आयुष्यात प्रत्येक क्षण
तलवार घेऊन उभा असतो,
आपल्या धैर्याची परीक्षा
नजरेतूनच घेत असतो.

कधी तो वार करतो
अपेक्षांच्या कोवळ्या फुलांवर,
कधी घाव घालतो
विश्वासाच्या मजबूत भिंतींवर.

काळाच्या या रणात
कोणीच अखंड जिंकत नसतो,
पण हरल्यानंतरही जो हसतो,
तोच खरा योद्धा ठरतो.

जखमांच्या लाल ठिपक्यांनी
जीवनाचा नकाशा रंगतो,
दुःखाच्या काळ्या ढगांतून
आशेचा चंद्र उगवतो.

तलवारीच्या प्रत्येक धारेत
एक नवा धडा दडलेला,
आणि प्रत्येक संपलेल्या लढाईत
एक नवा जन्म गुंतलेला.

म्हणून क्षणांच्या वारांना
छाती पुढे करून भेटावे,
कारण जगणे म्हणजे
तुटत तुटत पुन्हा उभे राहाणे.

•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212
[11:07, 09/07/2026] Ninad Sir: मनाला कुठे समजतं

मनाला कुठे समजतं,
तू जवळ आहेस की लांब,
तुझ्या आठवणींच्या सरी बरसल्या की,
भावनांना मिळतो नवा रंग.

तुझं नाव ओठांवर आलं की,
हृदय अलगद हसतं,
तुझ्या प्रत्येक स्मिताच्या आठवणीने,
मन पुन्हा प्रेमात हरवतं.

अंतर कितीही असो आपल्या मध्ये,
नातं मात्र कधी तुटत नाही,
तुझी हलकीशी चाहूल जरी लागली,
मन रोमँटिक झाल्याशिवाय राहत नाही.

तू नसतानाही तूच असतेस,
माझ्या प्रत्येक श्वासात,
म्हणूनच तुझी आठवण आली की,
प्रेम फुलतं नकळत मनात.

तुझ्या आठवणींच्या त्या गोड सावलीत,
मन रोज स्वतःला विसरतं,
आणि तुझ्या प्रेमाच्या स्पर्शाने,
माझं जग पुन्हा नव्याने बहरतं.

•ॲड.कीर्तिराज शैलेंद्र आगलावे, पुणे ✨
मो:- 9011841212

तुझ्या विना सखे अता रिते रिते जगायचे
तुझ्याच आठवात मी कसे किती झुरायचे

मला नकोच वाटते जिणे असे उदास पण
तुझा सुगंध भासतो म्हणून श्वास घ्यायचे

दुखावल्या मनावरी हळूच फुंकरीन मी
सुखावतील वेदना असे मला लिहायचे

नभात माळल्यास तू असंख्य तारका जरी
तयांस दाखवायला मलाच रात्र व्हायचे

तुलाच शोधतात ही अधीर तीव्र स्पंदने
तुला लिहीत गात मी मलाच सापडायचे

रडायला जमेल का कधीतरी यथेच्छ की
नकाब जन्मभर असे हसून वापरायचे

मुक्या सुन्या उरातही नवा फुटेल हुंदका
विनायका असे तुला नवीन गीत गायचे

विनायक पाटील...✍

कृष्ण कमळ-

ग्रीष्माची काहिली सोसता,
धरणीला संजीवन -डोहाळे,
संततधार वरुन बरसतां,
तनी--मनी तिच्या पावसाळे,--!!!

निराळीच प्रीतीची तऱ्हा,
प्रेम असते आगळे,
थेट भिडे ती गगनां,
सृष्टीचे शृंगारलेणे,--!!!

प्रणयाची रीत पहा,
गगन धरतीवरी झुके,
आपुले देणे देई धरा,
प्रेम बोलके असून मुके,--!!!

गगन गाजवी पुरुषार्थ,
काम क्रोध मोहा,---
वसुंधरा स्त्रीच शेवट,
निमूट करते संसारा,
ऋतू पालट होता होता,
पृथा गर्भार राहे,
नभ उघडे आपला डोळा,
तिला तशीच पहात राहे,--!!!

संजीवन -डोहाळे लागता,
आभाळ तिचे लाड पुरवे,
संजीवन पिता पिता,--
ती काळी आई बने,--!!!

हिमगौरी कर्वे©

धांवत असे मन आमचे, शोधण्या नेहमीं सुखाला
सुख तर आहे मृगजळ, फसवित राही सर्वाला...१

मृगजळाचे धावूनी पाठी, निराशा हाती येत असे,
वेडी आशा मनीं बाळगुनी, सुखासाठी तडफडत असे...२,

आपल्या हाती नसेल तेथें, सुख आम्हा भासत असे
जवळ जातां प्रयत्न करूनी, सुख नसूनी दुःखची भासे...३,

खरे सुख कशांत बघतां, तें तुमच्या मनींच वसत
बाह्य जगी शोधत असतां दुःख तुमचे हातीं लागते...४,

दुःख असे अंवती भंवती, सुख तुमच्या अंतर्यामीं
बाह्य जगातील सुख परि कधीं न येती तुमचे कामीं....५

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

भारती सृष्टीचे सौंदर्य खेळे
दाबीत सतत रुप आगळे ।।
वसंत वनात जनात हसे
सृष्टी देवी जणू नाचे उल्हासे
गातात संगीत पृथ्वीचे भाट
चैत्र-्वेशाखाचा ऐसा हा थाट ।।१॥।

ज्येष्ठ आषाढात मेघांची दाटी
कडाडे चपला होतसे वृष्टी
घालाया सृष्टीला मंगल स्नान
पूर अमृताचा सांडे वरुन
गगनी नर्तन कृष्ण मेघांचे
भूतली मयूर उत्तान नाचे ।।२।।

श्रावणी पाऊस हास्याचा पडे
श्रीकृष्ण-जन्माची दंगल उडे
बांधिती वृक्षांना रम्य हिंदोळे
कामिनी धरणी वैभवी लोळे ।।३॥।।

मला एकदातरी मंत्री करा हो
खरच सांगते
आश्वासनांच टॉनिक पाजून
प्रजा सारी निरोगी करते

मला एकदा तरी शिक्षणमंत्री करा हो
एक एक अकरा म्हणून गणित साऱ्यांचं पक्क करते.

मला एकदा अर्थमंत्री करा हो
खरच सांगते
कर्जाचा डोंगर उभा करून
पुढील येणाऱ्या सरकारला फेडायला सांगते

मला एकदा गृहमंत्री कराच हो
खरं सांगते घरगुती भांडण चव्हाट्यावर मांडून
केलेली युती मोडीत काढते

मला एकदा संरक्षण मंत्री करा हो
खरं सांगते
देशाचं संरक्षण खातं तुमच्याच हातात देते

मला एकदा प्रधान मंत्री तर करून पाहा हो
खरं सांगते
साऱ्या मित्र राष्ट्रांनी शत्रू गोटात सामिल करते

विश्वास ठेवा
या दुनियेत जे कधी घडलच नाही,
ते सारं मी मंत्री झाल्यावरच अवश्य करते

-- सौ.माणिक शुरजोशी
नाशिक

एक ती झोप स्वप्न बघत राही
शिणवून शरीर ताप जीवास सुख देई

स्वप्न जाई विसरुन जाग येता मनां
जागे मन स्वप्नांत भासवी वेगळेपणा

एकाच मनाच्या दिसे ह्या दोन भुमिका
भिन्नता त्यांत भासे जाऊन दोन टोकां

स्वप्न आणि जागेपण देहाच्या दोन स्थिती
नाण्याच्या बाजू दोन एकमेका न मिळती

डॉ. भगवान नागापूरकर
२४- १११२८३

चाललो होतो मित्रासह सहल करण्या एके दिनीं

आनंदाच्या जल्लोषात आम्हीं गात होतो सुंदर गाणीं १

वेगामध्यें चालली असतां आमची गाडी एका दिशेने

लक्ष्य आमचे खेचले गेले अवचित एका घटनेने २

चपळाईनें चालला होता काळसर्प तो रस्त्यातूनी

क्षणांत त्याचे तुकडे झाले रस्त्यावरी पडला मरूनी ३

काय झाले कुणास ठाऊक सर्व मंडळी हळहळली

जीव घेणाऱ्या प्राण्यालाही सहानुभूती ती लाभली ४

अंत:करणीं दया भाव तो असतो ईश्ररी गुणधर्म

जीवमात्रीं वसला असूनी निर्मितो आपसातील प्रेम ५

-- डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०