https://youtu.be/UpXfirUuSHE

मित्रांनो, "तुला पाहताना " ही मराठी प्रेम कविता आपल्यासाठी सादर करीत आहे.
मराठी कविता आवडली तर share करायला विसरू नका.
"माझी डायरी " या आपल्या youtube चॅनलला अवश्य Subscribe करा.
"माझी डायरी" आपल्यासाठी आणखी नव्या कविता-गझल-कथा घेऊन येत आहे.

नको चिंता
नको क्रोध
मोह माया
नको लोभ

सारे काही
दुर सारा
ताटी काढा
ज्ञानेश्वरा

अपराध
हा जनाचा
साही आता
मुखी ऋचा

विश्व कोपे
पेटे वन्ही
बंधू राया
व्हावे पाणी

उणे-दुणे
खुपे बोल
संत बोधा
आहे मोल

पुर्ण ब्रम्ह
आहे घर
नको कुढू
जगा तार

ब्रम्हा सम
विश्व सारे
जनलोक
थोर की रे

आवरावे
क्रोधाग्नीस
जाणारच
एक दिस

मारुनिया
मनाला या
उद्धरण्या
जगाला या

बहिणाई
मी तुमची
विनवणी
जगताची

ज्ञानदिप
पाजळावा
ज्ञान वाटा
ज्ञानदेवा

उठा उठा
झडकरी
ताबा ठेवा
क्रोधावरी

ताटी ऐका
मुक्ताईची
शिकवण
बहिणीची

-- सौ.माणिक शुरजोशी

-- स्वाती ठोंबरे.

निरांजनात मी ज्योत,अखंड सारखी तेवत,
पुढे माझा भगवंत,
नतमस्तक मी राहत,--!!!

मी समईतील वात,
झिजत राहते सतत,
चाल माझी मंद-मंद,
उजेडाचे रक्षण करत,--!!!

मी पणतीतील ज्योत,
मंद तरीही ठळक,
तमाला मात देत,
सर्वांना मार्ग दाखवत,--!!!

चिमणीतली मी ज्योत,
इवलीशी पण काम करत,
धीमी - धीमी प्रकाशत,
भोवताल थोडा दाखवत,--!!!

मी घरातली लेक,
वाढले लाडांकोडांत,
तेज माझे प्रखर,
विश्वाला चकित करत,--!!!

*मी घरातली सून ,
कर्तव्ये सारी निभावत,
दिवस-रात्र की कष्टत,
परसुखासाठी जळत जळत*,--!!!

© हिमगौरी कर्वे.

स्वातंत्र्य मिळालें, पुढें काय ?
चालेल पुढें हें मढें काय ?

स्वातंत्र्यासाठी फुकटच लाखों पडले
अम्हि-तुम्हि घेतले धडे काय ?

सत्तर वर्षें स्वातंत्र्याला होतिल रे
गाजण्यांयोग्य पण घडे काय ?

सांडलें रक्त हें खरेंच आहे, परी
अविरत त्याचे चौघडे काय !

राज्यावर शिवबांच्या बाजिराव-दुसरा !
मग राज्य बुडालें, अडे काय ?

जो खाली, तो तर खाली-खाली जातो
अंधांच्या दृष्टिस पडे काय ?

जो वर चढतो, त्याला खेचूं रे खाली
आम्हांला टाळुन उडे काय !!

स्वातंत्र्याच्या हर्षानें पोट भरा
अन्नासाठी कुणि रडे काय ?

नेते-च गुन्ह्यांना देती चिथावणी
लावतील पोलिस छडे काय !

करीतसे आगळीक राष्ट्र-शेजारी
पण करील UN-बडें काय ?

दुर्दशा बघुन दो-चार फार अस्वस्थऽ
पण, त्यांशिवाय, कुणि कुढे काय ?

दुस्थिती सांगु जर जाई कुणि नेत्यांना
ते मख्ख उत्तरत, ‘कुठे काय ?’

- सुभाष स. नाईक. Subhash S. Naik
सांताक्रुझ (प), मुंबई. Santacruz (W), Mumbai.
Ph-Res-(022)-26105365. M – 9869002126
eMail : vistainfin@yahoo.co.in
Website : www.subhashsnaik.com / www.snehalatanaik.com

लहान असताना लहानपण नको असतं
मज्जा असते पण शिस्त नको असतं
म्हणून पटापट मोठ्ठं व्हायचं असतं
सालं.....माणसाचं असंच असतं

आजोळी गावाला जायचं नसतं
चुलीतल्या निखार्‍यांवर काजू भाजत
कोपरापर्यंत रस गळणारा रायवळ
बदाक् कन परसात पडलेला फणस
त्यातले पिवळेजर्द गोडूस गरे
दुपारी खळात वाळवलेली आंबापोळी
कच्च्या फणसाचे तळलेले गरे
हे सगळं हवं पण गाव नको असतं
सालं.....माणसाचं असंच असतं

खडखड वाजत जाणारी एस.टी.
गुरवाचो बाबलो कंडक्टर
आन् पाटलाचो रमेश डायव्हर
गंगाधर तात्यांचो झिल म्हनान् वळखतो
म्हयनाभर हडे गावांक र्‍हावन् उंडारतां
नांक सुर्र व्हईस्तं आंबं वरपता
चिवडाक् चपाती न्हाय् म्हनान् रडता
आन् फटकीचो , ५ किलो वजन वाढवतां
शहराक् श्येजारच्या घराक् मयत जाली
ह्येकां WhatsApp वर गावकरी कळवतां
तरी पण खड्डे अडलेल्या शहराक् येवा र्‍हावान्
म्हनाक् त्वांडां उजाळतां शिंच्यांची
कुणालाच कुणाचं सोयर सुतक नसतं
तरी पण गांव नको शहर हवं असतं
सालं.....माणसाचं असंच असतं

गावचं शेत — घर — जमीन नको होते
पोरं जवळ हवीत म्हणून आजी तयार होते
सगळं विकून आजी आजोबा शहरी येतात
टिचभर खोलीत जीव गुदमरत मरून जातात
कधीतरी पैलतीर यालाही दिसू लागतो
दादरावर एस टी सुटताना
रडक्या तोंडांची आजी आठवते
धुळीच्या लोटात उंचावलेला हात दिसतो
आणि मग याचा बांध फुटतो
तो गावाला जाऊन घर विकत घेतो
पण आता याची पोरं परदेशी असतात
त्यांना त्यांचं क्षितिज खुणावत असतं
डोळ्यात पाणी आणून ब्येणं सांगत असतं
आपलं गांव हेच आपलं न्यूयाॅर्क असतं!
आपण किती माती खाल्ली!
हे ह्याच्या डोळ्यांत दिसत असतं
वय होऊन कधीतरी हा आणि बायको
गांवालाच डोळे मिटतात ,
गांवकरी पोरांना बोल लावत ,
यांना मसणात नेतात ,
WA वर पोरांना कळवतात
लगेच GPAY ने पैसे जमा होतात
पोराभोवती चिल्ली पिल्ली जमा होतात
Hey Dad What Happened?
हे येडं डोळ्यात आसू घेत कसनुसं हसतं
काही वर्षांनी आनंद साजरा करताना
..... ते आई बाबांचं आनंदी तोंड नसतं
आता याला मायदेशी परतायचं असतं
पण याच्या मुलांना भारतात नको असतं
बायकोला पण पोरांना सोडायचं नसतं
मग हे येडं एकटंच मायदेशी येतं
राजापुरात एक घर विकत घेतं
विकतची झुणका भाकर खातं
आता डोळ्यांत आजोळ दाटलेलं असतं
पण आजोळ माय बाप ...... संपलेलं असतं
हा स्वानुभव सगळ्यांना सांगत सुटतो
ऐकणार्‍या सगळ्यांना ते कळत असतं
पण कळलं तरी वळत कुठे असतं ?
पलिकडचं शेत — घर विकलं जात असतं
हे येडं विव्हल होत टिपं गाळीत असतं
इतिहास फक्त पाठ करायलाच शिकलो
बोध नाही घेतला —हे कळलेलं असतं
पण..... तोवर कुणाचं कुटुंब शहराकडे
खूप मोठ्ठी स्वप्नं आणि पालक घेऊन
गावकर्‍यांना जातो! म्हणून निघालेलं असतं
रहाट गाडगं परत तसंच फिरणार असतं.....
सालं.....माणसाचं असंच असतं

-उदय गंगाधर सप्रे

म—ठाणे

उठ तरुणा जागा हो रणांगण पेटते आहे
कळवळली भारत माता तुझ्या नावाने रडते आहे.।।1।।

हाती तुझ्या जोर पोलादाचा
रक्तात उसळणारा तुफान आहे
आज जागा झाला नाहीस
तर तुझ्या घरी उद्या स्मशान आहे.
उठ तरुणा जागा हो रणांगण पेटते आहे.।।2।।

रोजचेचं व्हाटस अप फेसबुकचे जगणे
आता तुला शोभणार नाही
काळजी असेल ना भारत मातेची
तर घे हाती बंदुक आणि हो सीमेवरचा शिपाई
किती दिवस तुला मिंदेगिरीचे जगणे जमणार आहे
उठ तरुणा जागा हो रणांगण पेटते आहे.।।3।।

मार चपराक भ्रष्टांच्या कानाखाली
कारण तूच आहेस उद्याच्या भारताचा वाली..
घरासाठी लढतोस रोज आता देशासाठी लढ
झोपचे सोंग घेणा-या आता तरी डोळे उघड
आज जागा झाला नाहीस तर जीवन संपणार आहे.
उठ तरुणा जागा हो रणांगण पेटते आहे.।।4।।

मी ओरडून काय सांगू, तुला ही तुझे दुख कळते आहे
भारतमातेच्या आक्रोशाने तुझे ही ऊर जळते आहे.
तु रडशील आज, पण तुझ्या अश्रूंना किंमत राहणार नाही.
रक्त सांड पुन्हा स्वातंत्र्यासाठी
मग भारत माता ही देईल तुझ्या बलिदानाची ग्वाही
हेच माझे तुम्हा सगळ्यांना आवाहन आहे
उठ तरुणा जागा हो रणांगण पेटते आहे.।।5।।

-- अमोल उंबरकर

(मुक्तछंदात्मक)

थोडा वाकून पहा खाली,
काय चाललंय या पृथ्वीतली,
सत्ता, लत्ता, अधिकार, पैसा, यामधून एवढा माततो का कुणी,-? जनावरे बरी म्हणायची पाळी, संकेत, भाषा, सभ्यता, निष्ठा,
कशी पाळतात ती सारी,--!!!
समूहनियम, कर्तव्येही माहित,
अधिकाराचे बडगे दाखवत नाहीत,
नुसतीच माणुसकीचा आंव आणून,----
पैसा इतका प्रिय असावा की, म्हाताऱ्या आई-बापांनी जावे वृद्धाश्रमी,
खस्ता जराही आठवत नाहीत, त्यांनी भोगलेल्या; केवळ लेकरांसाठी,--!!!
स्त्रीचे स्त्रीत्व शालीनतेत,
कुठे उडली रे लाज,--?
किती किती असभ्य बनल्या आहेत त्या, ---
आज स्वतःच्या हाताने घेतलंय करून,----
समाजातली स्त्री फक्त भोगवस्तू स्त्री शक्तीचा आदर सन्मान,ते, करतो तरी कोण,--?
वासनांनी बरबटलेले डोळे,
बाकी काय बोलतील,--?
नीती प्रीती भक्ती कशाशी खातात,--?
जन्म-मृत्यूही इतके स्वस्त इथे,जीवनच महागडं झालंय,
अशा दुनियेत जगवतोस, ही, आम्हाला दिलेली शिक्षा का मोठी,--?

-- © हिमगौरी कर्वे.