खुरटून जाते फूलझाड, गर्द झाडीच्या वनांत,

कोमजूनी चालली स्त्रीलज्जा, धावपळीच्या जीवनांत ....१,

भावनेची नाहीं उमलली, फुले तिची केव्हांही,

नाजुकतेचे गंध फेकूनी, पुलकित झाली नाही...२,

कोमेजूनी गेल्या भावना, साऱ्या हताळल्या जावून,

एकांतपणाची खरी ओढ, दिसेल मग ती कोठून...३,

गर्दीच्या या ओघामध्यें, धक्के-बुक्के मिळत आसे,

प्रेमभावना जातां उडूनी, ओलावा मग राहत नसे...४,

स्त्रीलज्जेची भावना जी, युगानूयुगें जपली

घराबाहेर पडून पाऊल लोप पावू लागली...५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

जेव्हा सगळेच हात सोडून जातात,
तेव्हा न बोलता सोबत उभा राहणारा हवा.

डोळ्यांतल्या न सांगितलेल्या अश्रूंना,
शब्दांविना समजून घेणारा हवा.
मनातल्या प्रत्येक जखमेवर,
मायेचा हलकासा स्पर्श करणारा हवा.

सुखाचे सोबती खूप भेटतात,
पण दुःखात सावली बनून राहणारा हवा.
जगाने पाठ फिरवली तरी,
"मी आहे" एवढंच सांगाणारा हवा.

जीवनाच्या कुरुक्षेत्रात जेव्हा
स्वतःशीच लढाई सुरू असते,
तेव्हा गीतेचा एक श्लोक बनून
मनात धैर्य जागवणारा हवा.

कधी मित्र बनून हसवणारा,
कधी गुरु बनून घडवणारा,
कधी आईच्या मायेचा स्पर्श,
तर कधी वडिलांच्या आधारासारखा वाटणारा हवा.

प्रेम म्हणजे फक्त मिळवणं नसतं,
हे अलगद समजवणारा हवा
स्वतःपेक्षा दुसऱ्याच्या आनंदात,
खरं सुख शोधायला शिकवणारा हवा.

म्हणून प्रत्येकाच्या आयुष्यात,
एक कृष्ण नक्की भेटायला हवा...
जो नशिबात असो वा नसो,
पण हृदयाच्या प्रत्येक ठोक्यात
विश्वास बनून कायम राहायला हवा.

•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212

झाकोळल्या नभांगणी
कृष्णमेघना अनावर...

जीवा, ध्यास श्रावणी
सरसरसर धारा सुंदर...

वर्षा ऋतू बरसणारा
स्पर्श ओलेता मनोहर...

शब्द गझला अर्थवाही
भावगंधी ओंजळ सुंदर...

चिंबचिंबली पानफुले
झुळझुळतो नाद सुंदर...

अतर्क्य रूप चैतन्याचे
लावण्य रुपडेच मनोहर...

नाचत नाचत येते वर्षा
ओथंबलेले गगन सुंदर....

रचना क्र. ७८
२०/७/२०२३
-वि.ग.सातपुते.(भावकवी)
9766544908

चिंगी

'पहाट झाली,

चिव चिवते चिमणी

उमज येईना,

उठविले तिजला कोणी.....१,

आई आहे कां ?

जी उठवी शाळेसाठी,

गुदगुदल्या करूनी

कुरवाळिते हळूंच पाठी....२,

घड्याळ उठवी

घण घण करूनी नाद

घरट्यामधुनी,

नाही ऐकला असा निनाद.'..३,

चिमणी –

' उषाराणी येते,

साऱ्यांची आई बनूनी

प्रेमानें मोडी झोंप,

नाजूक करकमलांनी.....४,

घड्याळ आमचे,

दवबिंदू पडतां पानावरूनी

चाळविती निद्रा,

टपटप आवाज करूनी' .....५

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

ठाऊक नव्हते कालपावतो
नांव तुझे आणि गांवही
क्षणांत जुळले अचानक परि
नाते आपुले जीवनप्रवाही

उकल करितो जेंव्हां ह्याची
ओळख पटते माझ्या मनां
तेच रुप अन तीच मूर्ती
पूर्व जन्मीच्या खाणाखुणा

असेल हे जर ऋणानुबंद
आणेल एका छायेखालीं
साथ देऊन अनुभऊ
सुख दुःखे ही जीवनातली

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

कसा, काय, कोण खेळला
बघत नाही कुणी
खेळातील यश अपयशाच्या
राहतात फक्त आठवणी

मरुन गेला नाटककार, तो
नांव ही गेले विसरुनी
जिवंत आहे आजही नाटक
रचिले होते त्यांनी

जगास हवे कर्म तुमचे
नको तुमचे जीवन
पशूसही जीवन असते
मरतो तो तसाच येऊन

वाल्यानें केले खून
लोक विसरुनी जाती
आजही वाचतां रामायण
कौतूक त्याचे करिती

वेशेघरी राहिलेला
गेला कालीदास विसरुनी
मेघदूत, शाकूंतल वाचतां
महाकवीच्या येती आठवणी

वेचीत असतो फुले
आम्हीसोडून सारे काटे
लोकही घेती उचलूनी
त्यांना जे चांगले वाटे

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
e-mail – bknagapurkar@gmail.com

पांडूरंगाचे दर्शन घेण्या, गेला पंढरपूरी ।

चुकली नाही कधीही, आषाढी कार्तिक वारी ।।

आजपरी शरीर दुबळे साथ देईना ।

मन तजेले दर्शन घेण्या हट्ट सोडीना ।।

आधार घेऊनी आज कुणाचा गेला पंढरपूरी ।

भरून आले डोळे त्याचे बघता शिखर मंदिरी ।।

आशा नव्हती थोडी देखील दर्शन मिळण्या तेथे ।

अंगणीत जमले भक्त गण नाचत सारे होते ।।

चार दिवस पडून होता विठ्ठल विठ्ठल गजरी ।

फिरणे नाही मागे अशी मनीची तयारी ।।

गेला नाही कण अन्नाचा चार दिवस पोटी ।

ध्यास लागला मनी एकची त्याच्याच भेटीसाठी ।।

टाळ मृदुंग विठ्ठल नामी एक रूप झाला ।

नाचत नाचत प्रभू चरणी येऊन तो पडला ।।

विलीन झाला अनंतात तो फिरूनी नाही उठला ।

देह सोडूनी पांडूरंगी चरणी वैकूंठी गेला ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

संपर्क - ९००४०७९८५०

bknagapurkar@gmail.com

ठेचकळे आंधळा मी काळोख्या पथात

आधाराचा हात देई पंढरीचा नाथ ।।

चुकीचाच धरला रस्ता, असा चालतो मी –

विषयवासनांच्या पंकीं अजुन लोळतो मी

मद-मत्सर-मोह यांचा संग नसे जात ।।

जरी मी न जाऊं शकलो कधी पंढरीला

मंदिरीं न पाहूं शकलो विटेवर हरीला

भाग्यवंत परि मी, विठ्ठल भेटला मनात ।।

पाडुरंगनाम येतां एकदाच माझ्या तोंडीं

स्वर्गानंदाच्या स्पर्शें पावन झाली कुडी

झरा अमृताचा अक्षय प्रगटला मुखात ।।

जगत्-भान हरपे माझें, अंतरीं निवालो

पाप सर्व जळलें माझें, पुण्यवंत झालो

जन्मचक्र-भीती विठ्ठल तोडतो क्षणात ।।

-- सुभाष स. नाईक

पंढरीचा राणा

*चारोळी क्रमांक १*

*शब्द:अक्षर,शब्द,वाक्य,काव्य*
अक्षर अर्थपुर्ण जुळताच शब्द
शब्दा-शब्दांनी बनले वाक्य
वाक्य योजता होते काव्य
काव्यात असे लयबद्ध यमक शक्य

*चारोळी क्रमांक २*

*शब्द:तास,दिवस,मास,वर्ष*
तास चोवीस होताच होई दिवस
दिवसांचे गणन तीस होता एक मास
मास होताच बारा सरे वर्ष
वर्षाची सरत्या बात असते खास

*चारोळी क्रमांक ३*

*शब्द:बालपण,तरुणपण,प्रौढपण,म्हातारपण*
बालपणीच्या गमती नसती तरुणपणी।।
तारुण्यातली कर्तव्य ,पायाभरणी प्रौढपणाची।।
प्रौढावस्थेत चाहूल वार्धक्याची।।
वार्धक्यास उपमा बालपणाची।।

*चारोळी क्रमांक ४*

*शब्द:अंडी,अळी,कोष,फुलपाखरू*
अंड्या-अंड्यातुन निघाली इवली अळी।।
अळीचेच रुपांतर होई कोषातूनी।।
कोषभेदूनी बाहेर पडे फुलपाखरू।।
फुलपाखरू स्वच्छंदी उडते फुलाफुलातुनी।।

*चारोळी क्रमांक ५*

* शब्द:जल,जलचर,
मत्स्य,मत्स्यकन्या *

जलात विहरती जलचर।।
जलचरात देखणे किती मत्स्य।।
मत्स्यरुपी आवडे मज मत्स्यकन्या।।
मत्स्यकन्या कल्पनाविलास नसे तुच्छ्य।।

-- सौ.माणिक शुरजोशी
नाशिक