे स्फूरले येईल ते ते

ठरले असते होईल ते ते

बघूनी बाह्य जगला ठरवी

मिळवीन तेच सुख भावी

त्याचेसाठी स्थिती आगळी

उमज न येई ती सगळी

धडपड करीतो गडबड करीतो

त्याच चाकोरीतूनी जाऊ लागतो

सुप्त गुण हे अंगी लपले

उभारून ते येतील सगळे

मात करूनी विचारावरती

सुप्त गुण हे विजयी होती

गुणधर्म ही ईश्वरी योजना

घडते तेच म्हणूनी क्षणाक्षणा

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

मनाची शांति । मिळेना कुणा

कुठें शोधूं ती । प्रश्न सर्वांना ।।

जीवन ध्येय । शांततेसाठीं

प्रयत्न होय । त्याच्याच पाठी ।।

शांतीचे घर । अंतःकरण

नसे बाहेर । कधीं चूकून ।।

शत्रू शांतीचा । अशांति असे

ठिकाणा त्याचा । बाह्यांत वसे ।।

विरोधी दोघे । दूर राहती ।

वाईट बघे । एकमेकाती ।।

अशांत वाटे । मन तुम्हांला ।

बोचती काटे । घेता तिजला ।।

बाह्य असूनि । त्वरित दिसे ।

चंचल मन । तिजला फसे ।।

अशांती मनीं । येता तुमचे ।

घ्या समजूनी । फळ बाह्याचे ।।

बाहेरी मिळे । असे अशांति ।

शोधा सगळे । आंतिल शांती ।।

यत्न सुखाचे । अशांती आणी ।

व्यर्थ तुमचे । श्रम होऊनी ।।

प्रयत्न होतां । अशांति येई ।

सोडून देता । शांतीच राही ।।

शांति ईश्वर । रूप आगळे ।

आनंद फार । कुणा न कळे ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

दाही दिशांनी फिरत होतो

मनी बाळगुनी तळमळ ती

कसे मिळेल समाधान ते

विवंचना ही एकच होती

धन दौलत ही हातीं असतां

धुंडाळल्या त्या बाजार पेठा

न मिळे समाधीन कोठें

थकली पाऊले चालून वाटा

देखिले निसर्गरम्य शिखरे

आणिक कांहीं प्रार्थना स्थळे

शिलकीमध्यें दिसे निराशा

कारण त्याचे कांहीं न कळे

भावनेमधली विविध अंगे

येऊं लागली मनीं दाटूनी

उसंत मिळता थोडी तेव्हां

उतरत होती काव्य रुपानी

धुंदीमध्यें सदैव राहूनी

लिहीत गेलो सुचले जे जे

कसा काळ तो जावूं लागला

कोडे ह्याचे कधीं न उमजे

शोध आजवरी घेत होतो

सांपडले परि तेच समाधान

उत्स्फूर्तपणे जे करीत आलो

त्यातच दिसली बीजे महान

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

चिमण्या आल्या दोन कोठूनी, घरटे बांधून गेल्या त्या

खेळूनी नाचूनी उड्या मारूनी, चिव चिव करित गात होत्या

झाडावरती उंच बसूनी, रात्र घालवीती हलके हलके

दाणा टिपणे पाणी पिणे, स्वछंदाचे घेवूनी झोके

संसार चक्र ते भोवती पडता, गेल्या दोघी त्यातच गुंतूनी

नव पिल्लाच्या सेवेसाठी, घरटे केले काड्या आणूनी

पिल्लांना त्या पंख फूटता, उडूनी गेल्या घरटे सोडूनी

अल्प काळाचे बंधन तोडीत, जगण्या पुनरपी स्वच्छंदानी

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

आत्मविश्वास जागृत ठेवूनी,
कार्य घेवूनी तडीस नेती ।
कधीही न राही अवलंबूनी,
मदतीसाठी दूजा वरती ।।

ईश्वर करीतो मदत तयांना,
मदत करी जे आपले आपण ।
आपल्यातची तो ईश्वर आहे,
असते याची जयास जाण ।।

विश्वासाने हुरूप येई,
जागृत करीती अंतर चेतना ।
लक्ष्य सारे केंद्रीत होता,
यश चमकते प्रयत्नांना ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

भरवशाची घेऊन शिदोरी, पाऊलवाट चालत होता ।
कुणीतरी आहे मार्गदर्शक, यापरी अजाण होता ।।

बरसत होती दया त्याची, जात असता एक मार्गानी ।
आत्मविश्वास डळमळला, बघूनी वाटेमधल्या अडचणी ।।

संशय घेता त्याचे वरती, राग येई त्याच कारणें ।
विश्वासाला बसतां धक्का, आवडेल कसे त्यास राहणे ।।

ओढून घेई मृत्युचि आपला, अकारण तो त्यास दुराऊनी ।
जागृत होता पुनरपि विश्वास, संशय जाई दूर पळूनी ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

प्रेम , जिव्हाळा, मातृत्वाचा,
त्रीलोकाचा संगम तूं,
का गं चिरडतेस ओळख आपलीं,
स्त्री सामर्थ्याची जनकही तूं !

बेलगाम स्वातंत्र्य आलें पदराला,
पदर विसरूनी गेलीं तूं,
संस्कारांची प्रसूती केलीस,
विटंबनाही केलीस तूं !

लाज मानेला, लचक कमरेला,
दुर्गामातेचा अंक्षही तूं,
शतक बदलले , काळ बदलला,
लाजेलाही लाजवलेस तूं !

जगत जगाची कारभारीन,
भुमातेचा कंठमनी तूं,
सारेच सोडूनी वाऱ्यावरती,
वादळ बनुनी का वावरते तूं ?

- कु. श्वेता काशिनाथ संकपाळ.

कष्ट करुनी अपार शिकवीतात
मुलांना
करुनी स्वप्नांचा चुराडा
वाढवतात मुलांना
बघतात ते स्वप्न मधुर
मुलगा त्याच्या शिकवता॑ना
किती शोभुन दिसेल मुलगा आपला
मोठ्या खुर्चीवर बसतांना
वाटतें त्यांना आधार मुलगा
आपल्या म्हातारपणाची काठी
मग हेच मुलं लावतात आपल्या
आई वडिलांना वृद्धश्रमाच्या वाटी
दुःखाच्या सागरात त्यांनां आठवतात ते क्षण
यांच्याच साठी हिंडलो आपण वनवन
अश्या विश्वास घातने तुटते त्यांचे मन
दुःखाच्या ओझ्याने आता नकोसे झाले त्यांनां जीवन
आर्त विनंती तुम्हा नका देऊ त्यांना त्रास
तेच आहेत आपल्या जीवनाचा खरा भास
द्या त्यांना प्रेम द्या त्यांना प्रेमाचा घास
तृप्त करा त्यांचे प्रेमाने मन

-- अॅड विशाखा समाधान बोरकर
पातूर ता.पातूर जी अकोला

इकडे तिकडे चोहिकडे,
वरती खाली मोद भरे,
वायुसंगे मोद फिरे,
नभात भरला, दिशात फिरला, जगात उरला
मोद विहरतो चोहिकडे । आनंदी आनंद गडे ।

सूर्यकिरण सोनेरी हे,
कौमुदि ही हसते आहे,
खुलवी संध्या प्रेमाने
आनंदे गाते गाणे
मेघ रंगले, चित्त दंगले, गान स्फुरले,
इकडे तिकडे चोहिकडे । आनंदी आनंद गडे ।

नील नभी नक्षत्र कसे
डोकाऊनि हे पाहतसे,
कुणास बघते? मोदाला
मोद भेटला का त्याला ?
तमामधें तो सदैव असतो, सुखे विहरतो
इकडे तिकडे चोहींकडे ! आनंदी आनंद गडे !

वाहति निर्झर मंदगती,
डोलति लतिका वृक्षतती.
पक्षी मनोहर कूजित रे
कोणाला गातात बरे?
कमळ विकसले, भ्रमर गुंगले, डोलत वदले
इकडे तिकडे चोहिकडे ! आनंदी आनंद गडे !

स्वार्थाच्या बाजारात
किती पामरे रडतात,
त्यांना मोद कसा मिळतो ?
सोडुनि स्वार्था तो जातो
द्वेष संपला, मत्सर गेला, आता उरला
इकडे तिकडे चोहीकडे ! आनंदी आनंद गडे !