प्रेम म्हणजे चांगूलपणा कळणं असतं
प्रेम म्हणजे सुखी स्व—जिवाला उगीचंच छळणं असतं !
प्रेम म्हणजे तिने हाय म्हणताच कळवळणं असतं
प्रेम म्हणजे तिने बाय म्हणताच तळमळणं असतं !
प्रेम म्हणजे उगीचंच तिच्यामागे पळणं असतं
प्रेम म्हणजे बोलायच्या वेळीच बोबडी वळणं असतं !
प्रेम म्हणजे खिसा रिकामा होईस्तोवर पिळणं असतं
प्रेम म्हणजे अापण मित्रंच अाहोत हा मूग गिळणं असतं !
प्रेम म्हणजे अापल्या भावना अंतापर्यंत पाळणं असतं
प्रेम म्हणजे स्मितातून नेमका विशाद गाळणं असतं !
प्रेम म्हणजे अावडतीला परकी , पण सुखी पहाणं असतं
प्रेम म्हणजे मिळालेल्या माणसाची अावड जपणं असतं !
प्रेम म्हणजे मधुबालाचं निर्व्याज हसणं असतं
अाणि.....
प्रेम म्हणजे बायकोच अापली मधुबाला हे असणं असतं !
कवी : उदय गंगाधर सप्रेम
ठाणे
WhatsApp वरील संजीव वेलणकर यांच्या संगीत संगीत आणि फक्त संगीत या ग्रुप वर आलेली कविता साभार प्रकाशित
२००९ वर्षाची सुरुवात ‘गानहिरा’ या सुगम संगीत स्पर्धेच्या परीक्षणाने झाली. दादर माटुंगा कल्चरल सेंटर येथे ही स्पर्धा आयोजित केली होती.
आत्मविश्वास जागृत ठेवूनी,
कार्य घेवूनी तडीस नेती ।
कधीही न राही अवलंबूनी,
मदतीसाठी दूजा वरती ।। १
ईश्वर करीतो मदत तयांना,
मदत करी जे आपले आपण ।
आपल्यातची तो ईश्वर आहे,
असते याची जयास जाण ।। २
विश्वासाने हुरूप येई,
जागृत करीती अंतर चेतना ।
लक्ष्य सारे केंद्रीत होता,
यश चमकते प्रयत्नांना ।। ३
डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
कन्या रत्न हे जन्मता
सदा असावे स्वागता
जाईची रे भासे कळी
ह्या अंगणामध्ये ती रांगता
का खुडता रे सुगंधी कळी
तीचं नशिब असे तीच्या भाळी
का रक्ताने हात माखता
घेऊन तो निष्पाप बळी
आई म्हणजे ईश्वर असे
मुलीमध्ये तो का न दिसे
भावी जगाची तीच आई
उमटते सोनपावलांचे ठसे
शिवा जन्मला जिजा पोटी
सावित्री झाली क्रांती ज्योती
अन्यायाचा करण्यास अंत
राणीच्या हाती तलवार होती
येऊ द्या तीला ह्या जगती
वंशाची समजा पणती
पाहू द्या हे जग तीला ही
आनंदाच्या क्षणासंगती
आकाशी ती घेईल भरारी
घेईल जिंकून दुनिया सारी
फक्त एकदा जन्म घेऊ द्या
करील जादू ती सोनपरी
कवी - महेश सुखदेव पुंड
तामसवाडी,ता - नेवासा, जि - अहमदनगर
मो.नं - 8459043090
काळ्याशार तमांमध्ये,
पाणीही बनते कुट्ट काळे,
रंग खेळती मजेत तिथे,
पंचमीची क्रीडा चाले,--
पिवळसर, सोनेरी, हिरवटसे,
विचरती पाण्यात रांगेने,
बिंदू सारे प्रतिबिंबित कसे,
पाहती डोकावून,उत्कंठेने,--!!!
वाकून खाली सगळे जरासे,---
प्रतिमा आपुलीच न्याहळत,
घेती धडे एकरुपतेचे,--,
पुढे पुढे सरकत,सरकत,
एक दुसऱ्यात असा मिसळे,
एकत्रीकरण जणू कंगोऱ्यांचे,--!!!
विविधरंगी त्यांची दुनिया,
मूळ रंग मात्र एकच असे, विविधतेतून एकता ना,
सर्वकाळी त्यांच्यात दिसे,--!!!
मोहक सुंदर जे अतुलनीय,
बघणारा पाहत राहे, ---
सौंदर्याची दिसता,खाण
निसर्ग अशीच लयलूट करे,--!!!
हिमगौरी कर्वे.©
देवा तुझ्या तराजूला एक पारडे जड का
माणसाच्या ठोकळ्याला दोन हाती माप का
दुर्जनांच्या पारिपत्या जन्मतो तो तूच ना
हिंदवीला आगऱ्याची मग सांग ना रे कैद का
शुभ्रतेच्या ज्योतीसंगे काजळी किनार का
जीवनाच्या धुंद क्षणी आसवांची धार का
बेरजेचा गोफ भाळी एखाद्या गुंफतोस
नातं नशीबी वेदनांचं एखाद्या जोडतोस
निर्जीव ठोकळ्याला विकारांची चेतना का
दिव्यत्वाच्या झेपाव्याला अपूर्णतेची झाक का
निर्मितीचा आनंद का रे वैचित्र्यात शोधतोस
पारड्याला कोण जाणे म्हणून का झुकवतोस
- यतीन सामंत
केंव्हातरी शब्द संवाद होतो
पडतात, बोल तेव्हडे कानी
केवळ खुशाली मात्र कळते
अव्यक्त मनीचे ओठी थबकते
हेच आता अंगवळणी पडले
सुख! जणू चाटण मधासारखे
अवीट तो आनंद देऊनी जाते
अव्यक्त मनीचे ओठी थबकते
बोलती निरपेक्ष अधीर लोचने
अंतरी झरझरते निष्पाप प्रीती
मनभावनांचे विशुद्ध गंगाजल
ओंजळीत अर्ध्य म्हणुनी येते
मौनात! अंतरीच्या प्रीतभावनां
सोज्वळ सात्विकतेच्या बंधनात
जन्म सारा, निस्वार्थी समर्पणात
तरी प्रीतभावनां अंतरी ओघळते
-- वि.ग.सातपुते. (भावकवी)
9766544908
रचना क्र. २०.
२० - १ - २०२२.
प्रदीर्घ प्रवासानंतर आणि दमवणाऱ्या कष्टांनी थकलेले आपण
उभे राहतो खोलीच्या मध्यावर किंवा घर- अर्धा एकर , मैलभर, बेट ,देश
Copyright © 2025 | Marathisrushti