मी म्हणालो जगाला
मला फक्त तुझ्यासाठी
आणि स्वतःसाठी जगायचयं...
जग म्हणालं मला
माझ्यासाठी जगं पण
टाळं स्वतःसाठी जगायचं...
मी बदललो
जगाच्या कल्याणासाठी
पण आता जगचं मला बदलतयं...
जगात बदल घडवणं
आता अशक्य आहे
कारण जग आता पाषाण झालयं...

© कवी – निलेश बामणे

शांत झोप झाल्याने मेंदू ताजा-तवाना राहतो. नियमित कामात मन चांगले लागते. कामावर लक्ष्य केंद्रीत होते. कामं चांगले होतात. म्हणून झोपेची काळजी घेणे आवश्यक आहे. झोप चांगली लागावी म्हणून काही व्यायाम, औषधे सुचवली जातात. झोपेमुळे शरीराचे कार्य चांगल्या पद्धतीने होण्यास मदत होते. त्यामुळे प्रत्येक व्यक्तीने ६ ते ९ तास झोपणे आवश्यक असल्याचे अनेक मानसोपचारतज्ज्ञ डॉक्टर सांगतात. स्लीप हायजिन’ पाळणे आवश्यक असल्याचे म्हटले आहे.

-विजय कुवळेकर

रेडा ऱ्हायला गाभन आनिक म्हशीनं खाल्ली हाय
आक्रित आक्रित घडतंय समदं करायचं आता काय ?
सांगा करायचं आता काय ? ||

सखे म्हनाले," तुम्हास्नी न्हाई ठाऊक आमची पावर"
"येवढं हाय तर " म्हनलं " हिंमतीनं गुंडान्ला घाला आवर"
"कुनाला सांगतोस,बेट्या" म्हनाले ; धरून सुऱ्याचा नेम
"करीन" म्हनाले," तुमच्यासारख्या घुंगुरट्यांचा गेम "
दमच भरला त्यांनी; म्हनाले," परत बोलायचं नाय" || १ ||

डासानं मारला मानूस तेव्हा बॉस म्हनाले,"बास ,
"समद्यान्ला लावतो कामाला ह्यावर इलाज काढतो खास "
भूतदयेचा पुळकावाल्या बाबाला झाला त्रास
"खबरदार जर कराल " म्हनाला," पर्यावरनाचा ऱ्हास "
काय बी पेटूदे .. आगीवर ह्यांची पोळी भाजायची हाय || २ ||

तंबाखू चोळत ग्यानबा बसला ...चुन्यात मिसळला कात
कोन मारतोय डोळा कुनाला... कुनाची रंगते रात
कुनाचा पायपोस कुनाच्या पायात...कुनाला कुनाची साथ
खरी कळावी कशी कुनाला पडद्यामागची बात
समदेच करत्यात कसं येड्याला दे माय धरनी ठाय || ३ ||

-विजय कुवळेकर

शब्दांच्या पल्याड लपलेला
चंद्र ओंजळीत घेऊन तू जा...
टपोरं डोळ्यात चांदण्याची
बरसात साठवून तू जा..

धुंद लहरी वाऱ्याच्या
संगती वहावत तू जा...
पहाटेची स्वप्न कलिका
खुलवत तू जा..

कुंतली गजरा अन्
शब्द फुले माळत तू जा..
प्रतिक्षेच्या वाटेवरची
लाट मी अन् तू
किनारा होवून जा.

एक विशाल मन, भाग त्याचे अनेक
विखूरले जावूनी, स्वतंत्र वाटे प्रत्येक...१,

छोट्या त्या भागावरी, वेष्टण शरिराचे
अस्तित्व वेगळेच, भासते त्या मनाचे...२,

मनाचे ते स्वभाव, सारखेच असती
फरक वृत्तीमध्ये, कुणाच्याही नसती...३,

अगणीत ती मनें, कोठे नसे फरक
अनेक ती बनली, जनक तिचा एक....४

डॉ. भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

नाचत होत्या दोन बाहुल्या, इकडून तिकडे ।
टकमक पाहात हांसत होत्या, चोहीकडे ।।१।।

झीम्मा खेळे, फुगडी खेळे, गरगर फिरती ।
हातवारे करुन त्या, माना डोलावती ।।२।।

जवळ येवून गुजगोष्टी, सांगे एकमेकींना ।
सासू नणंद यांच्या, कुलंगड्या काढतांना ।।३।।

सुख दुःखाच्या कथा, सांगितल्या त्यांनीं ।
कांहीतरी करुन दाखवूं, वदल्या दोघीजणी ।।४।।

अज्ञानी गरीब बिचाऱ्या, जेंव्हा संकल्प करती ।
कळसूत्री बाहुल्या त्या, दोर इतरां हातीं ।।५।।

डॉ.भगवान नागापूरकर
९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

आईबरोबर भांडल्याशिवाय मला
चैन नाही पडायची
आणि तिच्या कुशीशिवाय मला
निज नाही यायची ||१||

कारण मी होते मुलगी आणि
ती होती आई
मी चांगली घडावे म्हणून
तीची सारखी घाई ||२||

आता मी झाले आई तेव्हा
कळून चुकलं सारं
आई म्हणजे झूळूक होती
नव्हतं नुस्त वारं ||३||

आईबरोबर भांडायला मला
मुळी आवडत नाही
पण तीची कुस मला आता
कुठं दिसतच नाही ||४||

आनंद दडला वस्तूमध्यें, सुप्त अशा त्या स्थितीत असे
सहवासाने आकर्षण ते, होऊन बाहेरी येत दिसे....१

प्रेम वाटते हर वस्तूचे, केवळ त्यातील आनंदाने
बाहेर येता नाते जमते, आपुलकीचे पडून बंधने...२

तोच लूटावा आनंद सदैव, अंवती भंवती वस्तूतला
दूर न जाता दिसले तुम्हां, आनंदच भोवती जमला...३

जेव्हा कुणीतरी म्हणती, ईश्वर आहे अणू रेणूत
वस्तूमधील आनंद बघतां हेच तत्त्व ते येई ध्यानात...४

डॉ. भगवान नागापूरकर
संपर्क - ९००४०७९८५०
bknagapurkar@gmail.com

विश्वास होता एक मनी, ते घरटी बांधीत असताना

कसे सुंदर होईल घरटे, रंगवित होते कल्पना

खिडकीवरल्या कपारीमध्ये, शोधला होता एक निवारा

निवाऱ्यात त्या घरटी बांधण्या, आणीत होते काडीकचरा

उजाडता कुणी खिडकी उघडे, चिमण्या बांधीत घरटी

सांज समयी बंद झापडे, ठेवीत त्यांना बाह्य एकटे

नित्य दिनीच्या प्रात: समयी, कुणीतरी फेकी कचरा समजूनी

चिमण्या बांधीत घरटे पूनरपी, दिवसभरीचे कष्ट करूनी

किती काळ हे असे चालले, गेल्या थकूनी चिमण्या दोघी

परि विचार सूचला नाही त्यांना, प्रयत्न करावा इतर जागी

मार्गदर्शक कुणीही नव्हता, जेंव्हां बांधीत होते घरटी

अविचाराने देह झीजवला, राहूनी गेल्या सदैव कष्टी

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

कधी सामोरे येते ऐसे जंगलातले रूप