(User Level: User is not logged in.)

कविता-गझल-चारोळी-वात्रटिका

Sort By:

This articles are displayed in the order of publishing date
This articles are displayed in the order of modification date
The Articles are displayed in the order of publishing date. Oldest first.
The Articles are displayed in ascending order of title
The Articles are displayed in descending order of title
पोर्टलवरील नव्यांसोबत जुने लेखही वाचकांना दिसावेत यासाठी खालील यादी Random पद्धतीने आहे. विशिष्ट क्रमामध्ये यादी हवी असल्यास वरीलपैकी Radio Button क्लिक करा.
  • सुप्त चेतना

    दिव्याची ज्योत पेटली,
    वात दिसे जळताना ।
    जळेना परि वात ती,
    दिव्यांत तेल असताना ।।२।।

    जळत असते तेल,
    देऊनी प्रकाश सारा ।
    आत्मबलीदानाचा दिसे,
    शोभून तेथे पसारा ।।३।।

    बागडे मूल आनंदी,
    तिळा तिळाने वाढते ।
    आई-बापाच्या मायेनी,
    झाड कसे बहरते ।।४।।

    कष्ट त्याग हे जळती,
    सुगंध आणिती जीवनी ।
    गर्भामधली ही चेतना,
    जाणतील का कुणी ? ।।५।।

    डॉ. भगवान नागापूरकर
    संपर्क - ९००४०७९८५०
    bknagapurkar@gmail.com

      January 17, 2016


  • ब्रम्हांडातील ग्रहगोल तारे

    ब्रम्हांडातील ग्रहगोल तारे,नेहमीच मज खुणावत,
    गूंज सांगत अंतरीचे, अनामिक ओढ लावत,--!!!

    केवढे त्यांचे गारुड हे,
    अंतरीची खूण पटत,
    त्यांच्यापुढे आपण केवढे,
    सिंधुतील अगदी बिंदूगत,--!!!

    प्रखर त्यांचे तेज असे ,
    भुरळ पाडे चमचम चमक,
    हरेक कर्तव्यकठोर असे,
    असे प्रत्येकजण बिनचूक,--!!!

    आपली जागा ठाऊक असे,
    राहती किती स्थितप्रज्ञ ,
    अवकाश केवढे मोठे,
    धीराने त्यास तोंड देत,--!!!

    प्रवास, दिशा, वेळ, ठरे,
    प्रत्येकास मिळे जन्मजात,
    तेज:पुंज आभाळी चमकणे,
    त्यांचे ध्येय उपजत,--!!!

    वेळ, परिस्थिती, काळ बदले,
    ते आपुल्या स्थानी अटळ, माणसाने किती शिकावे,
    अंतर्यामी लावावी अटकळ,--!!!

    निरंतर हा प्रवास असे,
    सातत्याने काम करत,
    फेरे आपुले पूर्ण करती,
    मोक्षाची न अपेक्षा ठेवत,--!!!

    कामच त्यांचा देव असे
    कसला धर्म, जात-पात,?--
    समानतेचे धडे देऊनी,
    अद्वितीय ते यात्रा करीत,--!!!

    © हिमगौरी कर्वे

      January 4, 2020


  • विसरायचं म्हणलं तरी

    विसरायचं म्हणलं तरी
    मन अधिक भरकटत
    किती आवरा मनाला
    नको तिथं गुंतून जातं...
    ओल्या आठवणी साऱ्या
    कातरवेळी मनात तरळतात
    डोळ्यांतील अलगद थेंब मग
    पापणी आड जमा होतात...
    आठवणींचं गाठोडं कस
    अलगद हलकं करायचं ?
    रित्या मनाला खोलवर
    कस सावरुन घ्यायचं...
    नको होतात मग रात्री
    तुझी आठवण ती येता
    हळवे होते मन त्या वेळी
    रात्र सुनी अबोल होते तेव्हा...
    वळणावर चालतांना मग
    मन नक्कीच गुंतून जातं
    सोडायच्या वाटा वळणावरील
    तो मार्ग सहज सोप्पा नसतो...
    भिजलेले मन हलकेच तुझ्या
    मिठीतल्या आठवणीत रमते
    मन गुंतत जाते अधिक तेव्हा
    मनाचे खेळ न कोणास कळते...
    आठवणींच्या उंच झरोक्यात
    कवडसा ही निःशब्द होतो
    दिसत नाही जखमा काही
    पण काटा नक्कीच बोचतो...
    तुझ्या मिठीच्या चांदण्यात
    अलवार मी मोहक गंधाळते
    तुला न कळले चांदणे ते
    रेशमी धाग्यात मी गुंतले..
    काहूर मोहाचे अंतरी उठता
    तू नक्कीच मनात असतो
    भावनेत मी बंदिस्त होते
    अलवार तू हृदय अंगणी मोहरतो...
    -- स्वाती ठोंबरे.

      November 18, 2021


  • मर्म जीवनाचे

    सत्यशाश्वत आणि अशाश्वत
    अनुभवल्याविना कळत नाही
    सत्यप्रेम म्हणजे काय असतं ?
    केल्याविना कधी कळत नाही...

    विरह देखील काय असतो ?
    भोगल्या शिवाय कळत नाही
    सुख, दुःख, वेदना देखील
    जगल्या शिवाय कळत नाही...

    फक्त मीच, हा व्यर्थ अहंभाव
    कधीच, कुणाचा टिकत नाही
    परदुःख नेहमी शीतल असते
    स्वदुःखाचा दाह साहवत नाही...

    जीवन पुर्वकर्माचा हिशेब सारा
    चुकविण्या शिवाय पर्याय नाही
    प्रेम घेणे, प्रेम देणे मर्म संचिती
    त्याविण जीवा मोक्षमुक्ती नाही..

    -- वि.ग.सातपुते (भावकवी)

    9766544908

    रचना क्र. २९०

    ७/११/२०२२

      November 18, 2022


  • प्रभू नामस्मरण

    नाम घ्या हो तुम्ही, प्रभूचे सतत

    नामस्मरण , असू घ्या मुखांत ...१

    काय सांगावी, नामाची थोरवी

    दगडही जेथे, तरंगून जाई...२

    रोम रोमामध्यें, प्रभूचा संसार

    बनून कवच, रक्षती शरिर...३,

    नामाची लयता, मन गुंतवून

    एक होतां चित्त, जाई आनंदून...४

    अंतीम ध्येय, ईश समर्पण

    नामानी साधती, प्रभू सर्वजण...५

    डॉ. भगवान नागापूरकर

    ९००४०७९८५०

      October 2, 2020


  • मन तुझे कां गहिवरले ?

    भाळी नसता कुंकंम तुझ्या गे
    विरचक्र हे हातीं आले
    मरणोत्तर हा किताब मळतां
    मन तुझे कां गहिवरले ?
    शुर विराची अर्धांगिनी तू
    युद्धभूमिवर त्यास धाडीले
    ओवाळूनी निरोप देतां
    मन तुझे कां गहिवरले ?
    देश सेवेत कामी यावे
    ब्रिद त्याचे मनी ठसविले
    सांगत असतां हेच दुजांना
    मन तुझे कां गहिवरले ?
    सुर्वणाक्षरीं वाचून गाथा
    आदर्शमार्गी पडतील पाऊले
    तव रक्ताचे नाते उसळतां
    मन तुझे कां गहिवरले ?
    डॉ. भगवान नागापूरकर
    ९००४०७९८५०
    bknagapurkar@gmail.com

      January 1, 2018


  • क्षण मंतरलेले (मुक्तछंद)

    मनाला भुरळ घालणारे,स्वच्छंदी बागडणारे .
    स्वप्नमयी दुनियेत रमणारे.
    पंख लावून नभांगणी विहरणारे.
    मोरपंखी,रंगीबेरंगी,
    कानात वारं भरल्यावर उनाड कोकरागत उंडारणारे.
    मनाला मोहीनी घालणारे.
    महाविद्यालयीन *क्षण मंतरलेले*.

    तासिका बुडवून पारावर घालवलेले .
    पुस्तकात पुस्तक ठेवून वेड्यागत वाचन केलेले.
    गाण्यांचे बोल मुखोद्गत केलेले.
    शेले-पागोटे चढवून स्नेहसंमेलानात हास्याचे कारंजे फुलवलेले
    महाविद्यालयातले हे *क्षण मंतरलेले*

    फिरून व्हावे का तरूण
    महाविद्यालयिन जगणे जगावेच ना फिरून.
    मोहमयी दुनियाच ना ती;क्षण नी क्षण होते
    *मंतरलेले* *मंतरलेले*

    -- सौ.माणिक शुरजोशी
    नाशिक

      February 20, 2020


  • संक्रांत

    तिळगुळाचा
    सण स्नेहाचा
    संक्रांती सण
    महाराष्ट्राचा

    पतंग उडे
    नभात सडे
    पतंगाचेच
    युद्धची झडे

    ही काटाकाटी
    नी वाटाघाटी
    मौजची भारी
    प्रितीची दाटी

    सौ.माणिक शुरजोशी
    नाशिक
    १३/१/२०

      January 14, 2020


  • दहशत इतकी चहूकडे वादळ वार्‍याची

    दहशत इतकी चहूकडे वादळ वार्‍याची

    गझल ; जाती: समजाती-पद्मावर्तनी-अनलज्वाला ; मात्रा: ८+८+८=२४मात्रा

      March 9, 2018


  • आत्मविश्वास

    तुझ्या दुःखी मनाने वेचले
    असतील अनेक अश्रू..
    प्राक्तनांच्या रेघांचे ओरखडे
    उठले असतील..
    तू स्वतःच त्यांचे चरे पाडशील ..
    दुःखाच्या तळ्यात उडी मारशील..
    घनघोर काळोख्या रात्री तू मिट्ट काळोखात
    दरीच्या टोकावर बसलेला..
    निरव शांततेत एक दिर्घ श्वास घेतलेला..
    समोर आले ते स्विकारणारा तुझ्यामधील
    तू .. स्वतःमधील चैतन्य विचाराने जागृत
    ठेवणारा..उजळत जावा दिवा मालवण्याआधी..
    असंख्य ठिपके जोडून रेखाटली कलाकृती ..
    त्या ठिपक्यांमध्ये तुझे अस्तित्व उरले तर
    तयार होईल सुंदर ठिपक्यांची रांगोळी..
    त्यात भाव रंग भरशील..
    दाटलेल्या मेघातून उनं पावसाच्या
    कणाकणातून तुझी किरणे समन्वय
    करतील तेव्हाच उमटेल विशाल असे
    इंद्रधनु पटलावर..
    शंकाकुशंका चे जाळे दूर फेकून देत
    चालत रहा वजीरासारखं ...आत्मविश्वास
    तुला शिकवले मात कशी आणि कोठे
    करायची जीवनाच्या पटावर.

    प्रतिभा चौगले यांच्या प्रतिभास या कवितासंग्रहाच्या इ-पुस्तकातील ही कविता.
    हे इ-पुस्तक आपण खालील लिंकवर खरेदी करु शकता.

    किंमत : रु.८०/-
    सवलत किंमत : रु.५०/-

    https://marathibooks.com/books/pratibhas-by-pratibha-chougale/

      June 6, 2026